장음표시 사용
451쪽
XXXU. Et nuc quum praesens evadsit elisquisitio, facile fuerit euilubet, Inlanter eam atque orisine legenti, starirere, quidae receptis Misionibas singulis Muniversis, de convenientia eariamin differentia , deque ceteris in e denti genere conacinus alioriam sit havendum nos alitem id ipsum noc loco etiam explicanimus, quidem citi a partium tussium , contumeliam, a rogantiam, sincero veritatis emergentisin utilitatis uolicae amore quod uidem eo magis necessarium est, quia apud multos, nisi oculis manibusque suis outrusam senistiant Veritatem, omnes tenuissimae praesumtiones pro iis, quos semel approd riant, praevalere non desinunt. Ante exortam quidem illi copiamin nretnoditam, neque editores ipsi , neque ceteri, multis de locis exacte existimare tmeriante nunc autem multo liquidius est expeditiusque iudicium. Prima omnium est Omplutensis A. MDXIV. quae quam vere antiquitatem arcnetyporiam sirorum exemplarium extollat, ex vestigiis paulo postnotandas apparebit. Videntia ea exe laria postmodum Bariarisiana esse dicta, ut ex convenientia Barb. I.
Comp. patet infra ad Act XV. 8 a . XXV. 1. 8 quae convenientia magis appareret, si excerpta cossiciani Barb. essent pleniora. Vtut est , proprium ouendam editio Complutensis cum codicivus antiouis consensum nanet; qui ita interdum interpellatur, ut facile tamen deprehendi is possit. Rarae essitionis huius uium
nodis concessit celeb. Vtinensium Senior Io, Fracilius, perinde ut Erasini j is XXXVI. Etenim Des asinus in A. M VI ad MDXXXV Basileae cu'quies recensuit evissitoiae Novum testamentum atque in annotationibus praecipue contulit inter se Graecas Latinasque lectiones quo factum est, ut pier sique Varietates eum momento coniunctas tangeret Sed propter Graecorum codicum
poterit V. ' ex Iren. l. c. 8 sun init. e. D post med. ex Cypriano dono nolarient eum annota Dianiel & ex Chrysost de Sacerit 6 4 4 s*8 si qui Erasminas eoruna editiones cum eteris contulerit neque in N. T. 1 inum no esse Conatum, mox paredit ex distra . XXXVIII. Codices graeci . T. quo adnitauit, permultum inter se adludebant, ut ex Annotationibus plius app*r x prosertim si excerpta eariam ad eo dices postea productos conseras cuinquo in x ra. ulos viginti annos alii subinde aliique eodices et iuppeterent, suffragia ii 'rum aegre potuit in unum conducere, ut, quul melior malorque pars confςςrπε uno utut a Constitueret. inc ambigvam saepe sormulam adhibet , σως φ ut qui non recordetur, unus aniliues gratet eo dices lectionem ipsi prod3 in hiduerint mod mera n eos qui mittuntur. inquit in Apologia contra St 'nieam, ad Luc. XIII. 344-i, e , nisi quod tum ossi- ραμ quo ha-- ἀ--ομμο --βriberem annotationes , se stren 'umus Nec enim inactis eodem in Luo. pM m annotaram in Britannis,3 sua, H pro trampora versis sum s exemplar: bus, re unis tamen 'm
452쪽
re opera, ou futurum erat magno typographi di pendio. Et iacia pollicitus malteram eammum, qua uestrarem Mod in priores Iceestum id auia os
iam . Neque tamen qualibet editione totum textum continuum fuisse recogniamin, pnalinata typographica ex una editione in aliam Erasmicam propagata produnt. aertia ecutio Erasmum vel maxitne refert nain ea sinistior est, quam primain secunda quarta autem & quinta ad Complutensem, quam interea n cius erat , nonninil accesserunt uisnonis ci H editio A. Is 3 Iaatetiae Erasmi
contextum ex illo codice, qui postea Suph autem*aeis . . dictiis est item exi . . vel etiam ex Gint nonninst , ut apparet, interpolavit nenue in alias editiones est propagata. Insecinias est Colinaeum privignus, mus, qui ero auctore lectionis hocieri madetur falso. Vix enim a Comp.inti cliscedit, nisi forte in articulo, postropnoin ejusmodi elementis. prima quidem Stephani editio. spnalmatis carere falso credesta, Comptinensem sequutur pressius quidque ipse probarest, magis indicat, secunda item , sed admixtis erratis pluridus in tertia. Erasina editioni quintae, vix uspiam malatae, margunem