libanii opera

221쪽

MBANI ORATIO XXXV και ος προσεκύνησεν, οὐχ ῶς αν τις ἐξομνύμενος, ἀλλ' ῶς αν τις εχων τοιοOτον υπὲρ τοιούτων ἐγγυητήν. εἰπόντος δέ τινος Μενέδημον και ς τὰ μέγιστα αν ὀνησαι καὶ φρονήσει καὶ γλώττη και δάκρυσιν, ου τού- των καιρός, . ὁ στρατηγος ου ἐδέξατο, προς τί μεν βλέπων, οὐκ οἶδα, καὶ γαρ υδ' ἐφθέγξατο, ου μην, 5περ φην, δεξατο. 7. τούτων τοίνυν γνωσμενων και πεπηγότων ἀπιόντων ημον ἐμον εργον Θρασύδαιος εφησεν εἶναι- μεῖναι Μενέδημον, και παίζειν αὐτον; ηγούμενος πύσου τοίνυν ἀπεδύμην την μονήν; ὴρύμην. ὁ δὲ τουτο μὲν φη μικρον στερον δείξειν,εχειν δε το πρῆγμα ου αλλως, αλλ' εμον ἐναι τοεργον καὶ ου ἀπέχρη ταsτα, ἀλλα δείλης προσπεσών μου ταις θύραις και περὶ αὐτὰς υρδεν παῖδα τον

i ἐμον καθήμενον, οὐ τἀμα γνώμη βασιλέως γέγονε κελεύσαντος ποχωρῆσαι τον περι αὐτα νόμον, τοOτονουν ο Θρασύδαιος εὐρων εῖλκυσεν εἰς λειτουργίαναα227 βοον και μένον οὐ παίων λέγων αυτον κεκτη- σθαι γην ἀνδρος βεβουλευκότος. I. καὶ τοOτ μεν20 - ἐψευδετο, θαυμάσαι δε ἄξιον, πως ἐν τοι αλλοις τοO οὐχ ἐώρα το δίκαιον τοσούτων κτημάτων ἐπ' ἄλλους μετερρυηκότων και μάλιστα δη τον αυτοs κηδεστὴν Θεμίσωνα γ δ το μεν τον Κίμωνα λει-

222쪽

LIBANI ORATIO DE THRASYDAEO 153τουργησαι πολλάκις και ἐβουλήθην και εὐξάμην, καιρον δε ναμένειν μην δεῖν. -υτος δὲ ν αναβιωναι την βουλην και γενέσθαι την προτέραν ἐκείνην ἐκεινομεν γαρ ἐν λειτουργεῖν, το δε νυν ἀπολωλέναι. ουτωκακος το πρῆγμα χει αλλαις τε υκ ὀλίγαις αἰτίαις κα τω των λειπομένων του ἰσχυροτέρους πορθεῖν τὰ των ἀσθενεστέρων. Θρασυδαιος δε τοιαυτα παροινήσας ου ενταυθα στη, ἀλλ' εἰς τοσουτον κεν ἀσελγείας, στ αρας την φωνὴν λύγους μεν λεγε μοι συγκεισθαι κατὰ πάντων ανθρώπων οὐδε το κατὰ οπάντων μανίαν γούμενος τις γὰρ ν εις ανθρωπος περὶ πάντων ελεγέ κα ταυτα του χρόνου το πλεον τοι βουλομένοις μανθάνειν νέμων ὁ δε και αυτον ελεγε, εἶναι τούτων να καθ ων σύγκεινται μοι

χρύνον ξίου νομίζεσθαι και ε τω γε ἡττον ἐτερου δοκοίη, δεινὰ πάσχειν φασκε και ἀδικεῖσθαι. κα τί δει τὰ πολλὰ λέγειν τοῖς γὰρ εἰσιοsσιν αυτιν

οπύτε ἀσθενοίη ἐν ὁρῆν εἰκύνα ἐμὴν περ της κλίνης

αὐτο καὶ ἐφιλοτιμεῖτο τ τιμη καὶ ου τουτ φασκεν 20εiναι θαυμαστόν, εἰ αὐτος ἔχοι, αλλὰ το μὴ και πάντατον εμον περι αὐτον ἀπολελαυκύτα πύνων. R V 228εστιν ουν πως κεῖνα πεπεισμένος ταυτα αν ἔδρα; οὐκοον ξελέγχεται συκοφαντον οἰόμενος παροξυνειν

