Homeri et Homeridarum Opera et Reliquiae. Ex recensione Frid. Aug. Wolfii Homeri Ilias ex veterum criticorum notationibus optimorumque exemplarium fide novis curis recensita. Pars 2

51쪽

PRAEFATIO

Iectionem ωσεν , nixa qitIs lieros alitu impletur 3πisSεν spiritu divino. Contra . ubi minus aptae eius lectiones seu Cormectiones a volgato teritu abstant, eas non temere quis. vla In rere Nerit: verbi Daiisa, ri. 4 38 et Atticam fox-

52쪽

nore verisimilitii lino se tueariar, quis talis melioribus aliorum scripturis ob vetustatem aut similem Catuam pIae. ferenda tensebit Imlicavi, viid in nova textu confOImaraone gePii con veniM: id quibus praesidias et laniabus aSSequendum sit. EceIulium extἶ nunc cli idem sumin aia . alibi aptius ad litteraxiam cognitionem. Apparet enim, Iato Patere hunc Campum litteraritan, PIlIIn eciam copia subsiHorrum laxistanam Homeri et posteriorum scriptorum tam Hversam fecerit. et illius multo benignioIem. Nam oratio cetero. Huri Taro aliunde viam ex suis Codicibus manat; apud Homeriim iniqua sors querenda foret, si vel maximo numero Hss. Ebroriun, poetae VcIba exilibentiuIN , contentos

rato. in deligeristis lectionibus varie emanditari esset. Igis tuT, ut nunc fortuna est. Ionge praeponendi sunt Cocli. cibus fontes alia, partim scriptorium, qui Honimica Iaudant, imitantur, explicant . partim Scholioriim atque Eu-atrethia. Etenim ex uno Eustathio, uti tum textu editus est, Vulgata Tecensxo, quam M aeriInus, resilalii.Tettius Potiasset, qlia an ex duodecim nussis membra ira ; atque,

quamvis largiores sint haraim fontes quain Schol torrem,

via tenus singillos versus assexunt . t Inen carum conseIisu

53쪽

XIII PRAEFATIO

fere ubique tantum in subsidio collocari debet. Non pauci adeo sunt loci, in viibus , si Solioliis carendum esset, pro

antiqliis Iectionibus merula, antiquis et novis IIbris communia , legeremus, Prae quemvis ad necessitatem et levitain terra coniectam 1 allicerent. Ergo commode aecidit, ut in Iliadem doeta et copiosa Schiolia naeti de ipsoriran Codis eum virtutibus exissimare possimus: ac nupre ex Bruanna spes affulsit Manilis commentaria, qui dudum periisse cx debatur, in Odysseani nanciscenda, cuius exquisitas copIolas Oxoniensi essitioni Mididit Porsonus, V1r eximius. quem 1 Vota doctoxum tangunt, mox et IIarteianis reliquis libris et Iliadi Townlexanae ad Venetorum Scholioriim Iacunas et vitia tollenda multumidebebinuis. SIe alismando in Promptu oriInt utilia omita, quae supersunt, et inutilia saltem, ut legi queant. . . . - . Veriura, ut de fontibiis scripturae oTdine exponam i vecto memorant L prurium sunt estiti libri, quamvis posci emo Huraco haberuli, at nullius per se fideI. Irtimo nullo . OPI nor, nunc est'versus Homeri, in quo non bonam Iecti nem, quam nlomam ullus liabet . ex aliquo Codice allatam et cum cura notatam vadeamus: Insas Iana mn Ium mestas upatas habemus. iisi si respee tus e lictonum Italγendulest,ine frivoli Iaboris oneri sileetrantiam . Perpaucae m.

54쪽

Tentur curam conferendi, eae quae quoi a Nodo vicen Codicum praestant, maxime Florentina Demetria et prioTes Aldi, quas ex naenitu anis Vel ope menabranariim factas esse accurrita collatIo docet D. Sed into Codices ipsos,

quos non tam ex sua aetate et viligentia calania quam ex aetate et bonitate exemplarium, e Metibiis descripti sunt. aestimamus, in Ilaide hi videntux praestantiores. Veneriis a Vialoisono eisitus, nune doctorum omnium iudicio primeeps, alius H. Stepliani per antiquus, cuius Iectiones nota biles in Thesaliuo L. G. Hspersit, D es Bamesia, duo Vel tres apiMI CIarhium, duo apiul Emestitim , duo item Vime obh. aptul Alterum. Susiecisset dimidiata numeriis homina librorum, si collatio fiatIs curioso facta esset; sed quum id fieri nequeat nisi ab eo, qui latri Iectioniim apparatum undique conuaetum prae oculis habet, IInde, quid quae-xendum sit, sciat, plerique eiatores amicis, qui in aliis rebus

Em avit Erilestius in iis, quae te illis duariis Allinis retulit

Praef. ad Hom. Vol. I. P. Vm. In utTaque Conices editori ad uia. num si isse, apparet ex geIiere lectioniun, quo HIae a Florentinaedit. discritiant, quale I emo doctrus divinar vino reperiat. In Prima AIM etiam mures integri versus accesseritui, in II. e. ain. cit .ra linis sqq. et aris alibi , Odyss. l. So A. 253. 266 μ. 139 Fq.

55쪽

occupaia erant, eam cuT In eommi erunt. At Miomodo Codices sine Scholiis, si non exin ii sunt. lIoclio uidea esse

possint estitori. nisi pro phaleris ad populum. Miul intelligas, qua Iulo PhideIra numeriis Coclicii Ira non auget rarii lii tuis dinem testium . neque ex latio ipsa DTitur ulla alictor itas. Fere iratae auteni sententiae quasi iiis liabent ii Codices soli, quos ex doctis recensioniblis Vete una multi in traxisse vel testes vel coniecturae pririlunt, non cita speciosas lectiones usinistrant aut selicia IraeIula, quae sensi1 non careant.

