Quinti Smyrnaei Posthomericorum lib. XIV

81쪽

olini consiriebam eum presse institisse veteriit poetaruiri vestigiis, inter tum homun sententias rimagines expressisse, imo integi os limos veteriit carminum servasse

carmen e variis variorum temporum atque merariam

fragmentis compositum atque consurrum esse censens; multa etiam seriori demum aetate ex margine Codicum inserta esse, alit ab eo, qui fias antiquioriani poetaritin reli pilas inter se contexuit, innexa, re ut adeo tolluncatanen pro centone Pioctu Veteriina poetariun talis dum esset. Sed fateor, in re ac curatius expense, peri

cto aepius carmine, & comparatis veteriam cyclicoriam excerptis, non posse non existimare, inuin illiu unum eundenuriae auctorem luciere, quippe uti l a principio ad finem eandem vim poeticani, eundem ilictionis col rem, eandem sermonis proprietatem reserat Puto Uriar, auctorem vetere cyclicos ante ociuos habuisse, eosqtie utili securiam esse, sed ita ut libere initiareriir, non exscriberet aut consueret. Quanta taetrate inis sit in inurando, apparet e locis quunt a veteribus discedit,*aesia iam supra passim indicavi Arctinus V. C. quo eum usum esse vix est dubium, emnonis arma descripserat,

Quintus no vecto tangit opud istum Achilles a Pari te Apolline interficitur, apud Qtantrum a Apolline

solo A Lestne quantium in rerum oriline cliversiis sit quae omiserit, alia addiderit, supra norata vide. Sed inprimis liuertatem poetae in unitantiis veteribus demonstrant ea, quae ex Homero expressit quo resero armi runt Achillis descriptionem Librio pugnam Deorum Linr. XII. Aiacis interitrum, munimenta Achivoriam a Diis eversa Iab. XIV. quae quomodo ammerit Oera, Iocoriam comparatio docet. Sunt sortasse in his, ut in reis liquo carmine phrases inio hemistichia Homerica, nihil quod exscriptum aut constitum dixeris. Iure igitiircolligere mihi videor, eum in reliqisis carminibus antiquis, Prae ante oculos habuit, naud aliter versariam esse. Sic duna statuo, non nego praestantiora veterrum cam

82쪽

in uni l a poetae nostri ingenium accrendista, atque hinc alias earminis nostri partes praestare aliis Nec nego quod Cl. Schom stiritu, multa e margine Codicum in te tum carminis limpsisse, tales versus supposititios quos clana o lo notavi, plures in notis indicavi. Hoc tantisin

nego, carmen nos ii e variis sive formi carminum fraginentis consutum esse, nostriam auctores suos ex-stripsisse. In paucis, qui servati sunt, Iliadis pararae vel si hiis plures sunt verius aemistichia Homeri nemietamen iniis mam dixit Leschen Homericiana centonetrieonsuisse. Nostra autem poetae ea est ingenii lintras, tu copia magis quam inopia laNγret, nec profecto opus habuerit ex aliis exscribendo consarcinare.

Corollarii l o addo haec Prinium, quum e cyclicis poetis hauserit Quintias, intelligini tam cur pleriinaque vulgarem in tradendis fabulis rationem terima enim ex istis profluxit: iam mi cum Vitilio laepe consentiat, scilicet uterque ex iisdem sonti is nausit, nec

cile erit qui cum oucletio si s. p. XXX. Tona. II. p. 2 o. 'imisium e Pinnio sumsisse existimet. Alienim, Procli excerptis cyclicorum supra ira tisiis stim, quasi

integra carminum argumenta sistant. Sed tariam legenti esse debet, laod ista ita inter se cohaereant, quasi unius continui caminis myttiles, a pluribus continitari, partes

filistant. Sic Arctini Aetlliopis ab Hectoris morte pergis ad Ulyssis Aiacis lissi liuin, Ilias parva ab armor in i Sicio ad equum durium in licten receptiam, Illi πέρσις Arctini a deliberatione Golanorrum qiud quo faciendum sit , ad Troiae usque excidium De Aethiopidis in tio nihil est dissicultatis nec enim nitriina, Disse qui res post Hectorem caesum, in io substiterat Homericiam carmen, persequeretur; sed offendit, quod Archiniis in dissi lio Aiacis, Ulyssis substiterat, non ad finem per ducto armorum certamine,, multo magis quod'λέου πέρσι eiusdem poetae a consultatione Troianorima su-

