libanii opera

181쪽

LIBANI ORATIO XXXτων τεθεαμένων ἀκούειν. ουτω μέγιστος μεγιστοις

εγεγύνει τοι λίθοις, τοσοῆτον ἐπέχων της γης ὁποσον και η πολις. ρκει γοῖν ἐν τοις εκ των πολέμων φοβοι τοῖς οἰκοOσι την πόλιν μηδεν εἶναι πλέον τοις ἐλουσι την πόλιν ου εχουσι κἀκεῖνον προσεξελεῖν της

ἰσχύος του περιβύλου πῆ ἐλεγχούσης μηχάνημα ἡνδε η και ἐπὶ το τέγος ἀναβοσι πλειστον σον της πολεμίας ὁρῆν, οὐ μικρον πολεμουμένοις πλεονέκτημα ἀνθρώποις. ῆκουσα δὲ και ἐριζύντων τινῖν εν ὁπο-RII 194 τέρω το θαυμα μειζον ερφ τω μηκέτ οντι 11 τούτω - μήποτε πάθοι ταυτόν, εν περ ὁ Σάραπις.

45. λλα τουτο μεν τοιουτο και τοσουτον ἱερόν,

- περβο α της ροφης πορρητα καὶ σαυγάλματα σιδήρου πεποιημένα κέκρυπτο τω σκύτω διαφεύγοντα 15 τον λιον, οἴχεται καὶ ἀπύλωλε, θρῆνος μὲν τοι ἰδουσιν, δον δε τοις υχ εωρακοσιν, ου γαρ ἴσον ἐν τοι τοιούτοις ὀφθαλμοί τε και τα μαλλον δε τοις ου ἰδοῖσιν αμφω, καὶ λύπη και ηδονή, το μεν ἐκ του πτώματος τι δ' τιπερ οὐ τεθέανται 46 αλλ' 0μως ρ εἴ τις κριβος σκοπήσειεν, οὐ σον τοOτο, του δε πα- κύτος ανθρώπου μιαρου και θεοῖς ἐχθρου και δει-R II195 λο και φιλοχρημάτου και η τικτύμενον αὐτον19 huc. IV 14, 2 20 De Cynegi praefecto praetorio, postea etiam de roclo comite Orientis cogitavit GotnOsredilhia Cod. nood XVI 10. t. VI p. 269. f. p. 80 not. 3

182쪽

LIBANI ORΑΤΙ ΡR ΤΕΜPUS 113 δεξαμεν γη δυσμενεστάτου ἀλογίας μὲν πολελαυκύτος τύχης, κακος δε ρωμενου τη τύχη δουλεέοντος

τῖ γυναικί, πάντα ἐκείν χαριζομένου, πάντα κείνηνῆγουμένου. - δ'Ἀνάγκη πάνθ' υπηρετειν τοι ταυταεπιτάττουσιν, ων της αρετης ἀπόδειξις- αν ἐν ἱματίοις πενθούντων και μείζων γε ταύτης τ ἐν ἐκείνοις ων οἱ και των σάκκων φάνται 47. τοιουτον ΙΙ196 ἐργαστηριον πάτησέ σε, φενάκισεν, πηγάγετο, παρεκρουσατο, πολλοὐ δε και θεους παρὰ των παίδων

των θεον μαθύντες ἴσμεν ἀπατηθέντας ως γαρ δὴ ο

κα θυύντων ἱερεῖα και υτως εγγές, ως ἐπὶ τὰς ἐκείνων ρινας τον καπνον εἰστρεχειν, καὶ ς ἀπειλουντων καὶ μείζω μικροῖς ἐπαγόντων και κομπουντων ΙI197και πεπιστευκότων μηδεν -- αυτον ποτε φανηναι δυνατώτερον, τοιούτοις πλάσμασι και τεχναις καὶ ρη- ομασι μεμηχανημένοις δεινοῖς ἐμβαλεῖν ργὴν τον πραύτατον βασιλέων ἐξήγαγον πως αυτου, πει τά- II 1983 de Achantia cogitavit Slevem p. 2q6 cf. p. 80 not. 38 Dein p. 995, 8. 1010, 24 B. o 31sq.1 λόγω coni relli 3 πίττα - 4 ηγουμένου oui

183쪽

114 LIBANI ORATIO XXX γε ὁντως αυτο φιλανθρωπία, λεος, οἰκτος, μερύτης, ἐπιείκεια, το σώζειν μὰλλον η πολλέναι ἀλλ' οντων

ουτον εἰη δίκην με δει του τολμήματος λαβεῖν, τούτω δὲ αυτ προνοηθηναι του μέλλοντος ὁ τὴν Καδμείαν νικησαι νίκην ἰύμενος δεῖν πανταχόθεν

ἐνίκησεν.

