Novum testamentum ... cum apparatu subjuncto ... inserviente Jo. Alberto Bengelio

471쪽

Sax AngI. Ineunte perlocnst. neque hoc nomen alam incipiti sed Graeo omnia vomit ut R . incipientia, nisi sit interdum . ex augmenro ortum, cum spiritu sip

473쪽

hanc aa Apostolos, vel potius ad Evangelium secunt uinurer refodiri. nic tamenta versus Surgent manissa Dra 'U-- ω. Non obses re assentitur Ammonius ad Init. Ev. Ion p. m. are quidem picturam

Bapti si Iesu randion e coelo' nutri radiis in us caput potietas, CAP. IV.

in Concord evang. Lis is que anui Drusius in Privi. E. Scrusi

474쪽

larius , Norastus in Lue VI considerare, Prima in Ap. in VII. ni graecein sed cum Gines congruunt Sax Leo. notae in

in aliquanto ante Hieronymum mixm apirii Ionaum ter f. . Consiιutiones post. Auctor v. ad Zenanis Semrnum apud Iustinum.

Pelus Opus impres Eulbanius, NeF I. Confesso ecci Or. p. II. Lips 'manus Glaratan. Hilari Philustrius 'tqui etiam qui non sine causa Irascitur, peceat. c. XVIII. ar seaci Col. III ret. nanc limitati netrauisῆ, vel is, is quid in vel etiann imis , ain .... eouirit. I .is vera exemplaria apud Hieronymum, Anec Henti Iasi. x. Barb. I., taetra fortasse, sex Lat. Putramissis, Iustinus in Apol. inis memigian Murarcio, Augustinus in ipsis Retract. mouel reste eoien Graeci raromatius . Casanus, vel etiam Irenaua l. 4. c. 27. Atque ita Litherusci ortasse quia temere in Erasmi versione hanc enim aliquansi indistiir, alio charactere expressum, & in annotationi R eius quas vide. improdatum vidit. amitin non legit Bainius νι--, iehenne, pro gerinna , admisas Lat et is passinici a quod Francogasium, eumque perantiquum videtur prodere librarium.

oib. r. a. .is tres alii Cossinini, mpo ouinque, men , septena ctim e classe I, duriseisis e classe II. Eth. Arabis, cim Goth. r. Orst. ilom Iuveno Hilari nee non Iran. l. . c. a . nam ponit quidem, sed vicisum versu ar quippe qum postea allegat, omittit. In De scribi com ptum, scienter erasium Aet...is alii hominia ine ire, Cyri o l. 2Modoritus. Mophi Lar aliqui Murarcus, Rusiis Rug Sax nec non I cax, ar additum censet Millitisin alii 1ni eunte praesertim pericopa.28 ἀ-ῆix v. s. r. a. .. m. Mosi e re multis ex allueratione ad seq. ML Amis Bux . . aliquot alsi, in M. S . - ineunte

475쪽

apud Falton.

4 unice pertine e Millsique glae Millium pluin'Iusterunt impe re Gentur cons. d. Ox. min. Coniungit, versu hoc' stiri

476쪽

I. stetit hanee clausillam visci codices hodie pleritae

omnes.

II. Habent patres Graeci, versionesque complures. - . , Ire V - - Berietanimi Morrino in coturariam partem Ita

477쪽

III. Non tamen his suffrag is alia debent admisceri minus

Mutili sunt hoc loco Aug. s. Coss. 3. s. L. Laml. r. Par. y I o. a. vel etiam alii secundae classis, , quod maxime notanaum. ex in quo, vini interpretas simillimo, longe antiquissimo clausulam exstitisse hanc mitto ininus sipondere possis, uana in ceteris illis. Neque eam spectit Casarius in Quaestione XXIX, quum ait , G. νικύ- ων ἐπινικώ, τον κραν ἐν τῆ --- τες των ω- ῶ - ω, τοῦ Δοῦ ω τῆ Aperte doxologiam, ut turgiae, non tu rationis dominicae partem citat Passim vetitu allegatis otiani nescio cuius per vetusti certe, nilopatris udi empaeet sic loquitur, v ασω - , πευκεν υλτρο πιλο-ωριον -- ἐι τλ. M. . intcui manifestum est antitneton, primum intercim. sime orationem dominicam, Inter sive ny- innuti deinde inter Patras nomen, & inter multa nomina Non igitur inui inn& nnem orationis dominicae irrisor spectat, necive enim oeporentia Orioria caulam calumniae adat de nimietate synonymoraim, praesertim eum ipse Philopatris synonyma passim cumulet: sed spectatin orationem dominicam a Patre incipientem &Ηymnum notissimum utioue vid. P. Zornu pule si e r. T. I p. 68 seq. Prem autem unum naud dudie illuni, uria Patraci Filio Spirum sancto de cuius hymni antiquitate exstant D. uno,

mnodicae conforrn cap. II., i. a. etenim aperim Patrem, Patris' ritu Spiritus ancti, ouasi multa, nomina inter committit quemadmodum in eu dein dialogo Critias, per Patrem Filium, Spiratum, iurare mus, resipondet, ex antiquitate istius dialogi Lucianei, non sane contemnendus, petatur, onPmnum misi pertinet, non ad oracionis do rixae clausultan.

