장음표시 사용
251쪽
aoq C. CORNELII TACITImum agitent' quinquiplicari prosu magistratus, sub
verti leges, quae lua ' jacia exercendae candidatorum industriae quarendiflue aut potiundis honorabi patue-37 rant. Favorabili in speciem oratione vim imperii lc-
nuit, ' censusque quorundam senatorum juvit. quo magis mirum fuit, quod ' preces M. Hortali nobilis juvenis, in paupertate manifesta, luperbius accepisset. Nepos erat oratoris Plortensii, F inlectus
I Liuinqui irari prorsu . J Expressi
Manulcripti verbum, in antiquioribus etiam editis receptum, licet Iecentiores scripserint , quintuplicari. richena. a Spatia exereenda. J Tot mensibus aut diebus petant, de in candida sunto : tot deinde adepti gerant. Neque enim sollenniter petere toto anno licebat. Atque hoc eli spatium exercenda candidatorum industria, olim legibus finitum. sius. 3 censusque quorumlam senatorum. JSila secit Augusis , quo sibi gratiam
conciliaret : se Iulia Augusta, quae equitum Pauperiorum viTines maritabat : sic multi postea imperat res lacere, quo dominationem amicitia . majestatem familiaritate &beneficiis firmarent. O melius. Quidam in versione Latinam vocem retinuit. Bene , licet enim censu aucto, Haetus etiam augeantur; tamen inter utriusque vocabuli significationem inultum interest : census enim pro toto patrimonio, sive universis Donis accipitur. Apud Iuvenalem
Nam qua sunt parta labor Militia, placuit non tib in corpore
census, Omne tenet cuiux regimen pater. Freinshemius. Suet. Vesp. II. n omne hominum genus tiberalissimus, explevit censum Senatorium: consulares inoris
quin eno sestertiu annuu sustentavit. Cronovius. Preces M. Hyrtali. Onesus scribitur in Suetonio: Plerosque modestia o pudore deterim , in litibus orta. tum 2. Hortensii orataris nepotem, qui
permodica re Iamritara , auctore suis gusta, quatuor tiberos tuleraI. Orta
lus igitur Hortensiae gentis cognomen. Cicero ad Atticum. l. Iv. Onalus in ea causa furi, cui moda solet. Infanda quaedam de hoc ipso, nisi fallor, Hortentio Valetius Maximus narrat l. ID. Iam 2. quidem Harte A .
ut in maxima O ingenuorum cιυι iam Oamplissmorum pro Dentia, summum auctor ratia atque eloquentia gradum obtr-nari. Nepos Hortensius corbis omnibus sortιs afectiorem obscaniorem υι tam exegite ad Mitimumqtie lingua eius tam libidina cunctorum inter lupunaria prostitit, quam a in pro salute ei in atra foro excubuerat. sed vocat Corbionem. Anne igitur serib. Hortalus Corbio 8 an corrupta ea vox , substituendumque, Ortalus ' alterum certe horum. Principio etiam Valerianae
narrationis emendo. m maximo ιngentorum, O civium amplissimor
Proventu. Facio iudicem nostrum Pighium . cui scriptor hic non medicinam debet. sed vitam. Sed hic Ortalus Hortensii nepos , numquid ex filio Apparet. nam dc Valerius disset- te. Hortentium eum appellat. Attamen filius magni illius Oratoris, bello civili. Brutiano periit, praemature. Velleius : Ladem Lucretium Horrensia que eminentUpimorum υirorum sitioi f.
runa abstulit. Sed debuit scilicet jam tunc prolem sevisse, de reliquille in urbe. Catulli Elegia quae ad Ottalum est: censeo eam esse ad hujus avum. Ion l. s Inlectus a divo Augusto. J Cum videli -
252쪽
ANNALI vM LIB. II. 2 os Iectus a divo Augusto liberalitate ' decies sestertilini
ducere uxorem, suscipere liberos, ne clarissima familia exstingueretur. Igitur quatuor filiis ante limen curi adstantibus, loco sententiae, quum in palatio senatus haberetur, modo Hortensii inter oratores sitam imaginem, modo Augusti intuens; ad hunc modum coepit: Patres conscripti, hos quorum numerum G pue
ritiam videtis, non sponte sustuti, sed quia princeps monebat: simul majores mei meruerant, utposteros haberent. nam ego, qui non pecuniam, non studia populi, neque eloquentiam gentile domus nostrae bonum varietate temporum accipere vel parare potuissem, satis habebam, F r
nues res meae nec mihi pudora, nec cuiquam onera forent.
