libanii opera

231쪽

162 ILIBANU ORATIO XXXII δεικνυς οὐ κακον εἰς Θρασύδαιον γενόμενον καὶ δικαίως οὐδὲν χειν ἀληθες γησάμενον τὰς αἰτίας.

232쪽

XXXIII XXXII).

Oratio vo potius emptio προς Θεοδόσιον τον βασιλε κατὰ Τισαμενου anno 386' ad Theodosi unicinissa maa. do Tisameno Consulam Syriae' vehementissime queritur a que ut alnoveatur impens rogat, inter eas est quas corporis finibus circuriascriptae manseriant. Pa TviIS igitur numerias os codicum Mailrias ad nostram aetatem pervenit. Sunt autem hi octo:

1 Nam p. 73, 11 constitutionem anni 384 do expensistititoriam si officiorum Cod Theod. XV s,1 προπέρυσιν . . duobus annis ante, uiperatore factam dicit Tempus uiola in urbe Antiochia menso obruario vel Martio anni 38 exorto cf. t. II 372 prius vilicant vecta p. 77 84 b s. Reishium Anim V 272 ei Sieversium p. 170 not. 117.

233쪽

Ρrior codiciun familia codicibus AH- , altera codico F continoi ur. N nic IO 'ae e communi Ina naVOmni exemplari. Vide p. 21. Ratio 1a inter codicssintercessit illustratur stellinante p. 45 mposito Codex Cui astatis posterioris, ita paulo neglegentius exaratus est imprimis tu nonnullas voculas omisit Duo tantum loci a Macario Cnrysocos Milo excerpti sunt.

Primum oratio a Morello t. II p. 442-454 odita est mendos parammae integre. Nam finis indo a b ἰδεῖν, ειδε p. 184, 3 deest. Apograpniun codicis Vaticani gr. 1, mrod si pro fonte fuisse' viliomini docet eo I1sensus, stilo

ut idolii paulo pmperantiore factum nonnullis locis parem recte legit, pluriniis merulare omisit Finem eius, ut ham semel apias Morellum ipsiun perusse est cur statuas. )Multa nutus ditionis vitia. R sis Irius Aniin adversionum volumius Uut p. 272-285 divinatulo sanavit, plura ops codicis Augustani in editions iam uxor prelis commisi t. II p. 239-265. In nane etiam pluruna pars

notarum nimadversionum transiit.

Hanc nonnullis locis emerulatam et version gallica eleganti, iamvis paulo liueriore, ornatam repetivii Mon-ni es iis editione typis quidem mandata sed nunqDana oras 1111ssa Dp. 290-333. Cuius nisi a. Reificio discessu mentionem nullam feci.Pauca correxerunt intenis si obstus.1 Vide L I p. 351.

234쪽

XXXIII XXXII).

1. Ἐδε μεν ουτως παντας ἀγαθους εἶναι- II 23sτους ἐπὶ τὰς των ἐθνον αρχὰς ἐκπεμπομένους β βασιλεO, Θ ἐμοὶ νυν ἐξεῖναι λέγειν τι περὶ ισαμενου βέλτιον, καὶ γαρ υδε κακος λέγειν διον στί μοι μὰλλον Ἀουναντίον ἐπεὶ δέ εἰσί τινες ο του χείρονος παρέχουσιν ἀφορμάς, ων εις υτος ισαμενής, ἀναγκαῖον γησάμην ποιησαί σοι φανερον, τι παραδέδονται πολλαὶ πόλεις ἀνθρώπω πλεῖστον ἀπέχοντι Ἀοτου δύνασθαι δι αρχης ε ποιεῖν πύλεις ἐρωδε RHI 240

235쪽

LIBANI ORΑΤIO XXXIII προ σε περ τουτων, οὐχ πως λάβοις των πεπραγ-

μενων δίκην, ἀλλ οπως μη πλείω κακὰ δρασειεν επὶ της ἀρχης μένων. . ο μεν οὐν ιν ουτος αρξειεν ῆμον, πολλὰ μεν εἰπών, πολλὰ δε ποιήσας χαλεπύς

