장음표시 사용
421쪽
κως παρέλκειν observavit. STEPH. Camer'. quoque ob d
Hoc ne faciendii in sit, non post προορώμενοι, seu post σω- μα. interpungo: & aluptici praeterea de hoc loco in meis annotationiblis in Scliolias ein vide. STEPH. Od. I. 6. Mάλιστα ) Minime separari debet μάλιστἀ abzσαν : cum alii etiὸim testentiir loci, Thucydideum esse ita loqui, ἴσον ἡδύναντο μάλιστα. Expungenda igitur , quae post ἡδυναντo est interpunctio. IDEM. Habet estulas in μἀ- στα , Schol. securiis. Hesych. σφόδρα, πάνυ. WASS.evit. l. 7. Ei μη ειτι μ. Ideni ornnino sensus est lectionis margini adscriptae, non repetita particula εἰ, sciat
in altera. Vcriina hortirn πρὸς περιοέκους bellorum an ali
mentein misse non pino: sed non sectis accipiendum luinc oculia . quana si . s ipsisset, ἀλλα μόνον ἐπράυη τι πρὸς
περιοίκους τους αυτων εκἁστοις. tu per τι intelligamus rmali iaci gestra csse, non memorabiles illas citi clein , sed qu eisinque. Valla tamen lioc ai lina tueriisse non vid nir: quippe qui verterit , A quibM nullam optu memoria signum aestim est, tusi aliquod adinsu Dos qui situ virinos. ii tendun ainem. nam & de hoc ositer monebo an ἔρ- ωον ἀξιόλογον ex cap. Is exponere debeamH οθεν τk καὶ ι αμις π G ένετο. Ego cerae sub appellatione illa istiniquulena, sea cum aliis naultis, comprenendi existimo. C terum observandunt simul est in horii in locorum collati ne, cum, postquam laic dixit, nullum, unde aliouid potentiae a esserit, excitarii in esse hesitim, adllere, sed a sim Diu adversu Hι finitimos tantum gesta sutor tanquam haec ex illo Milorum enere non sint, emina, inquatri, e quibus aliquid potentiae acuui inire atque lioc pro iis m re, quae de altero loco uixi, ut eodena m o nullumὰξιόλογον ἔργον bellis adversiis τους πεμοικους gestis vellet cibi iere dicam . STEPH. Quidam ins. ώ μου τι , ' nain
eleganter. WASS.evis. l. II. Ἀτολμοτέρα Γναι Admitti s meo quidem
422쪽
indicio) non potest ατιμοτερα, cpiod margini est assici Npnina, nisi sorte ad illud φανερον respici in eo escamus rquoniam qtiae μηδὲν φανερον id est illustre κατεργάζεται, ea merito, ciIn aliis, cit RQ φανερόν τι κατεργάζονται, collatii, & iii si biriir & appellabiriir ἀτιμοτερα. Sed enim sive ατιμοτερα εἶναι , sive ἀτολμοτερα εiναι quod magi gmilii placeti testantias, clitomodo cinn κατειχετο posse tu gi dicemus t Scnoliastes tamen vult imis petulere, ut certe nullum altius ver in , a quo pendere queant, comparet non a Mens, clitonam id fieri nudo possit: ego vero , ad illum eius locvim cum Venero, qui fieri hoc posse milii videatur, docet M. STEPH. ead. l. 12. Ἐπιιδη δε Hermiog περὶ μεθόδου δεινότητος ωP. I 4: Mακρον δε γψεται υπέρβατον, ὁπόταν ἡ αἰτιαετέρας αἰτίας χρειαν ἔχη, οῖον, ἐπειδη δὲ οι τε Ἀθηναίων ὐπ'. Λακεδαιμονiων κατελύθησαν. πως - Θουκυδιδη; η γλeΛακεδαίμων - καὶ ἀεὶ ἀτυρὰννευτος ἡν. αιτων της αiτί ἀποδύωσιν ἔτη γάρ έστι μάλιστα - κα2Iστασαν εiταεπανέρχεται ἐπὶ την ἀρχην, μετὰ δε την των τυρ ἀννων
Pag. 28. I. I. Κτίσιν Non κτίσιν, sed κτησιν nonnullic odi coe liabent: quam sectionem sequerulo, intel Mendum
Usset, non ex pzo e.am conidentnt, veritan, ex quo eam Possederunt. nam si dicere voluisset, ex pis eam occuparami, asio ustis vetq)o ibisset sed non dimito, quin κτiσιν, non κτησιν , Tlau clides scripserit. STEPH. d. l. 4. Mάλιστα τετρακόσια ) Πεντηκόσια omnino i gendum esse censet auctor notariina ad Chronicon Marmor. p. sa. Vide Meursii Misceli. Lacon. lib. 2, c. s; &Mamnanai Chron. p. 427 est. Lond. I UDS. Scaliger ad Euseb. Claron. p. 6 I naec ετη ὀλιγω πλειω definit annS XVII. ut in CCXVII anni efflixerint, ex quo Lacedaemonii Lycurgi legi is tui coeperunt, usque Mi finein belli Pelopo nesiaci. Sed longius intervallum fuisse putant, quos hic
eis. l. Io. Δεκάτω δὲ ἔτει Scalig. ad Elisei . Chron. p. I , & V. de Emendat. Temp. p. 4o6, undecim annos Inter phignam Marathoniani & Sala niana intersitisse putat; Pe iv. X de Dodit . Teinp. 23 & seqq. aliique viri docta
tanti in decem. ReVocat eorum armunenta ad examen,&.
