libanii opera

441쪽

372 LIBANU ORATIO XLV

αδύντων τ αυτον σματα των ἐν τοῖς σπηλαίοις οικούντων δευρο τύτε κύντων δ ποιεῖν του θέρους

εἰώθασιν, ἀναπηδήσας δε ε του θρόνου την ταχίστην

ἀπηλθεν, ως ου δν δίκαιον κείνων φανέντων ων δικαίων τι ποιεῖν ἀπελθων δε υκέτι προσειχε τον νουν τοις ἐπεξιουσιν, ἀλλα τοῖς με ἀποστερηθηναιτης ουσίας αἴτιος ἐγένετο προαχθεῖσιν, Δ ἐν μήκει χρόνου, μικρου του προσάψασθαι των ἐκ της γης,

RII 45 πέντε δε κείνων ἀποθανεῖν ποπτευθεισιν, ουκ1 ελεγχθεῖσιν, πιαν ἐς ἐσώθη τις και μάτην νομισθείς, τάχα ν αν και παντες. πολλὰ τοιαοτα νομιζε καθ' εκαστον ἔτος μαρτάνεσθαι, βασιλεΘ.27. Εἰσὶ δέ τινες ο πάση με τέχνη κτῖνται τ0παρελθεῖν εἰς ρχήν, παρελθύντες δε υ της αυτον 1 εἶναι φυσεώς φασιν υτ βασανίζειν ἄνθρωπον την διὰ των πλευρον βάσανον υτ ει ξίφος παραδιδόναιτω δημίω προς ους εἴποιμι αν, ὁτι χρην αυτους εαυτους ἐγνωκέτας ἰδιωτευειν, αλλ' υκ ἐθέλειν βρχειν ἀδυνατουντας ἄρχειν. ἄρχοντος μεν γάρ ἐστι τι καιs ταυτα δυνασθαι, οι δε τι, ἄρχειν δυνασθαι σαφος

442쪽

ομολογήκασιν ει α δ τὰ μεν πράγματα τούτωναμφοτερων δεῖται, καὶ βασάνων και θανάτων, ὁ δὲ και ταυτα κἀκεῖνα φεύξεται, πο αν ἄρχων εἴη μὴ τοτης ἀρχης ἄπαν ποιον βασάνω γαρ ἀληθες ε πολλοῖς εὐρίσκοιτ αν μύν τω τε τον ἐξελεγχομένων θανάτω τάχ αν τις τῖν πονηρον γένοιτο μετριώτερος. 28 τουτὶ δε αρχοντος ἔργον τον μεν ου ὁντα ζῆν ἄξιον πέμπειν ἀποθανουμενον, τους ' ἄλλους αU460τω φύβω τον ἐσων κατέχειν. παντὶ γαρ τω τοι νύμοις εναντία ποιουντι πολεμεῖν τον ἐπι της αρχης προσήκει οτον βοηθεῖν τεταγμένον τοι νύμοις. - δε βραδὐς μεν ων τους πόδας ου αν κε περ τάχους γωνιούμενος εἰδώς, ῶς - τον ον ποδον, ἔργον αρχεις δε ὁ εἰς ος ἄγειν αδικηματα δυνάμενος ουθ' υπηρετουσαν τοις του νόμου προστάγμασι τὴν φωνὴν παρ- is 4ειν εἶτα δεινον νομίζων, εἰ σο φθεγξαμένου τις ἀποθάνοι δικαίως, οὐχ ἡγη δεινον, εἰ σο σιγοντος πολλοί τινες ἀποθάνοιεν ου δικαίως; 29. λλὰ δομεν ο βασιλεο, τοις οὐκ ἀρχικοις με τούτοις, δεδιοσι δε τὰ τοιαυτα τον εἰκότων τι οπεπονθέναι. ήταν δε ἄνθρωποι ρύακας μεν α ατος

