libanii opera

251쪽

LIBANU ORATIO XXXIII οἴκοθεν θεῖναι, υτως στὶν μιν Αἰακός, δ' οὐδετουτο δυνάμενος τυπτεται.

33. ουτον οὐν ἐάσεις ἄρχειν, δι ον πολλοὶ μενιδυρμοί, πολλοὶ δε θρηνοι, πολλὰ δε δάκρυα, πολλὰ δὲ κατὰ τον θεῖν ρήματα ναί, τὰ γὰρ τον εντοις ἐργαστηρίοις και πρ0ς ταύταις ταῖς τέχναις ἄμεινον σχεν αλλ αρτι βαρεῖα αυτοὐς έπομείναντας φορὰν ὁ τον πενήτων οὐτοσὶ κηδει δεν γράφειν νάγκαζε τὰ περὶ τὰς θυρας οὐσον εν αὐτοῖς 1 γραφον δ αφ' μοίας δικίας τον πρίν τινες αρχύν-

των δειξαν την με πενίαν ἐπιτείναντες τοι ἀθλίοις, ποιουντες δε ου καλλίω την πολιν, τον γὰρ ἐν τοίς R V 26 γραφεsσι τῖν φαυλοτατωπι εργα ταυτα. ως δ' οντων τούτων ε τον εμπροσθεν χρύνων ἐπιβάλλειν1 εκέλευεν τερα τοῖς ου διεφθαρμένοις. 34 τι δη τοτούτων αἰτιον τοις γραφεsσιν εἴς τινας στοὰς χρησάμενος δουναι της γραφῆς τον μισθον η δίκαιον ὴν, ου ἐθέλων διέλυσεν αὐτον εὐτον υ αναγκαίων γραφον καὶ οι μεν γραφον, οἱ δε ἐδάκρυον ε του a πεινην μελλοντες τὰ δίκαια προς ἐκείνους ποιήσειν.

252쪽

ILIBANI ORAΤIO CONΤR TISAMENUM 183 ὁρας, ω βασιλεs, o αρχοντος το πύνον ἐπέταξεν ἐν λίγαις συλλαβαῖς οὐκ ἐν ἀντειπεῖν τοις ἐπιταττομενοις ἀφηρουν της εαυτον τροφης. 35. ὁ ἀφορ

πόλεως, δι ν- των ναντίων αἰτιος μῖν οἱ τεε ἐπον τούτοις τοι περιττοῖς και οἷς ἐρο τους γαρ υτοὐς δη τούτους τους εν τοι ἐργα θρίοις κελεύει τριπλάσιον ν η νυκτὶ παρέχειν το πυρ πύθεν οοὐν λαιον τοσοῖτον πρίωμαι το δια το πολὐπυρ τοOτο πλείονος η προσθεν πωλούμενον; πέσον μοι το παρὰ των χειρῖν ἀργύριον πύσαδι αυτο μοι γένηται τί προς τοOτ ερει ισαμενος; 36. ἐν τοίνυν τω καιρω της ἀναπαύλης, τοι- 15osτον γαρ αρχομένη νύξ, ἐκταράττει οὐ ταλαιπωρους ταῖς κατὰ τον θυρον πληγαῖς α πλήττουσιν οἱ τον φυλον πιμελητα τω περὶ ταύτας φύβω μὴ διαφθα- ρειεν ποιο0ντες τὴν νάγκην του πυρός. οὐ γι- R II 263γνομένου οἶδα βοησασαν γυναῖκα χήραν νωθεν, τι οπῖς αν ἄψαι δυναίμην πόθεν ν λαιόν μοι

253쪽

184 LIBANI ORATIO XXXIII γένοιτο τον πολὐν δη χρονον ἐλαίου μ γεγευμένη; 37. ἀλλα τούτω τοs εἶναι νεανικον δοκεῖτο κελεOσαι και το πεπραγμένον δειν, εἰ δὲ δίκαιον μή, εἰ συμφέρον τουναντίον, ουδεὶς λύγος καν εἰσελθών τις δε αὐτον των εἶναι δοκούντων φίλων ειπητἀληθῆ περὶ του πράγματος και παραινω πεπαοσθαι, ληρεῖν δοξε καίτοι τίς χερι τοfτο σπουδὶ το πυρεἶναι τοσοOτον ἐν καθευδούση τη πύλει ου γαρ αντοις καθεύδουσιν εχ αν τι παρ' αὐτο τοῖς τε φύλαξιν1 ἀποχρη το ἀρχαιον κακούργους γε υκ εστιν εἰπεῖνῆττους μεν γεγονέναι νυν, εἶναι δὲ προ το πλείους. αλλ' στιν παν τοὐτο μέθης και ἀσελγείας και τοὐμηδεν φροντίζειν των ε πενία ζώντων.