omni is accurate expensis, Maligeri sententiam probat Heron. van Alphen in Continentar. Quonolog. ad Icta-
423쪽
nieL cap. IX, pari. m. c. v Plane verba haee T A
ditas de Xerxe δεκάτν δε στει μετ' αὐτην - την Ἐλλάδα δουλ σόμενος ηλθε, nihil iuvant adversarios Maligeri , & , quod idem recte animadvertit, hene exponi possunt de initio expeditionis a Xerxe sit sceptae, qui decimo anno post pugnam Marathoniam e Persule movit, &, eum Sargibus in Lyctia hieniasset, teste Herodoto VII, 37. deinde versus G aeciam piragressias est. Nec debuerat P taV. Rat. Temp. Pari. II, tu . 3. c. II, scribere, Mana
re Thuyaede, M. I, 8. 13. Nam - την Ελλάδα ηὐa. non est , mi a commia est. me. M9. l. 6. Μεγιστα διεφἁm In Guod, in meorum Schecli niani in locos proponem, in quibus vox praeceis dens cuin s equente ira coaluit, tu ex dirabus lacla una fuerit, locum istum in exempli ina affero. Dico enim, &in Iloc & in quodam alio , paniculam δὴ, Verbo, quod ipsana sequebatur , adhaetae . & qui lem literii u in a inuarata: alcitie ira pro duobus V a Ilia Untini innim unodo remansine. omnino enim persitastini harure , a Thucydidescriptum ibisse, .p--ει γὰρ ταυτα μέγιστα δη εφάνη . quini verbum compositum 1ιαφHissi vi usum huic loco Inita in e lial eat convenientem: ut in ana latebunciar, *aicunque sunt in Graeco sermone exercitati. Veriun PIO sim particulam Jἡ Thucyclides huic loco adhiberet ) Η s Dis roget, in proinria est. quod respondeam. Obseo a-Vi enim, eum vocilla Ju post nonaina superlativi grauius quod multi fortasse mirentur Dequenter uti. Sic enim C. I, κινησις γαρ αυτη μοίστη δη τώ, 'Eλλησιν έγένετο. Sic etiam II, 3I, στρατόπεδόν τε μέγιστον δη τοὐτα ἀώρόον ηνἀων εγενετο. Eodemque modo I, 122, - την πλεό- στους δη βλάψασαν καταφρόνησιν. Sic denique & III, 17. ἐν τοῖς πλεῖσται Πν νημ αμ' αὐτοῖς ἐνεργοι κάλλU οενοντο. in locis quamvis nomini iringi, id est, ipsum Monten proxime subsecilii, trunc vociva in vuteamiis; ut men non ad ipsum, sed ad verbum eam pertinere dicanius, Graecae linguae poscere consuetudo videri qtieat.
