Sophoclis Tragoediae septem ac deperditarum fragmenta emendavit, varietatem lectionis, scholia notasque tum aliorum tum suas adiecit Carolus Gottlob Augustus Erfurdt, Aa. Ll. M. gymnasii Merseburgensis collega 3. Accedit lexicon Sophocleum et index v

461쪽

v. 5o5, . ἰκτζφΘύs. alias av0 ios non haberet locum. ἐκτρίβαν τινα κρή θύον dicitur, nota ἐκρίπτειν. Constru-mo haec est ὲκοιμήθη ἐκτριφθὰς πρό φύσε πιαίως δίφρων, leto datus est: radicitus excisus, per i n- felices lacerationes et c o n fr a cito n es membroruin suorum a rotis currus aurei. Reis h. v v. 5 9. στ ριφη prΟ ἀναστρέφη. Sic Plato epist. VII. κἰ γη στρεφομέν . p. 328 . A. Liban. UOI. I. p. 8ψ3.

sto dia soluta'. Sic vertendum esse ostendunt proximi duo versus; pariaque ipsa de se Electra testatur, V. 3o6. 7. Mus gr.

V. 5 5. αρχω καθυβρίζουσα. . Distinctio inter duas vo-ees poni non debuit: est enim pro zβρeuis. ωρχειν hic valet προκατ-ρχειν, ut apud Homerum ,-εγω δ' ἶρχον καλεπαινων, id est Eustathio interprete p. 241. προκατηρ

V. 516. f. οὐκ ἰρω non dicam. Reis h. v. 5I8. γάρ - Haec longe a vulgatas diverso sensit accipio, ait Parisinus editor, et ideo accipit pessimum in modurn, quom non fori se monis indoles. Ex praecedentibus quaedam repetenda sunt: a , γαρ προν σου. κλυω, ως τέθνηκεν εἰ ἐμου. ἐξ ἐμοῖ' καλωι αοιδα. In parenthesi sunt verba οὐα ἄλλο μοι προσχημ κα. Brunci . Interpunmone paululum mutata longe facilior evadit loci intellectus.. P a t e r e n i ni, inquit , n i ii i l a ri u d ti b i p r a e- textum est. Quippe pater tuus a me ocelsu s est. Sic cepit etiam Grammaticus in minoribus Scholiis.

462쪽

gratia. v. 53o. ἀδελφοῖ. Sic libri omites recte, fratris vice. Temere Heuthius mutat in αυταδελφεο.B run ch. v. 536. δαεσασθ' . Mortem sic depingi rariusculum est. 6rratius tamen Cynegetico, 3 7. . ' totumlue avictissimus orcus Pascitur, et nigris orbem circumsonat alis.

Seneca Herc. Fur. 55 mors avidis pallida dentibus. consor etiam Eurip. Alcest. 857. Antipater Antilol.

u. 538. Mενιλεν. Sie cum iota subscripto recto exhibet Seholiastes Bodlojanus. Uusgo Μοαιω casa genitivo. Idem. Bene vulgatam explicat Granim. in solaol. min. v. 5ψ . idem atque παρέχουσα et cohaeret curn ψέγε, profer rationes justas, et tum demum propinquos cine puta) vitupera. Reis h. Reliquo clytaemnestrae sermoni optime respondet sensus a Brunchio in versione expressus: tu vero, si minus recte sapere tibi videor, rem aequo judieio perpendens, culpam in alios Agamemnonem) c o n fe r. Inutilis est Musgravit con)ectura: τους φαυλευε στένω: si tibi non recte sentire videor, ipsa mentem puram h bens, ineptos patienter fero. Heatinius τους πιλας propinquos tuos interpretatur, Agamemno-

463쪽

rieni intelligens, quod an fieri non possit, merito dubitat Mui gr. v. 5ψ9. Nota insolentem phrasin, λογοu

v. 55 D. κλυδεν. Eadem structura ac οἰκτραβήσκω, in Pliit e L II 67. li r u u c k. V. 557-- subint. λα, κατα, res vel προς. EUiam συνματα non placet. Num forte τα πολλα πάσματι σχ', tot naves cohibuit in Ahiride. Reis h. IacobL in specim. ememld. p. 27 non recte conjicit

