장음표시 사용
491쪽
V. II T. f. το ἔλπιστον. nempe adesse urnam Orestis, quod omni utri mihi maximum creat dolorem . nisi sorte fuerit in Graecia proverbium ό ἄγκιστον κηρύσσει, qui primus aliquid audit, id re. nunciat. 'Reis h. t . IXO7. ἐφῆτο. g .. ἐνετειλατο. Vide ad Philoct. 619. Brunck. 'V. II27. Vel sine codice scribenisvim fuisse putati s ωφελυ quod versus II 3o. I 3T. I 32. sq. inpriinis 3 αγων κεισο sqq. et oppositio νῖν δ' ἐκτός μt tota sententia conrinuni voce essi gitent. cui quidem correctioni ut melius conveniat sequentium versuum scriptura, hanc elimatulam arbitratur sic: 'πρώ μ ἐι ιόνουν σε γ ν ἐπιτιμιπι , χεροῖν κ
At stero perpendere oportebat, verba oπως ιόκεισο com movissime referri ad ea, quae v. II 28. leguntur: πρίν, εs ων σε γαῖαν εκπέμψω, quo facto conjecturis abitinendum esse vidisset. v.' n3Ο. οπως εκασο, ut Iacer es. Vide quae notavimus ad oed. T. I392. Brutich.
v. II3a. I. eonidas Tarentinus Anthol. III. 25. 75. ita loquitur in epitaphio suo:
Cons etiam Τibulb I, 3, 4-V. IIqq. recte vertit Brunctius e tu me sororem com p ejiabas semper, id est, si sensum spectes,
ego tibi prae ceteris usque carissima eram. Nam omisyellano verba sic interdum adllibentur, ut significent amice vivere cum aliquo. m. Iaa . .
Euripissis Athest. 33o. Admetus conjuge orbarus ait:
492쪽
V. LIq8. legebatur τέθνηκ εγω σοι, quod dupliciterceperunt interpretes, voculam Mι vel abundare Tati, vel significare: exstincta et ipsa sum morthi tua. Uerum utrumvis elegeris, 4anguida erit atque aliena, ni altoque praestat, quod edita. Musgr. τέτηκ'
v. IX78. Uid. Oed. T. a62. Mus gr. v. II 8 Purgo litus gravi lsctionis depravatione Iaborare existimat ., Qtiomodo enim, inquit, haec inter se cola aerent: ουα εδη οὐδεν των ἐμνν κακῶν ἰρῶν σν πολλοδε ἐμπρέπουσαν ἄλγεMy Nectus enim hoc Orestis consilium esse poterat, ut se ipsum primo statim. congrem1 Electo 2 proderet. Denique cur Electra non quaerere pergit, quaenam sit uia ejus mala atque infortari lay Sed compares versum II 86. II 83. num ham: apta videantur. Cur tandem orestes ipso hic incognitus de illis κακοῖο non vectum amplius 2
Sed quid plura 7 Videsne pro TΩN EMΩN substituen,
Tum bene Electra illius orationem Uerbis, quae Ieqq.. xcipere poterat. Neque enim ipsa de infelici suavitae conditione nisi universe v. IIT 8. i. 1175 ) loca' ta erat. Deinde OrΘstem simulare, se ignorare penitus miserum Electrae vitas statum, ex v. II9Ι.
1188. satis liquet. Q re tua correctione nihil exploratias. ' Haec non satis caute probat censor Ienensis, retriihiante Purgoldo ipso in Addendis et Emendandis. Hoc sibi vult ores es. sua ipsius mala perquani exigna esse, si cum Electrae ni
493쪽
v. Tl9I. λεισον neutrum significatione, passiva, ni Oed T. 4as. Brunck. In Oedipi loco laudato recepit Brunchius Mari landi conjesturam . Q ἐξισώσει σώτε τω σῶς τέκνοis, mala ) paria tibi erunt cum lia eris tuis. Qua quidem ratione
nihil fingi potest languissius. Multo gravior est libro, rum lectio vi ex σώσει - quae te tibi et liberis tuis aequabunt, i. e. nunc quidem ignoras, Oedipe, quis sis, at cum id intellexeris, tunc eris, qui vere es, nunc libera sunt tui, fratres simul ac sorores erunt. Sic apparet, non posse hunc locum Ubiberi ad comprobandam verbi ἐξισοῖν significationem passivam. Nec magis potest alius locvs ex Aristops. Vesp. 565. ibidem a Brunckio allatus, quem non dubito in menda cubare. Atque omaum esse aliquid, cod. Ra v. docet. Scribo:
κακκ προς τοῖς οἶσι κακοῖσιν, ειον ἀν ἰσωθη πεῖσιν ἐμοῖσιν.
