장음표시 사용
561쪽
καὶ ουκ σφέρουσιν - τὰς πατρid , αἰ πολλὰ καὶ δ/ινὰ ἔπαθον ἀργυρ ει χρῶνται κα τοίτου χάριν πολλὰ καὶ
ην παρ' ουτοῖς χερὶ των βρωτῶν καὶ ποτῶν καὶ τωναλλων ναγκαiων ὁπλομα ιντες αν διετέλουν. 26. οσαυτα και του Ποντιανον πόντος - ἐφιλο--ησαντο α Οε πολλοὶ τὰς του Οὐλπιανο ἀπολυσασθαι
Mροτάσεις ων τὰς πολειπομένας διελόμενοι ὁ ἐν Πλου- ταρχος ἔφη, ο ὁ του παρασίτου νομα πάλαι ἐν νεεμνὸν καὶ ιερόν Πολέμων γουν - ὁ ειτε Σάμιος Σικυώνιος εἴτ' Ἀθηναῖος νομαζόμενος χαψει, , M ηρεάτης Βρακλεiδης λέγει Ἀταριθμουμενος αυτὸν καὶ ἀπάλλων πόλεων Ἀπεκαλειτο δ καὶ στηλοκόπας, λιρόδικος ὁ Κρατητειος ειρηκε - γράφας περὶ παρασiτων φησὶν ουτως , T του παρασῶτον νομα νυν ἐν ἄδοξόν ἐστι, παρὰ δ τοις ἀρχαiοις ἀρίσκομεν τον παράσιτον ἱερόν τι. πψα και - συνθοῖν παρόμοιον εν Κυνοσάργει μενουν ἐν τ;Λρακλείω στο τi εστιν, ν η ηφισμα ἐν 'Ἀλκιβιάδου γραμματενς ει Στέφανος ο νειδον, λέγεται
562쪽
r γένους των κqρυκων - της τοτηριώτιδος τούτους ἐπαρασιτεῖν ν τω δηλM ἐνιαυτόν ' ἐν δ ureia Moxote μαθημασιν ἐπιγέγραπται τάδε Ἀρχοντες καὶ παράσιτοι ἀνέθεσαν ι εα Πυθοδώροπιαρχοντος στεφανώθέντες χρυ- σω στεφάνω. ἐπ ὁ συλης ἱερέως Παράσιτοι επὶ λυκ στράτου Γαργηττιος, Περικλης Περικλίτου Πιτθευς, αμρινος ημοχάρους Γαργηττιος. ε - τοῖς του βασιλέως ὁ νόμοις γέγραπται θύειν τω Ἀπολλωνι λυς Ἀχαρονέων παρασίτους. λεαρχος δ' ' λλευς ει δ' οὐτος των Ἀριστοτέλσως ἐστὶ μαλπων ε τω πρώτω τω μωνι τάδε γράφει Κτι δἐ παράσιτον νυν με τον ἔτοιμον, τότε δ το ει το συμβιοῖ κατειλεγμένον ενθοῖν τοῖς παλαιοῖς νόμοις αἱ πλεῖστα των πόλεων τι καὶ τημερον ταῖς μοτάταις αρχαῖς συγκαταλεγουσι παραλτους. Diδημος δ' εν η υτθiδι φησὶ Καὶ παράσιτοι δ' ηρέθησαν - ακλεῖ. καὶ Θεμίσων δ' εν Παλληνίδι ἰEπιμελεῖσθαι δ τον βασιλέα τον ἀεὶ βασιλευοντα καὶ τους παρασiτους
συ αν ε των δημων προαιρῶνται καὶ τους γεροντας καὶ τὰς γυναῖκας τὰς πρωτοπόσεις.
