장음표시 사용
401쪽
Ἀνδρος τού κλέος ευρὶν καθ' 'Eλλάδα, και μεσον Α γος. latilis vero illud per inulta secula non extensilin filii: Homeriis enim eos solos, qui sis Achille acl Trouim nultra erant, Hellenes vocat, quos antimiae solitis Helladis incolas fuisse ussieni versibin sic testistiir:
Ois' siχον Φθίην, ηδ' Ἐλλἀία καλλιγύναικα, χυρμιδρ:ες δ' εκαλουντο. καὶ Ἐλληνες, καὶ Ἀχαιοί. Omnes vero Graecios in toto suo poemate nunqildm com-natini nomine F λλι πιις, sed Ἀργείους, και Ἀχαιους, καὶ
Δαναους nuncupat: atque i leo Trit dulis est sententia . Homeri et lain aetate sbios Tlaei salos Isic aiuli re, eo noli i- ne ceteris Graeciae populis nondit na communicato : quinteliain ulterius prodiit, quia nec aptui eum poetan των βαρβἡρων apρellario uicitiam Occurrat, opposita aiuem &relata sunt βαρβαρος και Κλλην, το βαρβαρικλν, καὶ τὸ 'Ἀλη- νικον si ergo barbitros ignoravit Homeriis de ceteris gentilatis . qtiae Graecae non essent, nec Hellenes novit cleon nilaus Graecis. Sed utrisque his Thiic vis dis argurrienistis opponis Strab. lib. 8, ptaino P est hi in & Archilochi inimen inisse DIανω λίνων, .le Graecis universis, sectindo Ho-iner. Il. 3. V. 867 βαρβαροφώνους vocasse τους Κῆρας. Sed liti itis postremi argumenti viin satis ellulit ipse furabo , duin, quae alibi habet, fatis innuunt. Cum ab Homero non generali nomine, & Onan iri aliis genti is, Piae Graecae non fiterant, communi, sed particulari & proprio, quod linDiain Graecam male pronuntiassent, seclin- dum vocis significationem antiolam & mzigis propria in βαρβαροφωνους appellari. Νec qiload Archilocta auctorini-tein valet primim argvinentum, quia ille Homero multo recentior erat: cum vero Hesioclus secundturi Chroni.con Marmor. N pleroinie alios Hon ero venistior esset. si ex Hesiodo probasset illi ire poetae temporibiis Graecos senerali nomine 'Eλληνας vocatos fuisse, vicisset Sua, . Sed Hesioli verba, quae contra Thiucydidena affert, hoc non probant. ea enim haec sunt, τον μὲν scilicet Hesiodum y περὶ των Προιτίδων λεγοντα ῶς Πανέλληνες ἐμνάστευον αυτας , i. e. Hesic Hilin de Proetidi is rixisse, universos Graecos earum connubia ambivisse. Qitis auteni hic probatum viciet, Hesiodi te ominis omnes Graeciae incolas, uno coinniunt nomine, 'Eλληνας appellari Z Πανέλληνες enim non on nes eos significat, qui regionem post
402쪽
cetiannir. An vero Hesiossit teinpori is illi soli, qui anti-
quain 'Lλλάδα incoletant, an vero onines Graeciae poepidi Hellenes clicetantiar, quoad hanc auctoritatem aeque manet inceretina . Nos vero, Tlaucydidis gravissimi scriptoris auctoritatem secusi, neutrum vertim purainus. Qui antimiam enim Helladem incolebant ipsius Hellenis te inpo. ritatis, Hellenes cscebatum : cuin a vitem illi iis filii & ne potes multi essent, & potentes, at lue i leo in omnes sere totius Graeciae civitates eduxissent coloniae , , inde fidi uni est, tu per totam Graiectam dispersi fuerint, chii, quod ex senere Hellenico essent, coinnimni privatoriun ter one