quo nihil opus . Genitivum pro dativo adhibuit etiam .Eurip. Here. F. 939-

V. 56O. πολύσπικτον est una vox, sed necessitate metri direrrita. Reis h. v. 56o. Heathio placet ἐξενίκησεν, quod speciem sane habet. Vuleatam tamen interpretari forte licet: excitavit e cubili vel e lati Milo, ποδοῖν, c u r si t at i o n e. M u s g r. v. 56i. Tentabam: σν κατα σφαγας, 'Εκκομπα ει δάσος τι τυγχανα, βαλύν. Quem ad jugulum feriens, ire scio quid jactabundae vocis edidit. σφαγ- jugulum, ut Eurip. Orest. a9i. De cerva hac vide Libanium, torn. II. p. 667. Mus gr.. ι ποε βαλλ'ειν verbum emittere, ut κόμπους ἐκβαλων Euripid. Τr. 118o. Herc. F. Tq8. et οἰκω πολλα στοματορ ἐκβαλούσ' ἴση Ion. 929. v. 564. perperam Iohnsonus vertit d ec, qua potestate haee particula ab Atticis . numquam adhibetur. Brunci . V. 56s. Reis h. v. 589. f. πῆσαν Ιασαν γλῶσσαν, non potes reis prehendere mat rem, quin omni linguae in- rem perantia utaris. Hoc vistichon est Clytaemnestrae, quae Electram interrumpit; ad quod Electra V. 9 o. re*Ondet. Reis h. .ησ. Ad oed. T. 628. liaec notavit Brunckius: is,, tinti qua sorina est cis,

464쪽

Mn omnibus istis locis tonus etiam perperam nota-.tus. Accurata scriptura est in Hesychii glosia: συν- ιre, rare. At duo tempora confundit in glossa, ελα, praesens est imperativi ξυνίει ΗΟ- mero frequentatum. Formam adgnoscit auctor Elymol.

λυτερος μοριστος, σύνιον ξύνιον. Pertinet oίservatio ad HomerL versum Il. A. 273. βουλέων , πάθοντό τε μον. ΕΙ. 596. ὁ πασαν ιαs γλῶσσαν. Ibi tres codd. et Aldus res: reliqi Ii ἔ,r. 13q7 I3q3.)-Diuiss. Quatuor codd. et Aldus 'ξυνμι. Eadem varietas aliis in locis prehenditur: nos ubicumque rectam scribendi normam sequimur. Ridiculo Eustalli ius cum alibi, tunip SOO. 5a HMos, vo res de tempore praesentidici ait κατα ἐναλλαγην χρόνου. At recte obloquitur Porsonus ad Eum p. orest. I T. , ,Attici, inquit, dicabant τίθημι, τίθης, τίθησι. Ubicunque roins legitur, legitur ex errore scribarum re et v permutantium. EX- empla proferri debebant, ubi, versu cogente, Θωντιθει, πιθοῖ μιν, πιθῆυ Attici adlatinuerint. Unde enim 11t, ut haec forma, tam metro commoda, nusquam sere occurrat , nisi ubi metro sit prorsus inutilis 8

465쪽

v. 6o3. υν δίκη. Reis h. ' v. 6o 3. 4. Verto: video Ele et ni iras spirantem, sed utrum Jure an injuria, alias

curae esse nondum video. Mus gr. V. 6 T. η, τηλικουτος. Iohnsonus vertit, idque tantula aetate. Inepte, si quid recte judito. Electra XXV. annos ad minimum nata erat. . τημευτος VOX media est, et tam de majore, quam de

minore aetate dicitur. Brunck. 'Alii de juvenili aetate accipiunt, in qua virginem verecundiam praese ferre quam maxime deceat. Diversa plane est Sei-denstuckera explicatio a Schesilero prodita. Is Clytaemnestrae verbis ironiam affingit, . qua significet querelam filiae neutiquam abs se negligi propter laciam virginis eo jam aetatis prove ae, ut caedis consilium c παν- non modo capere, sed etiam perficere possit. Quod autem Electra in sqq. voctrinτηλικουτος de adolescentia intelligit, itissimulates actum.

arbitratur.

v. 6II. Reste interpres: aetati mea incongrua. Id utique ipsi Clytaemnestra OX probraverat: νω ταύτα τηλικοῖτος. M a S g r. v. 6I7. νιν, ista. Plurale pariter est Eurip. Bacch.079. Helen. 1561. ubi ίαν δε νιν καρόνταs. Vide et ye l. -Τyr. 887. Mus gr.