27 χχεις ὁ κἀκ τούτων, καλέ μου υλπιανι, ζητεῖν τωες α πρωτοπόσεις γυναῖκες ἀλλα μην, περὶ γαρ των παρασίτων ὁ λόγος, κἀν τω νακεiω πί τινος στηλης
B. Legebatur 1θετα ου ἔστων Μeteriis de honis i an natori In
563쪽
γέγραπται , Toῖν δὲ βοοῖν τοῖν γε νος τοῖν ξαιρουμε- ωοιν ὁ ἐν τρίτον μέρος ει τον αγῶνα, τα ὁ δυο μέρητο ἐν τερον ταυρεῖ, το δ τοῖς παρασίτοις. Κράτης δ' ἐν δευτέρω Ἀττικης διαλέκτου φησι ,Καὶ ὁ παράσιτος νυν μ' ἄδοξον μεν κεῖται πρῆγμα, πρότερον δ' ἐκαλοιντο
παράσιτοι ι ἐπὶ την του ιερου Θου ἐκλογην αιρουμενοι, και ην ἀρχεῖόν τι παραλτων διὸ καὶ ἐν τω του βασιλέως νόμω γέγραπται ταυτὶ ,Ἐπιμελεῖσθαι δἐ τον βασιλευοντα τῶν τε αρχόντων, πως αν καθιστῶνται, και -- παρασίτους ἐκ των δημων αἱρῶ ται κατα α γεγραμμενα τους ὁ παρασίτους ἐκ της βουκολίας κλθειν ἐκ του μέρους - εαυτῶν ἔκασταν ἐκτέα κριθῶν, δαίνυσθαί τε τους -
τας Ἀθηναίους ἐν τῶ ἱερῶ κατὰ τα πάτρια τον δ' ἐκτέα ταρέχειν εἰς τα ἀρχεῖα του πόλHωνι τους Ἀχαρνέων πα- exsiτους ἀπο της κλογης τῶν κριθῶν τι δἐ και ἀρωὐχεῖον ηὐαυτῶν ἐν αυτ νόμω τάδε γέγραπται ,E την ἐπισκευην του νεώ, του πείου του παρασιτεiου καὶ της οἰκἰας της ερῶς διδόναι τὸ ἀργύριον, ὁπόσου - οι τῶν ιερέων ἐπισκευασται μισθώσωσιν. ἐκ τούτου δηλόν ἐστιν τι ἐν τὰς ὀπώρχὰς ἐτίθεσαν του ἱερου σίτου ιπαράσιτοι, τουτο παρασίτειον προσηγορευσο. ταυτὰ εστ
ρει καὶ Φιλόχορος ἐν τη ἐπιγραφομένη ετραπόλει μνημονευων τῶν καταλεγομένων τ ιρακλε παρασiτων, και Λιόδωρος ὁ Σινωπευς κωμωδιοποιος ἐν Ἐπικλήριο ου τομαρτώριον λθον στερον παραθησομαι χριστοτέλης δ' ἐν τη Μεθωναίων πολιτεία ,Παράσιτοι φησι τοις ἐν ἄρχουσι δυο καθ καστον ησαν, τοι ὁ πολεμάρχοις εις. τεταγμένα δ' ἐλάμβανον παρ' ἄλλων τέ τινων καὶ τῶν
564쪽
28. ον ὁ νυν λεγόμενον παράσιτον Καρυστιος Περγαμηνὸς εν τα περὶ διδασκαλιῶν ευρεθηναί φησιν ποπρώτου Ἀλεξιδος, κλαθόμενος οτι Ἐπίχαρμος ἡ 'κλώδινο Πλούτω παρὰ πότον αυτὰ εἰσuγαγεν ουτωσὶ λέγων 'AM' αλλο οδ εστηχ' ωδε τουδε κατὰ πόδας, τον αδ- Dis v, καίτοι νυν γα θην
ευωνον αείσιτον αλλ' εμπας ὁδεαμυστω σπερ κυλικα πίνει τον βίον. δι αυτον ποιεῖ τον παράσιτον λεγοντα τοιάδε προ τον πυνθανόμενον Συνδειπνεω- λῶντι, καλεσαι δει μονον, κα τω γα μη λιῶντι, κωιδῖν δει καλεῖν.
γελωτα χαι τον στιῶντ' ἐπαινέω.
και κά τις ἀντίον τι λη την λεγειν, την κυδάζομαί τε κἀπωνηχθόμαν.κηπειτα πολλὰ καταφαγῶν, πόλλ' εμπων, απειμι λυχνον δ' - παις μοι συμφέρει 'ερπω δ' ὀλισθάζων τε και κατάσκοτος
βίονJ βίκον Astamus. Lo mi prima syllaua cor repta dixeri non
565쪽