48. Ἐδει δε αυτον μη μετὰ τὰς οἰκείας δονὰς - τὰ σαυτου θεραπεύειν μηδ' δρῆν,οπως μέγας εἶναι δοξρ1 τοις την μὲν γεωργίαν ἀποδρῆσιν, μιλειν δὲ ἐν τοις ορεσι λέγουσι τήτων λων ποιητθ, αλλ ως τὰ σὰ καιJκαλὰ και ἐπαίνων αξια παρὰ πασιν ἀνθρώποις δοκοῖ. νυν δὲ μέχρι με του λαβεῖν και κενωσαί σοι τους θησαυρους πολλοὶ φίλοι και ἐπιτήδειοι και προ των, ψυχον αυτοῖς η σὴ βασιλεία, καιρου δὲ κοντος και βουλης παρούσης υνοιαν παιτούσης ταυτὶ μεν μέ-Rm 20 λ αι, - δε διά σφισιν σπουδασται 49 καν

προσελθών τις αυτοι τί ταυτα ἐρηται, το μεν αυ-

τον ξω της αἰτίας ποιουσι, καὶ τι πεποιήκασιν ἀπο- εο πίνοντα α γε τω βασιλεῖ δοξε και κεῖνον τὴν ἀπολυγίαν φείλειν και τοιαυτα λέγουσιν. οἱ δ' φείλοντες

184쪽

των πεπραγμένων τίς γαρ αν ὐπὲρ τοιούτων κακον γίνοιτο λύγος οἱ δε πρις με τοὐς ἄλλους αρνουνται μὴ φον εἶναι τοOτο το ἔργον, ἐντυγχάνοντες δε σοὶ καταμύνας δι οὐδενος ἄλλου δν σιν οἶκον ουτως ευ πεποιηκέναι φασίν ων τον ον ἀπαλλάξειαν οἶκον οἱ γη τε καὶ θαλάττη τὴν σὴν επιστήσαντες κεφαλήν Δ ου εμ ο τι μεῖζον α παρ' αὐτον λάβοις οἱ γαρ ἐν φίλων ὀνύματι καὶ κηδεμώνων φ ων α βλάψαιεν λεγοντες τω πιστεύεσθαι ο

προς τὴν βλάβην ἀφορμὴ χρώμενοι ρδίως ἐζημίωσαν.

50 λΓ ἐπὶ τούσδε μέτειμι της δικίας αὐτων

την πύδειξιν ἐκ των νυν εἰρημένων ποιησύμενος. Φέρε γάρ, διὰ τί φατε κατασκαφηναι το μέγα R II 201 τοὐθ' ἱερον οὐ διὰ το δόξα τω βασιλεῖ καλος. -υκ i5οῖν οἱ καθαιροοντες οὐκ ηδίκουν τω τὰ δοκο τατω βασιλεῖ ποιειν. οστις ουν τὰ μη δοκοοντα τω βασιλεῖ πεποίηκεν, δικεῖ οὐκοον μεῖς οἶτοι γέ ἐστεοiς Οὐδὲν ἔνι τοιο0τον εἰπειν πὲρ ων δεδράκατε.

185쪽

LIBANI ORATIO XXX51. εἰπε μοι, δια τί το της ύχης τουτο σῖν ἐστιν ἱερον καὶ τ του ιδ καὶ τ της θηνας καὶ το του Βιονύσου αρ τι βούλοισθ' αν αὐτὰ μένειν ου, ἀλλ' οτι μηδεὶς την επ' αὐτὰ δέδωκεν μῖν ἐξουσίαν εἰλη- φατε δε τὴν κα ἐκείνων α διεφθάρκατε; ου. γ πῖς ουν Ι Η 202 ου ὀφείλετε δίκην η πος α δεδράκατε καλεῖτε δίκην των πεπονθότων οὐδὲν εν οὐδενὶ πεποιηκύτων δέχοιτ αν αἰτίαν; 52. Η σοι, βασιλευ κηρύξαι μηδεὶς τολυπ'

1ο ἐμοὶ νομιζέτω θεους μηδὲ τιμάτω μηδὲ αἰ

τείτω τι παρ' αὐτον μήθ' ἐαυτω μήτε παισὶν ἀγαθον πλην εἰ σιγη τε λανθάνων, πας δεεστω του παρ' ἐμοὶ τιμίου καὶ βαδιζέτω μεθέξων τον ἐκειν δρωμενων καὶ τάς τε εὐχὰς