223쪽

154 UBANI O ΤIO XXXIIτοοτον περιστήσειν πόλεμον; 11. iθ' , μη τις αυ- τον ἐρηται και σοι πόθεν ταοτα πῆρξε μαθεῖν; ἐμέ φησιν ἐμαυτο προς αὐτον κατειπεῖν ἐκ ποιας ανάγκης τίνος βασάνου βιαζομένης ποίων πληγον; ποίου σιδήρου τίνος πυρος εἰ μη τοῖτο, ποίας μέθης τί δαί μοι και το κερδος εἰδέναι ταῖτα τοὐτον μέλλοντα γε θρασύτερον ἐς κουσεν ἔσεσθαι ηδεινδε αυτο την φέσιν την εις ργὴν μεν ἐτοίμην, κινηθεῖσαν δε οὐκέτ' ουσαν καθεκτὴν οὐδε δυναμένην 10 αἰδεσθῆναι των πάντων ουδέν. ἐμαυτον οὐ τηνάλλως κατεκρημνιζον οsτω δέ στι σοφός, στ οὐχ ὁρακαθ ἐκάτερον αὐτον ιρον, ἐτε κουσεν ἐτε καὶ

φαινύμενος η την ν η φιλία πίστιν δίκει, εἴπερ i5 ως ου ἐξερον ἀκούσας ἐξεῖπεν ἀκηκοώς. 12. Μενέδημον γάρ, φησιν, ξήρπασας της πρεσβείας, με δε ου καίτοι της αυτης ἴσης ἀμφοτέροις καταφυγὴ της περὶ τὰ ἄρθρα νύ- σου και τίς ὴ παρ' εμο - Μενεδήμω βοηθεια:2 ουτε γαρ ἐν τη βουλη τοιοsτον εἶπον ουδέν, τι ἄνδρες, ου εστ μενεδήμω κινεῖσθαι. πος αν οὐ πρεσβεύσειε τω τε στρατηγω σιγον παρεκαθ

R II 22 μην διέχων τοσοOτον ως μηδε δύνασθαι συκοφαντηθηναι τονῶμον, υτ εξω τούτων οὐδεν ἐπράχθη 2 τι παρ' ἐμοῖ προ τοὐτο φέρον και δ και τον Ἐλιον 5μνυμι και πάντας θεοὐς μὴ ἀκηκοέναι τι παρὰ

26 et cancellavii Colaetus Coll. 129 φέρον sed o exis corr

224쪽

Μενεδήμου περ της ἐνταsθα βοηθείας μήτε συμβεβλῆσθαι μηδεν μὴ εἰδέναι μοι χάριν περ τοιούτου μηδενος Μενέδημον. 13. με γαρ φησιν ρώτας, εἰ δύναιτο ανοὐκοον μόνον, αλλον δε οὐδένα οὐδ αν εἰ ποι παρ- ,ελθδεν ουδεὶς τερος ρωτησθαί τι τοιοBτον καίτοι και εἰ πάντες των αὐτον σαν κούσαντες ρημάτων,

οὐδ' ἴτω of αν ἔπραττε Μενεδήμω την μονήν. νγα τοις ρωτημένοις, εἴπερ θελον, ἀποκρίνασθαι

και πάνυ ον ανθρωπον δύνασθαι. -υν δ' οἱ μεν 10 ου ηκουσαν, οὐ δε προ τω τοίχω μύνος και μικρῆγε τη φωνη. τίς ουν εντεοθεν απαλλαγὴ τα -- RHI 230νεδημω. 14. εἰ δ' οὐ και περ σο τοιαυτα ρώτωνετερον 5ντος και εν σοι ταὐτο νοσήματος οὐδεν αν , ἄλογον πραττον ου γαρ εν ἐξετάσει το γε σον ῆν, αλλ' ο ἀνωμολόγητο, καί σε πρεσβευτὴν ἐπεποιήκει το συμπύ- σιον και τους ἐπαινοῖντας εἶχες των μεν ον φιλύπολιν.των δε τον αοκνον καλούντων, τέρων τον προς την αὐτο δίκαιον, ἄλλων τον φιλύπονον, και ἐα δε ἐρεῖς και σα και ως θέλξεις τον βασιλέα 15. και συ τα0τα 20

ἀκούων ερον ἐφαίνου της δο δηλον τι θαρρεῖν

ὐπερ το σώματος ἔχων και πιστεύων αὐτω την διακονίαν ἴσειν, στε σου τα περ της νόσου μετὰ ταsτα ρήματα σχήματος εἶναι δοκειν, ου αληθείας και θρυπτομένου μῆλλον η βουλομένου μένειν, ἐπεὶ το χάριν εο προσελθών μοι και λαβόμενος της δεξιας ελεγες

