libanii opera

211쪽

142 LIBANI ORΑΤIO XXXI οὐ μὴ λανθανέτω ται Μουσαις ἐχθρος ων ἐκεῖνος αH 21 οὐχ οsτω συμβουλεύειν αξιον. ὁ γὰρ λγο- ω μπερ τραύμασι τοι συγκειμένοις λύγοις και τὰς των ἀκροάσεωνήμερα ἀπόλλυσθαι τη πύλει νομίζων πύρρω δήπου Μουσικον ὀργίων ἔπει οὐκ οἶδεν, Δ οὐτος των παραινέσεων ὁ τρύπος διπλ νυνὶ κοσμεῖ την πύλιν, ταν ὁ τε λεγειν δυνάμενος πολίτης μετερος τοι τε εἰργασμένοις λύγοις μεῖς δεσθαι δοκητε. 38 χωρὶς δε τούτων καὶ τὰ σφόδρα δίκαια τον πραγ- 16 μάτων οὐκ αν ὁμοίως ἰσχύσαι ραθυμως τε ηθεντακαι μετὰ σπουδῆς δηλωθέντα, ἀλλ' ὁ με δε ἔτυχε μνησθεὶς οὐδεν εἰς το πεῖσαι του σιγήσαντος διηνεγκεν, δε ἐσκεμμένως - της ποθεσεως ἀξίως ἐπῶναπαντα εἰσηνεγκεν 39. τι τοίνυν αὐτ το πληθος 15 των ἀθροισθησομένων και το παντοδαπον μιλον ἐπὶ

τὴν ἀκρύασιν ηιειν ηλπιζον μstς συμπαρακαλέσειν οὐχῆττον αὐτο του λέγοντος Δ αἱ μὲν μάρτυροι φιλοτιμίαι λυποῖσι τους δώσοντας, καὶ α προεῖτ' αν τις πολλον συνειδότων, οὐκ ἐχων του εἰσομένους κρεῖτ-a τον γήσατο μὴ δουναι α δ ὰν ἐν πολλω τις θεάτρωπαρὰ τον συμβούλων ἀκούη, λογιωμενος ς ἀπειθη- σας μὲν μυρίους ξει οὐ κατηγύρους, εἴξας δὲ καὶ

πεισθεὶς τοσούτους τοὐς ἐπαινέτας το μεν οβοέ-

ἀπόλλυσθαι sed accent supra o eras et ii in ras my

212쪽

LIBANI ORATIO PRO RHETORIBUS 143μενος του δε ἐπιθχροῖν ψηφίζεται δι' ων εἶναι δύξει βελτίων. 40. πόσους οἰεσθε νυν του μεν ἐκ Φοινίκης, τους δε ἐκ Παλαιστίνης, -γυπτίους, Κυπρίους, χραβίους, Κίλικας, Καππαδοκας Ἀθεν αν εἴπης, ἀκουειν καὶ τηρεῖν τι μεν ἐγὼ λέγω, πο δ RII 220

υμεῖς ξετε δύτε δὴ τούτοις την ἀμείνω περὶ μ2ν οἴκαδε φήμην φέρειν, τι ὴ πολις 'Aντιύχου της

λαχουσης αυτην μουσης αξια και φρονε και ηφίζεται και παν περ λύγων ἀνάλωμα κουφον γεῖται καιουτε ψιλης υτε πεφυτευμένης χώρας ἴτ' αλλο των 16 πάντων ουδενος φείδεται, δι' του φυλάξειν οἴεται

παρ' αὐτη το χρημα της παιδείας. 41 ἀλλ' ὁ λαμπρος ἱπποτρύφος, Ἐλιε, και ὁ τοὐς ἀθλητὰς ἐξ παντος ἀγείρων μυχου και ὁ θηρίων πλῆθος νουμενος καὶ

τους προς ταυτα μαχουμενους ἰχνεύων, ων καστον 15 διασείειν πεφυκε των λειτουργουντων τὰς οὐσίας, νυν

φιλάργυρος, νυν γλίσχρος, νυν φιλοχρηματος, ἐν

το μεν κινδυνευόμενον λύγοι, το δε οσαι τουτους

δυνάμενον πλεθρα γης μηδαμος αλλὰ κἀκεινα σπερ νυν πραττέσθω καὶ ταυτα ἐκείνοις προσέστω. 42. W20

