장음표시 사용
51쪽
pati; animadvertent, ii qui errorum sontes solent indagare,' quale citn-φι se habere ad rei ni indolen pronaui, exam, incurvatarnsontiantis experiuntur. Adeout colunda in Marini Polycarpi, nullomodo piarenda niui videatur; nec multiplicanda miracula sine testimoniis invictis, ct eviden-ssima nectoare S tamen Codicibin recentioribi standum sit , vox
Sob: serpandi, martyrium et carpi ' noro prodisio Ornandum, decorandum, nulli dabit quin Lucianiti hoc ridere voluerit, fictione vulturus bito exeuntis ex Ru Peret Quasi volus innuere miractatum idem DF, ct in inorte Polycarpi, ct in morte Peregrini sui , eadem levisare vanisate , ista disseminari, fatua plebecula δεια διώμονεHes prandia ac
irritamniti, nec cini lianos dIciliores debere se praepare, quoad vultur in Nnim probandum o laudandum , quam ad alterim colunJam memorandam, o depraesticandam. Aliter er ludit de Peregrini corio uesania , ram A. Gelaim. Nost. lattici L. xi I. C. x I. Iabuit quippe imposter se approbatores suo , in crquos Grilliu ipse vir cetera sagax , ct satis Onιιnita naris, ct illius l/ιλιξ. Sic ero ille equitur de isto Luciunone Philosophuira notra in Pereor nuna cui postea cognoinentuna, Proteus factuna est, vitarin gravet atque constantein, cuin Athenis essenatis diversantei vi sinatis in io lana tuo urio, extra Uinem. Cumiue ad titu stemienta ventitarentiis , nauit liercle
52쪽
dici re utiliter 'oneste audivinius, in quibus id suit, quod praecipuum auditu meatiniimus. Neruna sapientena, non peccaturiana esse dicebat etiam si peccasse cirria Diti hominesque ranici forent. Sic vetus editio, sed in aliis V m in , ignoratum , non vero raturi. Sic de Arete ludibat iste retalogae, morti componebat, verbis ad auram populi quasi: iso adornatis , Ics lantium simulabat , ii sapieritiorum etiam pia in ac existiniationem aliquando ibi conciliabat Sic sententias, Grain γνωμας , crepabat ac sectabat , non ex
Erangelis vel Apostolis petitas , sed ab alia Philosiophis , uno cirerone ipso
apud quem L. III. O c. adam occurrit 'irenua, a Gellio laudata, in emo..
rata. ici suasuria nobis esse debet, iηquit serit invi Romanorμm, si omnes Deos celare possitnus , nihil taliae avare , nihil tibi clino se , nihil incontinenter, nihil injuste esse facienduin Sic non tantum actinnos inultorum concitabat, ac contemptuni Sed laudes sapientiana que Christianam Sed si Peregriniti monstravit Iud hominis , dolo, aude, uritate, hypocr pipertita, impietate totvi consutus, ad Chrsian ui conte um, Pol carpi laudes o merita deterenda praecipue natis, o a Diabolo dii ct compositio fuit , persticii patet omnibus, non illum habenduin inter Christianos, pro Chra:-stiano, pro e satore, pronor Empedocle. cujus nouun inter decora ct laudes urepsis recenseri Quod ideo hic ante observarunt, ne P. Petiti piri politiginii inia genu, O literat imi sententia imponat Lectori biu, ct novitatis gratia , iu ue ingeniosi, Mamaenissimi meritumo doctrina Iugularis , illos pertrahat in parata sua , illas que flectat, ac cogat acervisere , Iudiri , de Peregrino, suo, cui fateor ingenue, nullo modo ni nuum posse alligare ct accontinodare. Vinia pii pe Petitus, Peregriinum apud ci istianos Dis vira in maxinii nomi vis, bab itum pro legissatore,ctrituunt.1urisque Christianorum consuli Oviurn,
pcnisi ini fuisse, tanta apud eos saniae, auctoritatis, ut Pori alitu Urat Or
53쪽
Petitus, ab Oratore Theansio, Musta sunt verba Orat. II. In Povia