varrietate editionis Comp. & mss. quorem vistinctum opponit neque id nille textus, quem & Stephanus tertium exclulit, Nullus notis suis substravit, Stepnani magis quam illiti sicium singulis de locis exhidet. De Stepham , supra Milli expende Protes Dii 77 sequi. cios seqq. Ias r. Eiusdem editionis tertiae asipectus docet potiorem codicum in ipsius margine partem refragari St pnani, id est Erasimi textui quare qui codices & textiam promiscue deis cunt secum ipsi pugnanti Atque ubi . id est , -- omnia mss. Stephanicara ctionem marginis nabent habent alum persaepe, earn semper aut sere semper genuinam ut agnoscas , diversitas codicum illorum postulat. Praeter ipsa cod, cum excerpta, duplex adsumentiana Stephanus er tuo dignissimum typographo, haec studia attulit r quodin codicum Angulatim indicandoriam initium secit; textu in versiculos diviso, longe facillimam signandamini varietariam rationem
introduxit. Atque antea Iacodus Favet textum Latinum , Mannotationes suas simia editas, alia lalia versuum sistrabivione coagmentariit, ad ceteras editi ne haud facile transferenda tum vero Stephanus, Fades, opinor, invento alia quid addens, sectiones secit non semper illas quidem textui accurate conamente sed tamen omnibus e sitionibus accommodatas Secutae sunt Stephanum a
no Ies indiciones duae, Voepeliana Lipsiae QCr piniana Geneum, specioste illae quidem sed permultas legiones a Stephano per ovelum notatas obere alios typos phos deficiente, praetermiseriant. In Binllis regiis Antverpiae . Is rexcusis, aris ranas Anniamis vel quisquis su eius duci texmni Graecum cognovit, is Masini Stephanive exemplar ad Complutensem recensionem conso mavit & Plancini prelo accommodavit unde multa Masmica, non tam consilio, ut apparet, quam casu, retrianserunt. Ceteroqui neque textus in opere regio. neque Gul. Canteri libellus vis lect Graecariam, apparatu operis parum accuraxe insertus, quicquam a Comp. Eri Steph. siversium exhivet.
453쪽
ue XXXVII. Vnus ita vigesicen i partiti Gomphitensium, parrina Er sinu Stephanique editioni manum in cit, Grino Meta: qui nonnulla horreni cui-de; ad illoriit sinceratistem redegit, sed vicissim aliqua de integro ex uno alte.ercet usaram ex eoincturis mutando se interpolando textum serum, prolis, tu Moleg IV. Consertim/. u. acr. p. 488 seq. a Masricra Proteg.
N. T. p. 19. at tamen Beza demum, si quaeras, Prens est lectionis hodie receptioris Bezae enim textum, quin etiam annotationes Bem, Henracmm-phanus,4 u virn magis quam ullum alium antecessorem sunt subsecuti. lZe-virianum ouoque textum retinet speciosa estio illa , ouae cum a 'terpreta hus, Ioli Morini praefatione oritatis, Lutetiae A. Issa pro Mit. Post Beetae obitum clanmens nonnullae, praesertim illa, viae caligeri notas niset, ΟΡ- plutensem Planciniananiaue se receperunt. Plus non. tam in Bezam, nam in ipsum textum eouum sivi sumsit Erasenus Sch-ius vid var Matth. XXIII. II. Nare. III. I 6. XV. I. Ap. I. 18. certe iod ad accentias distinctiones' cinet, V. M. Luc. I. 13 ταύτα, σαυνά Ioh. VII. et M , διι Rona XIII. II m. Que pauca sunt errata fortuita, speciosi quidem, sed per Concordantia eluidoin facile rediirguenda Hunc, ouum multi laudent merito, tamen neoue secutus it quisquam magnopere, neque insectatus Binurus interam suam editionem aE-um Stepnanuaroue revocavit e insito, Romam postea perlato, I
pertineret Deinde Elgevirianum Ilium contextum, interveniente Curceus . Levitara , recentiores certatim propagarunt. curcellae textum
inodavit Grear a Miniue idemque est, quem Notis novissime L Uni' Moinuis Germanicis C Hemo instruxerunt. Stephani inlicionent Ni mretinuere Waltonusin Mugius. Nil in norum omnium textu ab Erasmo Q ς'ra diVersum quaesieris; frustraque cumulantur editionum congruentium tuu gh l alii de lectionis alicuius pondere agitur unaquaeque rancidem per i ςR,AE est eadem cum omnibus sequacibus nec minoris primo iure anno, qu quam est nodie, uui non nova eam recognitio confirmavit.