1.λληνες dicebamir , publice aluein cliversa tui erant oemtium nomina, i mer jaas thabitant, atque ideo ab Homero Allienienses, Elei, Ad vi, Boeoti vo tant M Graeci, Hellenes vem nunquam: & sic intelligendiis est Thi:c3 4ris locus, ubi dicit, Oμιλία, μαλλον καλεῖσθαι 'Eλληνας , i. e. in inte retariir Milesiastes Gaec , οὐκ ἀπὸ κοινης δόξης απάντων. Ut vero lii ' Ελληνες ceteris Graeciae incolis uninixti magis magisque praevalliassent, sic hoc των Τλ- λίνων nomen niagis magis lite inceperat praedicari, donec tandem circa prat iam olYmpiacluin celebrivio in nro commiini omnium Graeciae incolariam agnoscereriar. Camenina Iphitiis, cpiando hos thulos II stauraverat, totius Graeciae incolas, qiu trunc onanes alit Hellenici, alit sub Hellenicoriini imperio suerant, ad illos convocasset , ii sinio solis, ceteris lege prolissa itis, concessisset certauuli ius, eo
tempore, quo conaminein primo celebraverant conventum, commune nomen pris no vicientiar accepisse, & semetis
ipsos generali appelletitione Eλληνας, & Onanes alios Betiris baros appellasse. Hactenus auctor notariini in Chronicon blacinor. pag. I 33. cui adiice Paliner. Graec. Antiq. c. 3 , & Osaiab. in furahon. pag. 24 O. IDEM. Od. I. s. σχυσὰντων) filo es Minσ stron . WAss. In Reg. & Cass. est scholion, βασιλευσάντων. Φἐιωτία, quod iidein Colla. ha, ni, videant alii an probari possit: nam resio est Φθιωτις. Strab. IX, 4 3: και η 'Aώρα Φθιωτις κωλε ται, καὶ 'Αχαὶ ἡ . Stispicor Δ ultimae syllabae in A d generasse, atriue inde ei rorem Oremn esse. ibid. Ἐπαγομώων Cum praecesserit ἰσχυσάντων , vici
reriir sequi debuisse ἐπαγαγομενων. sed intelli pendum est επαγομἐνων μετὰ το ἐσχίσαι, id est, O tim. po tam po-
403쪽
itineta evinci int. nam ait, τῶν παiδων ισπ σὰντων και ἐπαγομένων. proinde utramie vox coniuncta copiila ad eosis
lem sc. Hellenem ei itinae liberos resertur. Aeaestis. Sic
Valla vertit: Helisne autem eiusque sideris /n Ph Κιotide rerum potitis, O eas sentes emolumenti gratia in alias eiυitates ad incentibus &c. Hinis. Scinias. l. d. p. 427 hianc lo in laudans scribli ἐαυτούς, & p. 348 αυτους, Vitio pob phΟ-riirn pr O αὐτους , Plod est in Clar. Idem p. 27s ita vertit: c,m vem Hellen O eius nati Phthiotiri Thessaliae vires eo tu tat, O in proximas pιinque urbes seinet induxissent. Non video , cur non possit sei ri αὐτσὐς. In Reg. super h. v. scriptum est scholion, τους Φθιῶτας quae nota figit ria est. LUclan. Tiinon. p. 7 . Πολύν ὴδη χρόνον οὐδ' μπέβλεψας ις την 'Aττικήν. και μάλιστα εξ οὐ φιλοσορια καὶ λόγων ἐριδίς επεπόλασαν αὐτοῖς. Et in Latinis scriptoribus nihil frequentius. Vta Gmnov. II de Pecun . vet. 4. . Utελε Vid. Indicem. Llicret. multis praebet regi nibus aequor Utilitatem opponuniam sistentibus nautis r aliter patito Aeselaylus Again. Πολλων γαρ εσθλων τὴν ΟΝΗΣΙΝ εἱλόμην. MASs. De sententia horiani veri creum agit Salnias.
strisin displuat Stra , VIII, 3 o, & XIV, 66 i.
404쪽
I. I. II. Κῆρας ἐξελάσας Cares a Minoe eiectos o CVcladibus, memoriitur Linanio in Antiochica, & Isocrati in Panat laenaica. I UDs. Isocrates Paruilla. 3 4 , 34. He
cum hunc de Cariuus laudat Serv. ad Virg. VIII Aen. 7as. ληστικὴν habet Thon . Magist. Pag. 9. l. 3. οἱ γὰρ 'Eλληνες τοπάλαι &c. Constat ,
omnes iere gentes inari vicinas piraticam olim exercitisse.