νου ' me λαῶου. Atiive una caeteris omnes , Divinula Imperatorem nostrum, amare ea lege, plurimum oporteat, una eos potissinauna,quibiis non modo libertatena , sed & jura ipsorum explicat , nihilo sane Enapedocle deterius , veterem illum impedoclen intelligo. Ad qua verba sic Petavius, Themisti Interpres, ac commentator erudit inius. Obscurus sane is salebrosus locus , quo tamen sic sentio Jovianum laudari, quod Christianorum tirum , a Ceremoniariim se peritissinius,
suo quid de vera Religione tenendum sit constituat. Sitnullaniin atque in Iinperium evectus est Iovianus Catholicae Fides professionen edidit. Gque a reticos repressit. Theodoret Lib. q. Sed quid Empedocles ille, Prorsus cuni periculo ine illinc expediam , ac conjeeturana naeana , non quasi κυργαν δόξα explicabo Einpedoclen ioitur opinor , Christutia Domini ina, Gentilis homo, atque impius vocat, quasi se ille, perinde ut Ennpedocles, Deum haberi voluerit, eodenaque ipso suo conatu, naortem sibi arcessiverit. Sed aperiein ciuisio diuero non ausus est, neptuna&Christianus Principea offenderet. Atque utinam, haec ille quae dicit, Uana sententiana pati possent. Nec non sapiunt palat Dactiginii Petiti, ac in Empedoclejuniore, quam Christum , quare dum existimarii. Non possvira, inquit ille sellan observat Emerico Bigotio pirogenere ac meriri prastant ima nunc putorum pag. II 8. Non possum mihi tenaperare quin gaudeam , in repetisse id quod vir tantus optavit. 'einpe Enapedocles
54쪽
doeIesi ei eg inus, Philosophus iste Cyniciis, de Mosellius, MLucii.uus, es Patria profugus, in Palestria Christianae nilitiae nonaei dedi t.
domina ita eminem super alios Christi nos factus, ut actos Libro, enarraret, christianis Magister, Proplaria, nania esset qui deniquo Chresilamitarum furavit, ad Cynicam Sectam contulit, demuni insano gloriae arnore sarens, Pyra exstante Olympiae, in totius Graeciae conventu, se ponte flammis adsuinendum dedit, exemplo Einpedoclis Quod igitur non alius ab isto Peregrino, nonaine Empedoclis junioris i signetur eo loco Themistu, his sitficienter demonstratum arbitror Sio eradituririn oravi Or , crisp ωνς. Sed dirers mente ac assectu Dit bitat clarius, ct conjectura sua non multum fidit, o tribuit Calvi siuam Oponit P. Pes his, ct illam demonstratione nixam ct s mutan existimat
Sed pace viroran Doctorum , amboruin nulla allubescit sententia. Bene illa arti in robatur Petito. Sed sententia Prahi non mihi videsu ειθλοάρου κόμματ'. Quid enim Poriam , Imper4tori opino, ac psim , DuPeregrino homini vilissimo, ct omnium steterum sori tu inqui raro ct coma- minato. Quid cum Patria profugo. Cum-καλοία, o sanguinariora Ticida. Cum adcro , Drauco Udorum comprore. Cum Eccle arum Christianarum rustatore Cain Evangelis a Christia-ηρraim rituum Dratore , ac postata. Cur turpi latrante, ac inrere
c d Cynico Cum bacch.int , ac insano Philosopho furibu d a desterat si ipsius homicida. Cum κατα τω vana gloria man ripio , infami magari ac Diaboli instrumento , cujiu rua, moribin, morte, furore, statua usius, ad tenebras veritati Christianas undendas, rariesu incrementa remorandi, ac ad In rivi Diaboli vatillans , ac ad proxisnam ruinam properans, or Dodani sed culneo ibicine , ac colli mira tutandum
55쪽
pus, probus, gravi ac Religiosis , ρη potirit re comparari citin exemplarita radendo, odiose, inridio O; Thcui sumor tor insignis , facundia pra-yaut inutis vir Pudicii acerrimi, ac re iratorii, si altius clusquam peri. Uiniae, non Pali Paralles Polus se pro cre , t in inmana instituere com parationem Ioviani Iaudes ac merita ita deterere , ac de Christiano vi peratore, ipse Gentilis, iniqua sciollatiove tam pessime mereri, quem tacmen omni arte, contensione, lauduni lue exquisitiorum ranulo sibi conciliara conabatur , nec Augustum orbupi Dominum contulist, a7m homine ireptis imo, in que1 μελαγχολια, κενοδοξία, τυφο - Ἀη κόρυζα, omnines ..