Iussus ab imperatore, uxorem duxi. En stirps csprogenies tot consulum, tot dictatorum. ' nec ad invidiam ista, sed concilianda misericordia refero. ad equentur florente te Caesar quos dederis honores; interim VHortensi pronepotes,
videlicet ageret, ut eredibile est. de tollendo coelibatu. Vide Dion. libros 6. in principio; nam id curavit stu
I Decio H. S. J Is est ipse census Senatorius , qui sub Augusto fuit.
nain auxit eum se produxit. Sunt ista vagintiquisque mιilia Philippi M. Lipsius. Decies festernum. 4 Lberalitatem δε- eres sestertii dicebant veteres , dc scripsit haud dubie Tacitus; non sester
2 Iussus ab imperatore.' Non ex vilegis Iuliae de maritandis ordinibus iussus Hortalus, sed pro ea potestate, qua superior amicus minori suasit matrimonium, cujus de dicitur ati-etor, Suetonii Tiberio 7. Quod explicavi pluribus in commentatio de
3 Irit Consistam. J Vaniloqua hominis oratio 1c falsa. ubi enim isti tot Consules, tot Dictatores 3 Certe ego in Hottensia gente unum Dictatorem reperio, di Consulem unum. Dictatorem anno urbis citHII. secessi ne plebis. Consulem , in Hortensum , hujus avum. Sed intellegit somtasse majores suos etiam ex gente materna. Lipsisti Nee ad invidiam ii a. J Intelligo aliorum ; quasi alios oblique perstringens. Quod non ideo dico . quasi miseriam nostram indigner, aut iis qui ex inferioribus locis ad magistratus opesque pervenerunt, quidquam invideam ; sed ut misericordiam n bis conciliem. Quidam verterunt mstentationem , cui nullum opinor hie esse locum. Alii vocem inisca retinuerunt ἰ sied non significationem, quae non nisi vulgatis est in hisce limguis , neque hanc, qua hie & alibi
frequentissime reperitur, exaequat et quam etiam vix alterius sermonis vox
s ruentur forente te. J Forte melius adsi intur. Acidalius. Non placet; ceci ius enim omen in vulgata , etsi ratum non fuerit. Gr.
253쪽
ros C. CORNELII TACITI 3 8 dibi Augusti alumnos, ab inopia defende. Inclinatio sen
tus incitamentum Tiberio fuit, quo promptius adversaretur, his ferme verbis usus: Si quantum pauperum est, venire huc, ta liberis Fuispetere pecunias coeperint; φροguti numquam exsulabuntur, resp. deficiet. nec sane ideo a majoribus concessum est egredi aliquando relationem, ta
quod in commune conducat loco sententia proferre, ut pra' vata negotia,ares familiares nostras hic augeamus; cum
invidia senatus cs principum, sive indulterint largitionem , sive abnuerint. non enim preces punt istuc , sed efflagitatio intempestiva quidem es improvisa, cum aliis
de rebus convenerant patres , ' consiurgere ; ta numero atque aetate liberum suorum urgere modestiam senatus,4 eamdem vim in me transmittere, ac velut postingere
I Inclinatis senatus. J Quare illa
impedivit, aut arcuit debuisset incitare. nam videri volebat omnia per Senatum agere. Sed hic aliud. ista inclinatio populatitatem quamdam re serebat , & severam Principem . quasi ad famam de gratiam componebat :Dretum Tiberio. Fortasse etiam, quia sponte volebat dare , dc lotus gratiam habere , non ab aliis invitatus aut δε- pulliis. Iresias. et Confingere. J Nam ad dicendam sententiam, susexu Hortalus. Moris autem suiue consurgere in dicenda
sententia Poeta ostendit AEneid. II. Tum Drances idem infensia , dce. Surgit, O hιs onerat L M. Aurelius.