6 XXXVIII. Non vari aliorum, adisione, sed indefessa e lyplVΦ ΩCollarione deprehendi, quae Alamo i deprehendet etiam collator qui in quo patet, receptiorem adnue lectionem, T. aestimandam revera enis hus recensionibus , complutensium Masiniin Bera atque hinc pori Novi est Grae es post inventat ivpographiam eonstitutione, ourium iς
454쪽
Ioh. VIII. 6. Act XIII. a. XXu ao. XXVI. 26 Rom. XIV. I r. nil. II. I HGr. X. a. Ioh. II. 34. Am IV. 8. V. 6 de se ad Matth. IX. et s. Mare. XIV. 3a Iare. XU. 26. Ioh. IX. 8 Rom. V. a. 7. I Cor. I. 29. a Cor. I. 6. VIII a rasin VI. r. Hebr. X. 34. Iae. IV. a. p. III. 4. passim de ad Matth. X. 4. XXVII. 44. Marc. XI. a a Irae. IlI 2'. I Cor. III. r. VII. a . V. 23. a Tness. IN. e. I Tina. I. II. Hebr. IX. 28 de Bena, ad Matth. XIV. 4. XVIII. o. Marc. XIl ao I u VII. s. IX. H. VIII. r. Ioh. XVli I. 24 Acl. I. a Rom. XVI. ao. I Cor. V. . a Cor. Vii. I 6 a Thess. II. 4. Hedri IV. Is Iac IU II Pet. II a I 2Pet. II. 8 Iud. V. s. 4. Ap. XVI. . de EI vir & aliis rece lioranus ad Mariti. XXIV. 9 Lue VII. II. Act. V. a. a Cor. VII. s. Iac. II. 7. Adde 3 seq. med ino si nonnullis huiusnossi in locis editionem aliquam ii sendere conaveris, ceteras eo ipso reprehenderas, desve ut tenentes. Singulae ergo laborant nonnihil rou ostenescia etiam in Proleg Zetsten. cap. X eqq.germanamque eiusmodi locorum lectionem ipsis duoranus illis svoriit saepe pars codiciini sine duidio obtulerat; sed tum minus lignoscere potireriant. Et quia Comptinenses atque Erasinius cocilices hanuere Asiatica iubinde paraphrasi auctos, eosdemque arctioris ulteraium propinouitatis coli var Heur. I. ideo etiana a potiore nodie conviciana parte coniunctim interdum absunt. Hinc Graecum illud trianat, tot vulgare orianariumque Simonius appellitat, de quo Ol sto. VI. Interim multo facilius est, pristinos editores reprehendere, oliram n vam recensionem nulli reprehensioni-obnoxiam praestarerin summa lectionis nu- ius, quae pei typographiam in alte citrastiano tam si sustentata sitit, pro illustri monumento divinae in ecclesiam Denignitatis amplectetula est. Neque Comp. Er. recentiores edol sinceritati aestimonio privari unquam debent et climam adhuc illae quidem quamlibet acrem, sed non nisi verecunda manu rmendam, im vitant. Perquam sobriae Leonardus melis, Nusias fisione, inquit, adoctussim Stephani textui, ae lane statuo . lectionibus Leo respe meliores: scidem persuasum hiaeo iniqua pinu i , adae apta doct homines, ahe qua PRIMA SPEm non ferenda viderentur, regulis PERAE 'itura inniti ma
Vtinam audiarii sinus eriticus. Multo autem magis haec in uniet se editiones receptas convenire, coctati earum aDioscentin vindices & mutatores t atque illorum argumenti ad eas coniunetini potius quam singulatim defendendis, pertinent , oriani reprehensio non tam eoniunctim easdem, iam singulatim ferita unde omnia, quae ab utrisque disiputantur, una recensio ex omniDus coagment
xc qualis nostra est, in non modo non reformidat, sed etiam pro praesidio habet. 6 XXXIX. Dispalestit hinc eclaran , quid alioriam in textum rareum
studiis ex vero dedeat existimari. Antequam continuus textus Graecus ex- Cyrile retiar, Graecorum codicum lcctiones proauxit in aciem quasi contra Latinos tum valde corniptos Murrauius Valga qui qualescunque codices Graecos, IH 3 Qua
455쪽
ra re titiis ex novi nil neque praelatio promittit opςri laipse talibet, nisi errores, aliorum deindinis roridi p . Mitactra Me VII 8 norasimae, deinde 'ecn. deinde Fess. prenen monein in nullis eo sicivus perrain, M δμη- - his h.