Nec Peregrinani, adeo in se sentia Christiana versatum D sendimia in notis, cum verba Luciani de illo nono intelligenda, clare devionstravi u. Ita mens ergo fuit Tian: uoratoris diserti i Juxta ac prudent in nus
7ristianorum non hostisis, pro ills intercesris apud Valentem, O Gr. Nahane Dinliaris, acalia trJuendasententia, quam qua illai adstriptasuis ab isto nobili no raditorum pari, aliaeque nobis quarendiu Empedocles, quo Gιm , ni ora cum verissecie, Porianin Imp. Christianae, veniat conferendio. Is vero meo; dici est noster Polycarptu. Verunt quidem est Perininum a Lucian bu vocari Empedoclencino sententiam P. Petiti vare posse videtur. Sed nulla alia ratione a Luaciano sita designatur, quan quia viriu arserat, ct se in inani praespitem deuderat, Ictat ivn Empedoclem, qua ratione etiam Polycarpim, Empedocles vocari potuit a Themistio, utpote quem flamma non terrirerunt, ct Hilicet caco hnpetu in flammas nais ruerit . rogi tamen , ct Pyra ardentis cruciati non Glιnaverit , viritique conduri , isnpavidia non detreictaverit. Sed non ideo tantuin alii Empedocles haberi potuis Polycavus: quia maximuin inter Christianos nonu erat. omnisvum ristianorum
56쪽
I imus, erat Doctor olim M. imo toti in Ecclesie plendidisi unus, ct Clari inuin DdM, qui Asiam, Antioctiam, Orientem, Graciam, Macedoniam sitaliam, o innumeras aliau Regiones Luce Doctrina sua , o calere Eνangesti, forna ct illustraverat , ii nabaculis , ante ct post inaruncisa inclaru erat, utfama niuili secundiu , apud )ristianos, praecipiis fatuos , o Gra cos seu Constantinopolitanos , onin in taberetur. inde cadaver ipsum ac ne- res illivi, Christianis eripiendos suaderent Ethnici Pudat, pericillo stilisuprasentissim abusi Sanctarum istarum Reliquiariini, ct ne Chrsiani ad cui tum erga Polycarpum morerentur, illique partives secundos post Christumnore puperstitio decernerent. Quod videre es apud Esbium , Iranaum, Hieron ium , Epistolam Smyrnaorum ad Philomelienses de Martyri Polycarpi , ct in Mena Graecorum , quorum loca hic Orre supcr-s edeo. Unde colligi potet quanta apud cor ianos furuerit sania Post carpus , a quomodo lata, qua illum prosequebantur Christian , ad lim divinum proxim accedere , Ethnui dicarent. Unde non si rum si Theansitu illum cum Empedocle conferat , Pluiloseph , Legi atore
Doctore , vita ac mortis contemptore , Cruciatuum acauorum instacto ac in
trepido vir re, mi Deiu etiam apud pios cultvi se ac haberi voluit. Notis assectat Empedoclis divinitas ac a multa decantata. Extat ea de re loci eximii apud Tertullianum , ora cum non sitia tritis ac obpivi , illan hic non rarabor friuere. Quod si jam tunc locorun Diogenes desciolio latraret, non caenulentis pedibus, ut toti Platonici sciunt sed ornnino totuna Empedoclen in id, 4 Cloacinarunt detulisset, ut iiii se Caeliten delirarat, sorores prius suas, de huic honaines meas sitularet. ii ni ηMlint, Dein sed Deus, tolerari potese, ut cloacinas sorores suas, ea salutaret. Navis De erat, omnem Deorum ac Dearuna Chorum sorte ac condisione ac