--me transmeret. ex qU Beatus,rransismere. Legebam, eadem, in ν diam in me transe-ttere. vel etiam ;randem vim. Primo, inquit, urgent
modestiam Senatus, denique velut vim mihi adhibent, dc aerxium pec-stingunt. Vim dico, quia velut pro sententia dicunt. dc Senatus assensum
capiunt, aut captant: cui parere me sit necellum. Lipsitu. Eanu m vim 1n me transmittere. JAntonius Aucustinus ex antiqui codicis scriptura , quae est , transmeret .
faciebat, transem utei. Ursinus. Corrigendum olim putavi: in υiduam Ders in me transmitterer litteris quidem
non ditat milibus. Sed nuper vulgλ- tam lectionem amplector. Namus,mad Μm senatus tigere, significat, senatus modestiae vim facere: ita reste Tiberius ait, eandem Dim ab Hortalo in se quoque transmitti . quod idem est, aesidia isset, urgere modelitam
senatus meamque. Pubena. Eme dem : Vrgere modestiam senat- , in λ- - η eratione movere, ac vetat. De
invidia de miseratioue aptissimum hieesse, tum ex ipsa te, tum ex Horiali ipsius ante recitatis vobis patet. P iis tamen etiam , m υiaiam an eratione 1viscere: quomodo lib. I. alii Tacitum locutum volunt: lacrimas gaudo , questus a latisne miscebant. Sed prius ad rem aptius. Poterat de sun pliciter , O υtiam in me tra mattere. Quomodo infra locutus est: Proinde
tradata Cebe ven/ret, tram se prerque eu-υι tam criminas. Acidalius. Lego. eandem odia wm in me transmotrere.
Milandulanus codex, mihi in ea re facula. Nisi codex inanuscriptus u geIet, e culam Probarem, uuae amitu
254쪽
ANNALI vM LIB. II. 2G7 rarium : quod si ambitione exhau*ramus, per scelera supplendum erat. dedit tιbi, Hortale , divus Augustus
pecuniam , sed non compeliatus , nec ea lege ut 1emper daretur. languescet alioqui industria, intendetur socosedia, s nullus ex se metus , aut spes ἔπι secura omnes abena siubsidia ea petitabunt , Mi gnavi, nobia graves'
Haec atque talia, quamqu*m cum adsensu audita ab his, quibus omnia principum honcsta atque inli nesta laudare mos cit, plures per silentium aut occultum murmur excepere. sensitque Tiberius. de cum paulum reticuisset, Hortalo sie respondisse ait: -- rerum si patribus videretur, daturum tiberis ejus ducena
sestertias Mutis, qui sexus virilis essent. egere alii grates ; siluit Hortalus , pavore , an avitae nobilitatis
etiam inter angustias sortunae rctinens. neque mise-
xatus est posthac Tiberius, quam vjs domus Horten si pudendam ad inopiam dilaberetur. Eodem anno 39
mancipii unius audacia, ni mature subventum so-ret, discordiis armisque civilibus rem p. perculisset. . Postumi Agrippae servus nomine Clemens, comperto fine Augini, pergere in insulam Planasiam, Ac fraude aut vi raptum Agrippam ferre ad exercitus Germanicos , ' non servili animo concepit. ausa Hus impedivit tarditas onerariae navis: atque int
rim patrata caede , ad majora & magis praecipitia
concedit fiontis imbecillitas. Si e lib.
Is, 35. Ergo ut in privatis necessit r-nibus proxima pignora prauaterent, itam. R. prurimam Dim habere, parendum Me retinenti. Gronovius.
i Ferre ad exercitus J Quibus . eum propter patris memoriam gratissimum fore intelligebat. Muretur. Suet. Oct. Is. atque Epicadin Imtiam filiam ct Agrippam nepotem ex
insulis, quibus continebantur, rapere ad exercitin destina υerant. Tib. 3. N is me earumniarias, modo ad stasutam vini , modo ad exercitus eo me velia , Pandatariam reis avit. Noster . Ann. 67. Wreoque struebantur, q- monerent perfugere ad Germainia exeris ritus. Gronovius.