Bezam recurri denet varietates*ae, Quae apud UςςΠ 'I. . .. ot non nominatim citatis, notantiir quilin in superioralius editionin KQnibus exiiadant, nullam roboris accessionem postea fecera ny .
talice ad XVI Stepnanicos opus erat totiden antistepnanici V Sulis in locis nullos videas. rure si eo diectili Velesian suere intor iis in
456쪽
tes, nunquam tamen potest uiscerni, ouid in omnidiis, quid in ovidustiam quid in uno exstiterat si amen penitus inter se suere congruentes iidem universi, non plus valent, propter sumnam cognationem, ouam singuli sive noe sive iulud est . vix ullo in loc plus valent Velesianae leaiones , quam unus ad sun rnum Graecus codex Latinietans non enim ex pluridus cossicidiis graecis, ne ex graecis latinietantibus ouidem, quippe a qui us fiscrepant V. gr. Αα I. i edu-Aae, ea plane ex Vulgato ipso . eiusque tape palea fictae sunt, i numque in
verit et graecam eonatum promant, merito dissimulamiae nam etiam uni nimium sine mustara ora Milli , cum Uulvio convuunt ro uni a notiore Vul- ti contextia adire vitantur, certe cum ma mine Biulior nimioriam , eum loci ioniblis per coirectores Lovanienses Romanosque Oletis aut cum editione
I at simpuns mssii utens Ueses. δε- .... Die XXIII. Tans at exs)ectans Uelec γωδα--M. Maren XXU I . addit, Osponse Veles . --μ 1 ex ambiguo latino casu Moue noc exemplum ei solum dincumento sit, tacinum quodd ni exemplar cum Graeco fuisse collatum. visserentias primunt Latine collecto deinc contextu non semper inspecto
Graece redvitas. Sic vero etiam Matin. XXVII. 66--τῆι-- , Lati cum at Velesius, praepositionem is non respiciens, ex casoduus seest in --δ- . Sic Rom. IIX a Latine suppletum erat sata, scilicet mitura at Vetelius Misa, neutriam plurale. Ion IIX. - ...' Lat. nam id valet graecum etiam in praesentici at Veles Ris. evr. IX. 6 --o Lat introibant , naud graece. c. XI 2 προ--,' temporali, Vel. 3. - genitivum Lattinum pro nonninativo sumens. c. XII. IMM--,ψ' .at are Usilem at Me irin: Gles. --. c. XIII au ois Laci lataverant alii pridium, ptiuuerunt Veles..M. Addeict. l. 6. I 8. V. Is XV 4r. XXIII. M. Cor. XV. 34. s.. Iae. V. Io in ecl. Ox. min. clud. V. 4. maximeque Ap. IX. r. XVI. 6. Simillima hisce norantur in Proten .etsten. p. raa oppidoque rara sunt exempla, quae possint videri dissimilia quae non negligimus, gr. in Var. I Cor. XV. 29. I Per. III 8. Toto ceterooui etesiano M parati commode caret sacri crisis Severa suoque sunt, nec tamen iniciliis, quae in Velesium collegit Greardus Masra
in Proleg. N. seqq. Qin Num ad I Cor. V. s. I Pet. I. Ap. XlIX. 17. Nimia vero Millii est in vilesium indulgentia, ex lavore emat