τε επι τοι λεγομένοις ἔσται και ζητήσει τον λελυπηκότα ποιησαι κακος ουσης αυτ δυνάμεως ποσης

ἐθέλει ἐμοι δε ἴσως μὲν πάρξει σωτηρία τε και τοδιαφυγειν παρὰ της σης εὐνοια τε και βοηθείας, βασιλεO. εἰ δ' ου ηττηθείη το δίκαιον της νύ τινος 1 ἰσχύος, ἀρκέσει γε εἰς παραμυθίαν ἐμοὶ το μη φύβωσεσιγησθαι τὰ ρηθέντα αν προς σε δικαίως.3. Οὐτοσι τοίνυν ισαμενος γένει μέν ἐστι λαμπρός, και ὁ γε της μητρος αὐτῶ πατὴρ εν πολλαῖς γεγένηται διατριβαῖς, αυτος δε ανάγκη μέν, σον ἄφα- 15 σθαι, μετέσχε λύγων, ἀποκλίνας δε ταχέως εἰς ρχηστὰς και μακαρίσας αυτούς τε και σοι περ αυτούς, ηδιστα μεν αν γεμὼν ἐγένετο του χοροῖ, τούτου δεπολλοῖς εἰργύμενος αἰτιάμασι δι ασμάτων δ ποιον παρεῖχεν αὐτοῖς η ἐπὶ της σκηνης χάριν τε διδοὐςa αὐτοῖς και παρ' υτον λαμβάνων τοις μεν γὰρ ὰσμάτων ἔδει τω δε το ταsτα εἰς ὁρχησιν ἄγεσθαι. 4. πειτα ν ξαίφνης γεμὼν θνους, εν ω ονυπτίων εἶναι δοξάντων οὐδενος διενεγκὼν ἀπῆλθεν οὐδὲν χων διηγησασθαι περὶ αὐτο καλύν. καὶ πά-

236쪽

λιν ου πολλοῖς τεσιν στερον παρεδρευε στρατηγῶοὐ δια την περὶ το πρῆγμα ἐμπειρίαν, οὐδε γαρ εν συνδίκων τάξει πώποτε ἐγεγόνει, αλλ' ουδεν οἴεται δεῖν τοιαύτης εμπειρίας ἐνταOθα καθῆσθαι γαρ οὐκ ἐπ' ἐξετάσει δικον, αλλ' ἐπὶ πληγαῖς τον στρατηγόν, ωστ ἔργον εἶναι τω τοιούτω παρέδρω κοινωνίαν Ἀρχ)φη RHI 241κα μάλιστα δὴ ποτοB. i. και σπέρμα γε πρ0ς αρχὴν τουτο πολλάκις, ο δὴ και νυν γεγένηται της του ρήματος ευφημίας τουτο πεποιηκυίας. προσήκειν γαρ δὴ τω παρηδρευκότι τ και ἐπιστῆναι πύλεσιν. Ἐν 16ταυθα ν ἀκούειν λεγέντων των το ανθρωπον εἰδότων, Δ ἀπολεῖται τα πράγματα τη ισαμενο μωρία και ἀτεχνία και ταχέως κολούθησεν πίστις, κωναυτις καὶ δεικνύμενος. 4 με γαρ θρύνος και οἱ κηρυκες και οἱ ραβδοοχοι και ὁ των πηρετον ἀριθμος ετης ἀρχῆς, τὰς μέρας δε ην δειν ἀναλουμένας μάτην

οsθ' Ορῖντος τούτου το δέον ού ἄλλοις δροσιν πο- μένου. i. και ὁ δὴ κελεύσας αὐτον περι τον Εὐφράτην ἐπ' νηὶ σίτου διατρίβειν μισοοντος με ἐδύκει, φιλουντος χε ἔργον ἐποίει παρ' ἀνθρώποις ττον οδεξιοῖς ἀναγκάζων αὐτο τὴν ἄνοιαν διάγειν, ου της ἀνοίας μελλεν ξειν ττονα τον ελεγχον. καίτοι μέγα φρονεῖν ἀξιοι τι καομα το παρ' ἐκείνοις τραγωδον. γῶ