2 Non servili animo. J Interim , se vile, pro vili, abiecto . & nequam enam per humilia depressus vix, aut nixo, ad Praeclara seengit. Aurelius.
255쪽
2o8 C. CORNELI r TACITI conversus, furatur cineres, vcinusque Cosam Etruriae promontorium, ignotis locis sese abdit, donec crinem barbamque promitteret. nam aetate &
forma haud dissimili in dominum crat. tum per idoneos & secreti cjus socios, crebrescit vivere Agrippam, occultis primum sermonibus,' ut vetita sol ciat; mox vagoirumore apud imperitissimi cujusque
promptas aures, aut rursum apud turbidos, coque nova cupientcs. atque ipse adire municipia obscuro
diei, in neque propalam adspici, neque diutius iisdem
r Auratur e neres. J Quare hoe 3 anne constaret eo argumento mortuum Post una . quem vivum ille, reseesse , credi volebat An raritate in
dominum secit, & alibi sepulturus 3 psius.
Furatur cineres. J ut tanto facilius persuaderet , Agrippam Postilinum
mortuum non esse. Muretus. In pa
raphrasi se exposui, ne mortiis illius Agrippae in a tumentum forent; magis quia Taciti sententia, ex univerti hoe loco probe considerato emergens , ita postulare videbatur; quam quod ipsa res mihi credibilis videretur. Si enim AEgyptio more conditum fuisset corpus , agnoscerein preeium . quod in eo auserendo Clemens quaesivisset: at in eonfusis cineribus quodnam indicium superesse potuit, quo potius Agrippae , quam cujus cumque hominis viderentur. Frems-
2 Vectusque Ceram. J Apud Dionem leges, inGalliam proseGum eum. sed Corae nomen ego apud Geographos in hoe tractu non reperio: Ie perio Cos, . quod Etruriae opidum fuit in sublimi colle ad mare, cum subjecto sinu. Strabo libro v. Μεταο Ilοπλώνιον Κοπιοι στολις, μικρον οπiρ ἡ Θαλα ἡ ἔγ 5 Mλπω ουνος υ ψηλοe. Vicinum id porrui Herculis Rutilius in Itineratio locat: Et desol.ua moenia faera casa. servius de eodem: obsea civitat Thrascia, Ψ numeras Mari etiam secundum Salimsi dicitur. Nominat lc Plinius lib. II. Itaque qui me audiet, C sum hic restituet. Lipsius. coram Etruria promontarium. J Gram seu Cosam, puto esse promontorium . quod olim Telamon. hodie
mens Orgentarius dicitur. Argumento
est, quod cosa oppidum, cui ho me
inberella nomen est, antiquitus in cacumine ejus promontorii erat. Valtum autem est, idem nomen esse ,
oppidis & montibus, euviisque, in quibus, aut ad quos oppida sita
sunt. Ad radices autem eius promontorii est Portus Herculis. Mutertit. Lipsio firmamentum addo ex Rutilii Ii inerario I, 29 . Sardoam Lepido praespitante fra
Lottore namque cisa cognaros depulit hostes. Virtutem Catuli Roma secura duci x.
ubi cisa littore hoc ipsum Taciti promontorium intelligi, docet Historia.
Ilor. 3. 23. Lepidus Incruenta furis Etruriam ; inde Sardiniam reces it. Freinshemius.
