장음표시 사용
221쪽
wsαν λιμπ&- λιμῶ . Non sunt ergo ex nominibus alia quidem masculina, alia vero scrininina, sed ex instituto Mimpositione alia quidem sunt huiusmodi,alia vero huiusnaodi. Ad haec aecedit, quod si ex nominibus natura alia
quidern essent masculina, alia veros minina , naria rae masculinae semper deberent appellari nominibus masculinis,& Demininae nemininis: ω ncque masculinae necive Minininae in neutroficinininas imasculinc: & cas, quae nec sunt imasculinae nec emininae, aut mastuli ne aut foenunine , non autem in neutro genere : ut Me ξ quidem diei tur α επι, κώνωψ, η Θαργ ,σMιmω , Dῖc, masculinE , ctiam in formina. Et rursiis a i , --, Me rat, άxeis,Mυγύλη, mric, etiam in nariara mascillo, vocanius foen inino. Sintiliter etiam xλλε soraninine, in eo quod est nee masculi a. / nine, in eo quod est nee masculiat , σμη- λειας φυδν-B φος α ρ C num nec foemininum natura. Et λ ω, rei, , . stati, G masculine dici tur in neutro. Si ori cimasculine dicitur in neutro. Si ergo nullum est nomen inastis linum aut De mininum natura, quemadnioduni rea prehendet Grammaticus eunt qui peruersEdicite M. Gia ,&ηα,τκ Aut enim reprehendet, quod cum nomen isς χλι-
άδε. st forni ininum, ille cogat ipsum articulo esse masculinum: aut qiuod c5munis usus ipsum posuerit scemininum, sed non masculinum. Sed si quide eum repreliendat, ut quod si natura nenii-
exι θηλυκη - D mmam quoniam nullum est natura fix A Ur, Φθως σαρεμ M, Vt Ostendisnus, nihil refert, . quod ad hoc attinet, hεcne imodo anillo proferatur. Sin autenivi quod masculinum postierit pro sorminino ab usu c5 inuni imposito, isic iudex eius quod re- dicitur S secus, erit non artificiosa aliqua &νaniniatica ratio,scd artis ex pers& simplexvsus Obseruatio. Idaea auriena ipsa sunt traducenda etiam adnotamina sing laria&pluralia. At laenaee nini in Murali dicuntur una ciuitas, Sc
222쪽
incorporchina id filio i dicitur,at, ea iiii Aci cns. Nun Ment autem voco m. Naarivoccni qui cim cicia omnes audii intesta Parbari,S inerti lici de eruditi. Orationean autem de eius partes soli Graecia cius Periti. Non est crgo vox matio Meius partes. sed neccst incor - BPOrcuna id quod licitur. Quonaodoeninicit Dacorpori uinaillius at quid lau- iusinodi praex er corpus &inane , qtiti In fuerit inagnata in ruriminata apud Philosoplios acco decertatior Namsi ino-uctur qui dein, est corpus. od entinnior ictur,cit corpus. Sin auten inanet, ius ipicias qui scin quae ad ipsum serui I-tiir corpora inoia resistens,crit inane.
est in distralbutione in pedes, dein diuisone in partes orationis , consequens uidern erat iis qtai perseo se cotura eos
in .essus,supplatans omnibus corii ui
223쪽
butionis partium orationis, ostendendo minimἡ posse fieri mulsioneni. Sed Quonia in iis quoque,quae a lucrius Musicos dicinatis, praecipuἡ quaeriimus do pedibus, ne anticipemus ea quae aduer sus illos si in t Scenda, aut ne bis eadem dicamus, lianc quidem dubitationem in tempus opportlinum: consideremus autein de diuisione pam
toto versu:oc rursiis Dic, & caetcras partes. Ad sit autem iis quae citeruntur per
synaloephen:vt huic ta plenum enim cratαι - nain per implementum ita ha- απιαν. Sca cum nihil possit aliquo auferri, neque natura sit comparatuin ut addatur alicui,fieri non potest ut fiat partitio, ut volunt Graiam
