장음표시 사용
441쪽
anticipat et superfluum quodammodo reddit; non item ea, quam ex ConJectara posui. Mus gr.
stremum cod. L,ips quoque habet. Reis h.
tu vero in animum ne inciticas tuum, attrectare, captare res non adipiscendas . Rois h. Ovum ovo
similius non est, quam hic versus antithetico Est literque mineter troclauicus brachycata l. Perinde fal- si sunt IIeathius et Parisinus editor: ille πελαθὲο legendum censet: hic versus antispasticos e Te ait. Nimirum credidit Heathius primam in πλαθειν corripi, quod et auctore Harnesio affirmat in nota ad Euripidis Rhesum T . verum fallitur. In illo Rhesi versu, ut et in 3 7. 9Iq. 923. prima producitur. Sic etiam
in Antipatri Sid. Epigri XXIX.
Vahes in Silv. Crit. P. III. p. 35. corrigit ἐρε-
στα, πλαθι, patienter se rea, in quibus cum potentibus neu uis contendere: ut infra Ior. Horat.
ego, ut contendere durum est cum victore, sequor. lus gr. τα δἐ intelligit huj v s mod i more s. vel h u-jusmodi probra, et pro vu7τἀ tentat 0ασπι , ut Honrer. Od. I. 23o. αρ' ἔταροισι φανεις ἐρατεινος ΑεσθM. Malii tui nen α ισα. Equidem nihil muto, sed verto: propterea cτα δὸ) non invidenda, i. e. abominanda res o st εριστα pro lριστὸν) c u nipotentioribus contendere eosque lacessere. U. 216. ἀγανάκτουν. Reis h. V. 2I6. ἐναγκασθην χ. πλαθειν το ς δυνατοῖς. Nihili est, quisit Mu S gr. ob v. 2 ου - azo. quibus repugnaritiae Duiliaco by e Ooste
442쪽
4 a Ialiquid inesse temere arbitratur, συνεκλησΘην, i. e. συνεκλεισθην, refingit hoc se usa: P eri cu i is, periculis undecunque cincta sun1. ILocum affert Aristi
v. 217. Morosius Vocem οργα in circumseptio ab repγω coli ibeo mutat Mubgr. quod Electra non de ira sua a Choro etias monita sit, veru te periculis, quibus ob linguae intemperantiani exposita erat. Hesychius v c --, Φραγ-.ε. - unde, inquit, alia fortasse opχμα lite malint. Sed alteram scripturam tuetur locus incerti scriptoris apud Suidam v. oργμενονras, ubi noti praetulerim cum Kustero όγμευ- v. 218. - τοὶs οργάς. R Ris h. σκήσω com--pescam, cohibebo. Mus gr. iv. 22 T. Metro convenientius erit: φαα γενέθλα .pro φίλη γενεθλη , modo recte sic ασίστοιχω v. ΣΟΙ. constituerim:
TM γαρ ποτ', ω φίλα γενέθλα - Contra, si γένεθλα nominativus pluralis est a legerulum erit φίλια. Mus gr. iv. 222. ακουσωμ. Sensus : cui be ne audiam, a quo laudabor 8 Confer Philoct. 616. Mus gr. v. 225. ἄφυκτα τετλησεπινω R e i s h. v. 22 S. Bene Iohnsontis κεκλησεταa pro positum Censet, citans v. 977. Conser Aesctiyl. Pers. a. et 242. Oroeph. Io37. quaeque praeterea conge psimus ad Eurip. Hecub 6a5. Mus gr.
struatur. Non probo, nisi quis ipsius vecti πο-
443쪽
bi tua intemperantia consciscas. De ambi- iguitate vocis ατα dixi ad V. 2IO. Mias gr. V. 23s., υοίστερον8 Ecquodnam esset Ina jus scelus hoc y l eis h. V. 233. τοῖτ'. R e i sic.