57쪽
eitare attingebat, sic debuit salutare inferiora numina, qua cloacis pr/Osulent, ac qua sordistud stora capiunturo delectantur. Vel si ludis Teti quia detrudendi dicerentur , iis eorum 1 flumi mrrilium comprimendum, oper)urum conpellire vult bomitum , nito in Constium. Qui mendacem gloriosum , an cloacina Sacrum. sic ergo Diogenes inquis Tertullianae, totum Etupedoclem glor melvi fiahab isoluerat, ad Latrin detinfisi, totum in Sterceruin volutase numsenduin, o sororum Cloacinartim Dearunt, cac/ta , osordida3sedra,' inrum, O .ccupaturum. Quod ingenios ut 'et Omnia, O rrari Cl. Salmasia, quondam hujus Athenai Ludensis , imo totiuualterat orbis , ornamentum immortes , D cum Ironte tota prodi uallas latebat, ct occinitabatur. Volebat ergo Enipedocles sma sorteria bo nunt assurgere, o intercalisci recenseri, nis'divinitate cresceret, ct calunt, numinum nunurtu Ioc collo potest ex ipsius suo Agrigentinos selluat, ab illis cultum conatur extorcicere.
58쪽
Incolitis agriam, res S curates honestas, Salvete , immortalis ego conversor apud vos, Ut par est Deus, risi me dignor honore. Formosis vinctus vittis, rotasque Corollis, Mulieribus maribusque colar. Πι innuit etiam Horatiis de arte Polt. Dciis imimortalis habetimod cum apud se reputaret Themistius, EmpedoclisFe Doctrinam, famam, honores, factnm, committeret, cum animo, doctrina, fama, Iamus sortitudine Pol ao, ficile, optasia innata, o Oratoria dicendi fac state, potisit, Po- . I avum, ocare juniorem, ct alterum Empedoclein cntu doctrinam , sapiemiam, merita , quare , Oxian, Imperator , Orationis ritus; a na, ingensi maximum argumentum tisariis Iesibiuo Edictis Imperio
Nam varia memorantur obcao Epistola , inter pia primum Ioctam semper sibi, indicavis hae ad Plutives Epistola, a varia jam edita, ae a Rulla descripta, a nobisque hic de novo publicatio notis illinata. Nonni pura ad viantu nostras pervenit, ae modo increvetentactactasi: iones, modom aDρnci videtur pag. Maxima Appendita auctam se illam inνtias
59쪽
ris aperuimm nimbunt, Epistolam, radicitur Barnaba conitin seris cilinapsolati Rulleo , sis ex duabus Epsolis anicatu conflaverat, ac Polycarpo tanquatutinicum fatun ac parauin illam tribuere non dubitarerat. Quod Dpeni condo nati uni, cum in eundem lapidem inpego vide. ntur , viri adici maeseae ait, ae in Caicibus Gracu terMilis ac versen sis, ulla longe magu exercitati Nam ve is emense fallor , vel idemum Rubia ce erat Turrianis ille, ut Diuitatis Ecclesiastica non indiligens indagator, a costibi MSS. νοἰ-τeuiis non leviter ag ιcivi. Nam inciderat in Epistolam Pol carpi, quam ulgarias edita, multo prolixiorem Jactabat, quod ideo s.ctum ex imaperini, piod in Codicem RHeanasiiu:Iein iacidst, in qua Barnaba Epistola, pii tota Pol avi Pncta erat, unde statim arrianu eodem arguntento , quo altius commotus, se musa tatu inpens sitii gratulabatur, ac pistolani Polycarpi duplo Ionsiorem, acanctiorem se inpensgloriabatar. De eo sita Baroni Cardinalis, ad Munyrolo-9ium Ronian ad xxv. Iantiar. Exstu insignis Epistola Polycarpi