aurerri,hoc modo cli licerimus. Sinini aliquid ab aliquo aufertur, vel totum aufertur a toto, aut pars a parte, aut totum a parte,aut pars a toto. A quo totiun quidem non aufertur a toto. Posito eniim uno versii , si est totum quod aufertur, totum versum auferemus. & sic si quidem manet adhuc versus , a quo est ablatio, ne ficta quidem erit omnino ulla ab eo ablatio. Quomodo enim fieri potest i , , Q -- ς ΤΠ neri potest
cuum quod ex eo quod non est, rursus non est facta ablatio. inamobrem totum non aufertur a toto. Sed nec totum a parte. Nam in parte quidem non comprehenditur totum:vt in Iram, non comprehcnditur, Peliadae ille o Dea carnian' Achillis. Qyod autem
ο δε αφφρ ωνον , conlpre nisi in eo τί- ας μου inti q. λει-- quod suscipit ablationem. Restater
224쪽
λεξεων. Qωκ 'ουυνιαε ημας εδε . , . in eodem. Oportebat aliton de hoc ipsuiu, Irain, a toto illosi scipiens ablata Monein , habere aliquid ex unoquoque eorumquae s uni in illo. quoci rursus est falsian . Si ergo neque ut totus versias a versu partiatur fieri potest, nectite pars versus a parte, eque toturn a parte, ne que pars a toto,& Praeter haec nihil con ringit facere, a Graininatico fieri non potest partitio huin, si id, de quo nunc agitur , tractetur , noti in syllabis alit et cinentis; ouariani ad titiones inriti ne faciunt Cranaimatici in partitionibus , sed iit Litcgris dictionibus. Si ergo nobis ponatur laetitistichiunt , Petiadae die oDea carnain' Achillis, sit enim in prae sentia hoc lieni istichilini, i de assumazlianc dictioneni, Iram , adeo ut ex Vtrisque inciriani fiat heroicunt: quaeri
to hena istichio : aiat metro heroico,qitodiuiti riseisin ex utro liae. Et sibi ipsi quidein non fuerit adiectunt. Nam si non sit a seipso cliuersiam, dc seipsiani non duplicet, dici non potueri t sit,i ipsi adiici. Vtauicni posito henustichio addatur quomodo fieri potest Z Nani ipsunt toti additi in i , & ipsi ni illi exaequatum, set liena istichium. Hac auteni ratione se aiictur ut ni agninii lieni isti-
ex aduerso lieni istichii; siquiaein totitieinisti clato Midatur illi latana, utpote illi, Peliadae. Et si tollini qui leni augeat illud Poliadae , non faciat autem toti inivcrsiani: restat emo ut dicatur, id quodenicitur ex inibo ous,ncpedc ipsO,Irana, dccxipto prius posito beni istichio, ad livosui laexanaetro dc heroico, quod pla-Lὰ est incressibile. Nani quod suscipit
nactro qui fit x x additione dictionistra, additur illi til Irant. Naim qiuando fit quiduni additio, nondsi cst ii exameter:
225쪽
dentis. & in nona ine A'εκοαρίης , ubi sit locanduni σ. Rursus autem ars Giusniocli, ne moueanatis aliquid eorruim quae sunt imagis dubia, videtii res se ina nis. Prinium quidem ex dissensione. Deinde autern etiana ex ipsis effectis. Et ex dissensione qui leni, quoniani liuius artis petita intersE decertant &se per
ro illo imodo ident velint scribi. Sunt
226쪽
a utcni illo inodo connectatur o. aut Aristion , sicut face tu qui lana dixit, sat Iri raίων, contieniret putare aliquid referre. Si autem, quoi nodocunmi scribatur, σμιλ νcrit , siue incipiat per σ. siue tor c. Z Aristion s cniper est Aristion, siue cuni i connectainus σ. siue, cuni T. quid opus cst naulta. dc inani stulta ilici de liis apud Graiiunaticos disputationet Cuni aut ni suminati rim
nem, utrurn liat eanU constantem aliqua lati ratione . Mimethodunx, Graecae locutionis , quae dicit hic Hellcnis,aus.