1 ὐπερ κείνω ποιείσθω καὶ την αὐτου κεφαληνυ παγετ τη του τοὐλεῶν ἁρμοττομένου χειρί. τον δ' ἀπειθουντα πῆσα ἀνάγκη τεθνάναι.53. αυτ ην μεν σοι κηρέξαι ράδιον, οὐ μην ξίωσάς

186쪽

γε οὐδ' ἐπεθηκας ζυγον ἐνταOθα ται τον ανθρώπων ψυχαις, αλλ' olει μὲν τοὐτ' ἐκείνου βέλτιον εἶναι, υμὴν ἀσέβημά γε ἐκεῖνο οὐδ εφ'- τις αν δικαίως και

κολασθείη Ἀλλ' οὐδε των τιμον τούς γε τοιούτους ἀπεκλεισας, Ἀλλα και αρχὰς δωκας καὶ συσσί-- IP20Aτους ἐποιήσω και τosτύ γε πολλάκις καὶ προύπιες καὶ νυν προς ἄλλοις τισὶ παρέζευξας σεαυτῶ συμφερειντ βασιλεία νομίσας ανδρα ὀμνυντα θεους πρύς τε του ἄλλους καὶ σε και υ αγανακτεῖς οὐδ' ἀδικεῖσθαι τοῖς τοιούτοις πολαμβάνεις ορκοις οὐδ' εἶναι πάντως οκακον τον ἐν τοι θεοῖς ἐχοντα τὰς βελτίους ἐλπίδας.54. Σου τοίνυν ου ελαύνοντος ήμας, σπερ οὐδ' ὁ τους Πέρσας ἐκεινος μεθ' πλων ἐληλακὰς τους

ἐναντίως ταύτη των πηκόων προς αυτον χοντας, πο ἐλαύνουσιν ουτοι κατὰ τι δὲ δίκαιον ποιουνται 15

τὰς φύδους πος δ' ἀλλοτρίων ἄπτονται με ὀργης

αγρον πο δε τὰ μεν καταφερουσι, τὰ δε ἀράμενοι φέρουσιν βρει τη του τὰ τοιαυτα ποιεῖν προστιθέντες οβριν την ἐκ του καλλένεσθαι τοι πεπραγμένοις; 55. Ἐμεῖς, Δ βασιλεO, ο μὲν ταυτα καὶ ἐπαι- ἄνοοντος καὶ ἐπιτρέποντος οἴσομεν ου ἄνευ μὲν λύπης,

cf. LII 43, 10 215,11 8 Richomerem consulem annI384 8 cf. p. 81. De Tatiano cogitaverant Gotnofredus p. 39 et

187쪽

118 MBAM ORATIO XXX RII 204 δείξομεν δ' ς Ἀρχεσθαι μεμαθήκαμεν. εἰ δ' οὐχὶ καὶ σου διδόντος οῖδε ξουσιν ' ἐπ το διαπεφευγος αὐτοψ η διὰ τάχους ἀναστάν, ἴσθι τους τον ἀγρον δεσποτα και αυτοῖς καὶ τω νόμω βοηθήσοντας.

188쪽

Oxati προς τους Αντιοχέας περ τῖν ρητόρων anno fere 355 abita ) iam Danius a senatu Antiocnenomam petit, natam condicionem ων καλουμένων ρητόρων p. 27, 19 i. e. magistrorum letoricas ipsi s docentium )agris assignandis levet, in numero aritim est 1ae orporis fere finiuiis circumscriptae mansemini. AEauci it 1 vult posteriori tempori cui non dicit argumentis non allatis eam triuula Sieversius p. 199 not. 68 cf. p. 204 . Sed ad illum annum haec sere ducunt. 9uod ruetores ἔξω καὶ λόγου καὶ ριθμου κεῖσθαι et ruetoricani εἰς ἔσχατο, ἐτιμίας ἐκπεσεῖν dicit p. 38 4sq. id optime cum iudicio convenit pio de aevo Constantii tuli in epitapnio Iuliani quem τους λογους ἐκ της ἐσχάτης τιμίας εἰς το τιμctσθαι προαγαγεῖν dici LII p. 306 6. Tempus autem Iod et a morte Zenoni decessoris sui a inusis muneris o της πόλεως σοφιστον Ιο Cn s. Or de S. BalUΙ. contra Iul. et gent. c. 18 d.

