libanii opera

191쪽

LIBANI ORATIO XXXI

tu euon Senonunt a cniepiscopo, summo Manciae le-eI11OSynario dedicata, primum praeteriiiiii nonnulla carmina Ausoniana Versionem latinam p. 1-29), deinde textum graecum p. 1-27 et εικασμῖν και σφαλμάτων

Ac codicem quidem Miothecae avaricae Monacensemgri 101 fuiss constat. At ni illic tantum adnibitus est. Texilis fundamentum fuit codex aer priore loco posuit Dibliothecae Vaticanae hi e Vaticanus gri 84. Nam codex Palatinus 282 anno dentum 1623 Diuliotnecana Vaticanam intravit Apograpni ab Allatio ) facti quo Morellus usus est, pars saltem adnue exstat. Est codex arisinus giti 583. -) sis sane scatet, ut Moressus plurinus locis an eo recedere coactus sit modo lectiones codicis Mo recipiens modo suo Martscoulgens, Sed magnus Si numerias lectionuna prorsus singulariun in qua Diis concinunt. Paucas ritulisse satis erit. Parisinus et Morelliis soli nanent veru quae a reliquis codici,as excepto Vaticano riri qui sons fuit Parisini adsunt ανη p. 45, 22 vel quae in m desun d p. 45, 9 χρη

quod praemisso die M in margine posuit Morellus. Quin

1 Su finem p. 27 ad verba δ' ἐν μουσείοις ἔτι τρεφόμενος adnotavit Cod. at hie minus integer est.2 Cf. t. I p. 58.3 Eadem es est in rations πεο των συνθροῖν t. IIp. 420 sq. R a Morello iam anno 1614 edita et in oratione περτων ἱερῶν es supra P. 2 sq. .

192쪽

etiam manum feeundam cor rectricem via ni illic in Parisino conspicitur Morelli ipsuis fuisse conicere licet. Nam ad I p. 132, 13 scriptum est Aως ν manu secunda in margins arisini et editionis Morellianae multami naanu prima in Parisino missa vel perperiim Scripta manu Secunda suppleta vel correcta sunt, in o leguntur, ut ib

Itavis plena discrepantia lectionuria nutus codicis, praesertim cum partem tantum orationis Servaverit, apparatum criticim Onerare nolui, sed quinus id refere visum est loes eas notasso Satis abui.

Pauculis notis emis almi duanus epistulis inani et

earnaini Diis Ausonianis imissis Morellus an sititionem in Linanii opertina tona secundo p. 85-99 repetivit Permulta eius vitia divinando sanavit si sinus AH- naritaversionum volumine lini p. 94-98, plura ope co- di eum Augustani et Monacensis in editione Maae a uxore eius prelis continissa est . II p. 204-223. Hanc nonnullis locis correctis et eleganti versione

lica a Uita repetivit Monne rius' editione typis qui leni

mandata sed nunviam foras missa p. 2-43. Cuius nisi a Mishiana recedit, mentionen non egi. Pauca vitia cortexit intenis pli ira Obe tu S. 1 Cf. t. I. 15 not. 1.

193쪽

RU204 1 υτ μεν ου εἰμι των τη πέλει πολλάκις νωχληκύτων, Ἀνδρες Αντιοχεῖς, ουδε γέγονεν μῖν εἰς τήνδε την μέραν ἴτε μικρον οsτε μεῖζον ἐκ των ἐμον λύγων περὶ οὐ διδασκάλους ἀνάλωμα, πάντες αν ὁμολογήσαιτε τουτο δε ίουν ποιεῖν οὐχ ὼς ου τευξύμενος, εἰ καὶ μεγάλα πήγγελλον, αλλ οσω προθυμοτερον δειν ψηφιουμένους, τοσουτ μαλλον ἐμ- 1 αυτ προσήκειν γούμην ευλαβεστέρω φαίνεσθαι νυν δὲ Ουκέτ νον σιωπα ουδ' εἰ σφύδρα βουλοίμην,

194쪽

ηκω λέξων α ἐμοὶ μὲν οὐκ ην δίκαιον μὴ λέγειν, α*205

υμῖν δε πεισθηναι καλόν. συμβήσεται γαρ τοι διδύ- ναι δοκουσιν ουδεν ζημιουμενοι δόξαν ς ἐπὶ μεγιστη φιλοτιμια λαβεῖν.