83쪽

an ωμ υπόπτως ἔχοντες, περισταντει βουλεύονται. ο τι

χρὴ An put imus Arctinum alteriam carmen in remedia aut upisse, alter ni ita otium esse, ut ne emat si-dem fabriwana memoraverit, in si cum Leschis Ilitule parva, multo seriore omnine, suum connectere voluerit ramiidem non possum non suspicari, an mutuam veteriun carminum rationen in cohaerentiam non tam poetis de hi, quam, napsoais, Uinscellas is fortasse adeo grammaticis, qui mi ita disposuerint, in se muria e cim ent, onussis resectis iis, quae iurique essent consemunia Arctiniana ni pium non tantum 1 qivin nius ex eo memorat, sed omnino Post mema, mraminitam strictius, carmine eoipplexum fuisses horiam plurinia cum in Iliade parva plenius tractara essent, ea usi sunt rnapsoa in hac rei lini Trocinariini parte decan Vla, oinlisis Arctin iis, iis huc spectarent. In Ilii excidio utrociue usi sunt. Sic servati sunt haec carmina, Incycli Tmiani formam eo innata, de te idem nisa ulsit, quod in Homericis factum esse, summi nostra aetate critici pro uiliter docuerunt. SECTI IV. De LMHAu, e rubus, o omnino hissona Eunaria

carminis.

Carmen nostrum a Betarione rem trum esse, in templo divi icolai monasterii Cassiilor in prope Hydriintem, civitat e vita Coluthi, praefixa Aldinae editioni, quem lociam supra ni adduxi Eadem haventii in Constantini Iascaris ad Quintiam pretietatione, in Cod. Matritensi LVII apud Iriarte pag. 93 ιφ'-δ ευρέθη με-

84쪽

λαιότητος ἀνακαινιστῶ Βησσυιωνου του ιαιέας λι- μοέστου Φ ημῶν γωνότος, ἄλλα τε πολ- Νικολάου των Κασσίλων, - ἐξ- - πόλμου -τα . Duriis apparet, primo, repertum ruisse inter a se set. quo capta Constantinopolis, ci 4 a Pro vita excessit Betarion desii te, cum nae inini narratione Coliuno ALdino praefixa mi ius conVeniant, aut Alaltam e Lascaris relatione hausisse Alclina e n Quinti Coliunt editio ad a. Iso4. spectat, ut nimio Vulebimus, Codex alitem Mathitensis a. 496. scriptiin se testatiar alit utrumvie vulgata tum lania retulisse. Qualis autem fuerit Codex Betarione prinitii in lucem priuractiis, d ere videri possit oulo Venerin D. Marci , qui olim ad Bestari nem pertinuit. Venim is Codex elegariter sciriptiis, etsi in quibusdam plenior est editionibus mulicidus et rioribus, tamen pro primo rades C licis Hydriintini apograptu minime est habendus. Nam clectiones habete litis deteriores, versiis omisit aut connarit, si in editis sicidiis vulgaribus intem legiintiir. Sic II. Oa- inlisi, a rrante listram o nomoeotela onπλην. . os. 6 in unum contracti ne lectiones vitiosis memorem, quae striini valde itulinum & socordem p lunt. Videriit agitiirhic C lex ex apographo Hydruntini descriptus esse in usum esurionis, sed alitu rio negligenti. Alia exemplaria sollemus descriptii, meliores lectiones servant sed etiam haec pleriimque in aliis Maerearunt, ni ros versus omiserrunt, adeoque vix ullus C lex silperesse videtur, qui Uruntinum, aut eius primum apographin in omniuus reserat.