Pliilippenses , tilus ineinini S. Hieronycnus, qua a Piae nemioriae rit Doctissimus pariter religiosissi .m Franciscus Turrianus Socictatis Iesu longe prolixiorem, illa , Pae bibetur typis excusa, apud se esse Gra cescriptam , uti viverem, testatus est Speramus eam una cuin caeteris ogregiis vetustatis monuinentis, quae sutia mi labore vir iste collegit, prope diem esse edendani. Utinam Huafuot et a Turriano, vel a Saroni. Ita rim pato error, nec ulla vi nec alui in sum euntem Iapidem impegont. Fuit Gini vix adduci possem ut credirema Turrianuin, Graece dotii ianuit, tam facile sessi potus, ac verba Baranus intellligenda putabam de Versione Latina . qua in Coticlavi qui a in longior; in aliis brevior legitur Sed non patiebantur UAE. m:um erga Turesian an os: myuIiam, eis.s Baron in mam disie
60쪽
Turriuumn testatum, istam se habere Epiistolam Graece, editantulto prolixiο- rem, unde mea de Ialina edi Iove cofectura non poterat su Ilere. Deinde νerum laureianum oliin babus Codicem Graculi Epsola Polycuo , iij viadfinem, Epistola Barnaba sine nomine, ac distinctione, eadent serie, a quasi untio operis ac sua Epistola Polycarpi para genuina ac maxima, adne natista me non me ini Sirmunam alicubi annotas , sed ex Sirmundo, alloixium qui a Sirniundo , Apographun Epissola Poly vi acceperat , Laboravi, inquit ille, ut integram Epistolana Polycarpi reperire possetn, veruna non po tui, nee Andraras Schottus, nec Jacobus Sirmundus. Ab utroque exena plar accepi , unum alteri nantia confornac. In utroque vero, aliena
aedasti od nec illos sesellitorisve ex Epistola Barnabar, vealiunde per descri, nituna stitantiana, ne dicana vecordiana, adjuncta,& conjuncta scriberant, ii unicuna videretur corpus Epistolae, nec aliud leviser, cursini inspicientibus crederetur, quani totam csth Epistolani Polycarpi Quae si fuisset, certe vel triplo longior, quana' ea quae nunc exstat,
fuisset Addister Halloixtis, haec ad distitutam nostrarin facientia Excna-plar Epistolae Polycarpi, ex Apographo Turriani ante plurandos annos descriptuin ad irae inis Sirimundus, illini cum Exenaptati Andreae Scholii Collatini nunc emisto. . Nenape quantuna quidani est gernaan una Poly- carpi mana exemplans majorem illana partein Fae esse S. Barnabae deprehensa est, tanquan quae huc non pertineat, imissana facio. Ex pi diu constat, Turrianum babus Coduem pistola Pol avi Grat cuiu, sed auctu nac fatuin Epistola armaba4 ιod imposuit ipsi Turriano, quisnale ac fugitipis culu, vivistud examinos ingentem ac ratio Pinium Thsurum, ut nuper Aullaim nρJer se sidere apud ipsium Baronium, credibat, ac non semigioqriabat:/r. Nurum vero, itisivisiid omnes omnino Codices Epictola Polycavi, εccupasi hac inpasis; nam nulliu extu ηOsto errato, a Coricci et ores,