424쪽
γαρ ὁμαιχμαν, πονηρόν. Mihi vero unus Thucyduleri pluris est, qtiam decem Polluces. Suidas perperam ex Her doto laiulat, quae sunt Thucyc s. Observarunt dat i
Par. eto. l. 2. Τα πολέμια ostendit hic lociis, quam periculosum sit, quempiam tantiini sitae coniecturae tri-nuere , etiam Piae alioqui Optimis niti argumentis vide rire, ut . D'ile veteris alicuius sciri assensit stiae coniecturali testioni lociim in ipso textii siti vulgari voce urar clare audeat. Hic enim quis Vel ex coniectura τα πολεμικα reponendum esse non escat 8 soriasse autem nec desit, tu iuret at hanc tamen , non illam vocem, in veteribus etiam libris legi nitis. Esto: sed fieri potest, ut in illis etiam libris peccatum sit, dicet aliquis. Atinii & in qu tam alio Thucydidis loco, nec non apius Scnosiastem idem vocabulum πολέμια in eadem illa lignificatione legimis.
enim, viod huic loco , idem & aliis accidere potuit e Haec respondebit, qlii sitam illam conieinitatem lectionem
τα πολεμικα mordicus sibi retinentam existimabit: verum quid ad id responsuriis tandem est. illud vocabilium πολεμια aphid Dionysiittin Halicarnasseum etiam usum eumdem, & quidem non uno in loco habere Sed quid dico,
non uno hanc significationem in loco apud iniin occure re si in ducentis dicam. fortasse non mentiar. Sic enim τα πολέμια ψ γ α διαφαι apud eum legimus. ac plerumque sine stibstantivi affectione iititur: ut τα πολέμια γε ναῖος , & τα πολέμια ἀλκιμος : nec non Tα πολέμια κράτιστος , vel λαμπρὸς, vel δεινός. Eoclem modo clanique asia quamplumina exempla o inittam & τὰ πολέμια ἄσκεῖν,
nec non τα πολέμια πράττειν , item τα πολέμια παρασκευαζεσθαι apud eum inveniemus. Qii in etiana apud aliquenti ex iis, qui Dionysio posteriores fuerunt, hunc nominis istius usum videor mihi observasse. STEPH. d. l. 3. Mετὰ - ποιούμενοι Plutarch. mrat. 79. &huc spectat Vit. 848. XVASS. d. l. s. Φόρου Non posse admitti accitativum pluralem *όρους, margini adscriptum, sed retinendum geniti-Vum sinpularem *όρου, alii et ivilem scriptoris ostendunt loci, qui euntiem genitivum cum eodem nonaine iunctum habetu . Sic enim c. 36, ἐαυτων δὲ ξυμμάχους φόρου -
425쪽
τε P. Sic VII, 37,-των μὲν υπηκόων καὶ φόρου λωἄσυάν. Qui minen genitivus abesse potest, cima S absente illo diidem sit nominis ὐποτελεῖς significatio. Ceteriimgraviter Scholias em erilare , iungentena τους ξυμμάχους Cuin ηγουντο, meae in illum annotationes ostendem. STEPH ead. l. 7. Πολεμίων Non πόλεων sed πολεμ-ν legit Ualla: quod etam inalo. IDEΜ. At civitates, quae in imperiviai Athen. concesserant, non iam hostes, sed socii. Iru-wie placet, quod habent alii Mss. πόλεων. WAss. Pag. 3I. i. 3. 'Mηναίων γοῶν το πληθος &c. Vide An-nori. ad lib. 6, c. 34. libi lase hac de re agit Thucydid
euae L s. Πρεωβώτατος Ira Schol. Aristoph. Σφ. scio. UAss. Vid. Meuri . in Pisistrato cap. II, & quae in Pra set. Toin. V Antimiit. Graecar. liniare Iac. Gronovius. ead. l. 6. Θεσσαλὸς) Quamvis & amici Scholiastem Beri ταλὸς scripuim sit , Thucydidem tamen hoc geminum H Pro scin Ino σσ non usurpasse constat, θάλασσα etiam non Nλαττα dicentem. ςTEPH. Θετταλος noster puto nunquain. At cum Marg. Aristoph. Pl. Plato in Apol. &alita, uti & Aristoti Dieophrast. Demosth. apti l D. H licarn. Philochoriis apiul eundein. Xenoph. utroaue m do Cossicum vitio, sed ita uentilis 2εττ. Eupolis. Menand.Lusippiis in Bacchis apiui Meplianum de Uri . A m. contra in Rhet. hctet Θεσπαλισκον p. Ioc. Herodotus, sed si mel, Θετταλικά. VII, i 28. Dion. Halicarn. ter nostriIn citans exhilin . εσσ. Sic etiam Aeschyliis Pers. 489; Euripides, Phoeniss. 333, & bis in Alcest. Hippol. Arulrorn.& alibi: nurui uatn Θετταλiae: denique ' pro σσ rarissime exilitau, & tere in stagmen is, hoc est, in quibus Grainniatici sibi nimi uim permiterunt. In Soplacinie ter aut an in
Plitta, πραττειν , φυλαττε, ἔνυττον , ελαττον , κρείττουσιν.