Ex hoc autem Hydruntini apographo derivatae tum editiones omnes, quae Al sinum textum servant, tum codices plurimi. Nam tessario carmen a se reperium clivulgasse feriur in pretielatione Lascaris modo laudant, ipse ascitis studiosus in no suit, primum Moesi

85쪽

xxx. COMM. DE QUINTO SMYRNAEO

τερα διδάξας. ἐλλα τε πολλοι καὶ ταυτην μετὰ δυσκολίας κτησάμενος ξ ραψα μετήδωκα καὶ ιδιῖαν, περ οἶμαι καὶ τούς ἄλλους ποιησειν λανθρώπους 'Aπας καὶ φιλοσόφους:) dcinde Messinae, tibi eius nam alumini evit,pti sunt Cossices Matritenses duo, satae. α β Alios igitii Lascaris curae ctberi iure iuspiceris, a inprimis refero tacit malensem alterum Alii ab Hii Elnariis strapti sunt, in Patisin a rinus, Parisiis scriptus a. - 6. Omnes illi communem sontem agnoscunt, hoc habent certissimina cognationis fuliciunt, quod Iau. I. 34o quatruor versus in fine mutui iunt, lacero sortasse aut corrupto Codicis Hydriantini folio disserim tamentani lemoniim trunitate, quam octinain versuum numero, qui haud pauci in deteriorinus Coclicunis a sestinantibus lisrariis omissi, in paucis a coirectore silppleti suppositi sunt. Sed ex horum Codiciam nurnero eximendi sunt Neapolitanus, olim Iani arenasii, scriptus a. 3t 1 adeoque plus centrum qiiunmtaguita annis ante niana Codex ydrrunt iniri a Bessarione reperius, per apograpna vitiagatus esset. Nec tanae illum esse ipsum Hydriin Guna, quod suspiceris, Vel ex eo apparet, io lacrianam hahet L. IV. et L 374. quin Imaginta fere versuum, nil in resimiis Co id exstanc ne nemorem singularem C dicis in reliqvis praestantiam. Idem dicendum de Monacensi, ni haliae dubie ex anti natori pleniori exemplo profluxit. Uterque Codex , e qui otis innumeris locis cammen nostrum restituitur AEappleriir ad aliam lantiquiorem carminis recensionem referendi sunt, & manifestum faciunt, non in unico isto Codice, a Bessarione in lucem protracto, illud servatum esse Piod adnii cre linam risit.

86쪽

SE P. IV DE EDITIONIBUS. xxxxi

DEREMCroRuM AB HOMERO LIBRI QUATUORDECIM L L a forma ostiva. Adiecti sunt Trχphiodori λέα ἀλωσις, ωcotiis raptus Helenae In fitillo fine linia est ancora Almna. maee est Quinti cilictorum poetarum pri ceps insitio. Ad a. set I vii o referunt; sin ian a Iso4. aut prinitasse, nuper domi Renotiarisiis in sitiro Annal de rimi prinHe de Alde Renouard a Paris i 3. 8. T. II p. 38. yexniduo catalogo libroriimal Aldo impressorem, in sua ranu Aldus adseripsit: Homerus in parva formis Q innu Vita fisellae Aspi. c. Iani cuin Homeriis, teste praefatione a. so4 prodierit, Aesopus MDV. in tirulo exhibeat, non dubitandum, eum Quinti carinen orneri editioni in aciem forma continuo iasi cotarem ad iusta. Quem Codicem exscri serit Almis, non constat; ait aluem ille infimae notae,

negligentissime scriptiis, lamnosus, unde innumeris scatet nam etfitio stridendi vitiis, multisque loci ve sus sunt mutili Singuli quolis versus desulerantiir, qui in Cossice Becimonis, alii te melioribus reperiun-nir Aldhis locis iniuilis & corruptis asteritati adpinxit, minime tamen omnibu lacunas maiores libro IV. VII. Meuό lineae spatio indicavit,inito in C licibus smiliter fieri solo.

g. IV.

ura g. a Gae per &xtum Henriemri. 369. . Adie- etiam hic Gphi toriis . luiniis omnia ex Al- lina expressa paginis etiam parissius. Praemina est epistola nuncupatoria editoris relli graece scripta, demeseos praestantia Praeter typorrum mntiam vix

87쪽

cuidquam continendationis have nae editi, ut quae mendor in numeriini novi operariina et ror iis auxerit.