LIV. Non habuit unquam Latinus interpres, unus omnium m-riquissimus et neque Tertullianus, neque ceteri patres Latini, in AiΠολItalia, Gallia, Hispania.

Latini eo dices innumerauites clausulam summo consensu praeterinium Dcitque cum iis versio Sax. raselua, a oua, in is . Muiger comm gamon, in Sin pag. ult aliaeque sinisses, , ovibus vid. semio vel J ' ' D mrari diss cerar comin. p. g. nisummo & primu in pus libri dior tione dominica textum aperte ex Matthaeo exhibent, nec tamen ii 'ς tringunt clausulam: inio elatis iam appellant illud ipsum, sed si 'f' η βώ, quod in novom poni prianus dieit Hilarius Pictavorum epistriR 'R

478쪽

prarerint intactam. Non minimum esse no monaei turn agnoscit Ion Gregoismus in Onset v. cap. 38. Augustinus, orationem domitriciunin quare seorsum, in Sermonidiis ad competentes, di simul cum serenone Dotan iniri onte. 4n libro de orandis Deo, cap. XI mlI, inanen tradio exponens is cum L.licaainurate conserens , nil do clausula vicit chromarius , quileiensis epistopus,mii venerauundana Cnrysostomus scripsit epistolam CLV, in tractativus in Matin. V&VI quos ei triduit Aldinus sive Alcinnus in D conci a Felicen , de clausula siler Petrusi: GUzus arcniepiscopus Ravennas, Sermone LXVI seqq.quinquies orationem conunicam explicans clausulam ignorat Silet etiam Viactor Capuanus, nisi ipse potius Ammon:--exandrinus, vel quisquis auctor est Harmoniae evangelicae per Victorem instauratie in qua exstat tota, sine clausula oratio dominica. Egrauius in quarta ad Prouam Epistola tota, de oratione, occillium ad ci pila seriemque totius citaminicae orationis naue respectum, quidem inexti emo ad illiu Rom. VII. as gratias agaita alludit, ire non solum non attingat clausulam, sed etiam laudationem quodammodo differat in vitam aeter nam atque idem cyprianum saepe eiusque inprimis epistolam de oratione dominica in scriptis suis creans, eo magis suppleturus sint clausia lana, si eam a Cypriano ignoratam ipse postea nactus esset. Non vissimili ratione auctor Epistolae ad Tolosanos, Aramali, qui Lemovicensium episcopus secillo III fuisse statuitur, adscriptae, tractationem de precidus a cap. XV ad cap. XXIV dornuniciae orationi si perstruit, clausul in intactam relinquens Vravantius Braunatus Hilarii, duobus seculis inter' iis, successor, Expositionem illam, quamitarius supra sedemi, quasi supplevit, quae item citra clausulam finitur Graioris Q in Libro Saer mentor ri, orationem dominicam in Eucnaristia sine clausula rechati solitam im ducit consentitque Isidorus Hispalmsis L. I de eces olf. c. I 4. orationemra minicam in tua ad niditam, sine clausula exponens. Cumque Latina erua apirii nosce scriptores differant; ex quidus pro inducas, panaris induci Cyprian ,3 eras Augustinus pro litura eve die Tertullianus nabet r eo magis existimare licet, alliam aliumque interpretem orationem hanc usitatissimam, prius etiam Quam lior sacri transferrenturin in omnium manus pervenirent, transtulisse in L. tanuin, ex aliis aliisque, clausulam peraeque non hadentibus , Graecis coasilai-buc quidus, Afros praesertim, Latine loquentes, non caruisse , vel Marius Netorinus ostendit qui illius, Ilia.., a stis, non semel attringit. Neque vero tam illustrem Latinorum consensum dediti tanta Codae Lat aliquot, qua clauusetarn nauent, apud Iac Fauraim Stapulensem haud duo te ex Corinctoriis, Graeces legi notantidus , illarum. Vide Simonia ODse'. nov. p. 78. in aurems Modu exei p. 6as L. Vnum ad sit Rod ste manus ad Graecos videlicet reructum, ut notat latins Brugensis ad Matan VI. Iac. lV. multis locis inter haec duo interiectis in I. pH imp ΦLLM in Matinaeum, quoa nrysost In adiunSi solet. Chrysostonio coaevum id opus statuit Caveus, Millius id ante exitum sectili X cra ptum esse contendies ex vero uterque illud videlicet in auctorem ipsum Graecum, qui multas voces locutionesque Ditini peregru

479쪽

noe in interpretem latinum qui inulta de suo agriecit, convenit. Itaque hoc imperfectum opus in testimoniis N T. I acinos interviani v. M. Marin XXV. r. cum ccusulam nanece, vel patetem potius clausulae tuum est retuum revinus es gloria, exnibet, non ininuai clavisulae ex Litu is de quiniis intra paulatim varieciue in codices receptae suspicionein praedens Ill SUIetor' - inrentis apa indrosiuin nam liliro Ulta quicem, capite V,

seculascuorum auctorem Gramomini ceteroqui non expertem non uana pro interna orationis dominicae parteiaduisse, patet prorsias ex . V. e. V. M.andem orationem totam sine clausilla praernitare expositioni neque in expolitio

ne emn attingit, se lidruin illum V concluduim doxologian voluntariamine inde uti libriini I&IV&VI.