2. E μεν ου ην μοι τοσουτος ογκος χρημάτων, δε αυτ τε ἀρκεῖν και τα τούτων διοικεῖν, προ εμαυ-

τον αν διελεχθην α νυν εἰς μῆς κομίζω, καὶ λυσας τοις ταίροις την ἀπορίαν αμφοτέρων αν νεκα δύμην του τε κάλλιστον ἐργον εἰργάσθαι καὶ του μηφέρειν εἰς μέσον ἀνθρώπων ενδειαν την αἰτίαν, οκαν σφύδρα φυλάττωμαι, χαλεπον θ πύλει διαφυγεῖν. 3. ἐπε δε των ὁντων μοι, μέτρον σον ἀφίστησί με του τε δεῖσθαι λαμβάνειν του τε δοsναι δύνασθαι, λοιπόν ἐστιν, Ἀνδρες πολῖται, παρ' μων γενέσθαι

τινες αρα εἰσί, τὰς πιτιμησεις ἀνέλοιτε. χι ων γὰρ βοηθήσετε νυν, ὁτι και πάλαι τουτ αν ποιήσατε μαθόντες, ἐπιδείξετε, και τάχα αν τις - των ἀγνοησάντων ἐπὶ τους ου διδάξαντας μετενέγκαι τὴν μέμφιν. 4 1σως μὲν ου κινήσω δάκρυα τοέτοις υπὲρ ν εο ἐσπουδακα, νάγκη γὰρ αυτούς, ηνίκα αν ἐν ις εἰσι

σημείωσαι δεύτερον προοίμιον τι παρακυπτον εἰς τον

195쪽

126 LIBAUI RAVO XXXI λέγω καὶ διεξίω τὰ της ἐνδείας λυπηρά, των αλλων εἰς υτοὐς ὁρώντων ἀθυμεῖν, ἀλλα τούτοις τε πο- μεῖναι βέλτιον του περὶ της πενίας λύγους, πως RII 20 των ἐξ αυτης ἀπαλλαγεῖεν κακον, μας τε δει, καν ἀηδες η τι των λεγομένων, φέρειν ἐπὶ τ τον λοιπον χρύνον ἐν ευφημία διάγειν. b. εἰ μεν γαρ 'κείνοις νειδίσαι βουλύμενος η μῖν κατηγορῆσαι τὴν πύθεσιν ειλόμην, πονηρb αν επεὶ δέ πως ο μεν παύσαιντο σπανίζοντες χρημάτων, μεῖς δε1 ἀμελοsντες ν κιστα χρην, αμφοτέρων ευεργέτης εἰ-

κύτως ν δοκοίην οις τε συμβουλεύω και περ νπαρελήλυθα. ἴτω ν αν μάλιστα προσεχοιτε τοῖς λεγομένοις τον νουν, εἰ μή, σπερ ταῖς τύχαις, οὐτωκα ταῖς γνώμαις ἀξιώσετε διηρῆσθαι. is 6 T δαί ἐστιν ο φημι μηρο τω παῖὁες ου ἐγένοντο την αρχὴν μηθ' υτ πολλοὶ καὶ ἀγαθοὶ γεγονότες τεθνασι μήθ' ὁστις θυγατέρων μύνων πατηρ

του δεῖσθαι πεπαυμένοι, μηδεὶς μον ἐκ των εἰρη-a μένων αιτιον ἀπολελύσθαι νομιζέτω της περὶ των προκειμένων φροντίδος, Δ ου μετασχήσων της βλάβης, εἰ μη νικησει ὁ βέλτιον νυνὶ γὰρ περ πόλεως

196쪽

LIBANI ORATIO PRO RHETORIBUS 127ηκετε βουλευσομενοι, ἐς μοίως κεκοινωνήκατε πάντες,

εἰ και ταῖς κατὰ του παιδας διεστήκατε τυχαις. 7. - δη προσήκει τουτο σκοπειν, πότερον Αντιοχεία τη καλ καὶ μεγάλη λυσιτελεστερον τηρεῖν ντοῖς παρουσι κακοις τους διδασκάλους των λύγων η μεταστῆσαι το πραγμα. πάντων με γαρ μῖν α ποιεῖ