3 Neque propilam actici. J adem de Hilatione, illo inter monachos celeberrimo , tradit N icephorus libro X.
256쪽
ANNALIUM LIB. H. ros locis. sed quia ' veritas visu & mora ; falsa festina
tione & incertis valescunt. Rrelinquebat famam, aut praeveniebat. Vulgabatur interim per Italiam ser- qovatum munere deum Agrippam ; credebatur Romae :jamque, Hostiam invectum multitudo ingens , jam in urbe clandestini coetus celebrabant : cum Tiberium anceps cura distrahere, vine militum scr-nsebat , ut migratione crebra obscvarior est , O quam primun opimo
ce existimario de eo excisara evan
sceret. Sed hujus melior causi , quam illius pleudoagrippae. Boxhor
a Veritas , visu O mora. J Histor.
libro i. scelera impetu, bona tonsi amara Patisicere. Piche a.
a Relinqu/bat famam. J Stat ini a eundo scilicet , priusquam bene innotesceret: pravemebat autem , ex inopinato de celeriter se sistendo. Ita Parum gnaros relinquebat . parum pio idis se sistebat. Dpsius. Relinquebat famam , aut 'av Λ- i. J Mita hominis vel sutia dc Diastinatio. Relinquebat famam , cum sere ignotus abiret, trapemebat cum adiret r fama utrumque i quente. Pichen t. Id est, sicubi esset, ebat esse se Agrippam . & Agrippam
verum , eamque famam ibi relinquebat: vel si nondum eo pervasisset, Per rumores Praeveniebat relius. Non satis capio. Licet e- nina utcumque explicare sim conatus, video tamen in his, quae tamquam diversa proponuntur , aut nullam omnino disserentiam , aut certe pertenuem esse. Nam oro te . qui relinqv r famam , nonne idem pravenit , & qui praevenit , relinquit 3 An non ob id ipsum quod homo praecedit famam , illa sequi
tur hominem rarum abeli, ut reseram haec inter algutias nimia sub tilitate vanas, quales in hoc auctore Saviles alibi reprehendit . ut hocsA Histor. I. . ut non m I. casus eventusque rerum e qua plerumquε I. ruiti sunt ; sed ratio etiam causaqu/noscantur. Quomodo enim aut sol tuitorum caudae tradi possunt ; aut quorum caussae possunt tradi, habetipto soli uitis Heimiam Q. Sane cavillari licet totum diem. Ego vero ne Savillio quidem jus suille censeo illa verba improbandi, ut infra videbimus. Totum autem interpretor de abitu , idque praecipit ipse
Tacitus, cum ait: neque curius ii dem locis . sid aut relinquebat aut pra- veniebat: quid fecerit, narrat , inmutandis locis. Et si autem relinque
re interdum dicimur, quicquid post tergum est vel venit , proprie tamen relinquimus quod nobiscum fuit , aut quod iam adest, cum ab eo disia cedi inus; praevenimus id quod nondum adeii , seu quod post nos demum exitiit. Hoc igitur ait . abi bat vel cum inciperetur spargi. vel priusquam spargetetur rumor cum ad
3 Osiam in De Ium multitudo in sens celebrabat. J Hoe eli multi jam per omnem videlicet Italiam dicebant Agrippam ingressum esse Ostiam ream, inquam, rem licet falsam, ut videtur, celebrabant sermonibus , id-θue clarum ex eo , quod interserit s
am in urbe clandestini carus. Fretiis-
hemius. Crederem si adjiceretur
milii nihil exploratius, quam, quem
multitudo celebi are ingens dicitur veteribus, eum magnain turbam comi tum , anteambulonum, sectatorum
257쪽
2Io C. CORNELII TACITI servum suum coerceret, an inanem credulitatem tempore ipso vanesccre sincrct. modo nihil spernendum, in modo non omnia metuenda, 'ambiguus pudoris ac nactus reputabat. postremo dat negotium
Sallustio Crispo: ille e clientibus duos quidam mi lites fuisse tradunt dcligit, atque hortatur, si simus lata
tria multitudine i torum unique missorum celebrabantur. Ad Att. Φ, I. Similis frequentis me usque ad capit olium celebravit. libro i. de Orat. Testis est ju de Miseri ianua atque vestibulum , quod maxima quotidie frequentia et Dium celebratur. Planesie & Tacitus loquitur, narratque . simul egressus in terra in es let, magna irequentia vulpi circumlusum comitatumque incellisse per vias gaudentis, gratulantis , deducentis , mirantis. Et quid in eo novi Z Pseu dogracchi de Pseudomarii juxta ma- nos conclusas secerunt. Neque aborret, quod praecedit, adire Obscuro,
ecc. de relinqtiebat aut maveniebat.
