장음표시 사용
381쪽
καὶ μην οἱ τότε γ' εἰς ἰγορην ἴσαν, ουνεκ' Ἀχιλλεύς 4S ἐξεφάνη, δηρὸν δε μάχης επέπαυτ αλεγεινης. iω δε δυω σκαζοντε βάτην 'Λρεοε Θεράποντε,
Τυδεβης τε μενεπτόλεμος, καὶ 'οδυσσεύς, ἔγχει ερειο μενω' ετι γάρ εχον ελκεα λυγρα 'καδ δε μετα πρωτο ἀγορο ῖζοντο κιόντες. 5o
nifestum est : de Pio cf. Excurs. IX. ad lib. I. alte- mari nectar diis paratum esse tanquam vinum genexosius, ei Pae notionem Ruini inter mortales usu PE-titam esse, apparet ex epitheto cρυθρόν. Nam hoc
vini genero Inarim B Vsierant antiquiores Getaeci. Nolant iidem vini eius ad Bringentem et antis Pitcain: de qua II. I. cogitasso vis
4o - 54. Achilles conuo cat Actiluos non Praeconis, sed sua voce: re noua Per culsi oninis multitudo ac- caruit.
Sigeo, in dextro COHILI, procedit in messium Castro. mam, in lao ἀγορα erat; ideoque inceditsecundum ti tu . Cf. Θ, aa3. 4a - 44. Nondum remiges et milites diuersi orant omnias; sed heroes ipsi rρ- migabant; at gubernatores et qui penum Victum ocurabant extra Pugnantiumnti oriana fuisse Videmus. 44. Constituti ergo in e ercitu fuere certi homine ad distri talenduin victuIII. 5Ο. μετά πρώτη αγορῆἱύοντο in primis sedibus tan-Disitiroci by Corale
382쪽
meden Paris sagitta A, S 6 et VInsem Sociis A, 436 sis 55 - 5. Inde Achillos ad
tem se abdicare Profitetur, tirin ut pugna fiat hortatur. Oratio homine generosae indolis digna, mes ira senu Idiscussa iniuriae acceptae facito obliuiscitur. 1
μένω κ p, dolentes alter repetita Chryseido, alter erepta Briseide. 58. εριδι μενε αμεν, οὐρ- τι μεθα. cmn dilectu ver boririn, etiam Θυμοβόρα
ριδι, animum v antes, ut iam H, a Io. - 59. Iterum a Dianas sagittis repetita mora violenta et Iusto NIK-turior: quae obseri alio nunc inter vulgares liabetur. Quod autem Achilles niinc in v tis habet. Briseidem . qua Iuta Inen a Inabat, morte abrepta in sitisse, ad hontinum riti illiu ingeniuin et assectus Inobilitatem spectat.
6o. Lyrnesso capta Briseis a luctar ut vittin iis B, 69o. Erat una ex XI bibiis Troadis ab Achilla euersis Dis troci by Corale
383쪽
5 4 IAIAΔΟΣ Τ. 61- 74 LIn. XIXτω κ ου τόσσοι Ἀχαιοὶ ἰδαξ ἔλον ἄσπετον ουδαο λςμενέων υπὸ χερσὶν, εμευ ἀπομηνίσαντος. Ἐκτορι μεν και Τρωσὶ το κέρδιον ' αυτἀρ Ἀχαιους δηρον εμης και σης εριδος μνησεσΘαι οἰω. ἀλλα τα μεν προτετύχθαι εύσομεν, ἀχνυμενοί περ, 65 Θυμον ενὶ στηθεσσι φίλον δαμάσαντες ανάγκP. νυν δ' ητοι μεν εγω παύω χόλον, οὐδε τι με χρηασκελέως αἰεὶ μενεαινέμεν' αλλ' με Θῆσσονοτρυνον πόλεμόνδε καρηκομοωντας 'Aχαιους,οφζ ετι και Τρωων πειρήσομαι ἀντίον ελθων, 7. αἴ κ εΘελωσ ἐπὶ νηυσιν ἰαύειν' αλλά τιν Ο ασπασίως αυτων γόνυ κάμψειν, ος κε φυγύσιδηίου εκ πολέμοιο υά εγχεος ημετεροιο. 1ς εφαθ' ' οι δε χάρησαν εύκνημιδες 'Aχαιοὶ,
tam , ἐπὶ νηυσίν. - 73. γόνυ κάμψειν, considere et se e fuga recipere. Putosore qui saluos se ex Pugna euasisse laetenta .