V. 235. Brunckius vertit: nec, si cui nubam' fortunato Seho Her. bono et honesto viro, Cum eo habitem tranquiala. Id si voluit Sm
phocles, obscuritatis culpat us est, ut qui non ad- vidit, Tum etiam quaerere possis, cur matrimonium nunc potissimum' ab Electra Commemor tur. At Iongo alia est loci sententia, Iaanc dico: neque si quid boni nacta ,sini, s r u a r e tranquill s. Προσκεῖσθαι eo disi modo infra v. IO36. et Euripidis D. Inus XXI. Συνναἰ ν autem, ut 8υνοικειν, ξυνεινή, saepissime notat part icipem esse rei. v. 237. εκπέμουσ est idem quod ατίμους, id est οἰ επιμωσας τους γονέι . R. e I s l . Eandem secuti sunt rationem Brunckius ot Sc laesierus, perperam, siluidem recte concludo ex analogia verbi ἐκυμῆν, quodni agno per . color' i iraticat. Atque omnino haec
vox cum nusquam, nisi . hoc loco, Occurrat, non po-
tost non et si guisicatio Has adnio dum esse ambigua, et auctoritas marinnam habere suspicione in. Accedit, quod ex His quaeda in oppositio, si est, hascitur, vocabulo sντιμοs proxiine praecedente. Quapropter εντίμους reposui, quod ipsuim nescio an exprestu in sit a Uinsilentio, cum vertit: ita ut parcntibus propter metum non persolverena j v st o s demortuis ludius.
444쪽
I V. 262. ἐσθήματα - ταυτα. a. e. vestimenta regi us
Vide notam ad Comici Lysistr. To23. Brunc . Adde Maos laudavit Schae femus ad Iulian. p. IV.
μην τερα. Quid proprie sint, docebunt annotata ad . Eium p. Heraclid. 'So. Sed lite Sophocles, mi nuR'ui- dein proprie, pro sesto me adhibuit, qualem curulue
ob causam celebrato. Et sic Suidas: ,ρομηνία:ή με εορτίδαι ἡμέραι ἱιρομηνίαι καλοῖντ ι. et u sstr. v. 278. ἐπιωνομασμένου δαις est idem atqiae ἐσι7 11τος, 1 alis, ad cussus commemorationem in sermone factam necesse est iu vocare conceptis vertas deos malorum Diuiti so oste
445쪽
averruncatores, 'velint nos a simili tutos praestare. Praeterea leg. την λσπιιλοωναν non simplieiter, sed bis atque dupliciter infelicem, ut-τρίταλωs. terquaterque beatus aut miser. Reis h. λωτ'. i. e. Θυσίαν, sacrificium. Sic Θεῶν ἐν λωτοῦ apud Homerum pluries. Virg Aeneid. VIII. 186. Has ex more dapes. Vide et Pindari Istlim. II. antistr. 3. Isthm. IV. antistr. Mus gr.
. v. 281. clytaemnestra quomodo λογομου νεοα α sici meruerit, non, Muidem intelligo: λόχοισι γεννMαosset Illa in insidiis fortis. Cons. v. Ia Mus gr. Ironice dictum puta.
v. 28a. φωνουσα. Inepta et superflua vox. cui Iubens suffecerim deprehendens. Ἐδεναδεμ κακα Verterim aggerat eonvitia; nisi scripsit Au-etor κολα ironice. Mus gr. v. 295. η βλαβη. Eadem locutio est in Phi-1oct. 6aa. Sic ibidem 927.-δαμα. Brun Cic.' V. 3TT. Coliaeuret enim cum voΙo te interrogare, quid es cap te scire rerum fratris tui. Reis h. v. 3Ta. vener It ne jam, an Venturus sit. Reis h. V. 3Iq. -νειν prima longa. Vide ad Trachin. v. 9 V. 316. - ἐπαρκειν. Sic in Oed. Col. 26a. Hesychius: προσαρκει, βοηθει. Brun Cic. V. 319. id est γεγονυῖαν. Reis h. V. 319. Ομωμον hic est adject ivum, non substantivum. Ipsa enim Chrysollieinis, ne dubites, O-μos φύσιs dicitur. Sic Homerus Oμηλ o pro o ML Ui- de .lcitata ad s. 771. Mus gr. , V. 329. -υφαμένη. Recte Scholiastes exponit. V. 33a. Post λεγα repetendum a versu superiori ποιειν. Pium est te, non ut ego suadeo, fa-eere. Mus gr. V. 333. ροσσ. Legendum . ni fallor, σε δα, ut
tecte hic significet Chrysollieinis, quae infra apertius declarat v. 36T. 37 a. Mus gr.
