장음표시 사용
171쪽
eta C. CORNELII TACITI ignavo, sapiens a prudenti, consilia a casu differre: cuncta pari violentia involvebantur. Tandem Vitellius in editiora enisus, codem agmen subduxit. pernoctavere sine utensilibus, sine igni, magna pars nudo aut mulcato corpore ; haud minus miserabiles , quam quos hostis circumsidet. quippe illis etiam honestae mortis usus: his inglorium cxitium. lux reddidit terram; λ penetratumque ad a mnem Visurgim, quo Caesar classe contenderat. impo-x Sapiens a prudenti. J Clarum est lscribi debere sapiens ab imprudenti. Id. Sapiens a prudenti. J Aperto vulneri multi multis modis medentur. Ego , rusci mr a prudenti. similitudo Iitterarum non abest. sensuς postulat. Recteque, insciens, sive ignarus, m --πνι opponitur. infra lib. II. miles
me di indu , Oeassuum maras ignarus , - 1urbat naist . vel intempestive iuvat . incia prudentium corrumpebat.
Pictima. Ego scriptum fuisse puto sapiens ab rude, nil com- , δα. Op-ronit haee 8c Curtius 8, 13. O quantasmer rudes poterat esse sapientia. Freius hemius.
2 Pe acta re fine ut Uzbm. JSine sit pellectile, inquitFreinshemius. Ego accipio, sine cibariis : quae aut
amissa aut corrupta erant. Neque aliter ea voce utitur Tacitus. Vt cum aib. 2, I. ait Ditissima inen tum annula clausa. Vbi Lipsius etiam, supellex penusque: sed quaecunque affert
loca, penum tantum demonstrant. Praeter unum Plina: ex quo ut apparet etiam vasa aurea argentea obii-
atis arcis suisse condita, ita non Opretiosis isto loco Tacitus: sed quod
servus Comicus diceret, album velocetum obsignatum cum sala, indignabantur. Eodem lib. cap. 6o. Luasque eoptas frumenti omnium tiren-sdium quaque natio penderet. Freins-
hemius hic accipi ait pro quaque re, quae usui esse posset. Nimis laxe: immo non nisi ad victum. lib. 3, 32. Errna sumptuariam legem vetitaque utemium pretio aceri ta diei. Eume. s. Luxtim mensa appellat. l. I s,3 s. Sub vecta urensilia ab G a ct propinq-
municipiιs, pretiumque frumenti mrns
rum. Vtique ad alendam inopem plebem. Adde pecvn. vet. 2, 7. dc pri-exum ad Apuleii Milesias. Grono M. 3 Penerratumqγe ad amnem Visur-rim. J Ego vero hie obhaereo. Supra scriptum : Reducta ad cAmisiam exer
citu , legiones ut advexerat, reportas.
Si ad Amisiam Germanicus classem conicendit, Rhenum de Galliam per turus: quo casu nune ad Visurgim Tempestate, inquies. Bene; sed quomodo Vitellius, qui dc ipse paullo ante ad Amisiam . dc ne tempellarem iterum suspicere ) terra iit, nunc quoque ad Viburgim 3 Haee ii probe na rantur , Germaniam prosecio petiere: non Galliam repetiere; aut talium me
A o D. Merito hic haesimus: at nunc me sanimo hercle meo) cxpediri.
