장음표시 사용
412쪽
chio aliisque loco motam. Nimirum edidit ille: τοδε γαρ παλαιον Λργος, οἰκόθεις' τόδε, it ouidem, at τόδε in fine versus ad sequons pertine-1 Et αλσος. Quae ratio vel propterea relici debet, quod ara a paestus versui insertur. Cons. Hermann. ad Eurip.Hecub. p. LIV. Aliain ei nentiationem proposuit Iae. Fri H eu si n geru s, quam probat Purgo litus: το γαρ' παλάιον γos, si 'κόθει ' το δέ.
Namque articulus praepositivus saepe etiam stripliciter apud nostriIna ponitur pro OA, vel OLor. sic patrio poli: v. ψ3. Oed. T. Io82. Verum nuru est intitatione Opus, Plippe cum Versus A. per appositionem reseratur ad ptate cedetatem versiculuri . Etenim 'to c. ἄλσος, ut recte moΠTrit M us gr. , quemvis .loccina Numini ciIicunque consecratum indicat . Scholiastes Pindari ad Olvm p. III stroph. II. ἔλεγον παν χωρίον ωφιερωμένον κων όιλον φυτῶν ἀλσοι. Confirmat et Scholiastes recentior. Sic et Pindaro praebente ἀλσος πιακρο- κόλυ Olymp UII. antistroph. 3. recentior ille Scholia- s es ναον anilotat. Confer etiam OlVmp. U. antithroph.' . s. oly in p. XII l. epod. ult. li lana. I. stropli. q. Ae-
413쪽
denique Hom. Iliad. B. 5o6. - De voc. Αργος laaec Brunckius: .,Aργis accipi hic potest pro regionis nomimi at probabilius est urbem. ii getam, quam unam gici modo Argos, modo Mycena S promiscuo nomine appellare solent. Strabo p. R RI.
Οριστη. Infra v. Ιψ59. et Αργειοι ejusdem urbis sunt incolae. Accessit, quod epitheton παλαιὸν minus coua modum est regioni, quam urbi, utpote ab Argo, Phoronei nepote, Inachi pronepote, Conditae. Nihili tergo est Mus gravia haec adnotatio: ,, EX. voce τόδε liquet Paedagogum loqui de loco cui jani insistebant, non de loco remotiora. Dixisset enim non τόδε. Quum igitur scena dramatis Mycenis constituta sit, quae ab urbe Argis qui nouaginta sta tia, i. e. ultra sex millia passuum distabat, Strabon. p. 368. D. consequens est vocem Λnos non de urbe hic accipiendam esse, sed de regione; quod et usus Ueterum patitur. Scholiastes Apollon. Rhod. ad III. 992. ΑργM,
V. 5 οἰστροπλῆγος. Ab Aeschylo hoc epitheton mutuatus est. Prometh. 682. Mus gr. V. 6. αυτη. Nemini lacile haec vox displiceret, nis cum topographia pugnaret. Sed αυτη haec vix n Iside locis in propinquo sitis amat beri potest, Cum t men constet Apollinis Lycei templum, quod in urbe Argis erat. a scena hujus fibulae ultra sex millia passuum abfuisse. Vide supra ait v. q. Praestat igitur,
meo judicio, ἄντην ex adverso. - λυκοκτονου. Non
incongrue hoc de Deo praedicatur, Nομι- cOlebant Veteres. Callimach. Apoll. v. ψ7. Mu S gr.
ne a Pausania, in Corinthiac. p. I 5a. sed templum tantum Apollinis Λυκωοο, quod cum foro sorte conti- inuum esset, Sophocli occasionem de tit, utrumque sim l γορ-s nomine complectenes. ἱυι αριστεραι. Pausanias l
414쪽
v. 8. f. xκαν νέμε. . ubi justitiam distria uit. vel Or δίκα νέμω. ubi j iustitia habitat. lteis h. ό κλεινὸς ναοs. I. ucius Ampelitis in libro Memorial . inter miracula octis recenset A rgi s inaclitae Iunonis templum magnifice ornatum, quod Asyluni vocant. Plura dabit Pausanius. Mus gr. V. 9. opus./i n II m M y c e n a svideas. Reis h. pessime. φασκαν pro imperativo, ut Philoct. I 4M. , , Hunc locum imitatns est Heniochus Comicus apud Stobacum mori l. Groilii p. I 69.