Nec tamen negaverim, passivam vecti Ao. significationem Sophoclis usui optime convenire. v. II98. Mirari subit, nemini ex Interpretibus manifestam suboluisse argumentationis absurditatem. Solum is, inquit Electra, mortalium esse scito, quem uinquam mei miseritum sit. Respondet Orestes: solus enim malis tuis doleo. Nonne haec hominis forent male sani 7 Rescribe iocius vadis Ra ou, solus enim advenio, qui iisdem te-emn alfligatur malis, eantilue ipsam ob causam calamitates tuas melius quam alius quisquam perientiscere possitn . V. La 3. τουτό μ' ἐργάση. gl. μη ποιήσης τουτο ἐμέ.
494쪽
v. I 2II. ,,Adeόne parum Inct honoraverit mor- . tuus, ut eum non debeant fratrem appellare' Mus. gr. Inao: ,, ut illum lugere fas mihi non sit. v. I 22o. sigillum. Sed hoc non certo ostendit, eum Agamemnonis silium esse. Unde alii cogitarunt de nota corporis omnibus Pelopissis pro- 'pria. De talibus notis vid Hygin. sab. LXXII. Justinum. lib. XV. cap. q. de Seleuci lis. Aristo t. de Arte Polistica cap. I 6. Plutarch. de Sera Num. Vindict. Uol. 'II. p. 563. A. Cedrenus p. 335 A.-1phigeniam Oresti non antea parcere voluisse , ἔωs το Πελοπειον του γέ- , νουs σήμαντρον τὸν ἐλαίαν ἄδεν σκοκνα ἐν τ m
- V. I 223. Γλης, ut velim eum te . deinceps perpetuum habere. Reis k. . V. 2227. VOX est media, quae in ut tamque
partem accipitur. Eustathius ad Homerum p. 6ψ7.
γεγηθει θηει ακρυον ἐμμάτοιν ἄπο. Alibi iυμφορα absque ullo ad bonam seu malam fortunam respectu nihil aliud quam απόβασo significat, ut Oe l. Tyr. q. sententia est non multum absimilis hujus apud Thu-evitidem I, I fio. ἐνδ ιτς γαρ τας ξυμφορὰς τῶν πραγμα-
ei det. Reis h. V. I 2 6. ἁμέραν. Οἰον - Ο quantum malum facta est illa dies. o quantum in malum excessit illa dies. Reis h. v. II 8. Lefiendum sori. 'οταν παρ ησί Vel , . quod malim, ου κα 'σίαν-Πράξη pro κτήση; cum Libertatem loquendi adepta fueris. Pindar. Pyth. III. epod. 5. δἐ κραξα. -μαses. Denique omniurn maxime Placet ετα- σαωσία Φράζειν. Mus gr.
495쪽
strat. vita Herodis cap I. πλοώ μεθύοντυ Demosthe- Phili pic. i. sub finem H, ιν τῆ μεγέθει τῶν πεπραγμόνιον Μεθυσθω pro in fragmento Alcaei restituit Betilleatis not. in Horati lib. III. Od. a. . Vulgatum 1 ἰοναν μεθέσθω retinuit Brunchius contrasti Misc. crit p. 2s8 et Valchenarii ad Phoeniss.
522. decretum, mediam somnarn μεθίεσθα. accurativum
Tegere observantium. Recte legit Porinus, ad Med.73 Dorica formia, άλνῶν. Electra iterum usurpat
quod tacitam se audivisse glorietur. Legendum emgo: κλύουσα τα ληνα, audiens tristia illa, . i. e. stem de morte orestis nuncium. Nisi malis κλύουσωταγ' ωνά. M us g r.
496쪽
v. et 323. Illud longum est, ut in sωνι .h, et 1imilibus, est eniphaticum. Rei sic. v. I 332. Purgolaus corrigit τησδε βοῆ χοιρas.,,Nam ἄπληστος, inquit, qua in multum aptius-χα ραs, quam ad mo i Tum . ν χαργ quam languidum' h. l. l συν βοῶν etiam paulo supra v. 1284. 8o. Fr stra. Eurip. Iphig. Taur. 83a. γόον χαρ . v. 134l. Interpretanduπά sortes pulchre habent istorum res, specie et opinione eorum scili-eet etiam quae non pulchre I ubent. Mus gr. . ' ν - v. I 35o. tripliciter accipi potest, aut de die, aut de senis adspectu, aut de homine i so, Psilaotitiam ei ae salutem afferebat, ut apirii Homer. I l.