Nam scribendum , ad amnem Tios . quem Ptolemaeus in hoc tractu novit,
oc ille ipse est quem Techiam hodie
vocant, de ad Ges dam in sinum Australem , mox Oceanum, inquit. sane Taciti narratio evincit, pensita ta. Ecce ad Amisitam dimisit Viteblium , i pie naves conscendit: uterque progressus, ille terra, hie mari: de ubi convenire ad amnem , niti hic potue-αὶ Enimvero de portus ibi a Ptole
172쪽
ANNALIVM LIB.λI. I 23 sitae deinde legiones, vagante fama submersas. nec fides salutis, antequam Caesarem exercitumque re ducem videre. Iam Stertinius ad accipiendum in 71 deditionem Segimerum fratrem Segestis praemissus, ipsum & filium ejus in civitatem Vbiorum perdux rat. data utrique venia; facile Segimero, 'cuncta
lius filio: quia Quinctilii Vari corpus inlusisse dic
batur. Ceterum ad supplenda exercitus damna ce
tavere Galliae, Hispaniae, Italia: quod cuique proin
ptum, arma, equos, aurum, offerentes. quorum laudato studio Germanicus, armis modo & equis ad bellum sumptis, propria pecunia militem iuvit..utque cladis memoriam etiam comitate leniret, uircumire saucios ; facta singulorum extollere; vulnera intuens, alium spe, alium gloria, cunctos alloquio& cura, sibique & proelio firmabat. Decreta eo an- 7 no triumphalia insignia A. Caecinae , L. Apronio, C. Silio, ob res cum Germanico gestas. Nomen patris patriae Tiberius a populo saepius ingestum, repudiavit: neque in acta sua jurari, quamquam censente sena'.
tu, permisit : cunma mori.itium incerta , quantoque
plus adeptus foret, ' tanto se magis in lubrico dictans. non
murreatum e ad amnem mi ursim. JNihil verisimilius, qirain quod postremum docuit doctissimus Lipi ius delendum o Visurgim: quae vocula hic contra omnem historiae re Geographiae rationem. Sed amnem capies Rhenum , non Amisiani: lege dili enter totum hunc locum, sate
filium Sinthaeum nomine. Strabo libro vii. EJι 5-Aνο μή tye Xερουσκων ἀγρωνω. Sed corrige in Strabone, Σιγιμώθ. Nam Taciti scriptura ad erymon apta ejus linguae. IDUM . a Cuaectantius filis. J Ex Alan. Alii minus iecic, cunctatu . Plahena. l 3 circumire saucias. J Livius lib. s.l de L. Papirio Cursore: itaq- adbi
173쪽
ras C. CORNELII TACITI tamen ideo faciebat fidem civilis animi. nam legem
majestatis reduxerat; cui nomen apud veteres idem,
sed alia in judicium veniebant: si quis proditione
exercitum, aut plebem seditionibus, denique male gesta Rep. maiestatem populi Romani minuisset. facta arguebantur, dicta impune erant. φ Primus Augustus cognitionem de famosis libellis specie legis ejus tractavit, commotus Τ Cassii Severi libidine, qua viros seminasque inlustres procacibus: scriptis
diffamaverat. mox Tiberius, consultante 'Pompeio Macro praetore, anjudicia majestatis redderentur' exemeendas leges esse respondit. Hunc quoque asperavere Τ carmina, incertis auctoribus vulgata, in saevitiam superbiamque ejus, & discordem cum matre
lim, dictitam. ita enim amat Tacitus.