v. Io. lIελοπιδοῦν. Εos non Argis, sed Mycenis habitasse docet et Pausanias. Muggri πιλυφΘvos saeva Horat Od. I, 6, 8 dicitur familia Pelopis ob caedes domesticas Tantalus enim Pelopa silium mactaverat, diisque epulandum apposuerat; Atreus et Thyestes. Pelopis filii, occiderant Chrysippum fratrem, Atreus
Iiberos Thyi stis, Aegisthus, Thyestis filius, Atreum
dar. Pyth. XI. 25. Orestem caedi ereptum dicit ab Ax- sinoa nutrice. v. Iq. τόσονδ' ἐς *βηs. Erat circiter viginti annos natus. Agantemnon enim decimo post expeditionem
415쪽
' Troianam anno Mucenas rediit, quo interfecto Aegisthus septem annos regnavit, uomer. Od. T. 3O5.
Octavo anno ab Orest' oc isus. V. 19. μστρων. f. αυρας, ex auris vel ex agre ex- Cessit, deseruit auras nox atra. Reis h. ἄστρων. Peraστρα intelligunt poetae non tantum stellas, aut conis stellationes, sed nonnunquam ipsum quo qua coeli sor-Dicem. Virgil Aeneid. VI. 567. Ter spum am 'lisam et rorantia vidimus astra. Plane obliviosus fuit Virgilius, si stsella hie intellexit, Cum in proximo versu spectaculum laoc. inter ita Visum fuisse tradat. Conseret Aeneid. IX. 76. ἐκλέλοιπεν, excestat. Sic Xenophon de Cyri Exped. Lib. I. p.
I T. οἱ ἐνοικουντει - εις χωρίον σκυρον. Plura dedi ad
Eurip. Rhos *97. Totus versus sic vertendus: E t atra Ilox excessit e coelo. Mus gr. Schenia hujus versus infra ait v. 758 ἄνπωτωσις appellatur a Scholiasta. Vide ad oed. T. 833- Bru DC c. v. 2 . . Dναπτέον λογοισι. Sic. scriptum in E. recte, ut Iegendum osse acute vidit Toupius ad Suidam I. 87. Conferenda nobis sunt consilia: non, conferte concilia. Quippe muta est Puladis persona, quem jure speraremus mox locuturum, si dixisset senex 4υνάπτετον λόγοισιν, ut vulgo legitur. - ως ενταῖθ' Sic Aldus et membr. cum vetustulitnis optimisque codd. Superscripta in quibusdam glossa ἐσμέν, , quae in aliis codd. librariorum stupore textum invasit. primitivam tormam m/ν tuetur praeter auctorem observationis, quam in minoribus scholiis edidi, Eustathlus, cujus quaedam huc pertinentia e XCerpam e Commenotario in Odyss. T. p. 1457. προν τυπον κίνησις ἐκ
ut opinor, numquam legerat Rich. Da elius, qui Misceli. crit. p. 28 I. pro-ne Ionibus quidem, ne.
416쪽
ν - 395 dum Atheniensibus, rite ad Iliberi potuisse negat. ,Entii men Callimachum laac forma in carmine usum. non alia dialecto, quam Ionica, seripto. V eiu in praui iti vum tMἐν in quac tam lite dialecto, et quibus cuin lite positis permissum suisse constat. Quod alitem ideiri
to TOupiuq ineptu in esse assi rimat Sed sallitur ipse. quum ἐσμεν legendum esse, et hujus vocis priorem corripi posse statuit; quod salsissimum est. Si quis
Tragico tum et comicoruin quae sup sunt omnia legat et porte Eetit, non unici in exen plum incorruptae 1idei excitauit correptao vocalis brevis ante conlΟ-nant2s σμ, στ, nec uspiam ri pHriet εσμἐν prima bri vi.