225쪽

156 MB II ORΑΤIO XXXHσεως εἰρημένων μοι και μολογημένων πολλὴν

ανοιαν κατέγνωκα α γαρ οὐκ αν οἱύς τε νυπομεῖναι, ταυτα ἐπηγγελλύμην μείζω της δυνάμεως φθεγγύμενος. δέομαι δή σου πάντα

τρύπον εἰς το λυθῆναί μοι τα της προπετείας

ἀμυνα ι τοιαυτα ἐδει λέγειν, τοιαυτα αἰτεῖν, πι τοι-G0τα βοηθον καλεῖν. 16. καίτοι χαλεπὴ μεν η συμμαχια και η των αλλων ἔχθραν μιν ἐπιφέρουσα. η συμεν διὰ Μενέδημον ἐπ αιτία ψευδεῖ τοιαυτα ἐδρας, R II 23 οἱ Γ ου αν διὰ σε σαφους απολαύοντα οπης; 1 ὁ δε ταύτην ἀφεὶς τὴν οὐ δικαίαν μεν ουδ αυτην,επιεικεστέραν δε οδον οὐδὲν ὐπ' ἐμοὐ παθδεν υτεμειζον οἴτε ελαττον ἐπηλθεν, ἐπεστράτευσεν, ἐνέβαλεν, οὐδεν ἀσελγείας ἀπέλιπε α με εἰπών, τα δ' οsπωi βούλεσθαι φησας οντα πολλω των εἰρημένων δεινο- τερα. 17. I ω ταραχῆς εμπλεως, περὶ τον αυτον ἄνθρωπον ἄμφω πολεμος τε και φίλτρον, καὶ μῖσος και κηδεμονία εν οἱ μεν γαρ λεγες τι του δυσμε- νους ἐποίεις, εν οἱ δε οὐκ ελεγες, του φειδομένου. 2 καίτοι χρην η πάντα σιγῆν η μηδεν και η τον αἰδούμενον λως η τον οὐκ αἰδούμενον δεικνύειν νυν δ'οiς εἰρηκας το μηδεν εἶναί σοι πλέον εἰπεῖν μολύγησας. 18. τί δ' αν καὶ μεῖζον εἶχες εἰπειν των ἀνα-

226쪽

I IBANI ORATIO DE THRASYDAEO 157ριθμήτων λύγων τί καινον ουτως δίκημα; τίς ἐπὶ την γῆν καὶ τὴν θάλατταν τὴν εαυτου λῖτταν ἀφηκε; τίς σοφιστὴς τίς ροωρ τίς ποιητής ὁ δη μύ RHI 232νος τοσαυτα κακος εἰπον και μηδενος ἀπεσχημένος και τοιαυτας δονὰς σθεὶς ἐκ τίνος αν ἐτέρου νομισθείη κακίων ουτως ουδεν εν οἶς ου ἐρεῖν φηπαρήει, ἀλλ' ετ με ταράξειν λέγων χειν, εἰχε θε

ουδεν.

19. ων τοίνυν ἀκουόντων περὶ τον γεγενημένων ἀπιστουντων, εἰ προς τοσοOτον κοι θράσους, πάλιν οἐποιεῖτο την αὐτην ἐπίδειξιν καὶ πάλιν αυτος ην ταυτὰ μεν κατηγορῖν, ταυτὰ δε απειλον, ταυτὰ δε φθεγγύ- μενος εν ξένοις, εν πολίταις, εν τοι ἐμοις φιλτάτοις. εἶθ' ς ἀπεῖπεν βρίζων, παριύντα προσεῖπε κυνος ἁπάσης παρελθδεν ἀναίδειαν. ἐγ δ ων σπερ εἰμί, 15 πάντως δε υκ ἀγνοεις, Δ Νικύκλεις, τον τρέπον ουδ'ος μεμελέτηκα τὰ τοιαυτα φέρειν, τί ουν μελλον δράσειν η περ πεποίηκα ἀντιπροσεῖπον. 20. ς ουν ἐξαληλιμμένων ἁπάντων κείνων τοῖς λίγοις τουτοις ρήμασι τοῖς προσρήσεως λκων ἐρυθριοντα τον ΙΙ233αυτου κηδεστὴν εἰσελθὼν ου συνειμι τοι νέοις ἐκά. 1θητο ου κυπτων εἰς γῆν, ου κνώμενος την κεφαλήν, τον αυτον κατεγνωκότων ἐστί. καίτοι εγωγε γου-