74 - 144. Excipit Achi LIem Agamena non Ionga oratione, eaque prorsus ad prisco ri hominiun sensiunRC morern Composita. Primo ut se patienter atidiant, rogat; tum iracundiae suas stultitia in satetur, sed cubpam a se auertit in satalem aliquam necessitatem, qua ita fieri deIHaerit, et pia ipsi dii addit cantiarinulti faciant aliquid Diox Diuili su Coo le
384쪽
1. Im x Ix ΙΛΙΑΔΟΣ Τ. ' -8r 5 5 μηνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλείωνος. 7 5 τοῖσι δε καὶ μετέειπεν αἴνοιξ ανδρον 'Λγαμέμνων, αυτόθεν εE εδρης, ουο εν μεσσοισιν αναστάς ' d Ω, φίλοι, ηρωες Δαναοὶ , Θεράποντες Ἀζηος,
υββάλλειν χαλεπον γαρ, επιστάμενόν περ ἐόντα. 8O
videbimus. DdQ, I 34. se stultitiae dudum poenituisse et nunc pro insuria satisfa-eerct et muneribus placam vello Achillein pronuntiat. 8-8a. Audita ana dia Deutfm, nec Meem uatames. EM enim molesta res
Rrvitu tum utiu utIum, Et frems si bonus orator. Sestiget veretur Agantemnon tumultum Aciauomin Pervicaciam eius accusantium, et tot sortissimoriam vir Tum caedes et minera e 'probrantium; forte et In tuentium, ne iterum noua
expostulations cum Achiilis iras reclinteret. Viuidior fit rerum propositarii in species, si concionem Agamemmnone ad dicandum Ramena
ae legimus, licio idem saepe facistulum est. 79. ἔσταότος sin pliciter, licentis; eius Pii ad dicen dum surgit. καλόν ἐστι, COn
Φοικεν, ἐοικός ἐστιν, ὁποβάλλειν, κραυγάζειν και υπο- κρουεσθαι τον λόγον. non autem decet interpellaro diacentem: quod facieibant foristo Rut sacere poterant οἱ
385쪽
non persuadot, siue laod conturbatiri', si uo/laod vox strepitu oriunditur: pro hoc vetus poeta generali
Vocct utitur: noxam habet, h. e. successuin non habet.