Longa est nuperi editoris hanc in m m disputatio, odia plena, in qua quot verba, tot sere errores. Argamenta sumit ex Poetarum depravatis versibus, fruos dudum omen clamini petatiores critici Amitopli misquos profert versi 1s, ipsu cos dimetiri nesciisse, aut perpluam Iegisse demonstravi in Dota ad Thesmoph.56. Philippidis, seu potius Philippi, senarium emen late scriptum dedimus iis Gnomicis Graecis p. a O. Brun ch. ξυνάπτετον male praeferunt Mus gr. et Purgol-dus. Diversa Eit ratio usL IS. I 6. ubi βουλευτέον legitur, non βουλευε Alteram lectionem confirmat Wins hemitas. vere se Conforenda sunt consi- 1ia. Sed lectionem Lμέν, de qua Mus gravius Brun-chio adsentitur, equidem non satis munitam arbitror, quae sorma ipso Tragicorum usu asseri debuerat. Eam ob causam rescripsi probatum illud etiam M akefiet dio in Silv. Crit. T. L p. Io5. defensu luctfimilibus soranulisἐεπαῖθα βούνομεν, κόμεθα, ἐσμέν, eo Ioco inius, incedimus, sumus, ubi. V. 2 . γεγων. Participium pro infinitivo. Vide ad T2. Brunck. V. 3 . κροήλην futurum est optativi, cujus prima corripitur: in aoristo αρα μην producitur. De constructione suturi optativi vide Rich. Da vesium laudaturmad Oe i. T. 79a. Brunck. Imo est optativus avr. II.
417쪽
αλοιι. Iustiti a vel jure manus, bra chii saecularis, quod nos jus pugni appellanius, justitia, quam homo ipse sibi sua manu procurat. R e i s h.
χαρος connectendum cum σφαγάς, non curn δόλοισι. Mus gr. v. 39. .i , nempe G.ν, qua VIa, quo st litu te opportunitas ducat, qua ex plaga, aut OI quo vel qua . de loco sermo est, non de tempore. Reis h. v. . Comnia delendum. Constructio est .σθι κἄνου. μενον ἔσω δόμων τῶνδε. R e i s h. . 42, εδ constituo sic: - γαρ σε μη πιάσωσι
spectum rerum, q'e agitantur, habebunt. Reis h. v. 43. canis caprilis variegatum. IIippothoon apud Stobaeum Serni. CXIV.
τηνθισμέν-. Scholiastes intellexine videtur d o 1 o scomminiscentem, τοιαυτα-Quo sensu nuspiam mihi obviam fuit ανθίζεσθαι. Nec melius fuerit mutata veste transformatum, quae Iolinsonianae versionis mens est. Nuspiam enim alibi Paedagogum simulat0 habitu celatum memorat, Mus g. r. V. 45. non est nomen proprium, ut ανδρον οἰδίπου Οed. C. Io9.-Eκτορος, praesertim cum Aeschyl. Agani. 889. siserte Strophius nominetur, a quo Orestes educatus sit, veriam incolam denotat Phanotes,
oppidi Phocidis, quod et Phanoteus, Panopeus, Panope et Phanotea dictum est. Cf. Strabo IX. p. 29I.& Cellar. Not. O. A. T. I. . p. II 29. R.
418쪽
Posterior ratio haud valde hrobabilis est. Aliunde eonstat Tragicos nomine Aρυξενor hospitem simplieiter significare. Sic Aegeus de Pittheo vicit in E ripidis Medea 688.