213쪽

γὰρ ἴδοιμι παιδευτὰς ἐνθένδε προς τέραν ἀνιστα- μενους πύλιν οὐ σεισμον φεύγοντας οὐδ' αλλο τι των δαιμονίων κακον, ἀλλ' ἀπορίαν τροφης καὶ το την πρύνοιαν ην εἴχετε περ του λύγους ἐκλελύσθαι. οἴ- τοι φορητον οὐδε συγγνώμην χον Καισαρέων χντιοχέας ἐττον εἶναι φιλολόγους δύξαι ἐκεῖνοι σοφιστην ἡμέτερον παγγελιον μεγέθει την λάττω πολιν της μείζονος πεισαν ἀνθελέσθαι, και νυν χει τὰς πο- σχέσεις. 43. μεῖς δε οὐδε μιμησόμεθα ταυτα ν δι- 1 δασκάλους εἶναι προσηκε; μη, προς του Μουσηγέτου RII 221 του πάντα φοροντος εγγέθεν, δν χρη νομίζειν οὐ διώκοντα νυμφην μαρτύντα του σώματος ἀγαπῆσαιτο χορον, παίδων γὰρ ταοτα μυθολογήματα, αλλ' εἰκος τους αρχαίους οἰκήτορας μουσικην ἀσπαζομένους

1 των αλλων πο ου θεο προκεκρίσθαι. 44. ζηλομεν

δὴ οὐ προγύνους, Ἀνδρες, και μιμώμεθα και κατέχωμεν τον πολλω τη περ λύγους σπουδη καὶ τούτους περ ν παρελήλυθα θεράποντας ἐκείνου καιφίλους υκ ἀτιμοτέρους των κύκνων ηγώμεθα, οῖ, χώραν με εχουσιν ' ἴστε καὶ προσηγορία νυν

214쪽

UBANI ORATIO PRO RHETORIBUS 145 κρατουση στέργουσιν, σαν δ αν, εἴπερ ἐβουλοντο, του παντος γεμονες, ως γε δύναμις πάρεστιν. 45 υνευ δὲ της τέχνης τί των αλλων ου αν δικαίαν αυτοῖς παρασκευάσειεν υνοιαν - ὁ με πλέον τριάκοντα ετ συνεχος ταλαιπωρούμενος ἀψοφητὶ τα διπὰ διεβίω μήτε ἐγκαλον μήτε εγκαλούμενος οδε τοι γνωριμωτάτοις συνοικησας ουδεν υτ μικρον ουτε μεῖζον ξελάλησε των ἐνδον ουτε δίκησε πρεσβυτέραν φιλίαν θεραπεύων δευτέραν. ὁ δε δὴ τρίτος ἀνδρειος μεν ουδαμου ἄδικος, τηρον την τάξιν οακριβος και των πεπιστευκύτων προκινδυνεύων περιδὲ δη του νεωτάτου τι μειζον εἴποι τις αν νοτι πρινε παίδων ἐξελθεῖν, παίδων αρχων ουδε 'κοφάντρπαρέσχεν αἰτίαν; 46. Ουτως ουν και δεινον εἰπειν κώ χρηστον τονδεετρόπον ου ἐπιμελήσεσθε -υδ δ λαβεῖν αυτ μοι βουλομένω των πάντων ουδεις αν ἀντειπε, ταυτα τού

τοις μου βουλομένου δώσετε φέρε γάρ, εἰ II 222

διεξελθὰν γῶ πάντα ν οντων μοι παρ ἐτέροις δευρ' ηκον και ταυτα ορον ου ἀκίνδυνον τὴν ὁδόν, ἀντι οτοίνυν τούτων, φην, δύ τε μοι τῖν της πολεως κτημάτων, τὶ νύμιμον ἐστιν, υτ τις ἀγνώμων και θρασυς και βδελυρός, στις ἀναστὰς και δείξας αυτον ἐκώλυεν αν υκ Γομαι. Ἀμε τοίνυν Γεσθε

215쪽

146 LIBANU ORATIO XXXI τήμερον τον ληψόμενον εἶναι κὰν δοτε τούτοις, μοι

λέγετε δεδωκέναι. -τος προς παντας ὁμολογήσω τετιμησθαι τουτο το ψήφισμα σεμνοτέρους μῆς ποιήσει καὶ παρὰ πῆσιν ὀνομαστούς, καν λυπηταί τις τοι νυν λύγοις, σθήσεται τοῖς εργοις στερον. 47. υβουλε, σε προτον ὁ καιρος καλεῖ. ργυρίου και παῖ και πάτερ, μίμησαι τ0ν πρεσβύτερον.