237쪽

IABAN ORATIO XXXIII δὲ των μεν ἐπι τούτοις αυτον ἐπαίνων ου ἀποστερω,

πάνυ α δ γενναίως ἐνεγκεῖν την τε φλόγα λέγεται

καί τινας τερας ταλαιπωρίας, οἶδα δ οτι και πάντες ο περ αυτον καὶ οἱ τούτων οἰκέται καὶ νηλάται τον αυτον νεγκαν λων, στ ει τούτω σεμνυνεσθαι δω-R; 242 σομεν, κἀκείνοις καὶ πολλω γε πλέον ἐκείνοις, 0σω της θεραπείας ς ουτος ἀπήλαυεν ου ἡ ἐκείνοις. ὁ γε μὴν πραττε, τί ποτ' ἡ τουτο κα των

1 προσθεν χρόνον ἐν Ἀδε τοις αρχουσι καθημένοις τὰ τοιαοτα ὀξέως ἐπράττετο. 7. ὁ δ' δύρετο μεν ως ἐν ἀγρίοις καθήμενος χωρίοις και τέρψεων των αυτωκεχαρισμένων ἀμοίροις καὶ παρὰ των ἐν τοι βασιλείοις δυναμένων τε τούτων την ἀπαλλαγήν, τιμῆ-αι δὲ1 ως ἐπ' ἔργοις ἐκουσίοις ἀξιοι καίτοι εἴ τι καὶ χρηστον ἐν τούτοις ἐστί, Λεινίου τουτο ἔστι του κατακεκλεικότος αὐτον ἐν ἐκείνοις τοι τύποις ἐφ' ους

ῆκον μὲν ο ρήτορες, Δ μῆλλον αυτοῖς υτύθι χρη-

σύμενοι 'χολὴν αγοντος Λου τὴν ἀρχην ἔχοντος,

238쪽

I IBANU ORATIO CONTRA ISAMENUM 169ὁροντες ' δε αυτον τῶ σίτω μονον προσκείμενον-Π243 τἄλλα ἐοντα χαίρειν, οsτω μεγαλήτωρ ην κατὰ τους ποιητὰς εἰπεῖν, ἀναβάντες επι του ιππους δευρ ηκοντες συνησαν ἀλληλοις οὐ πεισαντες, εἶ ἀπελθύντες, ἀλλα σιγη τουτο δράσαντες ε εἰδότες, Δ ἐδίδοσαν χάριν τοσοOτ' ἀπεῖχον του τι δεινον ἐντευθεν γεννσεσθαι νομίζειν. r ν αυτος δευρ' ἀφιγμένος '

ας καλεῖ με ιππύδρομος, καλεῖ δε θέατρα δ ὁ μεν ἐπιστάμενος δικάζειν ζημίαν τε γεῖται και δυσχεραί- ονει, οι δε τουτὶ προσόμοιοι δέχονται μεθ' ηδονης μῆλλον η τον παίδων οἱ τα γράμματα μανθάνοντες. τηρεῖ δε υδε ἐν τουτοις δ ισαμενος τι προσῆκον, αλλ' ἐν τω μάλιστα βουλεσθαι ταῖτα εἰδέναι δοκεῖν ἀηδίαν τι πλείστην ἐπεισάγει τοῖς γιγνομένοις νυν 15μεν τον δοθέντων α δικαίως ἀποστερον, νυν δεπλήθει πληγον τον κατὰ γυμνου του σώματος. οἱ δ' ἐπαινουμενοι το ἀρχόντων παροντες ἀπουσιν ἐωκεσαν τὴν μὲν βασιλείαν τη παρουσία τιμοντες, αυτοὐ δετεμ τα τοιαυτα ἐξετάζειν κριβος. D9. 'Ἀλλ' ἐκεῖσε ἐπάνειμι, τι μεγίστη ταῖς δίκαις