38 ατά με ἐρησεταί τις, εἰ δεδωροδοκηκεν ὁ αν-1 θρωπος. εἰ δὲ τοOτο μὲν ου διέθηκε δε οsτω τους αρχομενους, ῶς κουσάς μου διδάσκοντος, ἀγαθός ἐστι κακος ων, ἐπει μὴ χρημάτων εῖνεκα ἐστι κακος ἐγὼ δε αὐτον μὲν ου φημι λαβεῖν, λαβεῖν δὲ τερους διατουτον των μὲν ἀδικειν προαιρουμένων ἐπί τε τους εο κηδεστὰς καταφευγόντων καὶ τον τούτου ἀδελφον καιτην τούτων μητέρα και τον οὐδεπώποτε ταύτην

1 o scripsi e V cum Mor pio delendum consuli R. Anim τηι A sed in mar manu recentissima Eningeri 2 τον

πεπραγμένου desinitio lacuna indicata, undo etiam vox lamina manu illa recentissima in mari scripta fluxit 4 εἰ

254쪽

λυπήσαντα τον βέλτιστον ἰατρύν, ων καστος Π2645του μνησθείη, τοῖ εὐθ0ς εδει πεπραχθαι, ὴν δεοὐχ οἷόν τε ὁμο καὶ οὐ νύμους κρατειν καὶ τούτους κερδαίνειν. - δε ἐκέρδαινον καν ἐκάστην μέ- ραν οὐκ αρα τοι νόμοις υπηρχε κρατεῖν. ὁ δὲ τ ι δύνασθαι του νύμους φαιρούμενος σώζειν α αυτοὐς ουτος δοκοῖ τί γαρ εἰ το χρυσίον εἰς μὲν τὰς οὐδεχεῖρας ου ερχοιτο, εἰς δε τὰς τέρων τούτου πέμποντος, ἐττον το δίκαιον ἐκ δωροδοκίας ἀπύλωλεν:39. δια τοOτο ταν τις μέγα ἐργάσηται κακον και 1οφοβοι παρὰ των νύμων σι, γελα δρόμον γὰρ αὐτω μὲν εσεσθαι παρὰ τον κηδεστην μετὰ χρημάτων, ἐκείνωδε παρὰ τον πατέρα της γυναικός, ἐκ δε των καλον τούτων εἰσόδων καὶ λόγων οἰχήσεσθαι το δίκαιον καταπατηθέν. οὐτος μεν οὐν υκ σχε πύρον τοιοBτον, 15 ἐτέροις δε παρέσχε, και τὰ αυτο μὲν εντεοθεν ουκηὐξησεν, οἶκον δὲ ἀνθρωπου πονηροῖ. 40. πολλοὶ δητων πανδοκέων τοι λη'ταῖς συμπράττουσι μὲν εἰς τὴν π των φόνων πρύσοδον, λαμβάνουσι δὲ οὐδέν, αλλ αρκοον αυτοῖς κέρδος το τοι κακούργοις κεχα- ορίσθαι. και κάθηται ισαμενος ψήφους περ τοιο, των φέρων. οἶδα δέ τινας τούτων μεν οὐδέτερον πεποιηκότας ἴτ αυτοὐς λαβόντας ἴθ' ετέρους πεποιηκότας

255쪽

LIBAN ORATIO XXXIII λαβεῖν, τη δε ἄλλη κακία λυμηναμένους τὰς πύλεις καὶ μισουμένους μως ἐκ των αλλων συμφορον καιο δύξαντας εἶναι χρηστοὐς δια τι πεπρακέναι μηδέν. RII 26 41. στ ει α πῆν τουτο ὴν περ αυτου τοι μέρος, ε γε ο αλλων κατεκλώζετ αν ος τοι δεσμώταις διετέλεσε προστιθείς, εξάγων δὲ οὐδένα υτ ἀπολογησύμενον ου ἀποθανούμενον, Δ πολλω τοις

δεσμώταις κουφότερον ἀφεῖναι τὴν ψυχὴν ὴ τα σφονα τον δρὰν ὀστὰ δια του δέρματος. V ἐμπλήσας 164 Oiκημα σωμάτων πο πάσης αἰτίας αυτ κτείνει τω πλήθει τους δεθέντας. 42 Δ οὐ ταύτην οἱ πλείους δεφειλον δίκην, ἀλλ' ουδ' οἱ θάνατον ὀφείλοντες την δίκην τον ουτω τέμνει γαρ ὁ νομος την κεφαλήν,

ου ἀποπνίγει τη στενοχωρια και την ἐνταυθα ξυ-

15 τητα κέρδος εἶναι συμβαίνει τ τεμνομένω, ὁ δ' ἐν μὲν τω δησαι ταχύς, ἐν δὲ τω κρῖναι βραδές, μὰλλον δεφεύγει τὰς κρισεις μῆλλον η τα παιδία τὰς Μορμύνας

και τον αρχοντα του εἶναι νομίζει το διὰ ληρω επ' αριστον προελθεῖν. a 43. πάλλαξον δη τὰς σαυτου πόλεις τοιούτων κακον και πέμψον ανδρα νουν τε ἔχοντα καὶ πόνων

ἐπιθυμητὴν και πλείω πράξοντα φ λαλήσοντα καὶ

256쪽

UB II ORATIO CONTRA ISAMENUM 187 πείσοντα μαλλον η ἀναγκάσοντα και βοηθήσοντα πένησιν, ου επιτρίψοντα, και διαγνωσόμενον, τί μεν δυνατήν, τί δὲ υ καὶ καιρον με πληγον, καιρ0 δε εἰ σύμενον απειλης, λως οὐδεν ἐοικότα τω λοιμῶ τουτ'.