Si e tum illi e , postea Olliae aliter :etes eunt enim de in scelere ae fiau de animi parvi metu primo: rursus que pro occasione minuuntur. Quos progrestius regressiasque curate satis annotavit Tacitus. Olliae effuderant sese. In ut be sub oculis principis minus audebant. Aut si audebant . ipse dimisit illos monitos
conducere magis rebus suis, ut minus conspectus Romam intraret. Pol quam igitur moenia irrepst, coitiones interim clandestinae ad eum fiebant. donee manita, si daretur, fieret teditio. xxii. lapide ab urbe distare olliam accepit, opinor, Fretns- hemius e corrupto Strabonis loco , cum tot alii auctores, tabulae, itinerari a xvi. quidam etiam xi II. millibus contenti sint. Vide Cluverium.
ctum et . Etit enim Clemens hie servus Agrippae olim : tamen nunc Tiberii. ad quem scilicet universa Agrippae hereditas venerat. D mur.
Ser m suum coerceret. t Muretus
suum deseri voluit, quod refutat Lipsius , suppresto nomine de ipsa
coniectura , tantum rectilin esta vulgatum aiens. Et est forte remam Mihi tamen non inconcinne ostium scribi polle statim videbatur. quod prosecto valde ad loci lententiam , si sequentia verba pensitas.cidalitis. Multo efficacius M sevum. Iustin. libro r. Phraates legatos statim ad ea rem mittit, se Dum itium
T radatem , in silium remitti sibi psest, at, Gron Ovius. 2 Modo nihil spernendum. J Nam ut tenuis scintilla: si in materiam ad ignem concipiendum idoneam inciderit , magnum incendium exeitat: sie ex tenui de exiguo principi6magnae interdum turbae ae 1 restiones ex
oriri solent. Muretti . 3 Moaea non omnia metuenda. ' Quaeda in enim quae contempta evane Θrent, interdum eo ipso eicunt, quod non negliguntur. Minetus. m, mM pudoris. J Pudebat , servi eausa , commoveri. Metusetat, nisi malum nascens opprime retur . ne convalesceret. Principiis obstandum esse, medici docent. M
s Dilexit atque hortatur. J Muretus Glitit. Parum interest, diligit, an deligit lcribas e dum tempore non praeterito , sed Praesenti. Ac
6 Simulata eensio nitis. J Id est, di simulantes, quod scirent, quodque ipsi in praeto mi is haberent certistima.
Aurelitis. simulare se totius fabulae conicvos esse , eique adjumento fore, ut
258쪽
lata conscientia adcant, offerant pecuniam, 'sidem, atque pericula polliceantur. Exicquuntur ut jus sum erat. dein speculati noctem incustoditam , ac acepta idonea manu, vinctum clauso ore in palatium
traxere. percunctanti Tiberio, Vuomodo Agrippa factus esset j respondiste fertur , ' uomodo tu Caesar. Vt ederet socios , subigi non pCtuit. nec Tiberius poenam ejus palam ausus , in secrcta palatii parte interfici jussit, corpusque clam auscrri. & quam quam multi o domo principis, equitesque ac sena torcs, sustentasse opibus , iuvisse consiliis dicerentur , in haud quaesitum. Finc anni arcus propter ae- Idem Saturni ' ob recepta signa cum Varo amisia , i ductunt eon silium suum ad optatum exitum perduceret. Alii . te agnoscere illum pro A rippa, quod c sectentia
non commit. Cansire enim est i
dem scire , quod alius s it. Porro Clemens sciebat se non esse Agrippam. Frons hemius. Hanc interpretationem admittere non possium.
