Platonis opera omnia recensuit Prolegomenis et commentariis instruxit Godofredus Stallbaum Menexenum, Lysidem, Hippiam utrumque, Ionem

발행: 1857년

분량: 416페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

diendi selisi uti referiantur. Qilippe Sensit Ouinino pii ilosoplitis an iiiiiiiii DOStriina rerum formavi, Mia . 'una pilicritudo, ii ii nos assicit, imanifesta sit, non aliter capere Solere nisi Per eos SenStas, Pii claram habent atmie distinctain reotin cognitioIiena; perspistia In autent, tactuna nimie Oli actuIn, Piomini Porceptio ost olbscurior illi ius miniis seri participein ).Vomina satis de liis. Tenipiis est reli plana litari par-

Itaque postreina definitione rursus a Socrato labefaetata, IIippias illai sese lana sentit dentio latitiois dialecticis constrictum, Continuo D aiore miOdani Spiritu asStunto mirsiis revertitur ad praStinam . Sitalia Iactantiam et naagnilomientiana. Ista miidem, inviit, Miae tu in iii editi ni attulisti, horninis sitiit Ininuti ei ali iisti: si intient in nonnisi mastula mine lana toti his eoiuiti otiis; sed viri vere sapientis et orii liti Est Cuncta at*ae univerba uno VIasi Inentis Obtutu

posse contueri. Quippe illud denium est pulemini vii Idana at*ie uiagniana, in viis in iii ieio, in senatu, denimie in Oinnit)us conventibiis publicis ita possit dicere, ut audientibus Piaeeun pro velit penitus

Persi adeat, mia una arte maxinie tuin nosti ana ipsoriam tum amicoriim Salutem tueri valemis. ItaquΘtia, o Socrate, missis istis nugis futilibus tandein ali- viando sapere alide et ad maiora lineo atmie uu stiora eniteret ait litis Socrates egreGa cum iactanitate beatiani praedicat tantae sapientiae et eri1 litioius' viruiri. Sihi autem singillari viodam sato Iiarrnt accidere, ut istam Suarii tenens disserendi rationem sapientilius displiceat; sectans vero pulcrariun ornatariiIIussae orationum laudem Pluin ab aliis, tum

Eandem sententiam etiam recentiores quidam philosophi iIesen- terrent, quomim agmen ducit Andreas Gallus Easai sarte' beau T. I. p. 9. qui gustum , odoratum tactumquB Omnino seiunetos esse putat a nobili pulcri venustique cognitione. Ae satemir nobismet ipsia q re, te hane ssententiam unica probari.

192쪽

ab hontine illo, Ilippiae ignoto, sibi autem coniunctissimo, IDIXime Vituperetur et reprehendatur, min reprelien8ione mirSiis esset, ut sibi turpe videatur, Osidpulcriam sit ignorantern oration una pia teritudinem crepare semper Pie in ore lini ero . Denivi e profitetur

se vel ex hoc collomito cuin II ippia instituto maxinie intellexisse, viam vere dicatur in provectio: χαλω

τὰ καλά.

Ita sermo uctanissima sophiatae iraisione ab. solvitur. Verum haec Piidem de arpimento Hippiae sum-eient. Quibus consideratis at*ie perpenSis perSPicuunt fore Speramus, VI o iure Sit Pr a Statuerimis, silui ain dialora denique eo redire, ut duin de pilicro in utriinavie partolii di Sputetur et verae riationis Passim Piaedam prodantur indicia, eadein opera inanis Hippiae fastita castigettir, eiusvie exemplo deuion- Stretur, gloriosani variae ac militiplicis doctrinae ostentationem vanauavie iactantiam tanto Iliagis esse ineptain et ridiculani, Pio longius a laudo subtilioris scientiae, Naae remam notiones investiget ne pernoscere Studeat, abesse soleat. Quocirca artificiosis- latine apparet duplicis Mytinenti tractationeui arctius esse coniunctain, ut facile dubitari eris, utram de duobus philosoplio potius visium sit. At enim vero re diligentius consi rata in tioo viomio dialogo, sicuti etiam in aliis, imprimis in Lyside alvie Charinide,