Eeam versionem nata. 3--iniani eo siees XXII ab Ioh. Matinaeo Caryophilo ad editionem PIam tinianam collati, sed minus opiose excerptiis minus distincte allegati sunt, Qv n ut exactum formari iuvieiuni de illi, illis possit. Revera tamen e uices illos suisse Graeeos . celtiamsi unus alterque ad Latinos consorinatus su rit, in ciuidem a Stephanteis diversiosa ex eo patet, quia tenor oriun saepe a Vulgata differt,4 numeri eorum exprimuntiar & cuantia codicea B- ustri tepnani margo vaeat; talent, ubi Stephanus aliquid notatim numeri codi
cum numeris eoitiuum nisi talia sua in ipsis N. . toruum in singulis
457쪽
lectioni uus. Vnum auimus exeinplui, Ion l. 4 eitantii Bars rieran, ubissifferentia articuli utinam non tangit, atepnani margo plane varat. Rarooue D centu in margine suo dedit ouicquam, quod editores pristini
Groclusve non dederant prius si quae nova nanet , ea demum ex cod., c. diium
in praelatione sua memorat , protulisse censeri potest conlecturas tamen non mamuri, sed appendiici, in prima certe editione sua coministri easoue a variis lectionibus iliscrina inavit quare illas nis aequiparasse axit immiscuume, iniquius per nideriar. De Maligero, a Mono, Gratim Hrinsio, riciis, cete is, nil siccimus; qui aut nullis usi sunt exemplatiuus ms . . a is, quae postea sunt
In Britannia demsim manus Waltonsu In Bidliis polygloreis, ac poti Oxoniensere in editione . . . i67s, I anne Asio, citarnara, deinde
per Ah Gregorium cnoliis Graecorum patrum aucta, superioriin omnium iee runt industriam sed unum Alexandhinum codicem accurate, ceteri s impari e ra excussos dealamanr unde factum est, in multas varietates, etiam genuinas,
matris revera eo dicidiis nixas , Alexandrino solo aiu paene solo stiparent, Vel plane intactas praeterniitterent. Alios quoque codices ad Stepnanicam, alios ad Elzevirianam editionem concialeriintris re in iis locis, uni editiones illae inter se differunt, tanto incertiora sunt exeerpta codicum vide Vari Luci VlΙ. r. Ipsi denique Oxonienses sepienter agnoveratne ulci a tendi oportere iraquo Millium suum excitarunt; qui quid Ionanni Fello dederet, eximie praedicavit. Illa etiam concinnitate Millium post se reliquerunt, quod in eadem Gnore sua oditione, a Mare. XII. & deinceps, codices alphadesico odisine exhiuuerunt.
Tenuiorinus interim illis Oxoniensium collectaneis superstructa est Iera AEG. T. .m id est D. Geraria a Mastrist a mulsis cribrata. Facile existiman us excellentem illum fuisse vimina in ceteris virtutidus areidusque sedi noςlus crisin vix ullo, nisi religiosae voluntinis nomine, laudari partitur erit s. id, quum divini nono verti postulat, ita manifestum, ut vel caecus palp r qu*M, yriemus, sed quam modestissime. Si Millii copias in tempore vidisset, aliter, Gς Q, nstituisset plurima at Caesareus codex, quem exeerosit, casu singularem prori.