τύ γε μὴν ἐμον ἀνεψι0ν αυτου χρὴ νομίζειν εἶναι την γνώμην. κινείτω μεν λάριον φιλοσοφία του

10 γένους, κινείτω δὲ Λητοῖον ὴ της προσηγορίας αιτία. συ δε ε μουσείοις τι τρεφύμενος καν κλητος ἀμένοις Αρσένιε κα τω θέμοντι δὲ α λύμπια δειμέλειν, πως εἰς τοτε του ἐροοντας εsρη. και τί δεῖ RII 22 καθ καστον ὀνομάζειν ὁπόσοι γαρ πληροῖτε 15 την βουλήν, πάντες εχετε του βοηθεῖν λόγοις ἀνάγκην

αὐτ το κεκτη-αι λόγους. 48. SZς ουν εἰδότος ἐμοῖ και τους α δει ψηφιζομένους ἐπαινεῖν καὶ περὶ των ἐναντιουμένων α προσήκει γράφειν, ἐξ ον την τε πόλιν ὀνήσετε καὶ τοῖς

ει λογίοις χαριεῖσθε θεοῖς, ελεσθε.

cf. t. I 139, 9 LII 171 1 f. t. I 403, 23sq. II 176, 3;t. III 110, 8M 9 Zos. IV 15 41 10 καλου cf. ep. 146 Λητόῖον λέγω τον καλιν καὶ τιν ἄξιον ἀκοῖσαι ταυτ Κυνήγιον,464. 466 vel θαυμασίου cf. ep. 935)3 12 p. 35. 1127. 1143

216쪽

Oratio προς Νικοκλέα περὶ Θρασυδαίου ves potius Scriptio anno 387 paulo post veniam nlotus Antiochenis a Uieodosio impetratani in ad Nicoclei data via labanitas

iniuria sese a Thri sydaeo incusari monstrat quod auctor 1iterit, ut ille invitus unus o logatis fieret ii ad imperatorem imitterentur, corporis finibus circumscripta naanSΗ , quo lactum est ut paucis codiciDus ad nostram aetatem

perveniret ui sunt hi 0x:

desinit. Relivia pars orationis usque ad finem duobus

foliis ansissis ponito Videri I p. 10 sq. Contuli. 2. Monacensis gr. 483 olim Augustanus )saec. X fol. 149. Vide t. I p. 15sq. Contuli.1 Veroa p. 150, 6 sq. παρήνει πέμαειν ὁ στρατηγις ς τον βασιλε πρεσβείαν καὶ τ πατρίδι βοηθεῖν ς s: ω κινδυ- νων καθαρῶς ἀπηλλαγιμένη, προσγεγενῆσθαι γαρ τοῖς ἐντρ στάσει κακοῖς, την ἐλπισθεῖσαν πάλαι πρεσβείαν μὴ τετελέ-σbα non ita multum temporis inter notum tinginta quattuor diemam t. II 269, 1 R L Mn. Hug, Antiochia p. 26 n. 53, p. 28

not. 107 vero anni 87 exortum et scriptionem interiectum, VerDa, p. 161, 1sq. ἐχθρον μεν οἱ τοῖτο οὐκ ηρεσκεν ἔφασκον εἶναί με τω βασιλεῖ, φίλο, δε τω τυράννω κτλ. Maximum tyrannum nondum Vietiam ostendunt, a die 2 mensis Iulii anni388 interfectus est. Quae cum ita sint, orationem ipso anno 387 scriptam mastin ut Si eucti sius p. 204 putavii , hoc posteriorem esse statuere nato. 10.

217쪽

LIBANI ORATIO XXXII 3. Vaticanus a latinus gr. 282 saee XIV

sol. 126'. Correctus est pluribus maninus Iarii In secunda codico I usa est Vide t. I p. 20 sq. contuli. 4. Cns Itonna mensis 10618 fol. 114. Loon o Adainis Palatino cor recto descriptus et versione latina ornatus ost id t. I p. 28 2sq. Inspexi.5. Marcianus appen l. XCL s I saec. XIV sol. 160. Coi rectus est manu tertia, tae alatino manu secunda correcto usa est Viclo p. 12 et t. I p. 217 sq. Contuli. 6. Vindo donensis nil gri XCII saec. XII sol. 178. Vide I p. 354'. Contuli. Qui sidem sunt adipi in oratione X περὶ του πλέθρου t. I p. 399 sq. nisi quod nae in Vindobonensi deest. Prior familia codicinus AH, altera codice V continetur. Apud grammaticos florilegiorumque auctores nulliani locum excerptum inveni. Orat1 prinium a Bongio vanni Bong Veneriis anno 17544 176-191 6 codicea odita est ). Cuius vitia multa divinando sanavit eis mus Animadversionum Volumine lini p. 563-569, pliaua opo codicis Augustani in edition viam uxor prelis Ormmisit II p. 23-239.

In hanc etiam plurima pars notarum niuamiversionum transiit. Nonnesia correxit ob eius.