Exspectiri poterat ut carmini insigniter conupto via roriam doctorum studia succumerent, intentando illud iuvare stutarent. Primus Io Ero M. Turonensis Minonicus, e dic notariones in inpianum, Q. Smyrnaearan, O colis tum Bascisset. . Usus iis stranodonrannus in extrem saltem carminis parte laudat enim Broesinunt ad . 6s 73. U. 368. XIII. 28. Praeterea Claud. Datisqueius Biratae ementationes sitis adnotantentis integras inseruit. Post huii Guiωmio canunis Vltrai nus Praeciam Quinti loca emenesivit in libro Novanti lectionum libri octo Is66. ed. III recens aucta Ant repta officina tristopn. Plantini Is i. Iabro I. cap. VII. p. 4r-44. mendationes sint XVIII. pleraeque egregiae. Has tantiam noninanes Rhodoniannus etiam piraposuit, qui tamen eis non usus esse videtur Laudat quidem, ad Libri II. 62. Quinti sui, verissimam Canteri contestiuran πυθομνους, pro cor-r pto 6-ένους - haec ementatio in Novariim Gonum Edris non occiauit, adeoque aliunde ducta esse dedet Vix videriar R,Rlon annus reliqius locis omni-His ut I. 439. VII. 37 3eto Onterili praeteriturus fvisse, si istum librum ad manus nabilisset'. Alii viri docti coniecturas suas editionis Aldinae ain alius margini adsci ipse it, tuasi exempla passim in Di- Hunnecis acuervantur. Ut in bivi. Lugduno-Batava exemplar Aldiniun rideris 4 burpia trian emendatrum aruteriin Basileense, mi alitia adnotavit Geraravi Falisn- hujus tertium, edit Rhodoin mam adnoratis viri docti. vid. Catalogus libror BiDI. Lugd. almae, p. 26 r. Ios*hi casio emendationes ad Quinti lib. I. IV am. cum auspio communicavit Sighbertus avercampius.

Porro in talogomss. Angliae Miberniae P. II pag. 7o inter libros Vossianos . s. est Qiarura O DNHin

88쪽

donis Aldi, r. Sysiuro manu emendiiti, & sortasse miae thulem s. Munmemoratur Q inicis Basil. e. varietem. sunt coniecturae viri docti alicisiis. Nec dubito e lenitionem Aldinam in bibl. Caesarea Vindobonensi adservatam, uis D. Curatu Angli Dino posui tam, quam CL Sc-- Ep. erit pag. r. Dira describit: ni prima pagina ωαννα του Κουρτηρίου, emtum Assirisis LXIV. Iteriam insectines pag. -νν- ο Κουρτhiis.

Haec omnia eadem, is notae marginales, manu ex n mira sunt. Uti una Curterius Coclitaem mss. consuluerit, Ban suas solum asoriimaue emendiitiones in mirgine non inverit, nescio ex ipsis enim notis hac de res insti-ntruere possum. Ciam ranae nae notae ea pleriinaque rangant, Prae, metro iutaenis, haud dissicile est cori ig re, mepe deficiant, uta C licra, tibiiscum conspirare solent, reliores lectiones fieriint Athi vix alio nisi contestiari rum loco natantae esse olentur. Caeterum eas, saltem plurimas, oniDuit Cl. Scho l. c. pag. 6rini asterisco in sicatas Seallan emendationes Pau vius excerptas dedit ad calcem silae Quinti editionis. Idem Falli enburgii civiDurgii adnotationes inspexit, nono me dignas nabuit, quas suae editioni insereret ouod Sulburgianae viri erit litionem , tu ait, minime exprimerem, Fassienburgianae auten ipso numero suo exiguo vel ocinipatae, vel an aliis rectius traulitae essent. Aliterivilicavit Domissius & esse in iis halui pauca bonae scii-gis, tam virorum nora una spondent, quam testamur exempla a Domissio in anno critica adlata.