Sed & lxaec indit sti specta. In Comicis & eorum fragmentis nihil frequentius. Infra pro Πιτανάτην Dio Chrvsost orat. VI, p. I9I σκυρiτην latim , inemoriae vitio. Miror , hoc non observasse Sel denum, cuius notas publici iuris fecit clar. Wolflius. e ui. Orat. Icribe etiarn Παλιμβόθροις.
eis. I. II. Λεωκόριον oim aliunde, tum vero ex Sch liaste , Λεωκόριον lcra dirutum esse discimus. STEPH. De Leo- corio Hudson. ad sib. VI, c. 7. AcH. Maiissi c. ad Harpocrat. in Λεωκόριον, & quae ad Meurs Panaum. c. XIX
426쪽
in Praefat. Tom. VII Antiquiratrum G amarem annona onovius. Pag. 32. l. I. Tούς τε Λακεδαιμ. Particillum τε in smirandii in esse contendo, & hiinc eri orem in aliis etiam locis occii Tere moneo. STEPH. Locum Herodoti vii occurrat isti. 6, c. 37. lalsi arguit Thucycliuius, non Dresso t. men Herodoti nomine, ob antiquioris ut putat Palineri ) reverentiam. Vide Me sitim de Regno La
naulibus: ούτως αὐτοῖς ἀταλαιπώρως η ποiησις διέκειτο. Illinc lociun Thucydidis procili distio ante oculos liminiit Dionys Halicarn. cuna scriberet p. 234: ούτως λόγον ἐστὶν έν τας ἱστορiἀις αυτοῖ το περὶ την έξέτασιν ἀληθειας ἀταλαιπωρον. nonnulli legendtin esse suspican uir ταλαίπυρον. vereor ne male. STEPH. Haec annotatio non Icciriir inter
eas, quas in Titii dulein scripsit Stephanus. Destrapsu fortassis earn Hudsonus ex annotationiblis Stephani in Di nysium Halicacitassensem . maanuli iam ne ibi trulem invenire eam potui. Lociis est onysii Halic. IV, 3o de F
ex hoc loco Thu dictis, & Aristoelianis in Danaissibiis. g. 33. t. 13. Πραχμέντων ἐν τω Participium λευέν- των , mar ini aὸscriptiun , habere hic lochian non potest rac ne alteriun qui aeni, πραχθέντων , iuisse adiiciendum
videri possit: sed talis pleonasinus in hac assiectione else.
427쪽
.ialis est patito ante, tibi dicinar , καὶ ἴσα μὲν λιόγω ἄ-πον ἔκαστοι. STEPH.
Pag. 34. t. Καὶ ές μὲν ἀκρόασιν - ξύγκειται
ganter etiam Platio Elinuchtina vocat alicubi ἀνθρώπειουπαράκομμα νομισματος. iitraque forma Hippomites. ἄνθρώπεια πήματα Aesclayliis Peri. 4 6; Again. 136 a. M Ἀνθρώπειον etiain Dion. Halicarn. φ. 6s; idque una cum εντων , citiae erat lectio marginis, in contextrum recipi v
luerat Q. Wasse. ibid. Τοισόντων καὶ παt. Retinenda potitis, Piae in contextii est, lectio. intoniodo enim τοιούτων ὀντων ut alii lenint) clici poterit, cuin μελλόντων praece lat, quod ad
hoc τοιουτων sertur Z μελλόντων, inviam, cum furiim -- σθαι. Ut amem τοιούτων καὶ παραπλησίοιν hic dicitur, sic in concione Periclis, τοιαὐτα καὶ παραπλήσια: C. I 43 , καὶ τα μὲν Πελοποννησiων ἐμοιγε τοιαύτα καὶ παραπλώσια δοκεῖ ειναν. Aliter alueiri 3μοια καὶ παραπλήσια dici vid thir c. Iclo eoden Pericle, in eius m concionis principio, 'Oρω δε καὶ νῶν δμοια καὶ παραπλίσια ξυμβουλευ- τεα μοὶ δντα.