443쪽

LIBANI ORΑΤIO XLV ἐν τοις δικαστηρίοις δια των μαστίγων ποιοσι τύπτωσι

δὲ και τὴν ψυχὴν ἀφέντας κωφὴν αἰκιζύμενοι γην καὶ

τους μεν εἰς ποταμούς, τους δὲ εἰς βρύχους θῖσιδια τον φόβον, τα ουν ουτοι πέμπωσιν επὶ τὰ δεσμωτήρια φάλαγγας, ἐρρῖσθαι δὲ φράσαντες τοις περὶ κεῖνα νύμοις ει αλλοις διατρίβωσι ος δὴ φιλάνθρωποι δύξοντες εἶναι, τίς ου αν ἀποπνιγείη 30 ἐγδεδε ξίουν αυτοὐς εἰδέναι τε το του Φοίνικος ἐκείνου καὶ μιμεῖσθαι, μὰλλον δε ἐπίστανται μεν, μιμεῖσθαι 1 δε υκ ἐθέλουσι τ ουλὴν τ 'κείνου των ε Παλαιστίνη δεδεμένων του με ἐτιμωρήσατο, τους δε ἔλυσε τω δικαίω καν' κάτερον κολουθον επειτα κάπηλοί τε σαν ἐν κάστω δεσμωτηρίω και πίθοι και ἐκ-

1 ἐπιρρεύντων πραγμάτων κάστω ταχειαν Γρισκε την τελευτήν, στε μηδὲν ετ αὐτω δεησαι δεσμωτηρίων. 31. παρελθὼν τοίνυν εἷς τις ερει των νυν δη τούτων ταὐτ και αυτ πεπρῆχθαι και αυλους εἰσελθεῖν ἐκεῖσε. -υλοὶ μὲν ουν εἰσηλθον, οsτω δε καταγέλα-a στον ἐποιήσατο την μίμησιν, στε ἐν πολ χαλεπωτέροις οὐ δεσμώτας γενέσθαι. ου γαρ ἀπαλλαγην αὐτοις παρεσχε του πράγματος, ἀλλ' ηuειψε τον τύπον

444쪽

LIBANU ORATIO DE VINCTIS 375 του δεδέσθαι μενοντος ἐπι γαρ το της δευτερας αρχης οἰκημα πέμπει τα σώματα πολλοις πολλὰ προστιθείς,

ῶστε αλληλους καταπατοοντες ἀπώλλυντο τοιαυτατων καλον τούτων αυλον ἀπέλαυσαν οἱ ταλαίπωροι.

ει ἐν υ πολλαῖς μέραις αυθις εἶχε πλείους προσθεν το οἴκημα και ταυτα ου ηγνοεῖτο μεν ἐκείνω δὴ ἐδύκει.

τοι δεθεῖσι περὶ τον χρονον, τουτο δε ἐστιν εἰς την 10 σωτηρίαν αυτον, οἶδα. οἶδα μέντοι κἀκεινο, τι περαν ου κειμένου του νύμου, ταsτα καὶ γεγραμμένου πέπρακται ου γαρ φύντων των βεβαιουν αυτοὐς ἐθελόντων δικαστον γράμματα εἰσι μονον, τοι RII 162 ἀδικουμένοις δὲ Ἀν παρέπονται ποιουντες , τοὐς 1sτοῖς παρ' εαυτον εργοις των δικηκύτων κρείττονας. 33 αλλ' ὁτα σὐ μέν ο γενναιε, νομοθετης α προσήκει, βραχις δε τούτων η λύγος τοι ἐπι του δικάζειν και η αυτῖν γνώμην αντὶ τον σοι δοκούντων ποιοσι κυρίαν, οsτε οὐκ εἰδέναι αὐτα μὰς καλb οἴτε εἰδο εο τας φερειν ραδίως, ἀλλ' ἐν τη τῖν ἐπανισταμένων μῖν μερίδι τους τοιούτους θετέον και μισητέον, σπερ ἐκείνους και γαρ υτοι τα μέτερα μὰς, καθ οσον

445쪽

LIBANI ORATIO XIJ οιοί τε εἰσίν, φαιρουνται τά γε τον πονουντων περτων ἐθνον καὶ ζώντων ἀτιμάζοντες καὶ οἷς ποιουσι λυοντες. εἰ δε εἷς ὁ πρῖτος τοOτο τολμήσας ἐδεδώκει τω νομοθέτη δίκην, ἴσχυον αν οἱ νύμοι. 34. και μὴν κἀκεῖνό γε ξίουν κάλλη προστιθέναι ταις πόλεσι φάσκοντας εχειν τινὰ δεῖξαι καὶ δεσμωτηρίων ρύ- νοιαν. ου μεγάλα αν ὴν ἀπο μικρον νησαι χρημάτων. πειδη γαρ του δεῖν δε πλείστους ἀνθρώπους επιθυμουσιν, ἐχρην αυτους δήπου μηδὲ τον δεξομένων

1 αυτους μεληκέναι τύπων ως υχ υτ δε τοι ἀδέτοις της π τον τοίχων φαιδρύτητος, ῶς τοι δεδεμένοις του με ετρυχωρίας διαφέρειν τα κακά.