1 εραμος α κα δ' εντύχω τοι περιπολοις, τούτοις ἀγαθον πιλέγω τοι θεοῖς υτιολλῶντι παίων, ἀλλα μαστιγωντί με. i. ἐπει δέ χ ηκω οἴκαδις καταφθαρεις, αστρωτος ευδω καὶ τα με πρωτ' ου κοῶ, 15 ας - ' κρατος ινος ἀμφεπη φρενος. 29 α ἄλλα δὲ τοιαυτα επιλεγε ὁ του επιχάρμου παράσιτος ὁ δ παρὰ τω υφiλω τάδε φησιν 'ειαν με καλεση πλοίσιος δεῖπνον ποιων, οὐ καιτανοῶ τα τρίγλυφ' δἐ τὰς στεγας, Ουδὸ δοκιμάζω τοι Κορινθίους κάδους, ἀτενὸς δὲ τηρο του μαγείρου τὁ καπνόν. καν μῖν σφοδρος φερόμενος ει ορθ- ρὰν, γεγμα και χαίρω τι και πτερίττομαι' αν ὁ πλάγιος καὶ λεπτος, ευθεως -ωοτι τοὐτό μοι το δεῖπνον ἀλλ' - αῖμ εχει. πρωτος δ' 'ομηρος, ως τινες φασιν εισηγαγε παράσιτον, τον Ποδην εἶναι λεγων φίλον εἰλαπιναστην του τορος ' - δε τις εν ρώεσσι Ποδῆς υἱος Ἀτίωνος,
ἀφνειός, Ἀγαθός τε μάλιστα δε μιν τίεν 'εκτωρ
μου, πελοι ταιρος δε; φίλος εἰλαπιναστής. τὸν γὰρ - ειλαπίνη φίλον εἴρηκε - ἐν τω δειπνειν διοκαι ποιεῖ αυτον τῶ Μενελάου τιτρωσκόμενον κατὰ την
566쪽
γαστέρα, φησὶν ὁ κηφιος ημητριος ώς καὶ Πάνδαρον,
δια το επιωρκηκεναι κατὰ της γλώττης τιτρώσκει δ' αιτον Σπαρτιάτης ἄνθρωπος την αυτάρκειαν ἐζηλωκώς. 30. οἱ δ' αρχαῖοι ποιηταὶ τους παρασὶτους κόλακας ἐκάλουν, αφ' ων κανώπολις, δράματι την επιγραφη νεποιησατο τον χορὸν των Κολάκων ποιησας τάδε λέγωtαχλλα δίαιταν ν εχσυσ' ι κολακες προς μῆλόξομεν-ἀλλ' ἀκουσαθ' ς ἐσμεν παντα κομφοὶ ανδρες' τοισι πρωτα μεν παις ἀκόλουθός ἐστιν αλλότριος τα πολλὰ μικρον δε τι κἀμον αυτου.
ἱματίω δε μοι δύ' ἐστον χαρίεντε τούτω, OB μεταλαμβάνων ἀεὶ θάτερον ξελαύνωεις ἀγοράν ἐκει δ' πειδὰν κατίδω τιν' ἄνδρα
ηλίθιον, πλουτουντα ὁ γειθις περὶ τουτον φέ. καν τι τὰ λεγων ὁ πλούταξ, πάνυ τουτ' παι- 10 καὶ καταπληττομαι δοκῶν τοῖσι λόγοισι χαίρειν.
εἶτ' πὶ δεῖπνον ερχομεω ' ἄλλοδις ἄλλος μῶν μῶζαν ἐπ' ἀλλόφυλον - δεῖ χαρίεντα πολλὰ του κόλακ' εὐθέως λέγειν η φέρεται ρα ., οἶδα δ' Ἀκέστορ αυτ τον στιγματίαν παθόντα 15 σκῶμμα γαρ ι ασελγὸς, εα αυτον ὁ παις θυρα
567쪽
ἐξαγαγὼν χοντα κλοῶν παρέδωκεν Οἰνεῖ. 31. o M νόματος του -ρασίτο μνημονεύει Ἀρα- ρως εν μεναίω δια τούτων
ω εσθ' πως ου ει παράσιτος, φίλτατε
Iπομπος ὁ διατρένων σε τυγχάνει. πολ δ ἐστὶ τ ονομα παρὰ τοι νεωτέροις το ει ημα, παρὰ Πλάτωνι τω φιλοσοφω ν άχητι φησὶ γὰρ - αιημῖν τὰ μειράκια παρασιτεῖ. παρασiτων δ' εἶναι φησι γένη δύο λεξις εν Κυβερνητη δια τούτων Λυ ἐστὲ μυσίνικε, παρασίτων γένη,
οι μέλανες μεῖς. B. θάτερον ζητῶ γένος.
A. σατράπας παρασίτους και στρατηγους προανεις, σεμνοπαράσιτον εὐμέσου καλούμενον, υποκρινομενον ευ τοι βίοις, φρῖς χον χιλιοταλάντους , ἀνακυλιον τ' ουσίας. νοεις το τε γένος καὶ το πρῆγμα; B. και μάλα. A. τουτων δ' κατέρου των γενων ο ἐν τίπος
10 της ἐργασίας εἶς εστι, κολακείας ἀγων. ωσπερ , των βίων δὲ τους μεν - ηημων μεγαλοις προσένειμε, τους δ ελάττοσιπιει οι ἐν ευπορουμεν οι δ' ἀλύομεν. αρά γε διδάσκω, μυσίνικ', υκ ἀστόχως ς 15 B. ἀλλ' αν ' ἐπαινω, ἀλλον αιτ σεις μ' ετι.
568쪽
ἐν τοις τοιουτοις χρησιμώτερον γένος. ire ' στὶ το φιλέταιρον εν τι των καλων, ἀνη παράσιτος τουτ ποιεῖ δι τέλους. ερας, συνεραστης ἀπροφασιστος γ εται. πράττεις τι πράξει συμπαρών ο τι αν δέη,&καια αὐτα τω τρέφοντι νενομικώς.επαινετης θαυμαστὀς ιος των ἐλων.
