장음표시 사용
61쪽
τύψε etc. omnino vero velles, Eustathium constantius exisciis stim esse, qlian adl ite a Barnesio et aliis facilini est.
Veriura et alii Granianatici a principe. Apollonio Dyscolo. usque ad postremos, non raro aliqvul conferiant vel ad VsaniorenI scripturarn . Vel ad intelligenda ea, quae ab aliis perplexius tradita sunt. Obscurum est v. c. Schol. Ven. ad u. ao4, ubi de accentu prononianis quaerariar* ecce, reni Planam facit Io. Charam p. 228, qui docet, ab antiquis sic script Im esse triclinato Pronomine , γάρ αυτον. ain sigui vitandi causa, quum aυτὰν pendeat a participio, et hic orito verborum sit, ridψε γὰρ εποντα αυτόν. At Ilaec et similia aliuni sibi Iocum postulant. De Seliotas
pauca dicere. Ιis atquo Eustalli io haec editio mea deis bet imprimis, quicquid exhIl ex melius quaIn superiores aliorum. Qitinio sequuntur glossaIum et forinarum Homericar In interpretes antiqui, quamquam potius ex antiquis nunc epitonias videmur habere, Apollonius, Hesuchius, Elymol. Μ. etc.. apud quos multas probas Iectiones e διττογραφέας reperiri constat. In Hesyclito plane inesse Lexicon Hori ericum, prim iis conspectrus docet: item ex Elymol. Μ. plina iam dudum excerpi poterant . quae nunc
62쪽
Veneia Codd. atriueriint. Notantii T illic multa Vocabula, versu Ipso posito; alia paullo occiditus; tu, quurn p. 745 affertur τάμητε. ad haud dubae pertinet ad F. Ma; quum P. 251. 272 ὀλέσδεω , ad τ. 155 ; qtiod de quantitate vocis Oρνα praecipit G p. 652, ad locos ante allatos . Apud Apob
Alibi docernitis aliquId horiam GlossogoapI1OTu in silentiis, v. c. nilitia esse vocem ἐHΘέσφατον ε. 64. Neque vero apud ipsos errata desunt, ex usu vulgari orta, et alia vitia,
PI aeterea iInprimis notabile est, glossas apud IIunc et IIe-εyclitiina praecipue ad Arrata lix rationem con positas esse, id ex Scholiis riscliniis, cuID Di,Is Illae accurate CompWandae sunt; saepe sarie lioc tino mictu, ut inteuI1gas, lectiones Codd. non novas esse, aut Incuria natRS. Demque rio Paraphrases quideIn ponendae fiunt
Ioeo, utpote iisdem factae saeculis, quihus vel optinii Codices seripta sunt. Earmin plures adhuc In lubliothecis latent, unde ad tiatim proferat debebant integrae. Ad
63쪽
gustiam quidem elegantiae nilial conferunt, at conferiantalica iiii ad intellectaim ver homin3 et colle Lionem Variantium, quatenus fidem Codicum servitater seqii intur. Quis pittet, ex tali Paraphrasi recta ri et Veteramn itistinctionent
et Eustath. suo silentio trietur. Nan IIuilis quosDie Oresis aio res, praesertim in priorariis libris, initicio sunt, in Codd. suis legerit, si viis morem eius assidua lectionepospexit. Aliis versibus antiquam fidem derogant eaedent eTSiones, ut a. 265, quem nee Eustat 1. nee ullum Scholion agnoscit, ut M. 684. Mieni a pluribus olim recensionibu 1 afuisse . non unam ob caiIsan suspico '. Contra alia fies en uam confimant, ut F. 78, clitem quum et alii et Eliatat h. apponat, omissio Veneti non debet in suspici nem adducere. Μonici haec , ut viros doctos, qui talium Ebromam eopiam habent, excitem, si possim . ad bona eorram eoIligenda, neu eos prae vilibus Codd. fori exesinanti
64쪽