Sed est praeterea quod celare te nolim super hoc loco. Apud Dionysii ina Halicarnassensem, afferentem hunc l cum in Arte rhetorica, capi e περὶ λόγων ἐξετὰ σεως, poste tέλιμα legitur, χρῆσθαι ταῖς παλαιαῖς ἱστορώu : atque his verbis adiungtimur alia tanqliam ex eodem loco sit nita: cIIm tamen neqtie ista , neque quatiun illa sint Thucydidis, sed Dionvsiti. losuentis de illo Thtic icti l
co. Post*iam enitri dixit Dionusnis, Thucyssi leni innu re . historiam esse otiandum ab exenapiis petitain plii losophiam , litinc et iis lociina nobis proponit, stinato ab iis verbis initio, 3σοι δὲ βουλήσονται των τε γeνομένων το -- Diqiligod by Corale
428쪽
ὲς σκοπεῖν. Sed a me & lociis ipsius Dionysii est asserendus. ita iginar ille: Tο το καὶ Θουκυδώως ἔοικε λέγειν, περι ιστορiας λέγων, οτι καὶ ἱστορ- φιλοσοφια εστιν ἐκ παραδειγμάτων, πισοι δὲ βουλησονται των τε γεν. G. σ. σκλ
καὶ τοῖς παραδευμασι των ἀων , ὼς ἱστορψ. τοῖ βiου. Sed minime cludium est, quin inter mφέλιμα & χρησόαι omisisa sint verba. qtrae ni inc TMicyclidis ferinonem clatulerent, & principitiin alitis sermonis Dionysii essent: id est, eorum, clitae de his ollae laticle assiiciebat iis, quae vixerat, & quae Thticyclidis testimonio conficinabat. Arbitror
Rinein, & inter articii turn τοῖς ac nomen παραδειγμασι Voces alii uuot, alit aliq in sestem vocem, desuleram, Videlicet vel ποι μασι , vel ποιητων βιβλίοu: cilm paulo amte laudem illam poeticae etiam, ex Platonis sententia, tri-
ditisset. oedibile est igitur, Ioc in hunc ista vel senili adiectione posse integriani relli: in cum ea ira i nii', αρμλγα κρινειν αυτά ἄρκούντως ἔξει. χρησῖαι οὐν δεῖ ταὶς παλαιαις ἱστορίαις καὶ τοὶς ποιήμασιν, ως παραδευμασιτων ἡθων naui έθων retineri posse non videtur ὶ ως ἐστορια του βιον. Nisi sorie φιλοσοφια potius ex huitis sermonis principio huc advocandum aliqssis existiniat. Vinini &de hoc monebo, pareicipium λο ων in illo principio male post ιστορiας poseum vulem, & post παραδειγμάτων esse Ponendum. tunc autem post λέγειν interpungendum non fuerat. Ceteriam ad loci Thucydiδis inte pretationem quod attinet, vix alitis apiui hunc scriptorem harun illisciliorem, di quae niagis oraesita, is minus inventa sit: cum ne Schollastes quidem ceriam viam nobis ad eam aperiat; ut docebo, cum ad eius scholium veneror ubi &, quom clo intelligendum atatue interpretar clun hunc locum existimem, minime te celabo. STEPH. Ailae qirae ad Dionys. Hasicaria. I. cl. pag. 6s annotat Sylburgius. d. L Io. Κτημα τε) Haec repetit ad vectum Lucia nus in Praeceptis ὸe lcr encla Historia. & Quintilianus huius loci sensum pulchei me expressu, lib. X: Totam historiae opus non ad intuitum res pugna u prae rem, sed ad memoriam posteritatis O ingenii famam componitur. HUDS. Κτη- μα - ξύγκειται laudat D. Hal. Dag., ubi habet κτ. δὲ εἰσαεὶ, oc pro παραχρῆμα, non bene παραυτικα. at pag.
429쪽
Non est, cur recedatare a vulsata scriptiva ές ἀεὶ, marra etiam Lucian. halin de Hist. krib. p. 634. Nec dubito . quin pro eo, quod est in eodena iiDello p. 6o3, ἔν τις, ως ὁ Ηου κυδιδης φησὶν, ὼς ἀεὶ κτημα συντιρεω, legendum sit ές ὰσi. Et sic emendatum erat a nescio quo ad oram inst. Ald. Od. I. II. Ἀγώνισμα Agn. Pollux III, I 4 I. huc spectat Lucianiis de Hist. conscrib. 63 I. IVAM. De sententia
roruni vectoritur vul. Casaiahon. ad Sueton. Caligul. C.
