장음표시 사용
421쪽
V. 78. regitur ab ἔνδον . Iden . v. S5. - II9. Eclidit hunc locum Brunckius sic, ut anapaestis acata lecticis et catalect icis mixti sint dimetri anapaestici brachycatalectici, quod genus cum in disternatibus anapaestorum nusquam Occumrat, solita metra restitui ex emendationi sus Hormanni ad Eurip. Hecub. p. 76. R. v. 85. Abundat ἐφ', ut saepe ἐα. Uide infra v. 62l. 6I2. Antig. lo68. Mus gr. v. 86. Vocem ίσόμοιοον interpretatus est Hermannus in Obss crit t. p. 80 ,, Uidentur, inquit, /σορε ιρα dI-ci, illiae quid aequali proportione inter se participant, 'eoqtie conjuncta inter se et cou sociata sunt. Ita οἰή ἰσόμοιρος γῆs aer dicitur contiguus terrae: ita hic Aeschul. Choepta. 3I5. - ἰσόμοιρον σκοτ , lux contigua tenebris Obiter moneo, in loco Aeschyli lau-.
lato metri causa reponendum esse ἀντίμοιρον, cujus scripturae vestigia supersunt in Ald. et Robortμlli lectione 3σοτίμιοερον. , , Non alloquitur lucem Electrix, sed lucem tenebris mixta in Hane enim temporis particulam initio drainatis assignat auctor supra v. 17. Constat quoque matutinum tempus lanientis edendis, superisque obtestandis aptissimum veteribus viosum esse. Eurip. Suppl 98O. Troad. I 83 Electr-9iq. Credebant quippe Deos tempore nostiarno terras pererrare; Irae v ad Hesiod. Op. et D. 73o et matutino tempore, donec penitus illuxerit dies, ibi.
leni commorari. Hinc Mi v interprΘtor tenebrae.
422쪽
luce paresens. Σκοτν φάοσ ἰσόμοιρον habet, sed de alia re , Aescii 't. Choepta. 3IT. Ilus gr. v. 88. - δας. Aristides in Eteon. Tom. I.
Proba est glost ae interpretatio. Nonipe αντηρης cubερέσσω) transfertur planctus sic, ut cogitandii in sit, quod iis resiliat, ut remigi undae. Id autem est pe
v. 9o. πληγα . , , In illegitimis anapaestorii in systernatibus, in quibus dimetri catalectici e spondeis compositi primas partes habent, semper Dorica via. lectus invenitur. Sed ubi inligni legitimo systema ti pauci dimetra catalectici interponuntur, manet sy- 'stemati communis lingua M. Hermann. ad Hecub.
v. 9X. δνοφερα νυξ. recte' superiora' interpretati sumus, non otiosum epitheton erit δνοφερά. Indicabit enim Electram de tempore loqui, non quo tota nox recessit, spleti lore solis profligata, sed ῆuo sincerior illa et, ut ita dicam, meraca nox triinui et deficere in-'ceperit: vπολειπαν, quod pro deficere', minui positum citat Budaeus ex Aristotele, inelius omnino hie convenit quam passivum vπολαυσθω, quod r e st o. supersum valen Utrum tamen legendum sit. 8 3-λωκη an υπολήψη, Mihi non satis liquet, Mus gr.
rio cubilia, sed thalami vel cubicula. Sismis. multis in locis pro κοιτὼ ponitur. Vide cit , ta ad Eurip. Hecub. Io8 . Confer et Aescnyi.
' 1-ο- αἱ στυγεραί. Reis h. Uulgatae tefisus est: Conscium est meum cubile, quae agam perviilia, dum patrem defleo. Vocabulum autem μογερῶν causiam continet, quare odiosum. στυγνῖονI sit cubile Electrae,
423쪽
v. 96. ἐξήνυσε ib εξα-ωb confecit. Reis h. ,,ἐξινι . Tvetur Mnasarchus ut de Archilocho in Seholiis citato nihil ilicam Anthol. p. Φ -.gillas vocat o m ἐάνια δυσμενέων. Heathium tamen in partes traxit Iolinsonus, a legens. Verti potestriάδεσι veΙ donis hospitalibus suis cumulavit, vel ut hospitem detinuit, Commorari foet t. Utramque enim potestatem habet vectum Mus gr. alludit ad caedem Agamemnonis inter convivium patratam. Cf. Hom. ll.A. 4O5--534 sqq.v. 98. σπωs h . ΕXemplum a caesa quercu repetutum indicat fortem virum magno impetu obtrunc tum. Sic Homeri Il. III. 6o - ω.