466쪽

mile est τῖε νοσευ πεφογέν- Philoct. ΙΟ72. Mus gr. v. 63O Προστατηριος Ἀπολλων. ἐπει προ νοῦν θυρῶν αἰνον ἔδεύοντο. Σεφ. Pliotia Lex. II S. Hesychius: 'Λ- . γυι. . προ τον θυρῶν ἔστως βωμός, ιν σχήματι κίονοs. V.,63I. κεκρυμ.μένην - βάξιν. Non putem Clytae- 'innestram submissa voce haec eIoqui, ut audire Electra non pol t: sed βαιιν κεκρυμμέν-ν vocare, quod mentem suam vectorum ἀμφ ολί-s occultare studeret. Mox enim dicit, non sibi expedire nαν ἀναπτυ - i. e. t tam rem draucide enarrare.' Mus gae. v. 636. f. ἀλλ' ως ἀκουειν τηνδε μου κελλον φρασω. Sed

se dicam, ut et haec 'lius quicunque amitre queat absque offensione. Vel αλλ' η κ ακάειs aut ἀλλ' ωs απου- εις. qua ratione tu audis. ta est λοι ,. intelligis enim symbolicas, aenigmaticas dictiones. Reis h. v. 638. λσσῶν Δειρων Brunckius: ancipitis insomnia, Vereor, ut ref e. t v. 639- ει απέφηνεν. R E i s h. . v. 6 5. Praefrastam ac plane rudem structuram ἐυνοῖσαν εὐημεροῖσαν nsmO facile erit , qui toleret. Rescripsi, quod Grammaticus quoque in minoribus Scholiis invenisse videtur hac usus interpretatione: συν-

τῶν τεκνων, στω μη πρό στι δυσμένεια ε Reis h.

v. 656. τ' id est ri 0 nempe a γλλ, quod tacite repetendum) ακα ρων. Reis h. v. 657.-ωs decora est videri ut regina; id est reginae similis est. Hocsgnificatu frequentatur verbum πρέπω. Pindarus Pyth. II. 69.

467쪽

πρέπουσι ανδρυ νηιοι μελαγχίμοις γυίοισι λευκων ἐκ πεπλωματων ίδειν.

ubi πρέπουσι πειν, conspicui sunt. II runck. v. 661. ἐδεξαμεν το ηθέν, accipio oris e n. Ο-men est, quod a paedagogo dictum erat, se λά- γοvς afferre. Clytaemnestrae, somniis perturbatae et sollicitae, optime convenit haec exclamatio. N a S g r.

V. 663. πορσυνειν. . Reis h.

v. 667. οι-male defendit Brianckius. Non corripiunt Attici poetae viphilaongos in jam bis, neque hiatum tolerant, nisi in longa ictuque acuta sylla , idque ipsum in solis epiphonematibus. CL Herinan n. ad Eurip. Hecub. p. LV. V. 67S. προσχημα, inquit Budaeus, decus significat et rem visendam. Herodot. L. V. 28. τῆς Ἱωνίης ην προσχημα Μίλητος. Eadem significatione simplex σχημα adhibet Euripides Amiromachae inj-

Ἀσιατιδος γης Θηβαια πόλις. Eλλαι α ων, convςntus Graecorum. ἀγων Certamen hic non significat, quod non antis advertens Oudendorpius ad Thomam M. in πρόσχημα, ἀγῶνοs cum sequentibus Jungit, ἀγωνοι Δελφικῶν αθλων χύμν. Sic etiam Μusgri, legens insuper Δελφικῶν τ αγλων χα- ριν, propter certamen et pras naia Delphi

468쪽

Q ut d quid sit, nenio amauc diserte potuit exponore. Quae in Scholus asseruntur explicationes sunt sutilissinae. Cursus, qui δολιχοs appellabatur, diu post laeroica tempora in usu fuit. Hulus de mensura non conveni inter criticos. Probabile est fuisse XXIV. statiliorum. Veriam utut fuerit, quis credat po6tani tam obscuro aenigmate significare voluis , tot stadia Orestem custum issse, quot annos tum est et natu syQi ut ostendit φύσιν hic a e t a t e in fignifica rogglossa ήγουν δραμων αρμοδίως τη κυτου φυσω nilail expo-4it Unius literae mutatione sententiam restituit Mus-mavius felici conjectura ad Euripi iis Phoem. II 35. Propositar μου δ' ἰρωσας τη 'φέσει τα τέρματα. Ea leni laus Oresti tribuitur, quam cursori Ariae

impertit Antipater Sidonius Epigr. XXXIX.

η γαρ ιν ωπλήγνων η τέρματυ ειδέ ris oris, μόσσψ δ' εὐποτ' ενι σταδίου. Is sane sciebat, quid esset τέρματα τοῖ δρω- ἰσάντη αδέσει, metam carceribus cursu jungere.