33; interpretes ad Plin. V, Ep. 8, & Bos observati criti c. c. 3.
d. l. II. Eυγκειται Legiriar etiam ξύγκειααι. quod miriina videri non debet. cum plerisque locis non observenir a Thucydide illa consuerii do nomini plurali neiurius generis subiungendi vectum nuineri singularis. Non dubito alitem, lain hoc verbum ad illa, quae ὼφέλιμα dixit . reseratur: ut perinde sit, ac si dixisset, ξύγκειται, vel ξύγκεινται ὼς κτημα μάλλον ἡ ῶς αγώνισμα. Sciroliastes tamen eo non resere, sed cum κτῆμα iungit: exponens σαφές ἐσπι, nec non ξυγγρἀφεται. Veriam illa qui em prior expositio adnsitti non potest: at vero in posteriore, potius 4 γέ- γραπται, quam ξυγγράφεται dicendum fiterat. Sic apud Dion. Hal. legimus in Archaeologia , κώ λόγον διεξηλθε μετὰ πολλῆς συγκείμενον φροντiδος. ubi certe συγκειμενον accipi pro συγγεγραμμένον. non Pro συγγραφόμενον, con ilia. Atque ita uti tau verbi huius parii pio in hoc libri
decim loco. πολλὰ και εκ παρασκευης συγκειμενα διεξιόντες. STEPH.
430쪽
eis. I. I . Παρα τα Ne hunc quidem lociun mendi sis spe in eue debere dico, quanavis lector exspectare potius debuerit, παρα τας ἐκ τού πριν χρόνοι/ μνημονευομένας. ut habet Dion. Halicara . quain παρα τα ἐκ του πρὶν χρόνου μνημονευόμενα. sic enim & alibi neutro genere utitur. STEPH.
Pq. 36. i. r. Καὶ η οὐχ nκιστα) Huic temoni margini adscriptae deesse articultis videri queat, ut vici1sun re sun- dare posterior in altera. Magis certe necessarium in priori, qtiain in posteriora, loco esse constat, si in alterutrotanniin ponete voluisset: sint talta tamen repetitionis articuli exemplum deesse non puto. IDEM. tamqtie n otio scribitiir ουχ i κιστα, & ου κιστα. tal apiul Diucydid. sere ut in contextu. WAssead. l. I. Tριακοντούτεις Huc respicit Suid. h. v. & laim dat Aristophanena, qtuasi is vioque hac voce inauar. Sed
σπονδας dicit Echiit. I 38s, & Actiarn. 193 ,'r. Et sic Thiicyd. inis. c. 87. vid. Iiinserin. & Κulin. ad Poll. I, s 6. Od. l. 6. Διότι) Noviun cuipiana videri possit apud illinc scriptorem διότι pro δια τί, id est, e r. qua de causa: sed apud alitos quolie talem ei bis uiuin fiamm . Facile tamen cre siderim δι' ο , τι scriptiina ct illo fuisse: Pia invis& καθοτι hil illite apud et na nobis occurrat, non καθ' o. τι. quod καθότι a Scholial te exponi videmiis illo διότι ad I, 9; sed lianc expositionem sequendo, vel διότι alii ut, cylain lite significaret, vel illi καθότι alitina, qua in consueariain , trita uere usum vellet. Ceteriim, sicut pro διότι clixi
videri posse strahenduin δι' δ. τι , ita ἐξότου niale scriptilinesse conitincte pro έξ ἴτου, in iis, Prae proxime sequuntur, ostendam. c t in amem dicendum esset, τας δ' αἱτιας δι' ας ἔλυσαν, videlicet τας σπονδας) ἐγραψα πρῶτον. in alii it ita loqui, διότι δ' ἐλυσαν, τας αiτ &c. Sed antrinnvideri possit, duo liaec τας αιτέας & τας διαφορὰς, ut est, causes O Hssensiovis, sive contro versas , aut rissidia, aut contentaones, ab eo velut separari: cuim tamen non aliae
αἰτιαι , id est, causae, fiterint, quana αi διαsοραι. id est . 2nsiones, sive τα jιάφορα, ut freqtientius loquitur, dic fidLa, Vel ea, de p. Uus dissidebant adeo ut alius fortasse
ita fiterit locutii rus, εγραψα δὲ πρωτον τας διαφορὰς, τὰς τοὐ λύσαι αἰ τὶς γωομενας , sutaiuliendo τας σπονδὰς cum verbo λῆσαι. id est, Primam arum commissas sim ,