. v. Too. Egregiam vim habet tautologia, quae vocabulo τουτων 1n est. Prodit enim totam EleArae metuem in mia patris caede occupatam. v. IO3. λήμ. Rei sic V. Io . h αν. gl. εως αν. Mirari labit nemini Iiiurario hic libuisse scribere . ἄν. Vide ad Aj. IIIp. Philoct. I 33o. Brunck. Dissentit de his particulis Porsonus ad Eurip. Plioen. 89. V. I 5. παμφεγγαs. Sophocl. Antig. 1146.
Sic scribendum ex inldo et eo licibus. In strophicis dele D. Versus ant ra-
424쪽
ssistinguitur, Cum plerumque' m et ' ινν-s eaedem sint, Divas ultrices. Sic Aesch. Eumen. I . Furias dicunt: '
Cf. Boetii geri Furi enim ashe p. IOA. Musgravio jussice verum hic victit Tricliuius, qui 'Αραν votum vel imprecationem interpretatur, quo Aegisthum et Clytaemnestram quotidie devovebat Eledira. Talem imprecationem Aeschylus Aκταίαν Ἐριννυν vocat Sept. C. Tneb. 729. taiuluam praecipui aliquid prae ceteris Furiis hanentem: unde et hic sortasse a sophocle distinguitur. Ἀσα, quod Uiro doctissimo in mentena
venit, metro repugnaret. v. II 2. Θεῶν. Oecl. C. o. Σκοτου κορ .
De ortu Furiariani vid. Heb ne uti Apollo d. T. I. p. 3. - Additum in libras m As debetur interpretibus, ut Hecub. v. 63 ecl. Herin. V. II 3. non hiat metrum, etiamsi cum Mus gr.
425쪽
pit Lascaris apud H. Steph. in L. exico . sic Camerarius suhsessores cubi Hum. Mihi contri
mum magis placet, i. e. ut τοκλεπτο νοι sint ii, quibus conduges furtim corrumpuntur et auferantur.
v. Σ13. 1 . probanda lectio cod. Lips. - τουσῶ - aut leη. τοῖ ἀδίκως θνησκο mos. R e is Ineptum articulurn τας cum Hermarino delevi. V. III. πέμψατ Orestis adducemii munus pertinet in primis ad Mercurium, qui saepe vocatur ἐνόδιος, ἡγεμόνιος, ΠηγA. Cf. Henastertius. ad Aristoph. Plui. aT6O. v. II 8. aut oωκῶ non possum amplius in aequilibrio tenere) aui: ἄγειν ἀκότ σὸχω κανλυκρο. non amplius habeo, Valeo. librare, seu tenere In suspenso, omne onus moeroris in alteram partem vergens et me secum detrahere nitens. R e i s Σωκοῦ, σχώκειν, το ἰσκύαν Etym. M. et Hesych. Ε tat vox Aeschyl. Eumen. 36. V. II9. -χθος. Graece vix dicitur-ακΘos pro ικομένων ἄχθος. Sed si ασψ -ον cum ωγων connesias, duae voces simul sumptae valebunt aequi Librio .tenere, i. e. parem serendo esse; non superari ab onere: si vis pend e re exemplis, quantum satis est, munivit H. Steph. in Lexico. Mus gr. V. X2O. δυστανονατας. Euphernis inus est pro impurissi triae. Sic δυστηνε AJ. 13o7. Potest forte τακαν οιμι ιγαν per enati agen constriictionis significare macerare se edendo lamenta. Enallage constructionis, si quaeris, est, cum accusativus vecto
subjectus talis est, ut non proprie nec in pedestri oratione, sed per poeticam tantum licentiam vecto adhaerere possiti . Exemplum praebebit Virgilius
426쪽
Soporem irrigare, si ad proprietatis leges exigas, vix tueri se poterit. Apud Graecos, maximeque Tragicos, permulta lauausmodi loca sunt. Sio . νεικος, δεκας, πολέμους ταράττειν etiam Historici habent, ut docebunt notae ad Antig. 8os. Si τέγγον ἀχriis Trachin. 861. 853 -κτύποι Οed. eol. I 533. /αρακΘἐν et nκοs Antig. 984. 986. ψο-
λοεντα κεραυνον Pinit. Nem. X. epod. q. Mus gr. V. Iaa. λακρος. Reis h. V. Ia . Ἀγαμέμνονα. Pendet accusativus a nomine
εἰμωγαν , casum verbi cognati regente. Vide ad An-787. Abreschium ad Aeschylum pag. 57. Brun Cic. ν Ἀγαμέμνονα a quo regatur, nihil statim loctori soossen; neque facile cuiquam in mentem venit Agamemnonem ipsum οἰμωγὰν dici posse. At si quis re- putet carmen Latinis esse argumentum carmi- .n I S, non negabit, credo, οιμα γῶν significare posse τῖς οἰμωγης ιπό,εσιν. clatidianus Praefat. in Sext. Cons. Honor. 17. Enceladus mihi carmen erit. Iteriamquct Lia Id. Herc. Io. Alcides mihi carmen erit. Audacius paullo. Propertius lib. I. XU. 21.