218쪽

1. Καλῖς ἐποίησας, δε Νικόκλεις, ἀπιστησας αU223ταις κατ μου παρ' ενίων αἰτίαις. ην γὰρ οὐ Γ οτιουν ἐν αυται ἀληθείας, Δ και τεθαρρηκὼς δι ορκου πίστιν ἐποιουμην καὶ τοις πράγμασι δε αὐτοις καὶ τη

περι αυτον διηγήσει πειράσομαι σοι τουτο ποιησαι καταφανές, ν αυτός τε σαυτον ἐπαινὴ ου ἐξηπατημένος εἴ τε τις τουτο πέπονθε, ραον αυτον μεταπείθειν δυναιο.2. -ον σπέρας εἰς το βαλανεῖον τη πόλει δέ- 10δωκε ραΓανος βασιλευς, και επειδή μοι τα προς τὴν

219쪽

LIBANI ORΑΤΙ XXXIIθεον εἶχεν κανῖς, ἐκαθήμην και πλησιον μου Μενέ-Rm 22 δημος, πειτα τρεις τεροι των πολιτευομενων Ἀλ- ντες καθηντο και αυτοὶ και διηγοBντο διήγησιν μακρὰν πραγμάτων ε συμποσίω γεγενημένων του στρατηγο μὲν οντος στιάτορος, δαιτυμόνων δε αυτον. τ δε η κεφάλαιον, παρήνει πέμπειν ὁ στρατηγος ως τον βασιλέα πρεσβείαν και η πατρίδι βοηθεῖν ςουπω κινδύνων καθαρος πηλλαγμενὶ προσγεγενῆσθαι γὰρ τοι ἐν τῖ στάσει κακοῖς το την ἐλπισθεῖσαν πά-i λαι πρεσβείαν, τετελέσθαι. I. πεπεῖσθαι δε εἰπόντες τῆ συμβουλη μετὰ του δακρυειν, λέγειν δε καιτο σύμβουλον μετὰ δακρύων ω οντος του φοβοοντος μεγάλου, - ουν πειπέντες προσέθεσαν, ως αὐτοιμεν εἶεν πρέσβεις μολογία τη σφον αυτον, δέοιντο 1 δε τετάρτου, δεδύχθαι γὰρ δη πέμπειν τοσούτους, καί, ετυχε γὰρ πλησίον καθήμενος Εὐσέβιος ὁ σοφιστής

που παρ μο τυ ανθρωπον, ἐγὼ δε τοOτον αυτον ἐπ' ἐκεῖνον μετέφερον τον λύγον, ς βέλτιον ον ουκἐμὲ κελεύειν, ἀλλα πείθειν ἐκεῖνον. 4κουσε ταοτα. 26 πήκουσεν, ου γὰρ ν καλον ἀπειθεῖν. A. προσλα-RII 225 βύντες - τον τέταρτον δέονται μου της ἐπιούσης παρεῖναί τε αὐτοις τον στρατηγον εἰσιοοσι και συμπράττειν ο τι δυναίμην ἐγγύθεν πείθομαι

220쪽

0αδίως π εὐηθείας. εἰ δε νους ἐνην μοι, διωσάμηναν τον λόγον ἀναμιμνησκων αυτούς, ων ανν' ων ἔτυχον και ς τιμον τιμαζύμην και δε διώκων αυ- του ηνώχλουν και δε οὐκέτι τοsτο δροντος σησαν. ἀλλ' οὐδεν Ἀκείνων των πολλον ἐξετάσας ξειν τε εφην και λθον. i. εἰσελθόντων δε μον καί τινων ρημάτων γιγνομένων εἰς προφασίν τε κάστου καταφεύγοντος με του πράγματος καταστησας κύριον ὁ στρατηγος π ἀποδεδειγμένοις τοι πορευσομένοις εἰσελθειν αυθις ἐδωκεν ἐξήλθομεν. εν ματαίοις λύγοις οουκ λίγον της μέρας διετρίβη μένειν αὐτ προ ήκειν κάστου λέγοντος, τερον δε βαδίζειν. καν τούτοις μοι μεν ουδεὶς προσεῖχεν οὐδ' ηρώτα ουδεν οὐδε ἀπητε ψηφον, εὐετέρους δε την κρίσιν γον, στἐμε μηδεν διαφέρειν τον ἔξωθεν περιεστηκοτων. i. ἀπ- 15ειπὼν ουν καθήμενος και καταγελώμενος πολλάκις ορμησας ἐπὶ τους νέους και τὰ μαυτο κωλυθεις πύτο τῖν φίλων δε ἀδικήσων τον στρατηγον, εἰ υτως ἀπέλθοιμι, χωρ τε παρ αὐτον και εἰπῶν οὐδεν δεδυνῆσθαι της ἐκείνου ρώμης φην δεῖσθαι το πρῆγμα. 20 κα ου ἐψευδόμην ὐποδείξας γαρ ργης τι II 226

πάντας εἶχε δεχομένους την δον ἐρομένων δέ, στις

τοις κείνων ἀντ κείνων ἀρκέσει τω με τον κηδε-

στην εἶπε, τω δε τον ἀδελφόν, Θρασυδαί δε αυτόν.