Θανατος, οῦ δουλεία, η μετ αἰχμαλωσίαs. Vide ad M. 48s. Brune h. Durum illud et coactum oροφ obvia correctione mutavi in nutat , quod Reishius da in suaserat. προστιθείς. Quaestionem non ineptam proponit
sie Camerarius: ,, Quum Orestis persona introducatur hac in tabula, non improba neque scelerata, cur Possista facit nunc suadere illum penurium 8 Mirum ouodue videri debete fi tale aliquid ip mandatis dederat Orestes, excidisse hujus mandati memoriani bono seni, priusquam ad clytaemnestram accederet; nul- Io enim jurejurando narrationem suam confirmat. Utrique dissicultati unius literae mutatio medebitur. Quidni enim legamus gἈγγ λλ. δ' ιγκου κροστιθεις - Nuncia autem prolixe et cum ambitu quodam orationis: id enim ad sucum faciendum mirum ouanimi vim habeat. De constra one ambigi potest annon potius dicentium suerit oγκον προs Θειν. Ouae o uidem scriptura, si ab auctore profecta est, lacile potuit in Oγκε depravari, quod Sopia oelis aevo exarari solebat pa Mι, nondum se. usu receptis velo me.
419쪽
tibi Schulgius monente Hermanno sobss. crit t. R. praeter necessitatem scripsit μειλίγματα. - μοu χλιδῶσ. Aeschylus ibid. v. 6.
Priori versiculo integritas restitui possit sic, ut φέρω n. Cf. etiam Eurip. Orest. U. 96. II3. et Ho
κυν στέφα Antig ψ37. lylus gr. v. 5ψ. figuram, effigiem. Vid. Euripid Phoenisi. I 66. - ηρμένοι Pusilvum pro am-vo. Vide maceni 2Q8. Mus grv. 6o. C. Lips. habet unde ossicio nωοu Ma θω. Rei sic. v. 6s. ρῆμα κακολ male ominatum d i c t u in rect e interpretatur Desid. Heraldus ad Arnobium p. Is i. editionis Parisinae Helenae roganti apud Euripidem in cognomine dramate Io50. βουλει λέγεσθαι, μη Θανύν, λογW-; respondet Menelaus:
420쪽
ds culpanda non est ha e sentaentia, ut illa, quam e Tragico nostro . profert I)lutarchus: το κέρδος ἡδύ, καν απο ψευδῶν ἴλ.
et ista Diphili apud Stoba cum:
Confer nostriam in Aethiopiiuus I. Brutich. Eodem redit litus gravit nota.
gi putat Scholiastes, utpote qui se in specu subterra neo aliquauxiliu abitiderat. Quicquid lirius historiae sit, non absurdum certe est Pythagoram innui, vel propter peregrinationes ad Aegyptios et Chaldaeos. Pertinere et suo potest sabula de Epimenide sex continuos annos dormiente, et Solonis post leges Atheniensibus lataq αποδημία. Quibus adde, quae de Aristea Proconnesio habet Herodotus IV. Tq, 15.-Zaniolxi- de idem IV. 05. Zaleucum citat, versum hunc interpretans, Eustath. in Odysi . u. p. 83q. Mus gr. v. 66. δεδορκοτα, φλέποντια , id est Perperam Eustathius p. 1250 extrema participium hoc passivo sensu accipit: Σοφοκλῆι δἐ ἐν ἐκπιοῖι δεδορκότα
ψειν ως ἄστρον, ἐπὶ τοῖ ἰραθῆναω παθητικῶς την λέῖν τίθησιν'ύs τοῖ μέσου παρακειμένου ἐν ἐπαμφοτερίζοισος.
nis describit. Simplicior est explicatio, quam V. 6 . suppe litat. V. 7Ο. f. R e i s h.
καθαρτης. De domorum lustratione vid. Hora. Odyss. X. 8 I. Aeschyl. Choeph. 967. Eurip. Herc.Fur. 925. Nostri Oe l. Τyr. Ialio. Verba Lρκομαε σῶvalent kρκομαου, γνα σοῖ καθαρον ς γένωμα , ut ad reliqua eo peditionis in ortamenta etiam religio accesserit, ne domus paterna scelere inquinata tam esu maneret. Mus gr.