I Facta arguebantur, dicta impune
erant. J Haee verba Petrus Danesius Putabat ex alio Taciti loco irrepsisse , eaque ut prorsus ab hoc aliena , rejicieuat eonsentientibus libris. insinus. Quid sibi velint, ignoro. Nain cIoco posita sunt verba, de verissima, quod totus titulus in Digestis Ad legem Iuliam maiestatis docet ac demonstrat, ne post tot secula quidem
tot tyrannos argui verba plane ausos sancire . etsi per interpretationem cotrahi legem paterentur. Quin oc aperte Iurisconsultus : nee lubricum lingua ad poenam facile trahendum est. Sed Iatebra est in illo non facile. Interim vere Tacitus de commode de prisca vilegis. Granσωπι.2 Primus . ugustus. J Sullae discipulus. Cie. lib. 3. Fam. Ep. II. V runtamen est majesta in Sulla voluit
ne in quemvis ampune declamare ticeret. Idem
.3 Cassii Severi libidine. J Scribam
infra, ad librum Ili I. IDUM.Libia ne qua λω foeminasque. Nihil deperiret orationis nitori , u scriberetur: Cassii Severa libidine. θω wrai faminasque inlustres proearibus sermptu diffamaverat. Gronovius. Pompeio Macra prasore. J IIuie Pompeio cognomen ruit Macer. quod Ec Clodiorum,Sc Marciorum familiae commune suisse ex auctore nos tonotum est: atque insuper re miliorum. Baebiorum , Calpurniorum. Est
de hoc cognomento illustris ICtus. cujus fiagmenta sunt in Digestis Iustiniani. atque alius ex Liciniorum ia- milia historicus, qui saepe citatur Li
vio, cum alias, tum corrupte , 23. apud Marcum Licinium, pro Macriam r
lium reliqu/t Marcum Pompeium e
scribendum enim Hinc soror holus nostri praetoris idem enim est Pompeia Macrina vocatur 6 , Isis Quorum avum potius Theophanem , quam ut ibi scribitur . prea m ratio
temporum videtur evincere. Freiss-
s Carm na, incertis auctoribus.J Intellegit Gipsa carmina qMe exstant Suetonio, cap. LIX. D ius.
174쪽
ANNALI vM LIB. I. 3 327 animum. Haud pigebit referre in Falanio, & Rubrio, modicis equitibus Romanis, praetentata crismina : ut, quibus initiis , quanta Tiberii arte , gravissimum exitium irrepserit, ' dein repressum
sit, postremo arserit, cunctaque corripuerit, noscatur. Falanio objiciebat accusator, quod inter cui rores Augusti , qui )per omnes domos in modum critigiorum habebantur , Cassium quendam mimum corpore
infamem adscivisset: quodque venditis hortis, ' statuam e suum simul mancipasset. Rubrio crimini dabatur violatum perjurio nomen Augusti. Quae ubi Tiberio
rabies, qua omni ei υιla bellas istis υ-garam ci inratem eonfecit. Pichena.
a Dein repressum sit. J Quandoὶ
sub Vespasiano&Tito, Opinor. nam eousque calumniis ex lege ista locus i illi minuerunt, aut sustulerunt. Iterumque ast, inquit, O cuncta corripuit , haud dubie sub Domitiano, qui telo eo passim usus ad saeviendum. a. m. 3 Per omnes domos. J Hoc est quod Ovidius de pietate sua gloriatur,
Nec pietaι ignota mea es. υidet hospita tellus. In nos surtim Casuis esse δε-
Non tamen ut singula domus collegiasia habuerint tu non videtur, neque is sensus his verbis) sea quod circuibant domesticatim collegae, & 1acrum alibi atque alibi faciebam. Sparsi igitur per omnes domos , sed i , in
temporibus conveniebant. Idem. Statuam e Musii ut mancipas
fit Rideamus. dc eo ma s, quod Iurisconsultis etiam duci en aliquod reperium hae in re. qui tradunt
Non D dera contra maiestatem fieri eo imagines Casiaris , nondum consecraraa . Denuitau, I.v. & vr. D. Ad leg.I-maj. Erpo consecratas vendi, commissum fuit. Iure exagitat purpuratos illos stipites Tertullianus : Publicos aque deos saetatu, quWs in hastarao υec gries habetis. Si Ca'totium, si olitorium forum ρο- ritur, sub eadem υoce praeconis. sis hasta, sub eadem annotatione Luastam divinita. adicta eonducitur. Idem.