De Cilici,as & Tyrrhenis res latiu Eustathitis ad DionVsium, de Phoenicibus Herodotiis, de Pliocentatis Iustinus, de Saxonibus Sulonius, de Gmbris Posiclonius, do Libilrnis veteribus Appianus, de Aegyptus Heliodorus , de Germanis Caesar & Tacitiis, de Hispanis Plinarchus.
eis. l. 9. Κατὰ κώμαe &c. Sie Sitidas in voce κώμου. οἱ δε τοὐς ἐν τῆ πόλει δήμους, κώμας φασὶ προσαγορεύεσθαι, καὶ κωμήτας τους ἐν τη πολει , και οiον τους δnμότας ἐν τῆ αὐτῆ τάξει και μοίρα τῆς πόλεως οἰκοῖντας. ου- τως Ἀριστοφὰν . ειρνηκε δε και Θωκυδέδης τους δήμουeκωμας ἐν πρώτη. κατα κώμας δὲ τω παλαιῶ τρόποι οἰκη-
405쪽
ead. I. I 3. Και νύν σῖς Si lebas και οἶς, in mar ini ad- so thim est, vulari poterit aliorum fieri , qui ain illorii in ἡπειρωτων mentio: ideoque minus straprura haec placet STEPH. Latulat la. l. Suidas v. καλως. WASS.ιλῶ οἱ παλαιοι των ποιητων Exliat testi irronium apud plilrimos, inprimis vero antia uis sinnam Hon erilia , in
Odyssea & in Hymno Apolli , ubi nescio quis ad-
Venus assatur hoc naialo: 'sa ξεῖνοι, τίνες ἐστέ; πόθεν πλεῖθ' ὐγρὰ κέλευθα; M τι κατα πρηξιν , ἡ μαψιδ-ς ἀλάλησθε οιά τε λεηiστῆρες ὐπεὶρ ἁλα ; τοs ἀλόωνται
Ψυχὰς παρθεμενοι, κακὸν ἁλλοδαποῖσου ψέροντες. ubi Sclioliastes: οὐκ ἀδοξον ην παρα τοῖς παλαιοῖς το λη-
l. I 4. Tων καταπλεόντων Post καταπλεόντων non temere posita fuit interpunctio. sed consulto: cuin illi ul πίστεις nou alitui foret . quam έρωτησεις , ideoque ineptum stitur m sit iscere, τὰς πύστεις ἐρωτωντες. BIO igitur ac cusativum hunc πυ-su tendere iacemus t irempe ad stibau litam praepositionem κἀτά. Uticiar enim hoc poetico alioqui vocabulo & alibi , κατὰ πυστιν οἰ χωροιn.MεpΗ. In C M. Ms . cistinctio post πανταχου non καταπλεόντων, collocatur. HUDs. Πυστεις inter Thucydi sis γλωττώδη ponit Suadas in περιωπή. ἐρώτησις etiam ex pl. Hesych. D. Halic. Ant. I, 8x, εἰδέναι κατὰ ΠΥΣTIN τού λοντος. Sic Ms Vatic. v. eurulem de Thucyd. , 29. Gloss. πῶσμα percontatio. Eurip. Electra 69o: ἰην μεν ελ-θη ΠΥΣTIΣ εὐτυχει σερεν, 'ολολύζεται πὰν δωμα a πελσω πύστις, ἡ δι' ἀκοης μόβησu Eustath. ad Odyss. Q TAM. Grammatici quidem cilcrimen starinint inter πυν-2ανεσθαι & έρωταν, uena inter πυστιν & ἐρώτησιν , ita ut ex eorii in sententia non videariar dici posse ποστιν έρ- . Sed non credo. scriptorcs Graecos se temper Ulomni diei tis alligare. Certe Liician. Pseudom. p. 767 promiscue H- στιν & ἐρωτησιν , πυνθανεσθαι & ἐρωταν csicit. Deinde . silan πίστεις accipia naus pro ιρωτησεις. cur ineptius sit dicere έρωτήσεις ἐρωταν, uuam σπεμ πυνθανεσθαι , quod est ap. eunc . l. d. S inlinit i alia huitas generis in iurius-φie linguae scriptoribus 8 Plane ellipsis illa Stepliani & diru
406쪽
ra, & obscitra est. Locum hunc Thucyclidis ante oculos lia iit philostrat. V u. Apollon. II, 29. g. Io. L I. Uς οὐτε - ονειδι ὀκτων Demetrius Phalereus , as , & legit oli N. v. Sextiun Pyrici. Hypot. III.