10 χαίρουσι δείπνων δοναῖς ἀσυμβόλοις τι δ' πι κλμῶν η τυ ρως η θεος αποδοκιμάζει την τοιαυτην διατριβην; ἔνα μη δῖ πολλὰ μακρολογῶ δι' μέρας, τεκμηρών τι παμμέγεθες ιμα γ' ερεῖν, 154 των παρασίτων, τετίμηται βίος. γέρα γαρ αὐτοῖς ταυτῶ τοι τώλυμπιανικωσι δίδοται, χρVστοτητος ἐνεκμ, σίτησις ο γαρ η-iθενται συμβολαι, πρυτανεῖα ταυτα πάντα προσαγορευεται.
33. M 'Anπάνης δ' εν ιδίμοις φησιν 238 γαρ παράσιτος εστιν, αν ὀρθῶς σκοπῆς,
κοινωνος ἀμφοῖν της τυχης και του μου. Ουδεις παράσιτος πετ' ἀτυχεῖν τους ἐλους, τυυναντίων ὁ πάντας υτ ει αε
569쪽
5 εστιν πολυτελης τῶ βίω τις - φθονεῖ μετεχειν ει τούτω -υντ αυτ συμπαρών.
κἀστιν φιλος γενναῖος σφαλης θ' ἄμα, ou μάχιμος, ου πάροξυς, οὐχὶ βάσκανος ὁργην νεγκεῖν ἀγαθός αν σκώπτης, γελα 10 ερωτικός, γελοιος, ἱλαρῖς - τρόπω πάλιν στρατιώτης ἀγαθῖς εις περβολὴν, αν η το σιτάρχημα δειπνον εὐτρεπες. 34. καὶ Ἀριστοφῶν δ' ἐν γα
Boίλομαι δ αυτ προειπεῖν οἷος ιμι τους τρόπους. αν τις εστια, πάρειμι πρωτος ' στ' ηδη πάλαι, - - ζωμος καλοναι δεῖ τιν' αρασθαι μεσον των παροινούντων, παλαιστην ὁιισον Ἀργεῖόν μ'
προσβαλεῖν προς οικίαν δεῖ, κρως ἀναβηναι τι προς
κλιμάκιον - . Καπανεῖς, πομενειν πληγας ακμων. κονδδους λαπτειν δ Πλαμών του καλου πεμραν καπνός. καν Πυθαγοριστη δε φησι - Προς ἐν τὰ πεινην σθίειν τε μηδε εν
νόμις' ὁραν ι μαλλον η Φιλιππίδην.
di πίνειν βάτραχος, απολαυσα ι τμων λαχανων τε κάμπη, προς τὸ μ λουσθαι εὐπος,5 παίθριος χειμωνα διάγειν κόφιρος, πνιγος πομεῖναι καὶ μεσημβρίας λαλεῖν
τεττiξ, ελαίω μητε χρησθαι μήθ' ὁρῶν
570쪽
κονιορτός, ανυπόδητος ορθρου περιπατειν γερανος, καθευδειν μηδ μικρὸν νυκτερίς. 35. Ἀντιπά3 ς δ' ἐν Προγύνοις Toν τρόπον ἐν οισθά μου,
Oτι τυφος - ενεστιν, ἀλλα τοι φίλοις τοιουτοσί τίς με τυπτεσθαι μηδρος, τύπτειν κεραυνὸς, κτυφλοῖ τιν στραπη, φερειν τιν' αραντ' νεμος, ἀποπνῖξαι βρόχος,
ρας μοχλεύειν σεισμὸς εἰσπηδῶν ἀκρὶς, δειπνεῖν κλπος μυῖα, μη Θ' φρωρ,
ἄγχειν, φονσειν, μαρτυρεῖν - αν μόνον τίχη τις ειπὼν ταυτ' ἀπροσκέπτως ποιεῖν 1 απαντα καὶ καλοῖσι μ' ο νεώτεροι
din--τα πάντα σκηπτόν. ἀλλ' υδἐν μέλει των σκωμμάτων μοι των φίλων γαρ ων φίλος εργοισι χρηστος ου λόγοις ἔφυ μόγον. Λίφιλος δ' εν Παρασίτω μελλόντων γίνεσθαι γάμων τον παράσιτον ποιεῖ λεγοντα τάδε χνοεῖς ἐν ταῖς ραῖς τι εστιν, εἰ τις μη φράσει ὀρθως ὁδὸν,2 39 εναισει διαφθεψεύ ὁωρ,
δειπνιεῖν μελλοντα κωλισαι τινά. .
μοτικὸς, τις, ω εοικε, τους-ρόπους.oστι δ' πὶ δεῖπνον η φίλον τιν' η ξενον