Longe meliorem post nos ad Quintum operam contulit Laurenitius Rhodomannira, Quinti sospitator merito dicendus. Hic in schola Ilseldensi sub auspiciis Michaelis Neandri meritaini Graecorum .poeseos graecae studio quondam imbinus, primum tres libros edidit sub titulo: Xol ντου Σμυρν αιου λιο αλωσεως βιβλία μή, Νοστων βιβώον h. id est, Glat Smyrnari , popularis mine

89쪽

rus Graisorum ista Troia i r unus. Expositi tam iashola Udos, O vim nime Russio, industrias labore Latirentu Rum domanesi, cierint Iaptae, ad cinem Omis aurae a Neariis

dro viliti Ups4 π. . Sunt libri XII. XIII XIV eam

temini hic titulus sintuli fuit viris doctis, ut viversa omniina punirent Paralipomena s. Posthomerica Quinti λίου ἁλωσιν; cons ab . Bibl. Gr T. I. e. VII. S. VI. p. 36a. suspicor fere, ourletium, diis extremos tres carininis sthros a tibiisdam ad alium auctorem referet asiserit, Vul supra Sin. I. g. XVI. nulla alia re duinin esse nisi obscura de ira editione trama Sei in adoriranda hac Mitione laodon annus, scholae Lirneburgensistiti rector, iam prolusit suo in Quinti carmen studio

meritomie. Praefixa sunt cui ive Ebrra argumenta versibus graecis latinis, adscriptae ad marginem emendationes haud paucae, expleti versus mutili , in his int ger versis ra7: dentiae M. Versuum 37 siq. transposiatio lacta, ubi etiam pauca in textu cor recta Ver a tina eandrum habet auctorem. ii te post tinginta annos integrum armen e sidit, inscriptiam uia xa που Σμυρναιου; D QUINMI CALABRI Parata mena , inest, Melies ab Homero, quasvorduransibi comprehens ra piabus Historiam Beli Troiani a interitu Hector ad exesssiam, O alamitos Graecorara redisus Homerico rarionis mere inquitur. affine olun reddita occarrecta a LAURENTI RHODOMANNo. Nun M. Epiat me gemna , tum Homeri O Coenrit, tum uniues Myti storiae Troianae Bra in Dionis Oirysostonii oratio de Ilio no capto Auctore O inrerprete eo n. Hanou es, lam IV ehessant apud Gaudrum Mantium O heredo Hr si DCIV. 8. vile tu de Quinto ita meritu , ut quasi revixisse ille videariir, restitiatis per totum carmen locis innitineris, iter uilae feliciter. Adeo enim Honterii md Quintrum inta rat Rhodomannus, ut optimus sui temporis poeta graecus liaberetur, & de eo Casp. Barthius

90쪽

o non vi veconi Haseum Urimianumsit , rectomeri taeaυι Iosephira ea r. Insunt niti essitioni post praes tionem de Quunt eiusque camine, in qua non multa sunt memoratillia. λῶας μικρα , i. e. singulor umilliadiso Homeriis Cointi si orum peri nae, sive argumenta versum graecis latinis; porro nomenclatiirae lV.Coinii Smyrnam libroriam, quidus singulis etiam argumentum Verii nexametira complexum praefixit, ut in Homero iactum a grammaticis Tum carinen ipsum Qui ri, p. 28- - descriptum e Basileens exemplari, Mi recto tamen ad exemplum Atili, viil notam Rnodona.

ad XII. 37. In taectu paucissima sunt c uecti; pliaribus locis quam in Aldina asterisci adscripti, cor ruptelae a

lacunae indices Addita a latere nova latina verso Rh domanni, cum amunientis & numeri versium notaui ne In fine est ita lex eriit praecipuariina, alter similium sive comparationum poeticariim. Hos excipiunt emendationes ad textrum carminis . continua serie scriptae, versi is tantum inescatis; Io. Harnino notae in Pinnitim, a Sylvurgio communicatae, de singulonina Ela omin nomenclatura, de proverbiis sentemsis

Quinti, e quibiis partim fructus capi potest. Adesdit

nis omnibus R. nod. ρακα, i. e. totius historiae Troianae epitomen e variis auctoribus decerptam carmine gramo-larino, pam. 24. cum indice quod carmen sine auctoris nodomanni nomine primum eisitum a

Neandro, I 88 quosdam ita sesellit, ut pro antiquo ha-laerent. Vid. Fabric Bilil Gr. ED. I. c. H. XXIV. a. p. z8o. Denique est in is Tρωμ e in versione, scholiis ultimo loco Coi rigenda in in toria, iam in notis inmendationibus, rae ipse saepe emendationes criticas continent. - Sed me quoque editio, quantivis