446쪽

XI M.

Oratio κατὰ Φλωρεντίου aliquantisper post annum387' ad Tisodosiuni conscripta corporis sere finibus

circumscripta mansit Pararias igitur numerias est codicuinqui Dii ad nostram a statem per tenae Sunt auten hi

2. Monacensis gr. 483 olim Augustanus A)saue X fol. 201. ido t. I p. 15 sq. Contilli. 3. Vaticanus alatinus gr. 282 si10c. XIV sol. 205 Vide I p. 20 sq. Contuli. 4. Cneltenna mensis 10618 saest XVII XVIII, 5a Leonardo Adanii e Palatino transcriptus desinit fol. 5 verbis oῖς ἐχθροῖς . 381,9. id t. I p. 282 sq.5. Marcianus appond. XCI fasie. XIV fol. 244V. Vid t. I p. 217 sq. Contuli.1 Nam motus Antiocnen qui vere anni 387 ortus erat sedati ci. p. 147 not. 1 in Oratione . 394, 5 sq. Inentio fit. Atque inter nunc et 'lorentium uoman αρχόντων imperium intercessisse laba nitas in da, I p. 192,8 197,2 testatur, si quidem quae de Florentio in oratione p. 380, 3 382 24 383, 6 et 16 399, 22 dicuntur, ei conveniunt quem tertium illis duο- Dus successisse dicit in Vita p. 197, sola aes Sieversium p. 189.2 Nam alia atque antecessu manus conspicitur in folio 307 Inde a verD ἀγανακτησαι p. 381 12 usque ad 8γεῖτο γάρ p. 382 19 et in soli 308 inde a καὶ ἔδει . 386,12 usque ad 4 τιμωρέα p. 387, 1 in soli 30s inde , στερησα p. 387, 23 usque ad finem alia in folio 307 inde a voca Dulis oπερ αυΡ. 382, 19 usque R βιαζομένου λόγον Ρ. 386,12.

447쪽

Au pio necessit udinis vinculo inter se eo incti sint, Stemna Supra P. 45 prolatum illi stondit Nulliun locum Xeerptum inVeni. Primus anno 1627 orationem in lucem retraxit Morelliis . II p. 421-432 e codιcitus, ut ipso in Indico praenaisS ait mnSS. Vatic Bibliothec et avarica Palatino, milviis codices Vaticanunt 1 sit alatinum 282' significavit, re autem Vera, ut lacunariun lectionumῬ1 conSensus docet, fere o codicis Vaticanira apographo ab Allatio')facto. Quod oratio media in sententia voce ἄπιτε p. 398,2 desinit, iamqwani in codice Vaticano integra exstat, non miraditur qui eorum meminerit quae de neglegentia. Morslliana pliis sernet monui R). Cuius editionis eis hius postquam plurima Vitia Animadversionum Volumine illat p. 242-258 divinando Sariavid Orationis integrae multis locis ex Augustan codico emendatam editionem praeparavit 1ae a uxore t IIp. 463-493 prelis commissa est In nunc etiam magna

pars, nimadversionum transiit. PMica coreexit intenis.1 Is sano iam anno 1623 bibliotnecae Vaticanae natus est, sed orellus prius apograpnum nactus erat. Cf. p. 121 sq.

448쪽

1. δὲ καινύν ο βασιλεῖ, πέπρακταί μοι II 463μὴ προσιοντι τούτω τω τηλικαέτην αρχὴν ἐν νεύτητι λαβόντι μετὰ πολλὰς ως αὐτον ὁδούς μοι γεγενημένας. διὰ συχνον γαρ γ τοιοέτων ἀφιγμα μεταβολον ου δια τὴν μαυτο κακίαν, ἀλλα διὰ τὴν των ου δυνηθέντων φ ων δειξαν μεῖναι και οὐκ αἰσχύνομαι μεμφύμενος ο προτερον πyνουν, τερον γεγενημένονορον Ἀουναντίον γὰρ αἰσχρον αὐήν, εἰ μεταβεβλημένων ἐκείνων μὴ τοις πράγμασιν κολούθουν, ἀλλ' οὴν ὁ αὐτος προ τον οὐκέτι τον αυτόν. 2 δ η και

449쪽

I IBANI ORATIO XLVIτιον τουτονὶ προς τους αρχομενους μερον, βέλτιστον

τε γούμην και ἐπαίνων αξιον ἐπει δε εἶδον χαλεπόν τε καὶ ἀνήμερον καὶ τον ἐπὶ τούτοις μέγα φρονοέντων οὐδὲν λαφέροντα, καλος εχειν γησάμην τ0ν εἰ φανεῖται φιλάνθρωπος ἐρυθριοντα φεύγειν.