luna, et VaIta Inaterie critica, assitus patet ad iiistam etI EIulatione Iri eorrum. Quae priusquam suscapiatur, omnia
ex fontibus sollicite indagata docteque intellecta in promptu esse op xtet, ne animiis obtundatur novo labore Miaeis Tenia; tum utilia seligenda et in usum Verienda 1iint, Teintentiora vitia et scriptomim et editoriina libroriam prorsus anici venda . In ipso alitem ilicsicio lectionum is in odiis tenemius est, quem ea, Piae stipra vixi ritus , Praescribunt,
in multis cliversum ab iis legi triis, clitibus posteriorinna libroruin regitur eniendatio. Etenim in liis fere ara hetyPum scr tot is qua eximiis: id quale fuerit, honor in Cossietim, ex illo uno profectorixin, consens Ix demonstrat; in dissensu vel tali consensu, illii scriptoris ex cerias locis cognitae arti, ingenio, consiletudini Iepugnet, Vuia odoramur ex falsa sci ipturia seu in portuna Conectioneἶsic litterarum et vocum perietilitationes, Ric alia omis S , alia ex glossematis illata ar gitimus, et, ubi Posfiurnus, Coniecturis emendamus; ceteriuri in Picique loco aliviid, quod IInice VCHINI sit, consectarivir. Longe discrepat emendandi ratio apud Homeriim. Oiicqiiid primi libraria ei Taverant, facile exhausemini veteres Critici, mi una textum ex colla. ione plurium exemplarium forinaxent; sed multas Vettiata A
65쪽
Ieetiones iam partim obseliratas invener Int, alias ipsi obseu.
Tamini mira altilat Ia tori igendi, it ut consensu eo mirritanti ina ad eam script IraITI. citiae plurimis placuit . non ad
PTiscam et germanam peritu timur, dissensus vero ipsam vetereni παρίδοσιν incertam faciat; denique ob niaxiniam iacturarii librariam criti cor rara . qtios Homerus prodraxi nobis nihil alities viana παράδοσεν inferioris aetatis assequi et ad nos retraxi rii liciunt modesto TeVO aTe litet, nevie in contextu quicqNam moliri, quod a veteriim mo e penitis ablioneat. Hic, si usquam, criticum III Inus adst ingerit lim est severis historiae legit tu, atias saepe negligi irit, qtii scriptores cuiusvis aevi ad praecepta, quae sibi fin-πemini, subtilitatis et elegantiae emendant. Contra hic toleranda sunt milita, quae nos Tae aetati Naintis placeam; alia, qtiae tantum verisimilia sunt, pro veris habenda, atque adeo ad seiscericia; nHIH ex textu illo veterrum vulgato demendum aut mutandum, nisi clii od falsum aut in probabile esse appaTet. Sed, iit illlic perveniatur, primum Hversae notae et quasi gradus veri falsique constilliendi sunt, PIib Is, cit an
it m potest, distinguendi, lectionis cuius tuo probabilis
censura stat. Qiunt Pioniana necesse est spectari in omni conectione scriptoTum, quae Kdem historicam sequatur,
66쪽
brevitex exponam ea, quae iam olim incite obseoavi, ma- ana partem ex ias, quas praeclarias auctor Giticae sacrae, Griesbachius, instituit, ad has uberiores litteras
Itaque Ialsum videtur nobis apud Homeriura, sicut apud ceteros scriptores, si quid neque ullum idoneum testem, neote ex Te RiIt aliis criticis rationibus ullum verx indieiuna habet; qualia glint non pauca in Codd.omnibus vitia, Vel sensu cassa. Vel perpetuo ii sui et granoriaticis praeceptis contraria. Sunt in his peccata, Miae diu in textu nostro haeserturi ; nonnulla etiam subinde ex temerariis coniecturis adduGuT. Huc Tefer, quod