Hiolatum periuriis. J Vulgatum, ut sanctissimum iusjurandum esset per L
nomen de numen Augusti. Horatius id accidisse testatur eo etiam vivo: Praesenti titi maturos largimur ho
Iurandasque tuum per nomen ponia r
sapiens ille Claudius, iusiurandum
neque sanctius sibi neque crebrius insi- ruri, quam per sugustum d ait Sueton. cap. II. Tertullianus: Majore formi dino castitare timiditate Caesarem obser tu , quam ipsum de Obmp. I.-υem et citius denique apud υοι per amnει deo , quam per unum femum Cosaris pejeratur. Minutius Felix : Et seu rutius per δε υu Genium pejerare . quam regis. Nec mentiuntur nostri
scriptores, ex iis quae lepibus firmata video De jurejurando, lib. x LII. sub finem. Lucanus intra ultiones sanguis nis
175쪽
. notuere, scripsit consulibus; Non ideo decretum atri Jo calum, ut in perniciem civium is honor vera retur. Cassium histrionem Νlitum inter altos ejusdem afris mteresse φ ludis, quos mater sua in memoriam Augusti sacrasset. Nec contra rugiones*ri, quod effigies UM,
ut alia numinum smulacra, venditionibus hortorum Udomuum accedant. Iuburandum perinde aestimandum
74 qua Iove fefessisset. t deorum ii urias dus cura. Nec multo post Granium Marcellum ' praetorem Bithyniae
nis civilis sane posuit, ut mihi videsturi facunde:
-ciatas tamen huius habemus Vinditiam , quantam terru dare numina fas est.
Fulminibus Mauris radi qua ornabito astrit, Inque deum remplis jurabit Roma
Formulae autem iurandi erant, per Genium , per Fortunam, per salutem Principis. Idem.
pere utime . dc vice versa H. 2. 33. Nomen Ortan.s , ubi numen est. Frems- hemist.
I Seripsit consulibus. J'Errat ititur Dio fine lib. ivit. qui ait Tiberium voluisse damnari eum qui statuam eum hortis vendidisset sed obstitisse pudorem. quia primus , consule lententiam rogatus esset. Nam Tiberius, ut vides , non interfuit. 1i' s. et Ludi , quos mater. J Credo eos esse, qui Palatini postea a Ioco dicti, alii ab Augustalibus. Videnturque
hae avum celebrantur 'as sis quι r rum potiuntiar. Suetonius Caligula : ciumque placui sit Palatinis ludis ste iaculo egressum merrte a areat. Idem
3 Deorum injuria . J Expressit eam sententiam de Imperator libro ii.
De reb. cred. Iuris urandi contempta religio satis deum ultorem harit. idem.
Pratorem Sithdinia. J De script ra ambigit sidus exoriens suae Galliae
torem Bithyniae ait: nonne debuisset Proco sulem y Ex re quidem de ex vero. Nam Bithynsa, divisione Augusti inter eas provincias quae Sena tui de populo relictae: id est, proconsulares. Dio de Strabo. Quid dicam Vulgatam haud tuear, nisi siquid post AuguIIum in ea re muta tum , quod observes haud semel.
Granium Marcellum pratoresn Bithbamae.J Maneo in eo quod dudum monui , rescribendum Proconsule . Nam Bithynia in Sen3tus populique Romani provinciis ex divisione Augulti . apud Dionem de Straboneiri , nec causa fuit cus postea mutaret: Pacatilliina quippe provincia. Quin mansisse indicio est Plinius Secundus, qui Traiani aetate Proconsu ei Provinciae. dc apud eum alii. Et mox quastor additus huic Μareello, qui sa ne non missi is tu provinciam Caesaris- quo argumento etiam eonvicit hanta
ictipturam eruditissimus oc olunt lite
176쪽
formam vitae iniit, quam postea celebrem miseriae temporum , & audaciae hominum secerunt. nam egens, ignotus, inquies, dum occultis libellis saevitiae principis adrepit, mox clarissimo cuique periculum facesiit; potentiam apud unum, odium apud omnes adeptus, dedit exemplum, quod secuti,' ex pauperibus divites, ex contemptis metuendi, perniciem aliis, ac postremum sibi invenere. Sed Marcellum insimulabat sinistros de Tiberio sermones habuisse. inevitabile crimen, cum ex moribus principis scedissima quaeque deligeret accusator, objecta
retque reo. nam quia vera erant, etiam dicta credebantur. Addidit Hispo , statuam Marcelli astiusquam Casarumsitam: ta alia instatua, amputato capite Au-
Lipsius.s mpurato capite. J Quod nune
crimini datur, id receptum fuisse suo aevo Plinius indicat: Surri, inquit , figurarum discrimine cap ta permutantur. Et Caligula, simulachra numinum e tota Graecia conquisivit , quibus capite dempto tuum imponeretur. Suetonius. Cur tamen Tiberius ita hie exallit caussa aliqua et L Nam solebant Tyrannos ea ignominia afficere: videbaturque Occulte quasi talem Μarcellus damnasse Augustum. Hieronymus in prophetam Abacue, cap. III. Cum Trra nus derrtineatur , imagines quaque eju/deponuntur cistatua, oe Dialia tantum modo commutato ablatoq- cap. te. e
facies qua vicerit superponitur. Idem. I s cis ratura poIn l. Henricus Savillus indocti .limis ad Tacitum notis. Error ortus ex notis , quas sere ubique corruperunt imperiti librarii.