z. 6. Agamemnon de Teucro vicit: αἴκεν τι φόωσ Δαναοδε ι γένηαε, et Orestes de Menelao apud Eurip. in Orest . a 3. εκα φωσ ἐμοις ηψ σοῖς κακοῖς. Prior interpretatio simplicissima videtur. QSimiliter Pliiloctetes' apud nostr. in cognom. sab. 53o. ita exclamat: ω φῖλ- ωατον μῶν ἔμαρ, ἔδιστος δ' - Φαοι δε ναυτω, πῶs αν ἐμφανηs Εργε γενοίμην, μ προσφιλῆ. Scires fler.
v. 138o. sanguis Marte inspirans. Reis h.
es, quas Euripides etiani in Electra I 3ψ9. να-νικε appellat. Vide notam ad oed. T. 39I. Brunci . . v. 1388. Walcefieta. in Silv. Crest. P. IV. p. vult σκολιόπους, curvis pedibus, flexo tramite. quovis circuitu, modo sine stropi tu . procedens. Unde Scholiastam emendat: Η-αι. φως χωρουσα. Dat Nemesi curvas manus Statius Silv. II. 678 - carpsitque immitis adunca
Atque etiam pedes Aeschyl. S. Th. 79T. Ineptiunt Scholiastae. ν
497쪽
Unde si spicatur Sophoclem Electri q8 . scripsisse
iv I39 I. αιχμαν σκων χοροι . Reis h. Ante nuperum Sophoclis e litore iis Parisinum nemini ex oni Reruditorum numero adhuc observatum suerat, probis seriptoribus graecis vispi ima isse formam χειροῖν, si fidem illi habeatinus , aut rep.ritur nuspiam, aut, sic ubi Occurrit, commutanda est cum χαοῶν vel χερ- σώ, quotiescumque metra lex priorem productam re- iiii rit Sod ego tali magistro non ita sum credulus, et χειροῖν graesae linguae non eximam, dum analogiae ratio potiori auct iritati non cedet -- llic glacHum significare adgnoscunt critici veteres omnes, , quorum consensus lolinsonum non deterruit, quin locum corruptum esse pronuntiaret, hac emen latione perstiliandum: νεακόνητον ευ μακ αν ι κων. Hoc illum . . Volui si e ex ejus vertione perspicuum est. ἐν pro .a operaruim errore exculani fuisse Heathius facile animum advertere poterat, et suam in te uecti Oneni res ad comispen tium ponere. Nihil futilius litis conjecturis, quae audaci metaphorae, ab indole choraci cantici, et So- phoclis ingenio neutiquam alienae, plebejuni puti-duntiliae sermonein substituunt. At sermonem ta--men. Uerum quo nomine appellabimus versum, quem largitur Parasini e litoris solertiay
Nemo adeo lippus est, quin- videat νεακονῆ ταν ίζ μα- χαψαν est e pro ταν μάκ-οαν εἶ νεακονη. similis est structurae illius apud comicum nostratem: d 'artio ur' in o u r i r In e f o n i, belle mar qui se, vos 'boaux breux. Illa articuli traject io huic viro tantum placuit, ut eadem ratione versum restituerit in Aristoplianis Acharn. 3IS. ἰαθ ἐκιμνου Θελίσω- κων πιφαλην λέγειν.
498쪽
ia Scilieet decebat ut hominis Britanni invento aliquid
novi superinduceret, quod aliter sacere hon poterat, nisi ,εακ m1τ- hami magis esse decerneret, iqua ni χειροῖν uis. risum teneat, quum famus moditioni iiiiciones Sopla oclem graoce loqui docent 7 Legi digna sunt, quae de hoc loco scripsit Vir doctus in Mi sit observ. T. I p. 4I S. BrunCh.' A μεα, τηνμήχυιαν παρα Σοφοκλεῖ. Etyni. Μ. Ο δἐ Σοφοκλῆι ἐν Ηλεκτper . ἀμα την μάχα κεν Η e s c h. Σοφοκλησῆ' ἐν Ηλἔκτριν την μακαουραν ἀμά φησιν. Suid - Ηeus nigerus pro ι μκ legi vult 'μα ex Homer. Il. 8M. verum ημα proprie jaculum est. non gi acrius. Parii r in Rhesel 1 in Silv. Crit. P. I. p. 28. α μα scribit. allatis Hesych. Etym. M. et Suida, qui Uae explicant μκοντισμα. ακοντια. Hesych. Eandem vocem restitur vult Eurip. Phoen. 45 12.' se l. Porson. legens gμα υ δειν , αματι λυγρφ. et ex Northinori comestura Phoen. I 3Ο9 ασπίδιν, δ' ἀμάτων. V. -I390. μυτπs aut -- leg Re is L. V. TψO3. ηκουσα. Reis h. 'v. 34io. Recte notavit Uauvit Ierius, vectum *ΘLνων. qua in vis frequei iter a Sophocle usurpatum, nusquam, nisi hic, sensu transitivo adhiberi. Propterea deleto u scripsi non repugnaturus tamen, si quis cum Schesilem legi malit νυν γε - φθίνει. nunc certe calamitas tua diurna prorsus d 'sinit. v. IgII. δη λῖν. Subaussiendum nληγην e vecto πέ- . κληγμα-, ut Aesci l. Agam ..1356.