se, non postus, ut Meursiis aliique vertunt, diuiti in virier liti docuerunt. Populus enim Atticus olim descriptiis erat in pagos, quos ipsi δημους votaint; eriti deIn vero paeiso homnes δημόται appellabantur. Conser haec cuna An- notaris ad pag. 9 lin. 9. HUI S.
μευ ει ναι τῶν Αιτωλῶν, και μάχιμον, οἰκοὐν ός κατα κώμας ἀτειχίστους. και ταὐτας δια πολλοὐ, id est, Genum Aetolonem ess magnam O Pasnacrin, habit.ιω aut Per P os
s. l. 14. 'Lν τοῖς πρῶτοι δὲ γ Lemo prior margini adscripta ma3is mihi pressimar , qtiae hanet lyn, retinerulo τοῖς & πρῶτοι. Quod si ulterain sequendo, scriberemus πρῶτοι ς, riuri liberuna esset, turam partichilam vellemus in comextiina recipere, vel ipst, vel . n. Nam & apud alios nonnunquam eta pro et 1 positum observatiir. Sed haec posterior lectio milii suspecta est παραδιορθώσεως. Quo i autem Schosiastes , legens, ut habes in contextii, dicit esse υπερβιβασμον parii culae δὲ, sintelligeias dictum esse ἐν τοῖς πρῶτοι δε , pro ἐν τοῖς δε πρῶτοι, vel ἐν τοῖσ- ps illi neci laquam hac in re s scripseritri, quod exemplum non afferat, & vix a Ti posse existi inein: at vero exempluin huitis articuli τοῖς positi collem plane modo
407쪽
pro τοὐτοις, in promtu sit insta , διότι ἐν τοις πρωτη μγ ν ετο. & alibi, έν τοῖς πλεῖσται δη νηει . Nec vero hic am-cutoriun usus nobis tariis videri debet, cum sciainus, veterem Aniciuntun in intiliis inura lingita Ionica affinitatem ii i re . quae saepe Toli' dicit pro τουτοις. STEPH. plura hac de re vide in Append. ad script. s. de Dial. AN. p.r83. I UDS. Pag. II. I. 4. Xιτωνάς τε λινους Inter alia argumenta, quissius nonnulli proruint, Atthenienses esse Aegyptior ira Colonos, hoc unum, illiod vestes lineas more Aegyptio-riini gestare solebant. Vide Mamhami Giron. p. IOU, &bleurin Foreunam Arii c. I. I. cap. 2. HUDS. Via. Και χρυσων τεττίγων &c. Mos erat Atheniensu in scit. anteqliam respublica coriam a Solone corrigeretiar capillos in coni speciein soci re, & colligere in veraice: Piam Cranni in metam τεττίγ- ένέρσει comprehendebant, ut se αὐτό ινυμ, aut ut volunt alli μου κους hoc ar- LImento indicarent. Hic capilloruni congestiis inutiem hiiSRo inanis nam & illae crines ad verticein convolviospes atant) vocabatur Tutulvi, iit auctor Est M. Varro. ide Aeliani var. Hist. l. 4, cap. aa, & Κuhnii notas; Br daeum in Epigranain. l. 6, pag. 373, Iunium de Cbnaa; Nic. Loensis Misceli. & Meui sitim de Fort. AN. I. I. c. a. Cum Stephano mallem ἐνέρυι: atque ita apud Suidam in voce τεττιγοφόροι, qui non distingunt post τεττι γ ων. ΗUDs. Locum tangit Elistath. 30 s. d. & rationem cultiis de Ino addit . qinisi ex nostro. PASS.
citantem eam me videre memini. STEPH.
mologus v. κρώβυλος. Κορδυλην vocant Cyprii, Periae Κιδαριν. Iden . v. εγκε κοριυλημένος. Vide Aniliol. VI, 22,
Xenopia . Cyr. V, 3s A, & Lucian. Lexiph. Pollucem II,3 o. Xο. Cinnus Glossae. usus est D. Halic. Etiam in V. H.