est idoneus ad aperte sintul& accurate res explicandas, quasnactuc cocii erit. Iain vero Hellenisini duae stunt dii ferentiae. Nam alius quidEcst scparatus a c5muni nostro usu, & videtur procedere congruent et Graiiana alicae analogiae. alii is vero dediicitur conuenieter via iussi cuiusq; Gr corii cona uni usui, ex cilictio ne&odseruatione insanailiari serim ne
227쪽
modo enim in ciuitate pro Inore rcgio nis procellcnte noini sinate, liti ci cliti de
accedit , potest in ea ciuitatecnaendo, venden do ac contra liendo albsque ullo limpcdinacato degere : autetia tioccini deni non a dianitati,nouuin autem effingit , A co utili uti pro nornis inare, is planEdesipit: Ita et lain invita, qui iron vult viii receptum, tanquam nonii sina aliquod, sequi s)tanonem, sed filii cxcvclit nouit in non lon E est rei notus in profitenti iri e alii luci in arton ei se tradi turosqiuae vocatur analogia, Per citiasnnos cogi in t loqui conuenienter illi hel lenissino , ostendendunt est carnartem militi ne posse c5sistere. Oportet autem eos qui rccte voliunt loqui, attendere artis expertent si inplicemque , & qtiae invita & coniniunt vulgi usu sita est, obs)ruationε. Sun hellenis ino ergo est ars aliqua, aut halbet principia in citribus consistit, alit non liat ei. Et non halbere qui-
ci a mnois, C Et alioqui qitoniani ex artat us,alix clxii dem sunt re vera artes,ut statuaria &Dictura: Aliae autern sunt citii dein proses sione, revera alitem nonsiliar, ut Clial daica & Aruspicina & extispicina. Vt ergo sciat nus utrilin liellentiari ars clitae dicitiir, sit solum professio, an sit citatrifacultas si ibiecta,ad cain probandam oportebit nos habere aliquem illicen . Hic riarsus iudex, aut es artificiosus inhellenis imo, &probari di facultate praecipio. Si autein habet: aut artificiosa ea habet alit artifexpertia. Et siquidcimartificiosa,ea omnino aut ex scapsis, aut ex alia c5stant arte. de illa rursus cx tertia,&tertia cx quarta, &hoc in infinitura . Quo fiet viii ars hellenis nai careat principiis,nc ars lii deni siit. Sin auteni artis experientia: non inuenienti iralia prae ictus uni de consiletudinem. Vsus ergo ac consueti ido illexerit, & serct scit
228쪽
Sed artificiosus qtii dein esse non potest
inlici leni simo, ne,ut prius dictuincit,recidat in infinitiai n. Si artis alitern expers sui natur iudex, non ali uin intuentermus quain us uiri S constre tu dincni. Vsiis cr- soci consuetudo quaepcr se hellcni lini artena iussicat, non opus halbebit arte. Si autem Graecὰ non aliis loqui licet, nisi a Graina natica acceperinius quod est Graecturi : aut hoc cite uiliciis&ex ipso cernitiir : aut cst obscurius&ininus euadens. Sed non est qui dein cui scias: Onanes enina in eo consentirent, Vt in caeteris relatis. Et alioqui ad appreliendenduin qui dein id quod est euidens, nulla Opiricitarie. quo ino donec ad albuni videiuluin, nec ad gustandum dulce,aut tangcnditian calictuin. Ad Graece autem loquenduin via ac ratione aliqua S arte opus est, ut volunt G ranunatici. Non est crgo evidens Graece loqui. Si aut cinnon est cui ciens: quoniarn quod non est cui cicias,ex aliquo alio cognoscitur: aut nati iratis aliquis sequenilius crit iudex, a quo dissecrnatur quid sit Graecuin aut non : aut unius usu ac consuetudinc v- tendunt erit ad lioc coinprehcndeniluni, ut qui perfectEloquatur Graecὰ: aut olyniuui. Sed naturalena qui seni iudiccni ad iudicanduin quid sit Graecurri aut non Gr cuin nullunatiabenius. Narncsini Atticus tacitiani Graecuria dicat τ ως, dc Pelboncsius proserato U an ut quod non sit aliter prosercndunt:&alius qui dein nona inci ais tam , alius vero nν-, nulluni liabet Graniaticus ex se fide digia si tu liceni, quod hoc imodo sit & non illo dicendunt, nisi
uniuscuius cliteus uni&coris uetudinciar, quae nequc cst artificiosa, neque naturalis. Si aut clam alicuius us uim ac consuetii clincincticant esse sequendain:autasti rinative tantia in dicent, aut ratione ac uicthodo proccdentilius dena onstrationi aus. Sed allirimatiue quidem clicenti trita opponcnaus asstri nationen , quod multi imagis sequendi sint quana unus. Via auteni ac naetii octo ostendentes quod iste Graeca loquitur , incccssehalbelbunt cli cercillaim Methoduni esse tu liceni helleni sinii , per quana osten- sunt est istui nouoquc Graece loqui. Scd non hoc. Restat crgo ut attendant o- anni una consuetudinent. Si auteni laoc ita est , non opus est analodia, sed obseruatione cluenta dimodo loquantur naulti, & aliquid ut Graecuni adnuitant,