μην δικηκέναι μεν ὁμολογήσειν αυτον, εγκώμια δε

21 f. p. 152, 23

227쪽

LIBANI OItΑΤIO XXXII συγγνώμης ἐρειν γονάτων τε τούτων ἐχύμενον ἀξιώσειν τυχεῖν νπερ αν, εἰ ἐμεμήνει ὁ δ' ῶσπερ ἐπιτιμωρίαν εἰσελθδεν καὶ δικαίως ν κετευθεις παρἐμο θυμόν τε ἐδείκνυ καὶ μικρύν τι μικρ τη φωνη φθεγξάμενος χετο. 21. εἶτα προς τους ἐντυγχάνοντας Μενέδημον δὲ μου προ εα ιμησθαι καιτοιαυτα σχετλίαζε λέγων, ως ἐπαινοίη Μενέδημος

τους αυτου διδασκάλους καλος γε κεῖνος καὶ ταδίκαια ποιον, ἐπεὶ καὶ γονέας τους αυτου θεραπευων30 χρηστος αν η και περὶ την φυσιν ευσεβής. ου δημισησειν ἔμελλον ἐγὼ δι' ἀρετην ἄνθρωπον, ην ἔδει

RHI 234 και σε μιμεισθαι. 22. νυν Ἀ ο μὲν και τεθνεῖτας ἐκείνους θεραπεύει και ὁ τι αυτοῖς οἰ εται καλον εἰρησθαι, τοOτο ει μέσον ἀεὶ και φέρει και δει συ

τάξας, ἐγκαλον δε τω ταυτα ου ἐοντι νόμω γ δε πάντα με δίκαιον παντος ἀδίκου μῆλλον ἐπαινέσαιμαν, ου μην του ἐτέροις γε μιληκύτα των ἐμοὶ καταυτό γε τουτο μαλλον αγαπῖν φανείην αν, ουδε γὰρ 2 αλλος ουδεὶς σωφρονον, ουδε τον μεν θελον οἴκοι

μένειν σε δε ἰέναι κατ αυτ τοὐτο τ τον μεν εἶναιτο δεινος μαθητήν σε δε ἐμον αλλ' ὁπως σχε ταυταδιηγησαμην. 23. E δε ενέδημος πρύτερον μεν ου ην φίλος,2 νυν δέ, τί θαυμαστήν; πολ γὰρ δη τοῖτο ν τοις

228쪽

LIBANI OB ΑΤIO DE THRASYDAEO 159των ἀνθρώπων πράγμασιν, ν τε Ἐλληνα εἰπης ν τε βάρβαρον, ὁ αυτος κάτερον νυν μὲν τουτο, νυν δ'εκεῖνο, της αυτῆς πολλάκις μέρας και τουτο κἀκεῖνο. i σμεν δε τὰς παρὰ των Ἐλλήνων δε τον Πέρ-- ΠΛ i5σην πρεσβείας και τὰς θηναίων προς Φίλιππον συνθήκας εν ις η και συμμαχία και προ γε τούτων γρῖμεν παρ' μήρω τόν τε των ρώων ἄριστον καιτον των Ελλήνων, , ' , λεν μήνιε, συμπεσύντεμεν ἐπι φύνω, διαλυθέντε δε μετὰ δώρων α την φιλίαν ἐμήνυε. 44. και τί δει τὰ παλαιὰ λέγειν νυν 10 γὰρ ευχα μεν περ Ῥωμαίων ν Πέρσαις, ευχα δεεν τη γ τη Ῥωμαίων περ της κείνων ἀρχης καίτοι τίς υκ οἶδε τάς τε κείνων εἰς τὴν μετέραν ἐμβολὰς τὰς πολλάς, Δ καθ ἐκάστην ηρπάζοντο πόλεις,

τήν τε αντὶ τούτων στρατείαν η τὰ κείνων ουτως 15ῆλεγξεν, στ ει μη δαίμων τις φθονερος ἀντέπεσε, μέρος αν ησαν της Ῥωμαίων ρχῆς. 25. καὶ Μενέδημος τοίνυν φιλίας πιθυμήσας ου ην ἀπελαυνεσθαι

δίκαιος ουδ ει τι πρότερον μαρτηκὼς ν. πολλοὐς γὰρ εἶχεν ἐξαριθμεῖν σπονδον τετυχηκότας. - γὰρ οοἶδ' ὁστις μου πλείοσιν ἀφηκεν αἰτιας μη δὴ τον πρ της φιλίας λεγέτω μοι τις χρονον, Ἀλλ' εἴ τι δυσμενεία πρέπον ἐν αὐτy γεγένηται τουτο δε δει-