446쪽
v. 339. ἔπειτα notat igitur, cum ita sint, ut v. 26o. /Mus gr. deleto 11 malit Θάτερον , negans se meminisse, qui in hac phrasi plurale adhu uerit. V. 3 8. ωs e. f. γε, eo quod honorem defunctum. Reis h.
v. 35o. Hic Versus in iis est, quos Porsonus cinSupplem. praefat. ad Hecubam p. XXXII. inutari Vetat Propterea, quod secunda quinti pedis pars ejus sit generi . , ut praecedenti vecto adhaereat, et ambo quasi unam vocem simul efficiant. dicenim non amplius putat opus esse, ut vectum praecedens brevi syllasa terminetur. Equidem alios quoque locos exceperim, ubi itidem elisio esticit, ut duae voces coalescere rideantur. Ilue pertinent . XXoI. Εἰεσω' ἀν--ν ων οδ' ἐγειτ' οncocto; et Phdoct. 22.
quos tanquam vitiosos memork quidem Porsonus p. XXXVI. sed lectoruin acumihi relinquit. Hos emendare velle temerariae foret audaciae. Sed qui eodem loco affertur Oed. C. v. 66
' Θαοσῶν μὰν οἶν θωγε καίνευ τῆs hi se ejus praeclaram mecum correctionem communicavit Hermannus meus, legens ille καν ἐ- μνευ.
Qua in led ione nullus inest sensus. Nam inde is elici non potest, quem percommodum eXpressisse sibi videtur Heactius hac versione: Id enim so- Iuni mihi pro cibo sit, ut ne me ipsa an gam. Sententia satis inepta Dasce sic exprimi debuiuet.
447쪽
με μη προ εμανσην. Uecto assivo λυπων subjici d et persona, in quam castit actio, quae nisi expressa fit, tota phrasis ni Fil aliud quam graphus est. Heathio placet ἐμαυτην subintelli: at secus videbatur auctori glossae in c ld. superscriptae vecto λυπειν, τόν Θα- ,σνουα Quis iiij ii dicabit, uter verius poetae mentem ad critus sit 3 Perinde fallitur uterque. Haud temere eruditi viri lectionem lianc mentiosam esse judicarunt, sed quod reponendum esse conjecerunt το ἡ μη λιπειν, vel 'λλιπαν, nimis abjectum est, et ab Electrae magnanimitate alienum. Unica vocula mutata sententiam restituimus:
id enim, solum innat pro cibo sit, quod
eos an gam. Dixerat paulo supra λυπῶ δὸ τουτους, noc quidquain aliud cupit, quam ut pergere possit eis molesta esse. Brunch. IV aheseid. in Mi v. Crat. P. IV. P. zoo. praeter necessitatem corrigit σοι ἐδηπλουσία - et εμοι παρέστω. Futile est, in quin, il- Iudγωρ, et importunum: quod probat fatis Scho Hastae interpretatio. Inio familiarem loquendi consuetu sinent refert. Q lena λιπων legit P. III. p. 362. Masgi . male retinet λυπαν hoc sensat niihi instar pabuli sit, non me duntaxat, sed al1os angere: coli. V. 3ψ8. Quod ego reposui, id unice vurum puto, tum quia perquam lenissest et aptissimi sensus mutatio, tum proper Scholiastruo Romani ac 'Vinslaemii auctoritate in , , quorum uterque, nisi me omnia saliunt, eandem scripturam secutus est, Sic enim ille: ἐμοί, φησίν, ι στω τροφή, ἡ
ciet, pabullini. Tanietsi pautio 3iversum statuo sensum hunc: milia eniim id tantum si pro pabulo, liuod inihi dolorem non asserat, h. e. satis habebo
448쪽
non exagitari adulterorui31 Inhumanitate, construoctio est: ε3ιοι γαρ βόσκ=13κα ι στω το μνε λυποῖ, ἐμέ V. 357. τυχῶν. In C. E. Rugi Ist. Haec vecta saepe commutantur. Sanct λαχαν cuni genitivo constriritur, idquei fere ellipsi nominis μέοος: raiarius , ubi nec hoc nomen, nec ullum aliud subintel
λαχαν praetuli ob id ipslim, quia rarior est et sexquia, sitior constructio, et reprehemio Brunckium, qui locum Antigonae laudatum fidulteraverit. v. 366. puncta fuissem, id est me non movissem, aut sensissem vel prodidissem animum meum feriri. pro foras prodia D
σα τῶν zβρεις δηλαδη. Ultima χρῆσu ox eodem chorico cantico in Medea petita, ubi legitur ἔπει αν-
v. 383. Post παθηr collocartilum signum interroga' tionis. Reis h. ' V. 398. εμπορεύη. Vide ad Oed. T. q56. Suidas: τα καιομενα ἱερεια. Nempe Chrysollac min sequebantur famuli omnia ad sacrificium necessaria ferentes, et inter alia victimas, defunictorum manibus mactari solebant, quasque moris er iit ad tum
449쪽
Iuni cremare. Rogata Clitasoctemis, cui victimas illas ferat, respondet, a in acre semissam, ut patris tu mulo infundat libamina. Nemisi pe libatio sine victima fieri non poterat, siquidem in inferiis sanguine libare mos erat. Virgilius Aen.