229쪽
certe est aut nariara, aut ex instituto ini poscione. Et natura quidern non citi quoniam ni inquana Lieni aliis callidein aliis vero non . Si eli auteni ex lio minii in institillo delege t qui in usu ac consueti nilne est ina xime truus ac exercitatus, is optii ne loquitur Graece,non auteni is otii scit ana. logiain. Nam aliter quo alie licet ostendere, quod ad Graece loquendiarn non opus habet nus Gratiarn. acica. Naininusς μου, νίπνcκm tm. J γήμα-- A aut Vt non tale vitent Graeculii liliacin
in qui biis dictionibus ost ncientur inulti, aut non offendentit r. Et, si offendantur qui leni, nos statini corrigent. quo fit ut ex iis quae in usu vitae vcrsantur, laabea Inus Graecum sermonem, non alitern lGraiminaticis. Sin autem non aegre ferunt, & iis liae dicuntur asscncitantur, tanquana apertis & recte liabentibus:&nos in eis persis lenius. Riursus conuenieter huic analogiae aut omnes loquutur, aut plurimi, aut imulti. Sed nono Q A nine , neque plurirmi, neque nullii. vix Det 'οι Mλις δ οηπ DC enini duo aut tres inueniuntur clusirio-di. pii irinitati teni ne cani quident sciat. Oniam ergo necessario sequendus est usus ac consit crinio multorii na, non autem duorurn, dicendunt est obseruationeni usus conlinunis ac consuetudionis esse utileni ad Graece loquendi i m. non autern analogiana. In ornnibus lim-dem certe Quae litinianae vitae s uia i utilia,ntocius emit iliciens ad ustini non impc-- a i diri. Quarn rciri si liellcni in his pro-
, ανῶς - λίως μήον η οπόκρος ανα - litis acii acundius his enim extrinsec; is coniuncta sitiit per consequentiana, ni etaphoricu Mempliatice , M altis tropis ac modis dicere j quaerata aus, ex utronaec ui agis accedunt, nilim ex Coininum usu ac constret line, an ex analogia, ut illi accedanatis. Videnati atriena nocmagis accedere ex coninitani usii quini ex analog a: illo ergo,non tioc, est vicia- cluna. Nam ex recto qui deni casu qui est
230쪽
a genitivo vire vcsse esse rectuin c. Min verbis dicere φ . λω βλεπή ut mi -- & θελήσω, non solum non dilucidum, sciscitani videtiar cile ridicii turn & ODfendere. Hod autem fit cx analogia. Non est ergo ca,ut dixi, utenduin, sica v-lia ac confiterit tine. Ne alitem citer- tantur, A velint nolint, cogenitur vesquiclein viiii ac cos uetudine, ainandare. alucin analogiain. Hinc autem considerernus quod dicitiar,nelnpe ex ea fit apti l ipsos conse auctitia. Nam si quiς-ratu liuomodo sit Jacendum es , an asἀ enim licunt: P . S si petatur ab eis Vt probent, dicunt lvio las; me x xsine conirent usu inter se analogia. Qiaomodo crgo dicitur pridem aα ι, κλ auteni non dicitiar: ita etiam 3 - , cliuidem dicetur,nequaquam autem P Sed si quis eos insequens roget,lioc ipsit in autern recte dictuni esse xIα- , ex quo citarii ostendit nus descimus 3 Dicenti iocita esse in v-su. Hoc auicinescentes,concedent Vstim ac consuetudineam attendendam csse tan litarii iudicem, non auten ana
imissa arte analogica refugere ad usum ac consuetu linent, a qua illa quoquc dicta est. Acilii ianalog acst multoruna si-imili uiri noni inuni adititio. haec auicinnomina sunt ex usu ac consuetudine. Quanaobreni cxvlia procedit ac colite-tumne ut consistat analogia. Hoc auteni cuni ita habeat, ita sunt interroga-cit,Adimittitisne usuin ac cosuetudinent tanquam arguitientuni quo fiat fides ad dignoscendunt helleni sinunt, an reiicitist Nanisi admittitis: cx lioc ipso collectuni est proposituna, nec opus est analogia. Sin autona reucitis, quoniam exca constat analogia, reiicitis etiarnanalogiam. Et rursus est absurdunt, ident detan quanisi dii nurn ad itere, &ta- quain abs uris uni recusare. Grainniatici auteni volentes relicere conflictu-clinena tanquani non fide dignani , rursus earn tariclitana fide cli ani assu-niere, facicnt ident sinaul fiae dimuntes non dignusn. Nani ut ostenctant non est e loouen luna conuenienter usui S .consuetudini , inducunt analogiant. Analogia aurent non est valida,