uasori' s. J In consuetudine positum fuisse, ut cum praetores re petundarum postularentur, quaestoribus potissimum ipsorum accusandi munus mandaretur, constat e Divinatione Ciceronis. Id autem eo fiebat, quod illis notissima esse praetorum furta, verisimile erat. Mis-
a Romano Histone. J Cuius declamationam Electa in Senecae controve siis non uno loco. Lipsi ur.3 Ω- formam vita intit. J Non Hispo, sed Crispinus, de quo potissimum : idque ex sequentibus patet: sed Mareestiam i mulabat; ipse scili cet Crispinus accusator. Idem alibi in
Tacito observavi. ut lib. xv. 2ua magna cum in Didia senatum adeunt. ubi
illud. q. , resertur ad vocem, patres, non ad manum: /. Pichena.
177쪽
s 3 o C. CORNELi I da sti, effigiem Tiberii inditam. ad quod exarsit adeo,
ut rupta taciturnitate proclamaret, se quoque in ea eatissa Liturum siententiam palam ta juratum, 'quo coteris eadem necessitas feret. Manebant etiam tum vestigia morientis libertatis. Igitur Cn. Piso, Quo,
inquit, loco censibis Caesar ' s primus , habebo quod
sequar: si post omnes, vereor ne imprudens dissentiam. permotus his , quantoque incautius efferbuerat, poenitentia patiens, tulit 'absolvi reum criminibus ma)estatis. de pecuniis repetundis ad reciperatorest Od quod exarsit.J Quae ergo causa tam impotentis irae 3 nunquid suae
memoriae consultum ibat, dum integritatem statuarum asseiit. Facile enim conjectare poterat, si mos ille Ieciperetur, ut bonorum etiam Principuin imagines abolerentur, multo magis suam memoriam perituram.
2 Lur ceteris. J Vix opinor haec inter verba Tiberii suis te. Nimis hoe superbum , aut saevum : sed interpretatione si , dc vera , addit noller. Et sequentia Pisonis argutius ad priora
reseruntur. DAsius. 3 Paenitentia patiens radit. J FaGnus optima, ut videtur, conjecturare ii tuebat: quantoque incautitis esse erat, tanto parientius tulit, absolis reum dcc. Vsuus. Muretus tanto parientius tu i absolv/. Concinnius nocsane. Acidalius. Non ita visum Tacito, cui pretium fuit dissimulare is
ranio: quemadmodum solent&miniis brevitati studentes post Lua 5: ruam omittete Ea dc Tam r nec leviores auctores secutus , aut hic tantum , prudentiae lectoris intelligendum reliquit is magis. Idein ergo lsensus verborum vetetis scripturae, quasi haberetur: tanto , ut poenitentiam commotioris animi approbaret, magis patiens vel patientius tulit.