V. Noniadent, aere non listucie Graeci uties antiliis

simi , non patres interpretesque alii. Non naue insignis codex Bagis. Estque in augustissima Bibliothera' 'la

num.

emplar fuit, ex ouo Graeci in hilinguem Dis transumta sunt, /VNJπIqμ earmiterne tales certe coclices haduit cri in Hiressioniitanu , UIN τῶν-vir quinta orationem dominicam in Euctaro rem Q f m: .dine exponit, expositionen ciue ira concludit, ἰ -- - deoque penes Cyrillum, codice Griee probatissimi. Vio ivp H I' ι ὸormi, cuius verba reposititnuso III, clausulam non moa n. 3g' plane ignorat nam si eam nosset non ut parem litum Mi 'IU Ashriin, nis dominicae, multo aptius ad propositiam suum, Mhi in orationein dominicam, quae Origenis libro se Dis anqζαψ0Miny ri vel rectius PGro Laodire se iusseribuntur in ea ipse expli P00 'P a. ui.Λ.sulam praetermittit. Quae cum ita sint. Met, quid de GNV Ndi h,, dum sit, qui explicationem totius orationis donninicae sic300M δ' 'E uouoque , Ne nos inducas in tentationem, . e. iabζr Dos a malo qui malus biras tabes in his murudo a M' Me

vri in vos Praetermissam a Gr orio clausulam illi t I. - v Nur eae sormulae insertam eontendit. Omnino analogia tori

G ζMrium impulisset ad clausulam disertius tractandam, ' V 44,

480쪽

retinenda, si eam pro dare textus naduisset. Non solum tractationem omitionis dominicae, sed ovain plurimas nona ilia ea formula conclusere veteres oua Gregorius hic est usus qui quidem, o vetustatem non sumnam, minus confirmire clausulam, si eam legio quam confutat , si eam non legit. Accedent infra. Graeci allici neque invi siosum fuerit Beton uos addere, qui nac clausula adstinius se ferrentur; quanaouam etiam Confessio ecclesia Vimtalis alaicis, adsente cleri co , qui recreet clausulam, earn recitari solitana negat, nane reprehendens consuetudinem, ira Marinae nainus respondentem Pari. II. quaest. 8. - --

Iam nutus clausulae nec usigitum, no in translatione Coptica quoia etiam is AEgyptiaco quodam odis norabam in margine manu pri radici arit instent in Notis a Marin VI. 3. ut nereis vremne ramica

in bibliis Maelutis Londinens s , in ira praus prodiae.

Thom Mareschallus ad Version Goth. p. 466. In C tuo ni suo perinae ut in editis exstare clausulam negat Maturinus Ueyssiere L. Ooze mi stentanum e emplar Aradiciam incipis textia clausula caret, itemque Medicaeum, lit docet iasorius i. exongruit cum ni Arabicis codici Dus illa oratio a minica, quae Miderii Gregorius cum Seldeno docet apitis Mahonisinnos est, & ad ipsis escitve

VI. Non tamen hisce suffrinjis alia deuent adiniscera fissilia.

Citaturinis .in duo putantur esse codices, cum sit unus, eundus ne que hie ipse alius est atque graeco latinusci ouem ipsum Beeta vicit, quum tamen clausulam in textu omisit, non Graecorrum sed Latinorum codescunt auctoritate, ut demonstrat et Ietichius in comm de cum ecci vel cire script p. I I. Vatimnos, ouos illius huc allevi, nullos esse evincens. Denique ex Omp. descriptum esse eodicem Ravianum, quem Saul ertias citare solet, hodie

constat. Sic opinio alimiot graecorum codicuntevanescit. Neque in supplenae riana oeanaus pusillum codicem, qui in Bibliothee Uentari a 4ns septtimus est mi generis, partesque aliouas N. T. in nis orationem dominiciin hanet. Graecein itine, sine elausula, cum solo : ultro potius agnoscimus, in noc libello perquam recenti namque in Litania non an Aquinatem invocat Graeca tacinis pro communi precationum usu esse accommodata.

VIL Ardua, si usquam, hoc loco est MUsio.

E pungunt clausulam ne de Complutensum margine, de Erasim annotatione, Io-θimo Canstrario non odscure probata, de oleum annotationidus ad Constit apostolicas, deuita Simonia animadverti nidus, de ceteroriam ona nensium consensu dicannus expungunt, nouani, Misara i in Risenius,