Conjugis Euadne miseros elata per ignes Occidit, Argivae fama pullicitiae. . Eadem phrasi, sed modestius, in proximis xtersibus utitur: Tu quoque uti seres nobilis historia.
Inter Graecos quoque, minime granili loquus auctor, Euripides plus uno lom adhibet. Phoeniss. 679.
427쪽
Sed de hoc satis. Priusquam tamen pedem hinc promoveamus, monerritus est Liector, praepositionem v abundare hic videri. Vide infra v. 62I. 6Ia. et 'ad Antig. Io68. Mus gr. iv. 125. κακῆ χαρι Camerarius vertiti sce- i' Ierata manu; Brunck. sceleratae manui, D. Aegisthi, pro iritum, quod melius est. Musgr. vertendum putat i gnavae manui. Aegistinam enim
v. 126 ει μοι ει . Si milii, utpote mulieri, ita principi eivitatis imprecari convenit. Mus gr. ' V. I 27. καραμυθιον. Frigide vertit Iolansonus: ut Riis solatio. In omnibus linguis usitatissimum est, etiam extra Poeticam, abstrusium, quod Hiant, Pro concreto adhibere. Exempla vide ad Oeci. Tyr. 127I. Mus gr. iv. I 29. Unicum hoc esse credo apud Sophoclem exemplum correptae 4 in vecto aut quo- ,
quam ejus coinpolit'. Sed idcirco suspecta non esse 'debet lectio, tum os majorem in melicis licentiam, tum quia id alii Tragici sibii indulserunt etiam in senariis. Vido Aeschylum S. Thela. 95. Euripidem Iphig. Τ. 299. Hel. I256. Sane proclive erat scru o
Iolansonus, quae rependitis gratiam. 4rro- l
428쪽
gans enim esset Electra, collata in chorum beneficia vel sic continemorans: ut mittam ipsam ambcorum inopem nulla in quemluam beneficia cOuferre potuisse. An igitur interpretamur, officia omnia in me per vices conserentes 2 Parum et hoc quoque decorum esset: est enim amicorum mediocrium sane, vices inter se officiorum partiri. Superest ut hanc vicissitudinem ad ipsa ossicia reseramus: At o vos. nullum officia genus negia gentes, sed nunc hoc, nunc vici Lsini illud conferentes. Sic U ομ- γυνά-- apud Steph. in Lexico est, aliam et deinde alia
aui uxorem ducore. Mus gr. v. x35. γ'. Rctis h. ου τοι τον πατέρ ανστάσεις.
Ex IIomero sun1fit utorque, apud quem Achilles Prianio dicit Iλ. u. 55 o.