inserimus tepido spumantia cymbia Iacte, languinis et sacri pateras. Aen. V. 77. hic duo rite mero libans earchesia Baccho Lan sit sumi, duo lacte novo, duo sanguine
Inde liquet perperam in nos a ταδ ιμα α exponi τα - ταs σπεραε. B r u n c ita Merito vis entiunt Schess.leriis et Purgoldus. Nam primum non semper Iaaerendum est in etymologia vocabulorum, deinde sanguine et victimis interdum carebant in seriae. cf. Antig. 43o. Oed. 469. sqq. Orestis quoque libatio v. 89 o. incruenta fuisse videtur, unde enim vi-mmas adduceret 3 Pari modo in Eurip. Orest. II 5. partes inferiarum, niel tantum, lac et vinum commemorantur. Repumat etiani v. Mo. ubi Chysothemis κναφια χεριτν φέρουσα licitur, de famulis nil ad litur, inprimis autem v v. 428. sqq. Denique ipsum loci argumentum non patitur, alios, praeter Chorum, praesentes adstare. Intelligitur itaque incruentum libamen, Spanhein. ad Cassim. h. in lavacri Palladis v.
ευγγένεσθέ γ' αλλα νῖν, notas te Porsono ad FPurip. Phoen, v. 28. ubi plura confusorum nominiam exempla et ecensentur. V. aII. σθαν ομιλίαν. No emendare festinemus, vetat Edisti is ore in infra v. 638. At unius duntaxat somnii, ni in duorum, in seqa. meminit Chrysotheniis.
Quidnanis igitur sibi volunt illud et δισσῶν An
450쪽
son nitim id bis in eadem nocte a Clytaemnestra vi . sunt os: by somnia quaedam: ad ma-j, citi a i s doni faciendam, repetita fuisse traduntur. de l)i viri. lib. I. 25. et 26. Haec si mens Auctor ir, Obscurrius paullo enuntiavit: quod in Soph Qio quis miretur. Mus r. V. AI7. τοi v. Iphigenia in Tauris apud Euripidem 43. α καινα δ ἔκει-φέρουσα φάσματα, λιμ πεδε ει τι δώ τίπ έστ ακος. Medeae nutrix apvit euntilena v. 56.
Plautus Mercatoris initior Non ego idem facio, ut alios in comoediis vidi sacere amatores, qui aut nocti, aut dii, aut soli, aut lunae miserias narrant suas. quos pol ego credo humanas querimonias non tanti sacere, quid velint, quid non Velint. Brunca . Addit Mus gr. Valerii Flaec. v. 33O. Senserat ut pulsas tandem Medea tenebras, Rapta toris, primi subar ad placabile Phoebi, Ibat. v. qac . Cod. Ien. lectio τάρβους, quam Purgolaus veram tragici manum esse pronuntiat, potest ex v. O5. huc tra ludia videri. Superscriptum σοῖ φόβου fortasse correctori debetur. v. qa T. των ἐγγενῶν qui jura affinitatis tu n-tur. Vid. ad Antig. aos. Iidem Platoni ο ιοι θεοι dicuntur. Δία ξυνωμον bet noster Antig. 67o. Θεῶν ὁμο-οed. Col. 1398. Mus friq27. λουτρα, bibamina, ut supra 8q. perspicuum est eadem significatione usurpari, quaλοιβοω in v. 5a. Huc pertinet Hesycliti glossa: κ Δια λουτρα, πιι