Quemadmodum enim planus hie confideret committeretque sese illis,
qui dicerent: Sermo te non esse n. m . quem praeferr 8 Prorsis hoe erat totam tragoediam evenere. Qua fronte poterantioli erre pecuniam .
fidem re pericula polliceri, qui detrahebant ei aperie personam , subda erat lavorabilis Non erat tamitum Clemens, ut crederet homines , si nihil aliud , ingenuos & mi.
Iitates sacramento dicturos ei, quem fugitivum esse nossent. Quin si lasa conscientia eth fingentes se constios ae participes eorum , qui talΠ- pridem illius adventum optarint & spe harint, adeoque conspirationis pro servato munere claum Agrippa factae, de velle omni modo Augutii sanguinem adversus inimicos tueri.
I Fritim atque pericula pelliceantur. lForte, filem ad per unia polliceantur.
Tamen & vulgatum commode aec ipotest: tanquam si communia sibi eum ipso pericula fore spondeant . si Hasuo. a moma o tu Casar. J Melius, opinor. sine interrogatione. significabat autem se astu de dolo Agrippam factum esse, itidem ut Tiberius astu dc dolis Liviae Caesar effectus erat. Mioetus. Germana historia iri Xiphilino, de sulla latrone, qui sub severo captus , di interrogatus a Papiniano praefecto, iuris nostri asylo. cur latrocinaretur. Et tu, inquit, cinyr fectus es Aurelius. 3 Haud quassum. J prudentissime. Nam live vicisset . sive ignoscere voluisset , multos sibi inimicos re didisset. Simile quiddam narratur de Caesare eum rePerisset multas literas ad Pompeium scriptas. M-
ob recepta signa. J Vidi nummum
tereum . in vicino agro Clivens nuper effossum, qui huius rei disertam
injicit mentionem. Is altera parte repraesentat currum triumphalam , inque m llantem Germanicum , ma nibus habenas ae Aquilam tene tem , addito , GERMANt Cus C n- κ. Altera parte Llem Imperatoro a con
259쪽
2I 2 C. CORNELII TACITI ductu Germanici, auspiciis Tiberii; &aedes Fortis fortunae Tiberim juxta in hortis, quos Caesar diactator populo Rom. legaverat; 'sacrarium genti Iuliae, effigiesque divo Augusto apud Bovillas, dican
tur. C. Coelio L. Pomponio coss. Germanicus Caesar
A. D. VII. Kalendas Iunias ' triumphavit de Cheruscis Cattisque R Angrivariis, quaeque aliae natio'nes usque ad Albim colunt: vceta spolia, captivi,
conspicitur , capite laurea revincto, de manu itidem Aquilam militarem complexus. adscripto hoc elogio. I-
bam inscriptionein. Magis hic ex vero Tacitus , qui subdit, Germanicum modo de Cheruleis, Catii Dque & Anfrivariis , quaeque aliae
nationes usque ad Albim colunt , triumphasse. Et omnium verissime alibi, Germaniam a Romanis magis triumphatam fuisse, quam victam. I. ibro de bior. Germ. Loxhor- nisu. Habes apud Trillanum tabula
I Ductu Germanici, auspiciis Dberii. J Sueton. in August. parrim du.elu , Partim au*'ciis su ν. Apud Plin. libro 3. cap. 2o. extat de eodem Ausatio vetus inscriptio: Luod ejus ductu a ':ci que Ientes Olpinaemnes, qua a mari supero ad inserum pertinebant, sub imperium populi Rσ-mam sunt reducta. Q. Curtius libro
vi. Luorum alta tu meo , alia imperio a J 'croque perdomui. Ductu,
id est per se ipsum . nuoiciis, quando per legatos bellum agitur , ut
notum est. Tamen apud Plautum coniunduntur. Sotia enim de hero Amphitruone loquens , qui contra Theleboas militaverat, ait: ut Ie se serit rem. Iu , imperio , au picio suo. de 31 se Amphitruo alibi: res auspicio meo atque tactu, primo eatu via in M. Nam vere Creoniis Thebani
Regis auspiciis bellum patratum fue
a Fortii fortuna. t German. Zc Ital. r. della in perata Fortuna. quod
tune. Non enim Fortis Fortuna , sed Fors Fortuna dicitur. Gall. II. o milit cognomentum . tamquam nihil reseiret. Alter autem vertit atheureuse Fortune, quam sententiam probari videtur Grutero oc Taub manno in Plaut. Bacch. 4, 8, s. Heini movi. Antiqui Forctum dicebant pro bono. unde For tu, qui bonus Et frugi. In xI I. Tabulis: Sanaribus idem quod Drctibus ius esto. Ex eodem Hrct unus , unde Fors Fores una , id est , bona. R centiores absolute Fortunam, de bona proprie ac secunda prospera que. Hinc Fortuna pro bonis. Sabma 1.3 Sacrarium genti Iulia. J Addito etiam ludicro C, censi. quod do erat Cornelii verba , libro x v. dierum circense . in Iulιa senti apud
rio , exemplum imitatus in gente Flavia Domitianus. Statius v. silvar.