'Aαι λίμνα de Stygia s. Acherusia palude reditum ex inseris arcente. Cf. Sopia ocl. D. Polyxenae a. et IJeynii Exc. IX. ad Virg. Aen. VI. V. I 37. Brunckius edi iur
Qui versu g. si anapaesticus est, veli ementer displicet ictus in rellaba 6 vocis 6τε eo uocatus. In promptu esset scribere Ov nam 'ος et confunduntur etiam in Eurip. Phoen. 16 9. et . Por-son. , sed obstat strophigus versiculus, clijus ingrati ad aures accidunt numeri, si cum Brutichio legas
429쪽
metiores quidem futuri recepta cod. Τ. lectione αὐ- ρια. . nisi ὸubitandum esset ακόρεστο, quod magis est poeticum ac Rotriani quoque Scholi aliae patrocinio se tueri videtur, inclementius posthabere. Nihil itaque superest praesulii, quam ut antistrophica mutentur, et quidem OV ευχώis pro Oυτε λιτῶs reponendo.Quippe λιτο-s ex glossa, opinor, in teXturnimnii gravit. Iam rhyttimus exoritur verborum ponderi quam
maxime accommodatus. v. I38. εδ αλγos στοαχαν non magis Graiecum est,
quam ἐπ' ἀλγοs διολλυσαι. Scripsit sortasse Sophocles:
ἄλλα πίνων μετρίων σπ - χανον ἀλγει αει στεναχουσα διολλυσαι.
Constructio est : αλλὰ λολλυσχει στεναχουσα αει αμήχανον ἄλγος απο μετρίων πονων. Offendat sorte aliquos insolentior locutio, στενακουσα αλγοs, quae mihi parum disserre videtur a στεναχον στοναχάς, CL - αλγος .et. στοναχαε potestate fere Conveniant, etymologia tantum cliversa sint. De istiusmodi autem locutionibus,sc. ubi accusativus cum vecto cognatae significati nis cord uitur, vid. cl. Forsterum in Indice ad calcem Pictonis v. Accusativus. - Quibus hoc non satisfacit, 1ρgoro possunt καναχουσα. Mus gr.
etiam V akefieldii emendatione, ἄγουσα in Silv. Crit. P. IU. p. 182. prolata facije carentias. v. I o. 'Valcesiel dius I. I. sic scribit: o Quod ad dimonem αναλυσιs attinet, solus veterum perspexit Triclinius. cujus Scholion hac ratione integrum reddetur: Ἀν υσιι, ετιι 'ΑΝΑΠΟ ΔΙΣΙΣ, ηπι εις το - σα καλα. ἈNΑΔΤUTΣI: emergunt, revertuntur. Interea vero, ut nihil taceam, suboritur suspieio, verisimillimam esse lectionem, quae nobis olim in mentem venit: ανωλ-is, pro αν λυσις, adscensus, regressio. - Triclinii explicationem firmant et manifestum faciunt figuram esse derivatam la navibus oram solventibus, Hesychia duo glossemata, quae coram lectoribus sistemus. Ἀνακοδισμότ'
430쪽
penultimam longam non patitur metri ratio. v. Iq T. τῶν δυcπόρων, rorum adipiscendarum. Reis h. v. IJ 2. νήπιοs h. l. itinuit puerilem mentis levitatem, quae vel carissima quaeque brevi tempore deisiscitatque obliviscitur. V. I 43. αραρε est aoristus secundus: nam in praeterito medio secumla seinter producitur.' Brunck.ιμι - αραρε. Sic etiam vέσκω passim apud Poetas et Platonem cum accusativo ponstruitur. Mus gr. iv. Iψ . α Ιτον. Cf. Aeschyl. Agam. 1152 et Aristoph.
V. I46. Διός. Ims, vero A.ota Cereris, id est mesi sis instantis nuncius. Reis h. . Διὸς ἄγγελος. Veris nuncium Sappho in Scholiis citata lusciniam dixit: patetque nominis ratio ex Hom. Ody fr. Τ. 5i9. Sed nihil hinc roboris vulgatae accedit, nisi appareat Δια apud Tragicos ve num tempus fgnificare. Rationem quidem asseri Triclinius, cur Aios aγγελοs auiliat luscinia, quoastalicet paullo ante Δια ια, i. e. Iovis festum, cane re incipiat. Ea Διασια mense Authesterione celebrata fuisse testatur Scholiastes Aristophanis ad Nubes, v. qO7. mensemque Anthesterionem eundem cum Ais pcili fuisse auctor est Macrobius Saturn. I. 12. Tempus igitur non male convenit, modo verisimile Tragicam personam, tam gravem, atque in tanto moerore constitutam, ad Atheniensium ritus et is sta allusisse. Mihi sane pariani satisfacit haec solutio. Tentabam, Διοσιογγενες, Iovis progetii es. Philomela enim ab Erici thonio, Vulcani filio, originem traxit. Apollodor. Lib. III. p. 243. Omnino tamen praetulerim: