장음표시 사용
481쪽
Vide et Ρorti Lexicon Ionicum. Mu Agr. V. 9O3 aut sκ ἔλαν fidem quod paulo ante βαστάσαι dix prat) aut ἔχειν. Reis h. V. 9 7. ακλειστ id est libere. Rei sic. V. 9O9. ουπι δρῶσ' ἐλάνθαν Sic ex indole linguae omnino legendum. Solopce vel inepte vulgo ουτεδρω ν' ἐλανθανεν, quod significaret Clytaemnestram fmelire id, quod plane fecisse neganda est. Ex vi fententitie vertit Iohns,nus, neque, si secisset, latuisset, quem quidem sensum ab Heathio du-- dum emendata fundunt. Nihil verius hac ii hi itine, 9uidquid ogganniat Parasinus editor. Qtiam pexui periti librarii potontialem omiserant, indices nostri ostendunt in Aristi phanem et Sophocle iri. Brunch. Vulgatam tuetur Uerin annus ad Eurip. Hecub v. Io87. particulam ων recteoniitti posse statuens. Cf. idem ad Aristopli. Nub. v. 13 . Brain Chianam scripturam ab Sopinoctis elegantia abhorrere aures
arguunt.' v. 9TO. 'Επιτίμια, τὰ ἰπὶ πιμν τινος γινυμενα, Suida s. V. 9IΟ. ταπιτι ια, munera, Cons. v. I Fo. 1378.
Istud αλλ' ab Oscitante librario e praecedenti versa re. petitum fuit. Valci enario obsecutus sum bene monenti ad Hippo I. 288. Verbum hoc, quod transitive solet adhiberi, hic neutrum est, et passive significat. Vide Mus gravium ad Euripidis Rhesum 639.
βώωσις. B r u n e h. , ἐπιτευκτική , Σοφ. Ssidas ex nostro loco.
482쪽
sub si an civis vos adverbia vicem sungitur. Branck. v 9I7. Vide ad Eum p. Bacch. . 5O6. Liban. Vol. II. p. II. λα τον οἶνον ἄδοτων. M ax gr. Purgo idus negat se perspicere, quid sibi velit οἶσθ' τποι γηs φθη, quamquam ipse monε t nihil D cluentius esse Iocutione, nescis, ubi verseris, ubi terrarum sis. Hoc si recte dicitur, necessario sequitur et illud dici posse. Quod autem sen. cod. 'vεlsum sic exhibet: νυκ οἶσθ' επη γηs, Ovr zπη γνωμN φειν : id in myntem ei vocavit conjemiram . qua nil fingi potest inistrobabilius. Scribendum censet οὐκ
Σωσ. Nam rκειν saepius apud Tragicos pr 3 ἄνα. et iam des loco ad itineri, probat allato Philoct. v aa. et nostrae sat . v. 713 quem a Brunckio et Mia effero ma- Ie intellectum judica , ita tamen, ut Grammaticum in minoribus scholiis, quem illi sequuntur, ἔλων Ιegisse suspicetur.
v. 9a . laetus. Sic enim Electrae videba tur. Llina n. Uol. I. p. 88 I. B GA laetiores πλη- σεις τους πολεμιουs. . Sed neque ineptum foret interpretari: . j lacu nd us, ne in a i r i quidem gravis. Accuratius cum Purgoldo scripsi OMυ μνυἰ δυσχερὼ. Sic Oed. T. 58. zγνωτα μοι. Oed. COI. 933. βίος τε κουχ ἱκών. Aj. 289 ακλητος, Οἰ θ' υπ' ἀγγέλων κλη Θres. Nescio tamen an vulgatum on possit defendi.
v. 9 6. ἔγωγ' et γω γ confunduntur etiam Eurip.Μecl. 526. 685. v. 9 7. Θάλλοντ' τ' εισηκ. Reis k. et Mus gr. Pariaticula Pri saepe a librariis oblitterata. Restituendam puto etiam Oe l. T. a58. scribendo 1 ῖν ν ἔν ἐπικυρω γ'
483쪽
steri Indicem in Platonis V. Dialogos v. Accusativus.
tur pro ι', minus certum est. De ea licentia videri potant citata Eurip. Hecub. 625. M ii s g f. V. 972. κμσιγνήτιο. Niliit notius hoc sche.1nate. Vide Indicem in TΩ XΕΙΡΕ. Multus est ad Homeri versum in Scholiis Iau satum Claricius, cujus in longiori nota vix quidquam est sani. Diversas loquendi formas confundit, in quibus nihil est simile. Nasculinus articulus cum seminino substantivo jungitur lautum in duali. τούτους de duobus feminis nemo graece dixit. Pausaniae locus, qui laudatur, in mendo cubat, et a Clarkio male suit intellectus. De ducibus Niobes liberis, quibus Latonae pepercit ira, ibi agitur, Meliboea puella, cui Chloris inditum postmodo nomen, et Amycla, qui metis fuit, non femina.Hoc cum aliunde colligi potest, tam ex ipsius Paus
dose ex librarii errore legitur Diversum est schema, quum mulier de se ipsa loquens numero plurali, pronomine, vel adjectivo, vel participio nia. Rulino utitur, nuntiluam, apud Atticos saltem, se-
484쪽
- 463 minino. De hoc schemate 'egimus ad Antig. 0a6. ca Jus exemplum est supra 399. 39a.)πεσάμεθ', ει χρη, πατρι τιμωρούμενοι.
De se sola Electra loquitur. Hecuba apud Euripidem
quitur, ut falso tradit claricius, sed de se sol a. Dic cre non posset, nisi soloecea clui ocium, et invenuste prorsus esceret α συμένας ἡμαs. Exei' la, ubi ad votis et νε-s structura resertur, απροςδανυσα ιsunt, quia cadaver, sive maris sive feminae, nihil umquam aliud est quam cadaver. Nec salsiori judicio exemplum e Comici Concionantibus petituma ubi mulieres viros se esse assimulantes e virorum persona loqui debent Plautus Quis ea est bene vixit , aetatis suae in ore. Nam veteribus Latinis quis utriusque getieri est, ut ablativus qui. Graecis utrilisque Lenotas est, quorum ex iminatione Virgilius clixit de Venere, ducente Deo: et hoc tamenni liu ad rem facit, siquidem ibi nulla est structurae varietas, nec eneris enallage, qualis in τωδε κασιγν τω. Nam sive deo . sive dea scripserit Virgilius, sem- P er mal Ilerit ducente. Quam aliena ista omnia a sciten ate, de quo hic agitur, osteri ere voliti, quia ista clari si nota saepe doctos viros abusos fuisse anima linverti, quo insulsissinias conjecturas, seu vitii manifestas temones tuerentur. iVide notavi ad Anti O986. B r u n C h. v. 97ψ βεβηκοπιν. Hesychius: 6 βεβηκότι, --σταθω. Brunc . εἶ βεβηκόσιν. Similes locutiones ivide in notis ad Eurip. Ηerapit d. 61 I. M us gr. v. 975. Non duces erant, ut interpres, sed administrabant. Vide annotata ad Eu- ,rip. Androm. 2aΙ. Mustr. V. Μortui apius Inseros agentes ultionem meditari et modo promovere putabantur. Hine mortuis auxilia-
485쪽
xit in Oedipo T. 316. ωα μη τέλη λυει. Nucle sic posito λύre utitur Euripides Medea 57I. II 62. I 362. Alcestide 639. Brunch. At primum quidem recto monuit Seli emerus, vectum λύειν pro λυσιτελῶν Positum adsciscere solere dativum personae; dei 11 1e multo simplicior in promptu est explicatio Iraece nihil nos malis liberabit, nec prodest gloriosam adeptas s
mam in ligne ac turpiter perire. ΜυσM enim scribendum erat pro vulgato λύει. Aus eas autem refero ad carceris, quae metuemla sit, ignominiam. V. XOO2. λαν χρή ν τ . Ex vi sententiae
intelligitur . supplemium esse adverbium aυκλελ. Brunck. Quam dura haec sit ac contorta ratio, facito est sentire. Purgolitus itaque conjecit: αλλ' οταν καλον χρ ζων τις etc. Θανῶν e X fine versus proxime si perioris a id rariis vel oculorum errore vel quod oppositionem anxie quaererent, substitutum esse ratus. autem accipit pro nancisci cupientes, affodiantes, allatis Oe s. Τ, 993. sqq. et Aςκλεωe Θα-νων explicat, turpiter, ob rem ipsam non persectam nullam laudem reportantes mori. Equidem non correctione, sed interpretations opus esse statuo, sic, ut cum Vinsliemio vertam: Non enim
mori tristissimum est, sed quod, cum quis mori clipit, ne id q uidem .c o n se tu i potest. Obscure innuit Chrysotheniis sempiternae custodiae
atrocitatem ipsa morte acerbiorem. v. io T3. Tlaomas Mag. ἐπαγγέλλεσθαι hic o ἄν si- gnificare declarat, quo 1 ensu verbum illud ad latinuit Xenophon Memorab. Socratis I. et 8. Σωκράτυ δ' ἐπηγγά- λατο μἐν εὐδενὶ πώποτε τοιουτον οὐδέν. ubi a sensu plane aberravit interpres. Brunch. ἐπηγγελλωπι, παρεκα--στιλλον. Hesych.
486쪽
v. TOT . αυ τόχαρι scripsi cum Porsono cad Eurip Orest. IO37.), ut esset, non adverbium. V. ICIS. κε ν, infectum. Mus gr. v IOI8. Fortasse sana est antiquarum lectio edi
v. Io 9. bene explicat censor observationum Pudigolisi in eptiem in Ienen T. I8oa. n. 2Io. Indoles mihi da in turn erat ea, quae nunc est, sed prudentia minus valebam neque ita, ut nunc, patris ulciscendi viam cernebam, merito et Hesita Purgolisi conjsctura αλλ' φύσιν γ', ου
V. Ioaa. Elegans est, sed inutilis V alceste lilii coniectura sests κώ ἐγχειρῶντα, in Silv. crit. P. III. p. 85. prostita Matth. 26, 52. Hesiodeo versu:
V. I 24. χω αν λέγην aut χω γ' ἀν σύ με λέννα Reis h. Male conjicit Musgri αχρισ τσμ' .a λνγης. Vah efield. l. c. post Min . interpungit ac reddit: feram; mox auditura cum me laudabis. Non opus, modo cum H. Stephano sic eX ponas: ut patienter audio, quod nunc mihi exprobras, ita audiam patienter te, tum quoque quum mellaudabis, id est, quum Consilium meum et te id asperia alam esse poenitebit. v. To25. Male tuetur Musgr. μα Θ pr, ut sit: audiveris, coli Eurip. Rhes. 69o. V. Ioab. τε κρι,αι. Abundat τό. Similia ex ampla
487쪽
e in quibusdam avibus exinem pluin, ut n utri men ta, senescentib's ae , t a s vicissim prima comportet Mus stri Sen
Quid est, quod non pari pietate, atque
aviti ni ge)aus, parentes nostros prosequamvry - improbi sunt parentes thoe mente et cogitatione addendum ) - a t m O X p o e n a s da bunt Hinc non erat, quod Musgri corrigeret: Δρῶν οὐκ ἀπόνητM. Qui Iuste agit, nullum virtutis fructum percipit. ῶν pro ut ναυ- 'ταοντιι Pindar. Pylli IV. epod. 8 v. Ioni. sive ἀπο συι, sive μολππι legatur, numquam hic versus alieni mangonii exper, cum anti-
stropitico congruet, qui trimeter est dactylicus:
. Nugatur enim cum magistro suo, qui Heathii notam in pauciora verba contraxit Parisinus editor, primam in ωων produci affirmans. Metis sibi invicem respondere non possunt, nisi legatur:
Nec sane video, qui hac scriptiara corrumpatur sententia: haud lon. ge aberit, qlium laboribus et molestias exercebuntur. Brunci . Genesis nam stropitici versus lectionem haud dubie Aldus et codd. exhibent, ut non possit non antiitrophicus aliquantulum mutari. In hoc igitur clem Wάaυρτος, vox licet nusquain occurrat, tamen ex analogii de senes potest. Sic enim pro ia0-- extat in Eurip. Hec: ub. v. 73O. ' v. JO63. μοι βόασω. Abundat ut saepe, eleganter Brunch. v io65. ἐνά- Uid. ad Eum p. orest. IaM. Mus gr. v. 1o66. νοσοῖσιν. Sic rescripseram prius,
488쪽
eo novissem Porsoni observationem In Addemtis Eurip. Hecula. v. I 149. Is docte et subtiliter monet, veteres Atticos pisale verbum neutra plurali nun- 'vana subjecisse, nisi ubi de animantibus ageretur. duod si verum est, ut esse non dubito, cordi filio mea necesse est ut coli oatur. Ac posses quidem sic refingere locum:
nisi paullo esset audacius Mi ωΘo v. IOSA. in re, is nauistarct. Quaproditer alia circumspicienda erat me licina, quam reperita milli videor admodum probabilem. . Scrihendum censeo v. Io67.-χ. ἐστί, cujus in Iocum ex interpretatione succedere potuit νοσω; ad luto postmoduni a Triclinio, ut numeri aequarenis
v. I T. αα , subauditur Mονεν. Genitivus aeo non ab ullo substantivo Intrariorum errore omiseso, vel extrinsecus arcessendo, pendet, verum ab adrectivo δειλαία, vel, smvis, a suppresso o/κα. Sio in Da IzO9. cieto 60 ω ταλπις εγω σἐθεν. Nimis stolida futilem Heathii condecturam olim receperam, Ηλέκα
v. Io7 . huic versui inest tautologia, so itur exprimit admirationem Chori, ut valde superflua sit nusgr. conjectura του λαθών. ι - v. TO77. Camerarius sic vertit: In tari ne for- tuna florere queat ulla, paternae nobi Histatis conscia y Pari sere sensu Iolin sonus: Quis bonis prognatus sic vivere sustineat 7 Κgo ita intelligendum censeo: quaenam mulier tam genero ra nascatur8 misso Mus gravit commen-
v. Io78. κακώs significat: adversis rebus .a se fili eius. Quod si perpericlitat Mus gr. , non cori exisset κακῶς -κλειαν αἰσχυνας θέλει, contorte inredi Pretatur sic: nemo bene natus inhoneste vi v
489쪽
- - 468 - re vult, ea Iege ut famam dedecoret: seu: vitam inhonestam tanti putat, ut famam proptereae dedecoret. - . v. Io8o. Exclamationes r e, quas ex conjectura metro suadente importavi, bene conveniunt Choro Electrae sortem commiseranti. Male Musgr. z ἀ
assequor. Legerulum fort. αυλω-α, fos1 ain, ut Eurip.Rhes 'ia. Carcinus apitis Athenaeum, lib. V. p. l89.
prapstiterit vallem interpretari, ut simnificetur In se-
nes, qui verba κοινον ειλ- cum παγκλαυστον αἰῶνα conis
jungunt, dum ea tamen ad sententiam insequentem reserenda essent sic: κοινον ἄλ- σψα τ' ἀρίστα τε κως κεκλησθω, ceteris, quae in medio sunt, interpretationis atque explicationis causa idterpositis. Totus lineus vero ita erat rescribendus:, κώ-καγκλαυστος scilicetλα τὼ σου αἰ- ωνα, κοινον ἄλου et q. seqq.Quo non facile lenior neque probabilior medicina excogitari H poterit. Nam παγκλαυστυ non passiva, ut vulgo solet. vi accipiendum, sed est pro συ κλαιουσαλα παντα τον δεῖνα σου. NequΘ aliter Noster tot Ioccishoc verbum usarpat. Vid supra- 9on.
dentia et sequentia connectens. An legendum y
490쪽
μησασα , ut recte Scholiastes exponit. Ea est libro- ,rum omniurii lectio, cujus luco Heat hiu i legemium Censet καθοπλισαμένα, quia supra v. 096. 991. s. οπλίζεσΘm diei a fuit Electra. . Verum isti vi reciproca ἰ . verbi medii όπλίζη significat induis. quod huj iis lori sententia quantum potest maxime alionum est. Verbo activo et triinsitivo opus pst Pudet me tam insulsis condecturis Tragicum otii in adlitterasse. Paullo ante nάγκλαυστον Aldus et codd. habent veteres. Vide ad Tiach. 65a. 655. Brunck. καθοπλίσμσω. sensu cassum est, ut quod 1ignificet armans. Dedi παροπλίσασα exarmans, sollenni praepositioncm in verbis compositis permutatione. ἡ v Io86. χειρ saepe de potestate adhibetur: unde soI υπο πειρα sunt subditi: c Thom. Hag. pag. 896 Sensus itaque loci ost hic: superes mihi tantum potentia et opibus nimicos, quantum 'nunc ris subject a es. Vid. Hermann. ad Ui- .
v. IO87. πλουτεν τε Τriclinii temeritas substituit Pro eo, quod veteres libri habent MM κλουτ . Nec se ri potest των ἐκθοων prohibente metro, neque etiam 'scrimi σῶν, quod esse deberet τῶν σῶν. Quapropter lectio nautarula erat. - V. IO88. Musgr. dubitat, an legendum sitvα s. - υπόχειρ saltem non abhorret ab analogia. Oc- .