Aelian . Suidas in κρώβυλος, κρωβυλους Θαδούμεινοι, &έν- ι ποικιλων κρωβύλων. Hinc emendes licet. & ένερσει, in τεττιγαρόροι. Hunc beatulorum cultiun ridet haud ineleg nter Strato in Epig. inedito, quod cuna lectore comminica, :οὐ τερπουσι κόμαι με, περισσοτεροI Te κίκιννοι Tεχ της , ου φύσεως ἔργα διδασκόμενοι. Di introes by Corale
408쪽
quin ibi ad h. l. respexerit. Et sic pretietur fluidani &
rin. in Dερσις , etiam Clena. Alex. II Paeda . p. I99. Di-sinmonem maiorem, miani Hildsoniis eos F τεττiγω; posuerat, stimili: nam Oa non est in ed. sectinta Stephani, qtiam se su innia religione securiam profiteriir, necive inllas nemie in Vascos A sit etiani a Suida & Scliol. Ari-itoph. Nec dubito, qNn per et rolem timeserit in edit. Porti. Etiam sententia ipsa pos uiat mira tolli, ut cui Ple, qui modo verba Graeca intelligit, limiet. Et apemina esteX us, quae habet Clini. Alex. l. d. και κρ-λον, 8 -- πλοκῆς ἐστιν συος, ἄνεδούντο χρυσουν, χρth ων recte emendavit Episcopiis Oxon. ἐν ρσει τεττίγ ων κοσμούμενοι, isti inuti suspecta sunt illa, O ἐμπλοκης ἐστιν ειδος, tanqueram a mulsolo qiioclan , qtii vet. Lexi graphoriam, nain aptus eos haec leguntur, ad n arminem transscripserit, prosecta. Parilo ante Oi πρεσβυτεροι των ευδαιμόνων stini pandes iam natu inter opuletuos, non , ut Scirol. & interpretes Latini accipitini. Ira Perizon. ad Aelian. IV Var. Hist. 12. Sed in re non natilliini interesse, utro modo Verras, nec facile quemquain τους πρ*βυτερους pro honianibus
tempore armauioribus accepit Irtim , puto. Ceter in an ex
Herodot. II, 36 sine controversia possit confici, hunc
409쪽
istum a Scholiasse citatium, Q. Il. C, ubi de Euryali ciunΕpeo pugilanis agone. Vule Fabri Agonisticon, l. 2, c.
μα. UTAM. De 'Oλυμπιακος & ἰλυμπικος le . quae disputat Kuster ad Aristopli. Plui. 383. ata. inii . V, 49. ea f. l. 34. Καὶ ου πολλα) Temptis, quo prinaum praecincti cereare clesierunt, cliverse tradicia r. Nonnulli factum volunt olvmpiade XXXII; tu Homeri Mi Iol. Anonyn . ad Il. 4'. Etyniol. auctor in voce γυμνάσια. Alii Olympiade XIV factum mentotaint, in Eustitis. ad Hom. Il. 4'. Αnonyni. in Olympi actis istius anno primo. Si vero innivenis institii tu in fuerit, qtioni 1o Thucyd. qta annis circiter trecentis Post haec scripsit, tradere pomit, non ira
pridi in morem illum desiisse Z Omnino cenim ne alivam lucendam , scribendiniaque και πολλα ετη. Metiritus de Arch. Ath. l. I, c. 6. HUDS. Rag. I a. l. a. Διεζωσμένοι) Sit ulta in σέσωσται legu δι ἐωμένοι, & σεσωμενος pro σεσωσμένος. vi l. Vossum ad Catulltisn 32 1. eis. l. II. 'Mτισχουσαι Hic contra lectionem margini adscriptam ὰντισχούσαν in contextiun recipiendam censeo, licet retra ante Scholiaste. Opponuntiir enim haec .