i- - aterna modo qui sacraria genti
Condidit, inque alio posv t sua era
Lipsius. Triumphavit de cheruscis. J plures gentes in hoe triumpho Strabo nominat, sed verbis corruptis: de quibus videro in Germania Taciti.
260쪽
ANNALI vM LIB. II. 2I3 simulacra montium, fluminum, proeliorum: bellumque, quia conficere prohibitus crat, pro confecto accipiebatur. augebat intuentium visus cximia
sed suberat occulta formido reputantibus, haud prom perum in Druso patre ejus favorem vulgi : aυunculum 6usdem Marcellum sagrantibus plebis studiis intra juven-ram ereptum et breves ta infaustos populι Romam amo -
cenos plebi sestertios viritim dedit, seque collegam consulatui ejus destinavit. nec ideo sincerae caritatis fidem adsecutus, amoliri juvenem specie honoris statuit, struxitque causas , aut forte oblatas arripuit. ' Rex Archelaus = quinquagesimum annum
Cappadocia potiebatur, invisus Tiberio, quod eum Rhodi agentem, si nullo ossicio coluisset. nec id Archelaus per superbiam omiserat, sed ab intimis Augusti monitus ; quia florente C. Caesare , missoque ad res Orientis, intuta Tiberii amicitia credebatur.
I Simalacra montium . fuminum. JOvid. lib. a. de Ponto El. I.
Protinus argento versos i tantia muros
Barbara cum victu oppida lata viisu, Fluam que di montes, ct in altis Ρ-
Horat. I. a. Ep. I. Caprι-- portatur ebur , eaptiva Co- thur. Flor. Rhenus, Rhodantis , O ex auro capti s Oceanus. Oltera laurus e GDρtia. Tune inferculis Nilus , orsinoe, O ad simulachrum ignitim ardens Pharus. Plin. l. 2I. c. s. Murelius.
a currus quinque liberii. I Ex triumphantium ritu. qui pueros minores In curru , grandiores interdum equis triumphalibus imponebant. Cicero pro Murena . Plutarchus, Suetonius, alii. Lipsim . 3 Treeenos Nebi sestertios. J Duode
cim aureos. Murertis. Tres aureos R.
monos, nostros septem Philippos vel ducatones argenteos di dimidiatum.
Rex Archelaus. J Iudaeae tetraria cha, rex Cappadociae. Muretus. Immo rex Cappadorum , non Iudaeae tetrar
cha. Hie Herodis erat filius : ille ex posteris Archelai, Mithridatis praesecti. Archelai Iudaei frater Alexander Archelai Cappadocis filiam Glaphy
s Ab nquagesimum annum. J Iusta putatio. Cepit enim regnum ab Antonio, anno urbis Dccxvrat. Consule Dionem lib. xvi x. LV s. 6 Nulla Vpria cotivis it. J Cum tamen 1 suis apud Augustum accusatus, Tiberii patrocinio usus estet. Dio, Suetonius & Iosephus lib. 2. de bello Iudaico. Amretus. Iterum confundit duos Archelaos: nam de Cappadoce