usus aut negligentia defendit, et constructio Tequiri trireiusdem castis gemnaia. ut alter ab altero Pendeat. apud GTaecos omnis aetatis usitata . cc . ais OdyM. β. a ,
67쪽
turpi socordia omnes ex Codd. propagavimus haee duo. ' ρ. 463 o τ' ἐσσεύαiro pro O τε σεύαιτο . et Φ. 193 τ' ἐσσευarro, de quit iis vid. Barnes et FIeyne. Μinore nota falsi censenius Iectiones vreo abri,niles.scilicet eas, qtIRriim Vanitas Certis argumentis demonstrara nequit, quan Vis ex rissona fide testium, ex sensu, exeonsuetitiline poetae offensIonas habeant plurimum. Hoc genus lectionum raro Tetinendiaria est, sicuri plerique librie relIpti sunt. nec probatalis correctio suppetit, sed de coniectura non temere ingerendum est. Vetus emor est in
difficile est seniare. Esset enim ad συνδήσειν ex tenore sentcnt1ae supplendum PQῖν. dμφοτέρors, quod versus q55nt1Ilo modo patituTτ neque hilo pertinet usus ornittendi Pronominis, qu1 alibi frequentatur. Eiusdem notae PTo
68쪽
Troianis ton esse rint, non cladem, quae ad alteram lectionem pertinebat. Ad haric nostram tuendaIn praeteT ceteratia facit, quod prisci poetae istam in aginent IIbrae in naul. tis vocitata Ioquerulique somnulis arnabant. Alias scriptiiraa metricus usus apud Homeriim VETo absimiles reddit, quae apud alios non spernendae essent* ut, si Ven. Cod. A. 823 habet Oh δ' ρ' ΑδρῆστErαν. cuius non,inis variae forariae primam aflabam Perpetuo P1oducunt, statim ibidem 5 a. Mo; vel si semel et ItemIrra prima syllaba In Πάτροκλoeto ripitrur. quam 1empe T PTOdil tam legIInius: qtiam ob cau. sam cum Ven. Conex1 π. 465. 554 et F. 531 et ob similem usum ω. 274. Odyss. E. 52, de Pliniis locis monuit P. Eniglu on the Gr. alplial et P. M. Etiam Coniecturae ad
ioc genus pertinent, tauri Vetemri , qtIa Ira recent Ori Ira . ad Inutandum aliquiit, quod rectum est, mistra allatae. Hu
69쪽
ubi *ds male accipiat vim, quam nunc conranode liabetarais; vel si quis obscura opinione aut colore cimo clam analogiae deceptus coITigat, quicquid offendit, qualia n Per accepimus viam plurima a mnguo Benileio in margines coniecta. Seret veterum vioque Iectiones, et ipsius Aristaretii , interdum hanc inutilis coniectiIrae speciem
ita de nectit a consuetudine similium locoriIm. quae Te nai ximi momenti est, ut statim quemline insolentia pum
70쪽
In conlinias falsi et veri ponamus lectiones, Uias tolerabiles dixeris, i. e. tales, Piae auctoritate quidem non
earent, sed quiluis aliviae ad verisIn ilitia limem deest ex aliis rationiblis. Illae Paullo saepius in textu servandae stInt, ne conIecturis lIcentia c6ncedatur; et Semarauit plii Tes ellis generis ips1 Voteres. Sac retentum est . . TI 'Iλεοναχπs, neutrIus geneTis unicum eXena plum In eo nomine; id fortasse In alio poeta eoniecturam admitteret 'Ιλiονα πίν; apii I Homeriura mutare quas ausit 8 Immo nanant nobIs, ante Arxstarchum talia exempIa plua a filisse, sed deleta esse ab Illo, cuius correctio h. l. 'oroν εκπέρσωσ1ν, nescinitIs P Io casu, in vulgatum texi Iri non venit, unde eam profecto nemo expellerot, si quis ex Cod d. 'nroν aiπυ s1ne Isto Instic o assenet. Non minus feTImus