13 4 secundum constantem in ac ratione usum delendum

239쪽

170 LIBANI ORATIO XXXIIIανθρωπος ουτοσὶ βλάβη. 4 γαρ ἐπ ἄλλα αττα καταφεύγει ταύτας ἀφεὶς η δικάσαι καταναγκασθεὶς ε τω φλυαρειν ἀνάλωσε τ0ν χρονον αυτο μεν ου τολμῖν ἄψασθαι του πράγματος, κέκλω δὲ περιερχύμενος καιε ost οὐ- δίκαιόν ἐστιν ἰδεῖν χων ἴτε σιωπῆν ἱ- ροέμενος, ἀλλα ρέων χρηστ ρεύματι οῖ τά τε ταRII 245 ἀνιῆσαι καὶ κύψαι τοι συνδίκοις του πύδας. ἀντ δε του τέλος ζητειν καὶ γνώσει στησα την δίκην

αποπέμπει πάλιν εἰσίδου δεησομένους ταυτ και αυ-i της πεισομένης Ου τευξομένης τέλους. Ἀα τίνας ουνοίει γίγνεσθαι τους δικαζομένους ἐν τοιούτοις κακοῖς; τίνα ψυχην ἔχειν τί με προ αυτους λέγειν, τί δεπρύς τε την η και τον λιον οι δ' ἐπειδὰν παύσωνται θρηνουντες, οἱ μεν επὶ πολλοις ἀπηλθον οἷς 1 δεδαπάνηνται ψυχην ἄρχοντος ἀναμενουντες, οἱ δ' ἀντιπλειύνων ἐλάττω λαβόντες γάπησαν. τοι δ'Ἀκ του συνδικειν τον βίον ποιουμένοις, τηνάλλως καθῆσθαι περίεστιν, οἱ κηρυκες δέ τινας ἐπ' ουδεν καλοsντες καλουσιν δμως περ του δοκεῖν εἶναί τι τ πραττύ-

2 μενον, ἐπει τό γε ἀληθὲς πνος πολύς τὰς δὲ μέχρι

της σπέρας καθέδρας ου εργων ἐπιθυμία ποιεῖ συμ-

240쪽

LIBANI ORATIO CONTRA TISAMENUM 171 βουλα δε ἰατρικης καὶ τα τῆ γαστρὶ συμφέροντα, στῶναι γελωτα τοῖς ροσι τὰς προ του ζεύγους λαμπάδας. 11. Ἐτι τοίνυν, δε βασιλεῖ, παραλαβον τον δημον μυτον γνωκύτα εἰς μὴ γιγνώσκειν αυτον προηγαγε διδάξας αυτήν, Δ μέγα τι τω αρχοντι το λεχθηναί τι παρ' κείνων εἰς αυτον εἴφημον δημος δεπεισθείς, δε αρχει του ἄρχοντος και τέτακταιτω νύμω, τουτον ἐξ βρεως φ αὐτω πεποίη αι,- Π 246

πολλὰ κινον των καθεστηκέτων ἄρχεται. 12. 1δ δε τουτο τοιουτον ἐστι, μάθοις αν, ω βα- 10σιλεῖ ραδίως. 4 τω θεάτρω ποτε συμβὰν ἐμαί τιτον δημον αφωνον ἐκάθισε OOθ' οὐτος γήσατο συμφορὰν αλλοις τε πολλοῖς τουτο δηλον καὶ τ χρόα. ἐδει δε αὐτον, ὼς ἔοικεν, ὁμολογῆσαι και η φων τι

πάθος, καί, προυπεμπον γαρ αυτόν τινες ο πλείους 15

ἀνθρώπων εἴκοσιν, ἐφ' σοις αν τις ισχύνθη, λεγύν-

των Ουν τινα των εἰωθότων, α των αρχόντων οἱ βελτίους ἐπαυον, καταβαίνων ο θαυμασιος π του γέ-

ἀπέδωκεν Δ ου ησάν γε μῖν ἐν- θεάτρω soτοιοέτοις αυτbν ρήμασιν ἐποίησε ταπεινον μηνύσας, ῶς τι με ζημίαν το δε γοιτο κέρδος.