isΘ.. Vide .d Oe s. T. 8O. is etiam sine γαρ eumdemsgnificationem habet, ut oed. Col. 6ψ re a 'utinam mihi liceret. Brunck. Posterior locus huc non pertinet, ' namque re coiij ungi debet curn γε, ut sit si quidem.
499쪽
posterior versus ut et ipse Electrae adsignetur. Quae verba quam parum deceant Electrae adfectionem, nemo, nisi qui penitus frigeat, sentire non potest. Librariorum socorina pristinum Iocinervum turpiter eli- siti Iani quod Grammaticus in minoribus scholiis ita scripsit: οεμηχοποῖσα υπο χαρασ ποῖτο λέγει, inde s spicatus fueratii leget, tum esse evr-τι ὸῶ. nescio, tu id dicam, sc.prae gaudio. Sed postmodum aliuό in mentem venit remedium, idque multo lenius et efficacius. Lege, una mutata litterula, oia' rχω ψέγων, n ec habeo rep rehemlere, se. Caedem cum maxime perpetratam, id quod ex proxime antecedentu usintelligitur. ΕJusdem consiIssionis exemplum datΕur1 p. inlcessi ubi recte edd. φέγας, codex aute in Florentinus λέγres extat ei. Sed versum ao. Choro tribuendum osse, strophicus evincit versiculus c1396. horus et ipse loquitur. Videmus enim rem sic a Sophocle institutam, ut. quot in strophicis, totidem ita antistrophicis verba ab unaquaque persona efferrentur. v. 142 o. Param probabiIe est, et α γ' ἐν μis, qudis Brianckius, tamquam a posita prosectum, rescripsit, mutatum esse a librariis in τειν δεοισι μέν. At mulis cressibilius, participium nuρῶντα χ. ἐστί, glossa e κυ-
ρω cessisse. av. I 23. launc Versum excississe puto tres verissas, qui responderent vorsibus IψOD. I 4o I. I a. v. 143O. m s etc. Et instrunienta superiori caedi pedipetratulae adhibita recte instrarentes, ut Aegisthus vestigia languinis videat. et recte instruentis alia, ut m risus usuri Reis h. In vulgata lemone ut haereas, facit vocula ἀν, quam si ad vecta τάδ' ως παλιν referas, contorte ac superfue, sin ad 3ἐμεινοι, inepte ad-
500쪽
hibuam esse satebere. Musgravius tentat, νω, κάλιν --ταν, ων τα πριν, quae transpositio vocabulo rum displicet propterea, quod sic participium sutura, , adhibendum sui si e videtur. terum cc significat h. i. utinam, ita ut suppressum sit v. I 3 i. Verba y ons Electrae dedi ob versum antistrophicum I*LI. ,,celer Iter confice rem, ut
et ναφή de Orestis urna v. Iaro. Iao7. coli. Euripi- , dis Electr. 323 Sophocl Phil. 1 3a. Sed in Alidendis haud spernendam prodit conde sitiram quam
firmare poterat Eurip Alcest v. 795. eadem vocabula librariorum errora consanduntur. V. Tq58. φυση, usque ad violentiam in letanimam, id est adeo inflet, ut exercere audeat violentiarn. προστυκων est πε οε τυχών. prius nactus me castigatorem, ante qua in animum In flet. R e i s h. Verba φύση φρένας, πρυτυχων ἐμοῖ- στου significant: neque ingratias sapere di-s i, castigatorem me nactus. Ista latine et
gallice vertit Parisinus editor, et in utraque tingua a sensu aberravit, προς βίαν, quod ad pertinet, cuni κο στοῖ jungens Vide quae notavimus ad comici Ranas I 57.