ςum Curcellaeano, quo tedatur, convenientiam adure eoquo studi Q si v textum illum contra alia omnia monumenta defendendum statuit. In C noni V pdnondas ipsorum riscorum eo sieum differentiis singulare pondus p ' 'qu/nquam veritones, praesertim uni textui favent, in Notis astricti ianis Req vdδntur. Ipsos vero Graecos odices in editione illa Oxoniensi ex uo , V Du Caesareum adjecit, non satis viscriminavit id ergo nos facere oportet, 'ς iς nos Fellus oriram in editione Oxoniensi minore recensitos prae satur, qui Ny 'ς0' Mi Pelli Missiique notis, Laud. 34 ex nomenelatura Muliana, Αcla conuης' i undecim, Evanges istas complexi, videt ieet Bovi. r. a. . Lauri ' μμ δ μι - . a. main uno nescio quo, quem illius praetermisit. Igit--
458쪽
cius uillent, si legitim accessisset metnodus Sed in larem noriar coaicum par : Diti uunt Stepnanici, Roniani & Petaviani ciui pernomnes inoereos mi excussi, collatis iis codicidiis, quos illiin iterani excutiendos naesus est, a parem inue hos tamen collatores Gera iri a Mastrictit, otia sareum codicem accurate legerat, ex sua conscientia nimis beni e mensius est: v. gr. in No is suis I ς'diςς'ψς, qu Uriinni excerpta Oxoniensis montulit editio, perinde traciavit, ac si eorum ciuilibetin totum N. T. complecteretiar, nulla parte man- . Epistolis non modo in Actis&Epistolis, sed e lam in Apocalvpsi eisdem
in M, et ubi V pr tres Stepnanici in margine citantiir, inde tredecim ceteros tex- u militare ludet. in n. vel indistinctum indicium vel merum silericium...iud. 'it' 'ςψflς censer dignum, modo pro uno cottice, modo pro UI eodi-eidus allegat nine ad tot Romanos In Notis v ad 16 provocat quorum:ἰ stqvidetin ad ullam ibi Epistolarum partem pertinenta. Unc in No--ἡῖ . odices marginis, revera numero praevaletura, uasi taura , Icti P 'nix to tu que lectioni quae an uno Massis eodesce, sio oscuia unius i g IR 'Div que Steptianici silencio nitebatur, rantino mistrivit. Atque hanc pi m pius uraran codicum soranulam, in titulo Oxoniensi onviam, in Notis saepe- tu: Τ Π '' inquit, multis revera, vel plurRrnis, vel omninus fui ae codicidiis. Uniuidus locis omnes eossiem uno fasce eomplectens, non diicernit accurate col-
459쪽
latos ab iis, qui perfunctorie collati erant mutilatos an integris eos uulso talistis navetit ab iis qui Actain Epistolas ninent paucissimos, cui Apocalypsin sabent, a plurimis ea carentibus . anon eius L. indicat, maximam partem co- die a tris nisere lectionem marginisi canon X Ll, aqualm canon XLII, terriam: eanon XIIII, sanam at in margine eiusdem, Apocalypsin, Inno ad Epistolas&Αha imo ad Evangelistas, eanon XLIIl raro, Ut petraro, XII semel, opinor, XL ne semel quidem, cum saepe citandi fuissent,is insignem utilitiitet anere potuissent, itantiar. Nil bitur medicinae assere illa erasis Elgeviriano textui, ne
tum quidem, udicis meris conlecturis lavorat plurimoriam codiiciam praesinatio semper ei erisi penes textum remansit, sed vana, tantamque decisionis laxitatein pariens, ut genuina lectio, quotiescunque in textu erat, vago aliquo modo delam deretur quotclescunque autem in margine iacet xl, nullo modo posset emergere. Quivis ergo videt, in sundamenta duciplinae uriticae viriani insignem impegisse; omnesque, qui metnodo eius rapiuntur, vilimine, ut aiunt, offendere. Quibus ommo na est, examinent textum illius nuditam, Marc. X. I XI. 3. I 1.Luc. X. c. Ion XIII 3,s et Tim. I. . I7. Redr. II. 9. I Pet. IV. r3. Ap. I. ao. VII, 7. XI. I a maminin eius ad Matin XXIII. at Luc. U. 9. XVII. r. XXII. s. on. XVI. 33. XVIII. M. Act VI. XVI. 7. XXIV. I . v. aci XXVIII. as Rom. IM. IV. 4. VII. 6. VIII. II. IX. 9. Ira r. l. 7. M. XI. rs. XII. 2ι. Xul. 3. Cor.
g. s. XXu Ia. Is Rom. XII. Ir. 3. I Cor. XI. Lo Eph. I. 8. III. 9. V. '. 0l I. 14 a Thess. l. o. I Tino. V. 4 Tina II is Heu . H. 7. IX. r. I Pet. IlI. ao. IV. I IO Il. a. Idon. V. . Ap. XI. is naee, in*iam,in relicua huius generi. X aminent, vel, si videtur, etiam eum parte II apparatias nostra, velim, consorinni. lino Vero necesse est , ut noe faciant, qui non stestiunt, temerario, de crisi uixis
nostra, iussicio, hallucinari. Montentosus est hie xttieulus quem sileVius iti bissem, paucioribus ortasse lectoribus persuaderem; nunc quum pressius trδ vi , moderate egisse videuor. Quis omnibus sati,neiat veritati inserviendum in cui ipse ille vir eximius nunc, si viveret, pro suo candore cederet.