257쪽

XXXIV XXXII R)

Oratio προς τὰς του παιδαγωγου βλασφημία non

ita multo post veniam motus Antiochenis a Theodosio impetratainy conscripta qua Libanius convicia ipsi a paedagogo quodam diluit, cum Vorporis sors finibus circumseripta manserit, paucis codicibus ad nostram aetaten perventi ui sunt hi novem:

t. I p. 10 sq. Ontuli. 2. Monacensis gi'. 483 olim Augustantis A)saec. X fol. 157 Vide t. I p. 15 sq. Contuli.

t. I p. 41 sq. contulit grratiose taurins eliacus. 5. Laurentianus gri L VI 2 anno 1392 scriptus

sol. 469. Vide t. I p. 59 sq. st 69.6. Monacensis gr. 101 - o saec. XV fol. 173. Vid LI p. 220sq. Contuli. 7. Mutinensis gr. LXXX saec. XV sol. 184 Vidstim p. 48 sq.8. Marcianus appond. XCI saso. XIV fol. 164'. aes t. I p. 17sq. Contuli.9. Vindobonens 1 phil gri XCIII V saec. Hses. 190'. Vid t. I p. 35 sq. Contuli.

Si astio quidem fides habenda esset, oratio etiam codicibus arisinis contineri dicenda esset. Nam oenii lectionem θεατο p. 200, 18 codicibus Parisinis confirmari dixit in notis ad Gregor Cor. p. 139 d. L,ips 1811. At 1 Cf. p. 194,3 et 197, 20 sq.

258쪽

LIBANU ORATIO ADVERSUS PAEDAGOGI CONVICIA 189

ereavat, ius quia luctionem quan codico Vind ononsi in margine exemplaris sui notaverat, postea odwsbus Parisinis, io mulios usurpavit, triduit siV quia alatinum vol utinensem Parisinos dixit, ut ii a Napoleone Bonaparie Parisios a Dducti essent, quamῬ1am O demon

Ε nis novem codicitias duo, Murentianum et uti-.nonsor dico, nullo detrimento ab apparatu critico a Desse possunt. Prior enim ex eodem 1 Cnicianus, alter ex eodem quo Monacensis fonto fluxae Septem vero qui restant codices CAP tam in duas distinguuntur familias quarum altera Odice , prior reliquis continetur. Singularis necessitudo inter codices CPum intercodit. D pretio codicis C f. p. 164. Universu111 cognationis vinculum quo codicos inter soconiuncti sunt, o tibi stemma, ante oculos ponit:

259쪽

oratio primurn a Fed Morollo t. II p. 6378m mendos admodum, quin etiarn ne uno quidem tonor edita est. Nam prius p. 41 in me si oratione em προσ-δοκατε του πολλου χρόνου quasi finis essent, suDstitit verba τα των ἐπιτηδευμάτων θλα anu gens, postea demum iiDi in bina prius Ossa vel rolicta incidit, mas, ni contino Dantur corollarii loco addidit p. 675-680). Fons ei fuit, ut ipso an, codeae avari s revera p0graphum coiticis Monacensis amam Eligenter factum. . Vitia huius editionis multa d1vinando sanavit Rei statis Animadversionum Volumine linto p. 435- 442, plura ope codicum Augustani et Monacensis in editions iam uxor prelis conantisit t. I p. 266 - 283. In viam stiam

pleraeque notae nimadversionum transierunt. Nonni illa oreexerrant ob eius atque intenis.

260쪽

XXXIV XXXIII). ΠΡΟΣ ΑΣ ΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΥ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ.

1. O τοὐς βρικύτας με θλλον αξιον νομί- RHI 266σαι κακοἰς τους αδιως μῆς την βριν ταυτην, παῖδες, ἐνηνοχύτας. - μεν γὰρ τὴν του δεδρακέναι, την δε του μη τοῖς πραχθεῖσιν ἀλγησαι μεμψιν μεῖς

εχοιτ αν και γίγνεσθε των ἐπαινουντων αυτους ντω μὴ λαβεῖν τιμωρίαν. εἴτε γὰρ υκ εἰδέναι ταυταφήσετε, τουτ αυτ δεινόν, εἰ τα τοιαυτα ου ἴστε, εἴτεlδύσιν ου δεινὰ δοκεῖ, πο αν διαφυγοιτε το δοκεῖν οεἶναι φαsλοι; . εἰ μὲν ου κατερραθυμηκύτος μου τοιαοτα ὁ θρασυς υτοσὶ παιδαγωγος εἰρηκως τυγχα-