Mi ne patrol. r. l. I. p. 560 Liuanto mandati propo afuit clareni laci indicant: p. 135, 4 Dδέ γε δίκαιον του γντας της τοῖτετελευτηκότος Ζηνοβίου ἀρετης πέχειν δίκην p. 142, ουτος τῶν παραινέσεων ὁ τρόπος διπλη νυνὶ κοσμεῖ την πόλιν ὀταν τε λέγειν δυνάμενος πολίτης μέτερος η i. e. iam non Zenobius,rnetor Elusa oriundus ep. 100J, sed Uuanius Antiocnenus τοῖς τε εἰργασμένοις λόγοις μεῖς ηδεσθαι δοκητε; p. 45,1 εἰ διεξελθών ιγῶ πάντα ων δντων μοι παρ' ἐτέροις δευρ' ἡκον καὶ ταφαορῶν οὐκ ἀκίνδυνον την ὁδόν, ἀντὶ τοίνυν τούτων, ἔφην, δότε μοι

τῶν της πόλεως κτημάτων. Zeno Dium autem nieme anni 364l55 mortitum esse certo ex epistula 407 anno 355 ad Aristaenetum

data colligitiar. f. Reiffisi dissertationem De genobio sophista Antiocneno L,ipsiae 1759 p. IX sq. notain ad .m p. 219, 83

189쪽

LIBANI ORΑΤIO XXXI codicos sunt Diibus ad nostram astatem perveniti Sunt autem ni 12:

Correctus est pluribus manibus, 1artim ea iam S littera

significavi, odie simili almae Monacensis di 101 Mo)iisa si Vide p. 3. t. I p. 10 sq. et t. II p. 445. contuli. 2. Monacensis gr. 483 lim Augustantis )saec. X sol. 144. Conectus est manu secunda prunae uetate fers aequali. Vide t. I p. 15 sq. Contuli. 3. Vaticanus Palatinus gr. 282 face. XIV fol. 122. Correctus est pliustus manibus Iaram una ni inforpolavit, altera, ni heodem codico intorpolato atque et M usa est Vide p. 20 sq. Contuli. 4. Via canus gi'. 8 fol. 198 anno 1425 e Palatilio

manu secunda ouecto descriptus sed siniti corTectus est.

Videst. I p. 415- artem tinnitius Francni dei cavalieri contulit. 5. atmius 471 -'atui saoc. XIV lat. 35. Videt I p. 41 si et 69. Inspexit lectionesquo lanii Secunda in margine positas milii Oxscripsit Ioannes Sarielion. 6 Laursntianus I VII 27 anno 1392 scriptus fol. 53 3. Vide t. I p. 59 sq. st 69. Inspexi.7. Marcianus append. XUI saec. XIV fol. 153'. Vide t. I p. 217 sq. Conectus est ni o codice Palatino manu secunda conecto. Cf. p. 148. contuli.8. Mona consis gr. 101 - Μο saso. XV fol. 182 . Vids t. I p. 220sq. Contuli.9. Mutinensis gr. LiXXX saec. XV sol. 193. Vids

190쪽

Si perimant. Descriptus est fglegenter e codice Vati- ea n 84. Videri II p. 41 7 et infra p. 122. Carolus Gi aux

Ratio maas inter nos codices intercedit adon os atque 1 orationibu προς κάριον κατὰ καρίου priore XXV sit XXVII f. p. 3 0 21). Secunda familia, continetur codice , prior elimiis. Ex Is Vero compluresa apparatu critico exulare iussi. Nam Laurontianus simani S coueet marit, Vaticanus 84 si Parisinus oticano 4, ainatus atque Mutinensi ex eodem exemplariatmie B et Isio. In exemplar Vero e quo ni 1inw1 ul- tun codices fluxeriant, manus intorpolatrix similis illius Secunda quae codicem alatinum cor rexit c ad p. 127, 18 grassata est. f. ad p. 28, 2. Eodon etiam exemplari inanias scin codice I coriagendo usa est. Exemplar ipsiim in nullo Odicum quos modo attuli agnoscendum esse docvinent est vitium nomineonirniII1 δειλαίνοντες unde ortum est ' ἐλαυνοντες in

Grammaticis Orilegiorummi auctori Dii oratio partim accepta fuit. res tantum loci excerpti sunt a Maec a fio Chrysoce pnato. )Oratio primim' o sita est a F. l. Mors Ilo aristis anno 1616. Editio nodis rarissima' inscripta Aψανίου σοφιστου περ των ρητόρων λόγος προς Αντιοχεῖς. Libanusvhistae pro rhetoribus et pro fessortibus oratio ad AntiochemoS. raeca nunc prim um proderunt e Bibliothecis Vaticana es Baτarica Fed. orellus homsorum et interFr. Rest. Decanus recensuit, que et Latinitate donanu Notisque

illustravit, Lutetiae CLDIOCXV st Carasinali Iacon Dau1 Cf. t. I p. 351.2 Fabricium 1ul graoc VII 8 perperam lixisse Micorationem an in editione principo errariensi cf. t. I p. 76 reperiri ei iam p. 204 not. 1 non fugit. 3 Μini uti limiit exemplari quod aliquando apud Calvarios

prostabat.