προσελθον ουν αὐτοῖς ρύμην, εἰ μέμνηται τον περὶ υδυσσέως εἰρημένων μήρω καὶ στις ην πρ0ς τους

10 7θακησίους. και λίαν φασαν καὶ ἴτε δεῖν δέως οἴτε πλήττειν. σθην γ ταῖτα ἀκούσας και εἶναι τοιουτον αυτον δια τέλους εὐξάμην, δύνατα ζητον,

Δ μετὰ ταBτα γνων. ευθἰς μὲν γὰρ ἐν τον πολιτευομένων της μετέρας οἰκίας λύοντα τὰς ἐπενεχθείσας 1 αιτίας δεσμώτην ἐποίησε εγγυητον οὐκ ἀποροοντα, οῖ ταν σι, δεσμος οὐκ εστιν ἐπὶ μικρὰις αἰτίαις, οἱαι σαν αι τότε δεομένου δέ μου Θσαι μύλις μέν, εφη δε λύσειν εἰπὰν δὲ Γα δεδέσθαι, σθ' τέρας ἐκείνω δεησαι βοηθείας. A. επειτα ρήτορα τον ἐν

εὐδοξη του συνδικεῖν ἀφελκύσας πεμψε περ μέτρα γης

RII 46 οἰμωξόμενον, τι ποτε ρητορεύων περ τῖν αὐτῶ μισθον δεδωκότων οὐδεν παρέλιπεν ἐνύμιζε συμ-

450쪽

LIBANI ORATIO CONTRA FLORENΤIUM 381 - φέρειν εἰρῆσθαι. -υτως ξίου χρῆσθαι τοι παρὰ της

ἀρχης. ον γαρ υκ αν αλλως ἐποίει κακος, ο γαρ εἰχεν, επὶ τοῖτον ἐχρῆτο τῶ θρύνω. i. ανδρα τοίνυνδεξ ν 4πὶ πλεῖστον κοντα νου και βιβλίων τε γέμοντα και πλεῖστα διωκηκύτα καὶ ς οὐκ αν ετερος και την ἀγορὰν δια πάντων ἀνήν πεποιηκοτα εμπειρία τε τη περι αὐτα καὶ δικαιοσύνη τον δὴ τοιοῖτονυβριζύμεν , ἐν το θεάτρω παρὰ των αυτους πεπρα- κύτων τοῖς ἐχθροῖς τοις κείνου προύδωκεν ἀσελγέσι καὶ τρόποις και ρήμασι και νύμοις ἐναντίοις καίτοι οχρῆν Ἀπομενον αρχύντων -υδοκίμων παραδείγμασι

συλλαβειν τινας των βριστον, ἀγανακτησαι, δίκην λαβεῖν του θράσους παρ' ανθρώπων Ἀπω της τωνδρχηστον πορνείας τρεφομένων, μὴ τῖν ργων πιστο- τέρας νομίσαι τὰς βλασφημίας. καίτοι καὶ εἰ τι δί- 15καιον ν ἐν τοῖς κατ αυτου λεγομένοις, ου θέατρονην χωρίον τουτοισι τοι δικαίοις, ἀλλ' ἴσμεν ου τὰ

τοιαοτα ἐξετάζεται. τούτου δὴ λαχόντα δίκην ἐπι τον ἔλεγχον βαδίζειν ἐδει και δεικνύντων μεν δίκημα κακbν νομίζειν τον ἐξεληλεγμένον, καταψευσαμένων δε οπάλιν ἀπαιτεῖν δίκην την της συκοφαντίας. i. ὁ δ' ἀπω ψιλον τον αἰτιον του μεν Αἰακους νομισε, RII 466τον δε υρύβατον και μήτε καλέσας μὴ ἐρωτήσας