πόλιν ευδαίμονα καὶ λαμπρὰν ἐπιμελητέον, μάλιστα δὲ του την ημετέραν εἰς την παρουσαν τάξιν προαγαγόντος. τουτο δ ἐστιν, εἰ μη ληρο, ητορεία RII 207και- τὰ των ρχύντων ἀλόγους ορμὰς πο της του 10. λύγου δυνάμεως κρατεῖσθαι. σπερ υν οἷς ἐστιν απbτων πλων καὶ του νικα εν μάχαις η δυναμις, εἰ τὸν των Ἀπλων ἐργασίαν καταλυομένην περιορωεν, ἀδικοῖντ αν εἰς- κτημα καὶ σφst αυτοὐς ἀπολλυοιεν, ουτως οἱ τω λεγειν εἰδέναι πλεῖστον ἐπιδεδωκότες, αν i5

μὴ τι χρημα συνέχωσι των λόγων, ἐνέχοιντ αν αἰτια.8. Περι μεν ουν των αλλων α διάκειται των ἐν

τοις διδασκαλείοις κακος, ἐν στέρω ζητειν οἰήσομαι δειν , τοι δε καλουμενοις θορσιν, εἰσὶ δὲ οὐτοί μοι τέτταρες γούμενοι τοι νέοις ἐπὶ τὴν νοσιν τον εο αρχαίων, δη τινὰ ζητειν ξιον ἐπικουρίαν. ν τι κα λύγον και πρύνοιαν ἐκτέον, ἐν βραχέσι δηλώσω.

197쪽

128 LIBANU O UO XXXI9. ούτους γὰρ εἴ τις ἔροιτο εἰπέ μοι, μεῖς δε υντιοχεῖς καὶ γονεῖς ἐντεθθεν η διὰ δυναστείαν ἐχθρον η προσδοκωμένας δίκας ἐν- ταοθα π ανάγκης και φύβου κεκομισθε οὐδενR II 208 τούτων αν εἴποιεν. αλλὰ τί δὴ το πεῖσαν πρbτων πατρίδων λέσθαι την ἀλλοτρίαν ὁτι τὰς ντοις ἄλλοις ἐπιτηδεύμασι ταραχάς, εἴποιεν αν, φυλαττύμενοι καὶ της ἐν τω παιδεέειν συχίας ἐπιθυμοοντες οἴκοι μεν καστος διατρίβοντες

1 ἐν μικροῖς ἐνομίζομεν βιώσεσθαι πράγμασι

καὶ οὐ πολυ διοίσειν των ἐν αργία καθημένων εἰς δε γε ταυτην λαμπραῖς ἐκαλοέμεθα και μεγάλαις ἐλπίσι πολλον ἐγγυωμένων παραδειγμάτων, σου δεξάμενοι πενητας πλην των

1 επὶ της ψυχης οὐδ' ὁτιοO εχοντας ταχέως ἀπεφήνατε τους μεν γης πολλης τε καὶ ἀγαθὴς δεσπότας τοὐς δε αργύρου καὶ χρυσο και

198쪽

των αλλων α μέρη πλούτου νενόμισται ταυτα,

φήσουσι, προσδοκοντες πειγόμεθα εὐρο, ῶς εἰς καλον με χωρίον καταθησύμενοι τους λύγους, τῆς δε τοῖς ἔμπροσθεν παρξάσης ευδαιμονίας μεταληψόμενοι και αυτοί. 10. sκαλύν, ὼ ἄνδρες Αντιοχεῖς, ἐλεγχθῆναι τη πείρα τηνδοξαν καὶ βελτίους μῆς ποληφθῆναι παρὰ τούτοις φανῆναι και - χαρὰ μεν αυτοὐς τ α ρχης ελθεῖν, θυμοῖντας δε ου διαλιπεῖν και προς μεν ους οἰκείους ους ἀπελίμπανον, τουτον σχεῖν υπρεπῆ λύγον, 10ώς ερχοιντο ζητοsντες πόρον ἀφ' ου κἀκείνοις αν αὐτοῖς ἐπαρκοῖεν, νυν δε τοσουτον ἀπεχειν του πέμπεινεκείνοις, σν ηδιστ αν ἐκεῖθεν, εἴ τις ἐδίδου, λαβεῖν; II. μὴ γαρ μοι προς τοὐνομα, εἰ διδάσκαλοι, μηδ' οτιο θορε μηδ' οτι καθίζουσιν ἐπι θρόνων μηδ' απ του λ0ιπου σχήματος ἐξαπατῆσθε, ἀλλα παρὰ του πάντα τὰ τούτων κριβος εἰδύτος κούσατε τὴν ἀλήθειαν.