bsolvi reum.' Absolvi ne atqui damnatam eum Suetonius ait iStatua quidam Augusti eaptit dem tarat , ut alteritis imponeret. acta res est in Senatu, O quia ambicebatur, per tormenta quasita est. Damnaro reo , pas rutarim hoc genus calumnia eo processit, de
Ego non concilio: nisi si repetunda rum damnatus fuit. non majestatis. quod tamen omnino Suetonius vo luisse videtur. Lipsiu3. d reciperatores itum. J Ergo damnatus repetundarum fuit , detum Iudices dati ad aestimandum. Vide sodes , quae set ibo in xiv. Annal. stipet criminis hujus poena.
Ad reciperatores itum est. J Vit d ctus , ad iudices ei negotio destinatos. Quod de obseurum ερχυαῖόν , nec verbis solennibus Marcellus Donatus causatur senatum recuperatores dedille nusquam legi . sed senatu iubente a praetore dari 1olitos: ita hoc quoque loco accipiendum non recuperatores in causa Granii a senatu datos . seli iussit illius cum
consensu Ti iii, vel ex hujus mandato commissum iudicium recuperatorium : id ostendere verba, itum essὶ ad remperatores e aliter enim datas dicturum iuisie. At ille cum dicit ira ad recuperatores, datos dicit a limata judices , non qui rem ut integram audirent stam enim apud senatum acta erat . ut di proconsulis Aliae Silani 3. Ann. 6s. dc 67. in sed qui lites aetii ient, quod α Lipsius voluit. Sie Pli-
178쪽
ANNAL 1vM LIB. I. I 3I tores itum est. Nec patrum cognitionibus satiatus, judiciis adsidebat in cornu tribunalis, ne praetorem curuli depelleret ; multaque eo coram, advcrsus ambitum & potentium preces constituta. sed dum vcritati consulitur, libertas corrumpebatur. In
ritus lib. 2. epist. Ir. Maiam Prissus
accusantibus fru, quibus proconsupra vir, omissa rise ne judice pertur. Et mox : excessisse Prasum ammanitateo favitia crimina , quibus dara jussices posui. lib. 4. epist. 9. Censuit Basim Macer . eo ut dinnatus , lege re nundarum Balbum teneri; Caepio Hi sipo, salla dignitate judiues dandos. lib. s. epist. 29. Tuitus sum Iulium Basum, in incustoditum nimis o incautum , ira minime malum et liadicibus acceptu in senaru remansit. In commemorata
undecima epistola legimus : Marium repetundarum Parna, quam iam passisierat . censint relinquendum. Petrus
Faber 2 S est. 3 s. se concoquere negat illa verba . qtiam iam pasu erat truomodo enim iam subiisse poenamici, de cujus criminibus tum primum senatus non ex appellatione iudicaret , di nondum pronuntiasset 3 itaque mali interpretis esse hoe additamentum , & Gruterus Buch rucque laudant. Sed falluntur : nam ex eadem epistola discimus , cum sese ultro remundarum Marius damnasset . neque eo contentus esset Plinius; valuisse sententiam Iulii Ferocis eos des. Mario quidem iudices
interim dandos; e cando aurem , quibus drueretur innocentium poenaM -n
dita . Elapstari est igitur aliquid temporis, cum isti e provincia ar-eessunt ut re ventitant: atque interea judices dati tites aestimarunt. Hine ergo recte dicitur eam param jam passis r de sententia Collegae fuit, de Mario reputundarum pinna, quam per iudices a senatu datos jam iustinuerat , modo consedaris , modo δε-
quae vciba M ipia rartem Gaalsipplicii significant debere senatum
sibi satisfactium putare. At crimina. de quibus tum senatus judicabat,
erant atrocia illa, quae ultra rep. itindarum legem quarelantur. Contra Marcellum Donatum faciunt etiam,
quae set ibit noster libro . ar. Refert ad senatum, datisique iudicibus Vrgm