ILibrario fraudi suit elisio τῆ πόσα, quod quum non cateret, notius substituit φυσα. Brunch. uidas r

αφετυρίαι-γραμμῶνς, ηνμφεσιν βαλβίδακ λουσιν. N u s g r. ad h. l. v. 681. 1ν πολλοῖσι παῖρα pauca ex multis, quae dici possent. Mus gr. v. 684.. s. μέθλων, ἔν νόμος. Reis h. Verba 6όμων διαυλων πενταεθλ' non carent difficultate. Intelligenda sunt, tanuluam si scriptum esset, oσων γαρ αγω-

νων νοομισμένα πένταθλα οἱ βραβῶς ειυκηρυξαν, τουτων - . Proαγωνιών posuit hoμαιον λα ιον, quia cursus certaminum

est nobilissimum; quamobrem in omnibus liniis primum hoc committebatur, et signabatitur singulae Olympiades stthletae nomine, oui 1initio vicerat: iti.

469쪽

deni Quinquertii pars erat nobilissima cursus dii pricati stadia, li usque certaminis nolnine ceterae quatuor Quinquerita partes synecdochi

lite fingitur primum vicisse stadio, postea eodem die pentat lato certasse, qua in cornatusione quinque conjunctorum certaminum, Victor Ornnium renuntiatus est. Idem contigit Xenophonti Corinthio,ctuus laudes cecinit Pindarus Olb inpion. XIlI. Exstat vetuA Epigramma ref το αδευολον apud Eustathium p. I32o. et in Analectis nostris T. III. p. 2 7.aλμα δί νυ τε βολή, -ἄκοντος ἐρωή, δρόμοσ, μὰ κοίλη ' μία δ ει το πῶσι τελευτη. Verti debini: Quorumcumque eni in certaminum a ludorum arbitris indicta fluere pro more quinquertia, li orum et C. Brunc Ic.,, Legendum et distinguendum:

Δρόμων, δι- ων, α υομάωr-.α ονεμάζεται. Reliquorum certaminum natura ex nomine cognoscitur; non item Pentalla H. Hinc Paedagogus, eorum quae penta thia vocantur In Ore hominum, quibus in sermonem nomen paullo insolentius incidit. Δρόμον a Diaulo diversum esse ostertilet, si cui id dubium est, Pindariis Olympo XIII.

antistr. a. Mus gr. Vulgatum πενταεθλ', α νομίζετ . offendit non soluta anapaesto versui tinnixto, sed etiam eo, quod πεντάεθλα quadrisbyllabum ab Attico sermone abhorret. Hinc expulsa adnotatione intem pretum Hermanni correctionem autoptavi. v. 692. τέλλοντυ. gl. ανατέλλοντος. Brunch. v. 695. Hesychius: Oγύσω - κλείσυ. Mu s g r. v. 699. λεύκuraeos perperam ab eclitoribus acceptum

fuisse videtur pro nomine proprio. Epitheton est, quo Stesichoruni usum fuisse docet Eustathius p. 5a ., B mi n e k.

470쪽

v. 7 Ι. ἐκπληρων οχον, decem curruum numerum e X pletis: an potius decimum currum implens, i. e. ipse suo corpore obtinens. Iudicet lect or. , Mus gr. V. TO7. κροτηλιον. Reis h. 'V. I . . .egendum, ni fallor, χνίας τu αλλιον. Mentem loci cepit et reddidit Iolin sonus. M ii S g r. v. TX2. - Hinc Uirgilius Georg. III. III. humescunt spumis, flatuque sequentum. B r u n C v. Tr3. εχων. Ab hoc participio regitur συριγγα. Construetio est: εχων σύριγγα υπ αυτὴν ἐσχατην ἔκριμπτ' α . confer annotata ad Philoct. 3o8. M u s g r. v. 718. y υποστροφην, et in reflexione. Sic ἐκ νυκτῶν, in nocte, Theaetet. apud Anthol. p. 2II. Vide et annotata ad Philoct. IIo . Mus gr. v. 7 I9. τελοῖνυs, non ad solum Aenianem, sed etiam ad Barcaeiani rofertur. Nam Aenian non agebat simili sextum ot septimum cursum; sm quum is septimum ageret, sexies jam circumacta meta, tum Barcaeus sextum cursum agebat, sicque adversis frontibus in se invicem impegere. Est itaque τελσυντες nominativus pendens, vice genitivi absoluti. ἐκ δ' ὁκο-

ἔδη εκνον-Zβδομον δολον. In sine versus 725 corrima poni debuit. In curulibus certaminibus duodecies circa metam flectebantur equi. Inde curulos victorias Pindarus-ανθεα τεθρίππων δυωδεκαδρόμωνι et mei an , δωδεκάγναμπτον τέρμα δρόμου πων. Brunck.

pore Aenian hic sextum septim unive cursum absolveret. Septimum ve, inquam: puto enim τἐ et pro W aut hic usurpari. Vide annotata ad Eum p. Bacch. qo7. Sextum septiniunx lite simul absolvi nimis ridiculum est. In curruum certamine duode-

라틴어 텍스트