ω. 754 dΘλείωνι inaino pleraque talia ne nientione qui dem digna sunt, nisi quis iis ad doctiorem Oliservationemittatur. Ceteruna etiam insunt plurinus M ss. Versus aliqtior, . . Di0iligo

56쪽

NOVAE EDITIONIS.

qui in nulla inadsar Graecoriam ferebantuT, Partim Tecenotior is fibrieae putandi, ut a. 265 λ. 662 Odyss. β. 192

3. 5II. Se t ex optimis quoque Codd. post tot elimulatas opes vix tIna lectio proferetur, quae Vmsui Iliadis novam 1 Liceni asserat. Ita neminem iuvabit, si quis ex pluriesis

bus. Sed satIs de Codd.Alteriini genus fontium praebent loci veterim , veratis IIona eri citantium . non viomamvis, sed Memanc Tinis prio. HIIn Vel stippar una, certe panimatica doctrina specta silium. Nam ex Plutaretii et rhetorii ni Et xxa Tiso operae pretium Ilitrari vir. Quamquam iuvat interit ran ad minores postrenaique temporis rivulos Tecuri ero . sive docta inae causa. 1eia ut Tecepta lectio, g Tiptura, interpunctio Conmi Viciosam libidinem defendatiir. Quare . si qiterra metrica ars Vete

57쪽

XLVI. PRAEFATIO

npinῖ τῶ συμπτώμασι , quae totius prope antiquitatis sententiam Continent I aut ex Anna Comnena VII. p. 2Gad η. 2M ME δ' ἔδη τελέsgi, cum pluribus eius Inocti. At his, qui plerumque Vulgata repeti int, longe praestant antiquiores, tu ia Aristot. Μagri. Mor. I. ua affert πρῖros

defendere clipias, pro ibi plerique libra habent Aυκόεργε. Omnino non licet in hoc genere Iecto Versarx, nisi in locis alicuius momenta Codices auctoritan consulari triT; tametsI ne sic quidem operae mictus Constabit. Tertio loco conferendae sunt ImatatIOnes poeramim et Veteras et Poster1oris aevi, Miae doceant, quid leetum mim tempor1bus, quid ipsis probariani fiterit; via In ronihIlo leviox eoriam auctoritas est quam cuiusqiIaΠI CTIlIc1. Nam, utI Aristot. Rhet. III, 12, 4 consonat, rees Versus de Nireo '. 675 sqq. sua aetate sine offensione Sedem tenuIsse, s1o DionVs. Perleg. cacogelia 1Inatand1 V. 749. 8 5 ostendit, eos eriam sibi lectos probatosque esse. Ita illIPassim poeticum usum Iinguas exemplis suis limant, Pas

58쪽

sint discrimina vex horum, olim a doctifi constituta: ut

vocabuloriim, viae aequaevis Grammaticis et sibi pla- euerrent. Valet Ilio imprimis Apolloiai Rliod. tutacium. qtiod simul sequimur, non solum Aristam Ium, quum π. 95 iunctim scribimus παλ τροπάασsal ; et, quum Arbstaretho duce ipsaque Iatione cogente ν. 477 ut ρ. 481 ponitari1s βοηΘόον. etiam Pim aro et Cassin acho auctori- hiis facimus. Quippe haec apitii ipsos mutata esse, nussa suspicio est. Item in ceteris p tibus Grammaticae, in prisco usu articuli, quem ipse Aristarchus non satis norat . in forinis structurae, in qtrantitate syllabarum, illi idonei nobis testes habendi sunt. Igitur nemo Apolloniunx Teiiciet auctorem lectionis μ. 218 ορνις ἐπηλΘε, cf. ω. 219,

etsi rationem non capiat, ubi illum viderit alteram syllabam in oρsus compere III, 1IIR. 1121, Aratum quoque V. 274 eandem sylliabam in dρνέΘεος. idque Ionica prosodia, qua hi poetae omnes pari utebantur. Plura PTaetereo :ia acida In satis singulare . apud Apollonium exe Inpla eius. modi esse, quae numerum respondeant IIoraetericis : pio

59쪽

XLVIII PRAEFATIO

Il. η. 1 18. 34O positum tribus syIlabas, IIIo qiromie bis eodein modo ponitur. Denique ne Latina quidem lite

noμην. Viae absum am tautologiam parit, assere Virg.Aen. XII, 2- , quum Is Iocus Pot1us antiqui1- τομην eon sii mei, quod ipse Ursinus ex Quanto Cal. VIII, 16rruetur. Neque possunt Asia Prata Virgilii adlliberi ad

et Iudiciis, quae in libris eorum . in Scholiis varia generis et ab Eliarathio servata sunt. In i lxcias quidem itiligentis

quaerenda est ratio; at est etiam, ubi auctoritatem antimia iudicis non spernendam dinerra. Eustathius tamen vix usquam in hunc censrum Venire dei et, Crix re non acurius est de veritate lectaonis proprium axbxtrium, PIam ullius ex PostTernis InterpTetibus. Tanto utilior copia Terum est. quas ex Scholiis suis exscrips1t, erax eum antaquIOTa. qualia Iam Veneta, tapsica, Has Imana habemus, Iat Ierunt suntque Iezraones, quas explicat . Neraequo exu modi, ut

60쪽

NOVAE EDITIONIS. XLIX

gine Coclitum assensiI reponendae essent. Ridiculum est. ex tanto oceano alimiot guttulas delitare; Valera ergo res nonnullas lectiones, partim alIunde incognitas. Ioco