I Nec patrum cognitionibus satiatus Suetonius in Tiber. 3 3. Magi gratibus pro tribunati cognosentibus plerumque se esserebat consiliarium. Idem de Claudio tr. Cognitionibus magis tuum tit tinns i consitiariis frequenter interfuit. Tichena. 2 Perentium preces. J In judiciis. solent enim Advocatos aut Deprecatores adducere potentissimos ci vitatis. Ex Cicerone dc Asconio notum : repressitque Tiberius, quia iustitiam corrumpebat. At ip . ad
jungit noster, Irbertatem. nam quo
modo quia scilicet in iudiciis assiduus , ea velut regebat ac tempe
rabat , ic sententiae obnoxiae illi Grant. L p t. 3 mo De Vitati eons litur. J Verisa ri hie nullus locus. Scribeseveritati. Ea enim recte opponitur precibus de ambitui. Grotim. FOisit .in hoc recte se habet: inclinem tamen ut legam se veritati, ad quam proprie pertinent. uae ad morum integritatem faciunt. osset tamen verita. hie accipi pro
aequitate, sicut alias νε-m pro aequo. Severitatι, eo nelnpesensu, quo a id Hirtium debell. Alex. cap. 28. paulatim tamen γ occulte malitarem diseia nam se inritaremque minuebant. Jccap. 36. multa Roma male inutilia
179쪽
-I32 C. CORNELII TACITI ter quae Pius Aurelius senator, quaestus 'mole publicae via, ductuque aquarum, Libe DELM aedis suas, auxilium patrum invocabat. resistentibus aerarii praetoribus, subvenit Caesar, pretiumque aedium Aurelio tribuit , crogandae per honesta pecuniae cu
piens: quam virtutem diu retinuit, cum ceteras exueret. Propertio Celeri praetorio, veniam ordinis ob paupertatem petenti, decies sestertium lar- gitus est; satis comperto in paternas ei angustias
esse. ' tentantis eadem alios, probare causam sen
tui jussit, cupidine severitatis in his etiam quae rite
faceret, accrbus. unde ceteri silentiu in & pauper
sciplina severitatique Gnt. Noster I ,
7s. Cupidine se Deratat 3 acerbus. S lin. cap. 33. Sericum in usum publicum dumno se ritatis admissiam. Fronthe s. Neque legendum severitati, neque veritas est aequitas sive
ἐπιώκεια , sed simpliciter iustitia , fanctitas dc integritas iudiciorum. Cicero pro Caelio : 1 quidem vos abducam a toribus, neque huius Dentatem Iud/cii , qua mutari nullo modo potest, inmoluntate testeum eo lacarasinam. Lib. r. in verr. Sin istius intentes ivit a judiciarum religionem ritatem perfererint. I ib. s. fine: si ullam ad rem . nisi ad incium O veritatem , omne mea cura, vigilia, cogitation que elaborarunt. Noster lib. 3. quatenus seriarati ct innocentia mea nusquim lactis est. Iib. 4. neque Philippum potentia , sed ex vero statuis. Consulere ergo υeratarrest operam dare , ut integrum judicium sit, ut loquitur noster lib. 3. Sie, si patiant ut judices senatorii ordinis sese
corrumpi , Umione Po. o. rationem veri raris , inte ritatis , fidei, religionis
ab hoc ordine abjudicatum iri ait Cic IO, I. in Verrem. Haec si non sussiciunt. adde quae ad Senecam de ira, et,
I Aurelius . t Fortasse hie inter majores optimi principis Ant nini : etsi nulla mintio Capitolino. I u . et Mola publica via. t ob ingentes illos silices . quibus tum viae Omnes publice sternebantur. Muretur. Alii omnes se accipiunt, quasi per re parationem atque aggerationem viae domus ilia labefacta suetit. Mihi aliter visum ob locum Plinii 36, 2. ubi de columnis marmoreis in atrio scauri eollocatis. Satis ara sibi da
mni infecti egit redemptor cloacamum, cum ιn palatio extraherentur. Item
hune alterius Plinii, panegyr. 3I, I.