τούτων γὰρ τοῖς μεν ου εστιν οικίδιον, αλλ' οἰκουσινεν ἀλλοτρίοις, σπερ ι νευρορράφοι, στις δε ἐπρίατο, το δάνεισμα sπω διέλυσεν, στ' ἐν μεί- II 20sζον των υκ εωνημένων ὁ κεκτημένος ἀθυμία. -ἰκέ- aiται δε τω με τρεῖς, τ δε δυο τ δε οὐδε τοσουτοι, παροινοοντες και βριζοντες εἰς τους δεσποτα διὰ

το μὴ μετὰ πολλον δουλεύειν, ὼς οἱ μεν οὐκ εδουλώσαντο πολλάκις, οἱ δε ἀναξίως αυτον. εἶθ' ὁ μεν ρε

199쪽

LIBANI ORΑΤIO XXXIοτι πατηρ νύ ἐστι τέκνου, μακαρίζεται, τω δὲ πολυπαιδω δυστύχημα κέκριται, το δὲ φυλάττεσθαι δεῖ μὴ πρb το αὐτο πεσεῖν, ὁ δὲ νουν ἔχειν δοκεῖ δεδοικὼς γάμον. 12. και προτερον μεν οι τα αὐτὰ τούτοις διδάσκοντες προς τα ἀργυροκοπεῖα προσροσαν ἐκδώσοντες σκεύη και τα πολλὰ διελέγοντο τοις ἐκεῖνα δημιουργοῖσιν η μεμφύμενοι το ποιηθὲν η παραδεικνύντες τι κάλλιον τάχος ἐπαινουντε η μελλοντας επισπέρχοντες, τούτοις δὲ οἱ πολλοὶ των λέγων, και 1 μοι μηδεὶς πιστείτω, προς ἀρτοπύπους οὐ σιτον αυ- τοῖς φείλοντας ουδε ἀργυριον παιτουμενους, ἀλλ' οις αυτοὶ σῖτον ὀφειλοντες ει μὲν ἀποδώσειν λέγουσιν, ἀεὶ προσλαβειν δέονται καὶ δυοῖν τοῖν ναντίοιν πολιορκουνται τους αὐτορ ηναγκασμένοι και

1 φεύγειν καὶ διώκειν ως μὲν γὰρ φείλοντες φεύγουσιν, ως δὲ χρίζοντες διώκουσι καὶ διότι με οὐκ ἀπέδοσαν αἰσχύνονται, της γαστρος δε ἐπειγούσης αν-RH210 τιβλέπουσιν. πειο οταν το μεν χρέος ἐπι μέγα προβη, το δὲ τὴν ἀποδοσιν ποιησον μηδαμόθεν αὐ

200쪽

UBAN ORΑΤIO RO ΗΕΤORIBUS 131νηται, γυναικις ἐλικτηρας Ἀμφιδέας ε του σώματος περιελόντες καταρώμενοι τη τέχν των λύγων θέντες εἰς ω χεῖρε τοῖς ἀρτοπύποις ἀπῆλθον σκοποοντες οὐχ

ὁ τι ταις γυναιξὶν ἀντικαταστήσουσιν, αλλ' φ ο δεῖ μετὰ τοOτο των ενδο εχθειν. 13. τοιγαροῖ λήγοντες της συνουσιας οὐχ, ῶσπερ εἰκος εὐπύνων ἐπιμαστώνην εὐθ0 ἀποπηδοσιν, αλλ' ἐλινύουσι καὶ προσδιατρίβουσιν, ως αν ἀκριβεστέραν ἐκοι των κακῖν αἴσθησιν ξοντες. εἶτα συγκαθήμενοι προ αλλήλους τ αυτον δέρονται, ὁ δε ς δεινοτατων τον αὐτο εο μνησθεις κούει χαλεπωτέρων. 14. μέσος δε τον τοιούτων ἐγ καταδυύμενος δι- χύθεν, τοfτο μεν ως πολίτης μέτερος, τοsτο δὲ ς κορυφῶος του χορου, και δικαίως αν ἀμφοτέρων ενεκα χεῖρα δρέξας τον μεν ουν ἄλλον χρύνον ἐν τω τοι 15

γιγνομένοις ἀλγεῖν στάμην, ἔπειτα diu ,οsτο μὲν ασθε-

ραια δε α καλουμενα σχολαρίκια at L Harpocr. s. v. ἐλικτηρε et lex Seg. Behlcera necd. p. 248, 23 12 καταδυό

αὐτο Ι 11 χαλεπώτερα οbet Coll. 128 13 μέτερος 16 γινομένοις lis inserini