δείξομαι χἀ τον λόγον. Conis Veriam verba ad Achillem. αυτὰρ οἱ ἄλλοι. at vos ceteri, o Achivi, percipite et Tecte considerate ea, quae dictitrus sum. 55. πολλακι δε μοι. τουτον μυθον. non eloqwitur, Faenam haec dicta sint: MI. obiurgantiu meum, quod
ac rixa intempestiua abali nauerat Achilleni, liuili scpiis ab arnais insccssu Miuuis tot strages arcessiverat. Fum Tat ex numero inca epantium
λα Ζευς. Bene ad morem IIO usiniana, Culpam calide et stulte perpetratoriam in laestatem aluitiarn necessitatem transferentiunt. Decantat Huhoc in Iragicis, etiani in facinoriinas perpetratis, ut Clytaemnestra naarito inter'
Teriam, euam satalium Mo ρα, quae fata omlinat, alia cuin Ioue, alia, ilibus ipse Iupiter tenetur. Ἐριν-
386쪽
άλλα τί κε ρεξαφι, Θεος διὰ πάντα τελευτῶ so πρεσβα Διος Θυγάτηρ 'Aτη, η πάντας ἀῶται, ἰ
sq* έμβαλον ἄγριον απην, facie prorsus eadem) est
liae mox in personam mu- Iouis Atia, ut solent afflata procedit, nunC est ira Iouem omnia retam; conia et rixa ' qua occaecatus tra Eridis filia est in Theog. Achillem iniuria assecerat. 226. Eoo. alio respectu I9o. η θεος πρέσβα, Διος quandoPridem ex aninai nn Θυγατηρ, 'Aτ', ὀιατελευτα sectu et Impetu vecordiaci ci πάντα, διατελεῖ, ad essem Proficiscitur αυφ. Quas geniaciunt adducit, quae iPsa in iis et originis diuersitas prinfraudi ni lionianum maChiis diueIIo consilio a poetis
natur. De singulis V. Obssi adnuttitur. est πρέσβα, σε- η πανταο -ται , , βλάπτει μνη, dea. ε πάντας αἰται, pr ecipis animi impetu ad Pronriscos omnes Mos ho- calida .et stolida consilia nil squs illo malo Vicit, immisit. - 9a. 9, τῆς μεν si in sultitiam fames inii F απαλοὶ πόδες. Est hoc est, et hactenus illa est anemorabile specimen sedi exitio , ουλομένη. Sequiis monis symbolici antiquio- tur: 92. 93. Eong 'PrιZnct mani hominum, Pio uti lis se et inua ominescet ad inulis aIta similia il- inopinato: Paatenus animi Iussianda . Sollertia ingenia affectu aliquo caeco ad Rul se probat in Bbstractis, ac ta consilia impellimur liaeemente, non sensu, perceptis dicta sic: illa habest peris forma ac specie ad sensus molles, sine sirepitu inc induendis. Ea ατη, quam dentes , et com/M Ions lia
387쪽
Usum enim Duem Ea in Isau m et malum indu-Git, ασατο, dum ille incauto est elocutus iurauitquΟ, 1llectus Daude et dolo Iunonis Persuadentis ei. vi iuraret: tribuitur hoc Aloes,
buit; dumque illo mox Pomnitentia et pudore tenebatur, indignatione motus Aten do caeso praecipitauit.xa5. 6. Monui l aec, ut perspiciatiar hominum Pris-m,rum ratio excogitandisvi1bolice Sota , et cum his mythos hiariis generis sim,
mythologia, de Hercule, et tractatus haud dubio ἐν Ῥ- ρακλείαις , ad reddendam catissam probabilem, eun Hercules sortissimus,' et Iois VS natus imperio Eurysthei ignaui hominis Parmerit et iussos ab eo labores susceperit. Fundus mytia est historicias, hoc est, voma
rerum euentus. Mycenis RPerseo comitus regnabat EIectryon, unus ex Persei filiis, pater Alcmenae, UIRInduxerat Amphitruo, narias Ex Alcaeo, alio Persei fidio. Is Electryone patruo caeso Exulatum abierat Thebas: itaque occupauit Tegnum
alter filius Porsei, Sthen ius: cui successit Eurystheus filius, ae*aans illo aetate Herculi, nisi quod Eur
stheus praematum Puraueditus uno vel altem Iner se Herculem anteuerterat.
Parendum ira quo fuit Herueuli iussis Eurysthei, qu1
regnum Mycenarum tenebat, Privatus regi. Heraclidais quoqite regno M'Cenariam Oxclusi non nisi multis aetasibus serius Peisloponnesum occuparunt. E si omni post Herculis modi
388쪽
roa O QP FEIΠΩ. v. olateni EDUsilieuna, a quo bello petiti sirerBnt, . ad Marallionem victori interfecerant, Hyllus inanen Peste Peloponnesiam vastantea Mycpnis adeunitis retrmetira est quas occupauit Atreus a Pelope ori multas, post eum Agaria emnon, oro nes, Penthilus, sub cuius mortem Heracliaeae cum Do-ribias Peloponnesiam OCC pamini. ΜJ inica narratio adnitInen insessum Iunonis
menam et Herculem in ipso partu illa exercuit.