Non , ut ante , immantum tran ectione saxorum urbis telii a quatiuntur istant fecina domus , nee iam templanurantia. Seneca r In hunc usum pinus aut abies deferebarur . longo υehiculoriam ordine , iacis intrementibus. Frems hemius.
3 Paternas ea angustias. J Recte paternas , ut ostenderet, pauperem haud culpa sua. Contra, de Cotta Alesias allino , libro v I. egens ob luxum. pichena. Tentantis eadem. J Adi Senecam De Beneficiis libro II. cap. vo. L Tentantis eadem altior. J Suetonius: paucorum senatoriam invia sustentara , ne plumbus opem ferret, negaυit se alit rsul υenturum , n si senatui iustas neces ratum c.tusa probassent. tuo pacto plerosique modestia, o pudore riret t. Muretus.1 T
180쪽
ANNALI vM LIB. I. I δἰ tatem confessioni & benescio praeposuere. Eo- 7sdem anno continuis imbribus auctus Tiberis plana urbis stagnaverat : relabentem secuta est aedificiorum & hominum strages. Igitur censuit Asinius Gallus, ut Bbri Sibilini adirentur. renuit Tiberius, perinde divina humanaque obtegcias. Sed remedium coercendi fluminis Ateio Capitoni, & L. Arruntio
mandatum. Achaiam ac Maccdoniam onera deprecantis , ' levari in praesens proconsulari impc
Haec velis sma causia est, cur Tibetis interdum inundet plana urbis. Et haede re ita Dio lib. s . Tiberis
pars murι dejecta erat. se crebras Ddminum jactus, quibus etiam istasir υasis υι num consumtum erat ; ipse a rem existimans id feri ex mutitudine aquarum . qua in eum insuerent, eonia siluit , ut semper lunque Senatores forte dum etirarent , ne fumen , aut a re minueretur, aut hieme supra maiadum excresceret et sed semper , quoad cui fieri ptist . arruce scrutur. I
a Me jam ae Macedoniam. J Achaiam quod est . capies Graeciam totam . nec enim aliter tune appellabant Romani. scriptor quispiam apud Suidam : Mosa μιγ Eta Κορινθον
rinth m flatim ct trimo impetu cepit,
tune principem rori Gracia. Ex quo Romam ct nune videntur Ocharam nominare , totam Gra: am : agente de wEZ.t . qua tune Graecia praeerat, uuive
titur ad eam obt/nendam ex urbe Prator , quem Ocbata, non Gracta , ap
pellant , quodsi licet Graecι subactisunt. obtinentibus principatum Achais. Lipsus
Durius ergo Proconsulare imperium Praesidiali : nee caussam catis scio. Inquilo . dc dico aliquid in Excvas. littera M. vide.
Levari in trasens proconsulari ι-- perio. t Potest neii, ut hoc fuerit nihil aliud quam Optat ephippia bos piger. Μ emineris tamen , quod initio dixit hujus libri : Nee pro inneia eum flatum abnuebant dcc. Atque istis consonant multae apud M. Tullium praesagae querelae : quemadmodum act. I. in Verrem : In Det radiis enim iam Urnis pernici a re pra blicae , vobisque peracia se , qua non m si Roma, sed O apud exteras natiquei p rerebur, his jud em pecunia sum hominem , quam ins sit x strens.
neminem posse damna ι. Vnde spes impunitatis de avaritia libidoque pio vinciales urgendi, vexandi, exhauriendi major. Cum igitur natura serat imperiorum . ut male apud Daucos , male per conciones republIca administrata, το πλὴθ γ - θηροω νον πάλιν ἁ a δε τ' GH μοναρχν , ut egregie disputat rolybius lib. . ita mirum non
est provinciam dure habitam a magistratu senatorio , corruptis iudi-Ι 3 cii si