σχουσαν. Olim, incluit, pzia ἀντεῖχεν η ληστεια , id est , vigebant latroclaia , urbes remotuu a mari eones Iolitae sent: at Fostea xl ι prosigatis a Mιnoe praetanibus , πλύ -ώτερα ἐγένετο id est . inare niaos aperaum navigalioni fuit; vel, tutior navigatio Ibit ad 2i a litorii condi coepIae. At vero alterius scripturae absurditas restitatione opus Ma dite non vuleriir: quae tamen a nae adimissa fuit in contextum, qiami nollena eum a sitis s)holiis disseivire. Sed suspicariis tuin polu
410쪽
cpie Scholiastes ἀντισχοῖσαν & ἐναντιωθῶσαν scriptilin reliquerit. Nam & ipsa expositio, quae nullo modo convenire videriir, si ad πόλεις reserariar, toleratalis suerit, meo qui leni iii licio, ad xκστgών relata: ut videlicet intelliganaus σώαν μετα μάχης ἐναντιωθέῖσαν sis , qui urbes ad mare condere volebant. Narn qti Ni modo exposui, ἀντεῖχεν η λησπεια, vigebant latrucinia, in eo vulFo receptam opinionem secium suin de significatione veris αντέχειν pro νι ere. rare, Drgari. Quam alioqui mihi valde suspectain reditum cum aliorum lcriptoriina, ritin vero huius ipsuis aliquot loci, in quibus eo initiar: & vero ab illis potius adducor, ut credam, hic ἀντέχειν clici abiblute, quod sermone velmacillo renis bon, vel, tenir fore. STEPH. Od. l. I 3. καὶ ο ταῖς Etiamsi nonnullis in locis arii- culilm oinittat, uta ab asiis ponitrur, tamen hic ante έν non omisisse, sed scripsisse καὶ αἱ ἐν ταῖς , inihi perita leo: ut Vociata τε, quae est in αῖτε, illain καὶ sita respondentem habeat. IDEM.t d. Εσεραν Suidas in *έρειν, ἔφερον ἀλλήλους οὐχ ἡτ- . τον. uin sine alictoris nolnine ' chol. corrasit. Herodotus& noster Homeriam habent, opinor, auctorem. u. V, 3o I:εστὸ δὲ πάντες Μάρτυροι, ους μη κῆρςς ἔβαν θανάτοιο ς ρουσαι. Scirol. ἀποφέρουσαι. Herodotus I, 88: ΦEPOTΣI τε καὶ ἄγουσι τα σά. vox est praedas abigentium. Homeriis I l. d, 483: ἀτὰρ ούτι μοὶ ἐνθάδε τοῖον, οῖόν κ' ἀι ΦLPOIENἈχαιοὶ, η κεν ATOIEN. IV Ass. Pae. 13. I. a. Mέχρι τοὐδε ἐτι Car. abes ἔτι perperam. Non tantum coniungi nir curn πρM', ut V. Cl. clud hunobservarunt, sed inirn ὐπὶ sis. Aristot. Anini. Ust. II, P. 39: μεχρις υσδε μωην την γαστέρα. dc alibi: μέχρις σός σαρκώδη. etiam μέχρις ἐπὶ τριετούς. vocilla ob aeuue superfluit apti l Herodot. μ. ου των διαλλαγων. LXX Iob.
μέχρι ἐσπέρας οὐκ ΕTI εἰσίν. D. Hal. Anticl. IV, 2 lacinulam variat, μέχρι τότε λέμεινεν εως διανiστησεν αυτὸν, καὶ ἀφανίσθη. At fortasse melius ibi Vat. μέχρι τούτου, quo modo inter alios Demostiaenes. WASS.ead. l. 3. καὶ ουχ ησσον Priscian. XVIII, Ir9s: ηττον, ἄροὶ τού , καὶ μαλλον ἐλήστευον. vid. Diodorum I; da Tournesore. Itinerar. I, I sq. IDEM.-d. Nησιῶται, Καρές τε &c. in Cares olim fuisse insula. nos, clare testanir Strabo lil . m; illosque Phoenicibus