229쪽

160 LIBANI ORAII XXXIIκνυειν υπιεχων μη θύνει τω κτησαμένω φίλον μηδετον ταις ἐμαις συνουσίαις δύμενον ς αν ἀμείνω γιγνύμενον ελαττον εχειν ἀξίου τον τοῖτο ποιουμενων ζημίαν μηδε τον διώκοντά με τον φευγοντων μηδὲ R V 236 0 τιμοντα των βριζύντων μηδ' οῖο τ πε-

φοιτηκεναι σε παρ' με κατ' ἐμο του μηδεν ἀδικουν- τος μαλλον η κατὰ σο του τα τοιαῖτα πεποιηκότος

εἶναι.

26. υρ' ουν εἰς λόγους ευθυς ἐλθων μιν Ητος 1 ὁ Θρασυδαιος γένετο μετριώτερος πολλω μεν ουν χαλεπώτερος, σω τοτε μὲν βριζεν, ἐν δὲ τούτοις ἐπεβουλευε, μῆλλον δὲ αμφω με πρύτερον, στερον δε μειγνως το δεύτερον εὐπορων γαρ υκ λίγων τον παρὰ τω στρατηγω δυναμένων ὐπὲρ ων ἐβούλετο 1 διαλεχθηναι ἀφεὶς παντας ἐκείνους με τον αὐτααὐτω πράττοντα ἐβούλετο γενέσθαι χ' ως ηττονος

ἐν ἐκείνω της βοηθείας ἐσομένης, αλλ' ὴν η σπουδη

την ὀργὴν τον τοsτο δυσχερανουντων και τους ἀπ'

αὐτῆς λύγους ἐπ' ἐμε τε ἐλθειν καὶ τὴν ἐμην κεφαλήν.

26 27 Kαι τι τοOτ εστιν αληθές, γνοίη τις αν ἐκεῖ-R U23 θεν αἰτήσας γὰρ δὴ το εργο πριν τι γενέσθαι προς του παρ αυτον εἰσιόντας ως ἐπὶ πένθει πιστευ-ειν τε λεγεν ἀπολυθήσεσθαι της ὁδοῖ και δ εμοοτοοτο Ἀσεσθαι. καίτοι σιγῆσθαι Ἀαοτα ἐλυσιτέλει.ε ἀλλ' οὐκ αν πασχον σιγωμένων α ρηθέντων παθον.

230쪽

ἐ φασκον εἶναί με τω βασιλεῖ, φίλον δὲ τ τυράννω, και των πο της πρεσβείας τούτω με φθονουντα τὴν ἐσομένην ἐντευθεν κείνω βλάβην κωλύειν δραμύντωνδε Δ. αυτον των ταυτὶ ἀκουσάντων καὶ os ἐώντων περὶ τοιούτων αυτ προς με λόγον οὐδέ RHI 238να εἶναι γε εὐλογώτερον δια του την με γυναῖκα θρηνουντος, περὶ δε τη θυγατρὶ δεδιύτος ευρίσκεσθαι την λύσιν, ληρον φη πάντα εἶναι πλὴν νος τούτου, των παρ' εμο προ τον στρατηγον περ του πράγ- Οματος λύγων 28. οὐ γαρ εχων πεισθηναι το μη διἐμου ον Μενέδημον ἀφεῖσθαι τον παρὰ των ὀργιου- μενων πολεμον ἐπὶ τ συμπράττειν αυτ με δίκην ἐξειν κανὴν νόμιζεν. -υδε γαρ ενταυθυι στησεσθαι τον περὶ τούτων λύγον, αλλ' ηξειν φερύμενον οὐ βα- 1sσιλε0ς δρυται, τον ν ξειν επὶ τιμωρίαν υθέως. ἔστι γαρ, Δ Νικοκλεις, πόρρω του ον τρόπον εἰδέναιτο βασιλεως και ταυτα μετὰ τοσουτον πλῆθος πο-

δείξεων. εἴχετ υν μου κακοήθως οὐ Δ οὐχ υρη-

σων τερον τον διαλεξόμενον, αλλ' ὐπως ἀδικεῖν δύ-46ξαιμι τον των λων κύριον και αμα του κοινω- R II 239νους χειν της ἀδοξίας ν κ των - μου ρηθέντωνηνέγκατο.

29. αυτα, δε ικύκλεις, διῆλθον ἐμαυτύν τε ἐπι-