Sunt Thebae a marris et Rseptem portis saepe com
na iam partui vicina Iupiter, talorum gnRrias, praedixerat, eo dis mortalem ex se ortum in lucem P militarin esse, lai Vcenis regnaret; Ilino, euge, in-wait, iura hoc. Imauu Ω-lo stolido. Tum Iuno, quae norat Stheneli coniugem vieto ferre filium, aduolauit Argos, einsPIO Paditum maturauit, retardato Partu Alcmenae. Ita Euia xystlieris prior natus 1 e Cine. Narrat ex Hornero
Latebat fraus in Iouis ver bis obsevila, quas videntur ex prisco Iemnon serarata esse : volebat illo declarare aliquem ex se PIOCreatum filium: at ille utitur voC generaliore: naΙcituriam essa ali*1em e lao sanguine I V.
389쪽
Γὶς ἔφατο ' Ζευς δ ουτι δολοφροσυνην ἐνόησεν,
IO5. των ανδρων γενεῆς. Obscura haec, ut dixi, ex antiquo sermons semarat. Primo totus locus . sic est constitusndira: σμερον Ili
τος ἐμευ, vel ut veteres voluere, oι εἰσιν Κῖματος ἐξ ἐμευ, lai, sanguine, sunt ex me. vel interpungi Potest: των ανδρων, γενεης οι θ' αγατος ἐξ ἐμευ εἰσιν. ut tu
Pern attinet) sunt sanguino ex me prognati . Haec, e si diuior, videtur antilator
fuisse accoptio. Nunc viso aliam clissi-ciIltatem faciunt vecta Iovis a Iunone repetita VLIII. των ανθρων, οι σης αανατος εἰσι γενέθλης. Practouin priore iunctura et ratio. ne, ut Post των ανδρων γενεης interpungatur, Pro usnon Conuenuant. Per se
sententia est: or εἰσιν ἐε απματος σης γενέθλης. Sed mirum in his est αἶμα γενέθλης. et verba us xO5
390쪽
postulabant α ματοςlεκ σευ, σου. et OIra εἰσὶ γενέθλης,*iod antea erat γενεης. La tere EIgo videtur vitium in o V. Otas. Si σευ Iegiatur , confecta est res: Of
lide egit, et, euentu, diamnIRgna noxa affectias est;
et Urando Diidem factum est per fraudem, accipi potuit Pro ηπατηθη. Iupiter de Hercule cogitabat, at Iunodo Eurystheo, qui non quidem ex ipso Ioue erat Pyra
gnatus, genus tamen duce bat a Ioue, progenitor. Persidariam: nam e Ioue et Danae nauta Perseus, e
Sthenelum cum Mycenis Aragos quoque tenuisse; potest tamen esse priγ Argolide, ut iam B, Io8. I, 14 I. Vidiis Is. v. ad B, 684. -- II 6. Sthenelus Persei f. ex Amdromeda V. Apollod. II, 4, 5. P. I a. S. - II7. ὁ δ'εβδομος ἔστηκει μείς. σVat. Fuit igitur iam Homerica aetato hio usus vocis Iστασθαι, lai serius in μηνος ἱσταμένου , de mense in cu fu, seu decuctu, est. Diasortius hoc videmus Od. α, asia et ri 5 I9. - II 8. Enδ' αγαγa προ φoωςδε. προεμηγαγεν εχ φως, ἐξηγεν. V. Οbss. καὶ, και περ ονταν η- λιτόμηνον, τον αλιτάντα μα-