Iob. Minus collatis tot eodicibu , aeeurratiori eos excerperi lim 'i' 'munita, Commune ecclesiae inaestimabili benefieio affecit Oxonii, A. MIA Vii Ante eum non potuit noxii do iudieari de multis varietatibus post eundem, Vpςx
laderi potest tam operoso codicum scrutinio, nisi aut vetustiores etiamn Mn ςp mantur eodices, aut de exstantioribus quibusdam loeis residua oecurrat di qui Wi Sunt qui eum reprenendant, ouasi minutissima ouuii consectanten, rectius 3. di oris, eum nonnulla curari non indigna praeterisse. Non dicam de augmς' 'Vul postropho illud certe non est nihili, quod ordinem verborum Vm30x RDULMO Rp supersedit quod particulam salteisti, ouod articulum saepenum*xqsprevus
460쪽
sprevit, etiam ubi rationem ms merito nauumit edicio minor Oxoniensis, . . Mare VII aa. Ioh. XVIII. q. laodiae exemplarium enumerationem, multitudine defatigatus, interdum auriapit; commode id ipsum tacturus, si formulam sister assi:ecisset vide illum id Matth. XlV. I a Maro. IX. M. Luc. VII. a. m. 26. Io
XVI. 33. collata appendice editionis illianae primae, Act. VII. 7. In texta
Ron Lepnanum secutira est ipsius Miltu sententia disci dehet ex ejus Notis aes tius ex Prolestomenis quae qui non accurate perlegit, dextre de Milli ivilicare nequit. Inicio, Noras euis, strideret, promiscua eum Graecoriam multitudo codicum cepit tenuitque, ut omnes capit ac tenet, oui in nocee striatinio novi sunt. In Prolegoineindenium. quibus Notarum respondet Appendix a Kustero quidem inmotas inserta instituit Alexandrino codici& Versionibus Patridusque anti*ilia sinis jus suum trinuere. Postremo in iisdem, in alteriam extremum prolapsus, praejudicio uno alterooue omnia pervactente adreptiis, ilingues codices, Latinam oraim palearn, tape sine caula amplectitur; mirum veri , quod auar vetera
ut appellitat, versioni plurimum tribuerit, tamen Latinam temonem non accuratius ad cod. - Lat. Britannicos exegeriti simulque nimia reseeandi cupidurate contracta, quicquid tere vocum, imoIententiarum, earurnque gravissimarum, extra nomoeoteleuton, in uno uspiam podice, interprete, interpretis exemplara , interpretis interprete, scriptore ecclesiastico omissum est, mox Italicae strae versio-mis oblitus, delendum putat, nae una ratione saepenumero fretus, diuis Ianus
tam insignia praetermitteret quasi id infirmitatu non quotidie in stra ouisque nraqnu animadisertere possit. Partaculas quoque , - - - - dcc quas aliae linguae minus serunt, quam Graeca, nimis saepe solis versionivus obsecutus, expunxit. Atque his rebus palmariani nitui reprehendentii sui insun ministravit. Sane Enitdius Graecis qualinuscunque, & illius Latinis nimium triduit ira medium inter uti umque veritatis relictum est iter. Continu tor Milia Lind. Κώ-sterus quos codices supplevertit iupra diximus Protegomena Millii in minores soctiones commode divisit, atque eas subinde in Notis citat, non optimo singuloriam locorum delectu bono universe consilio. Illud non deserniis dissimulare, ouod dum illi sora commossiores facit, notas
male triduitrer. Atque hie error ita frequens est, ut aliquando odesse possierutenim odiuit anonymo, qui N. T. Graecein Anglice edidit, in notis ad Pnil.
Musii amicissimus, Riu dentinus, iustam editionis Graecae aratariae cometravit exspectationem, emisso dudum specimine ex quo si adhue licet iudicium facere, graviores Militi lapsus prudenter vitavit; sed tamen ipse quoque lecti
nem receptam mutavit nimis, in textu siuoin in notis, quod leuetur, &il quam deuetur, vide infra Var Ap. XXII. 6. 8.&c. ariduens Alexanditano exei
plari, jusque cum Litana interpretations in qua Hieronymi quoque putat esse Kkl a multa,