ita institutitui esse iudicare debebitniis, in miae de pilicro sunt disputata,' Pioniam iis non tam celetamiaedam definiuntur, Piam dubia proponiintur, non primo sed secundo loco habenda sint, licet et ipsa ad scientiae et comittionis friactum. sint uberi inia nimie fecundissima. Veriani de hae maidem r6 literin-ῬIe Statuerinius, tamen illud Piidem pro certo et exploriato habenuis, dialogum et ad doctrinam de pulcro spectare et ad reprimendi inae fastuin bellori in sophistariam multiplici uoctrina iInportiuae superbien

tium coinparatum ESSE.

At te his ita disputatis, qiuid de fide et auctorItate libri existimari oporteat, ali Planto e ritus, opinor, diiudicari Ρoterit, qua in alioquin fieri possit. Multuni enim vereriure ne Fr. Sohleterana cherus Praesta Ilipp. mai. II. P. 3. 2. 399. aq3. - 405. Smb ed. 2. Et Fr I d. lΑstius De ita et Script. Plat. p. 2ll. sqq. hunc dialo- l

193쪽

gum sit liticiunt atque spurii iiii iii caverint, viippe oui De*ie ad philosophiae disciplinarii ae rationem Plut inium utilitatis habeat, et prosectus videtur ab ho-Diine dialecticae imperito, Oui artem Platonis in reclari uendis alioriam opinionibus temere inaltari conatus sit. Etenim pir tinenturia libri, dumInodo accurate Perpensum fuerit, neuti Dam adeo sterito aut inano Iudicandum videtur, ut pro nihilo ducendum sit. Nec vero disserendi ratio sollertiae laude carere existi- Inunda eSt, mane certe plane decet iuvenem philosophum more Sostratico sophistas ita convincentem, ut

Protervo lusu etiain nrinis ipsortim oontria Opinatam eorram sapientiam utatur. DentPIe nee Tismiani in

hoc libro Platonis ingenium recte desideraveris, et ianuasi concedeudum git in ipso PioPie, sicuti in cete ris id genus dialogia omnibus . iuvenile viiddain re-Periri. Nec vero sententiae illi daninatoriae sui agati sunt vii nuper de Hippia dialo o copiosiu8 Γsputaverunt Ios. Socherus De Scriptis Platon. p. 215. s.b Car. Fr. II e r In a n n ii a IIistor. Ρlillos.

. Piorum omnium displutationes de Hippiae argumento, arte et consilio consuluisse non poenitebit. Cete-rtim ad auctoritatem atmie fidem libri tuendana etiam

illud non partim valet, Quod quae Cicero I e Orat.

IV. 32. Quint. Inst. XII. II, 21. Phylostr. Viti. Sopitis t. I. 11. Dio Chrysost. LXXI. p. 625. Themist. Orat. XXIX. p. 417. Suidas, alii, de

Hippia memoriae prodideriant, ea uiaximana partem uni Platoni deblntiir iitpote ex cognomine aialogo

philosophi repetita. Rationem disputationia in hoc libro agitatas hahisit etiam Diog. Laeo. IV. 89.

194쪽

Cois. T. Vat. S. Ven. UT Paris. BCEF. Αngel. v. Palat. b. UAE. I. Vat. r. Vindob. 1. 2. Flor. a. b. e. X. Ex liis Angel. et Flor. X. plerit Inque consentiunt. Parisino E. etiam in . hoc Euro castigando Stepli avus tuus Videtur. Commentatus in Hanc dialogum est II ein dorsius Dialog g. Plat. Seleci. T. I. Berol. 1802. 8.est. II. cur . a Buttin anno Ibid. 1827.

197쪽

Innίας ὁ καλός καὶ σοφός, ῶς διὰ χρόνου ἡμιν 281κατῆρας ὲὶς τὰς Ἀθήνας.

P. 28 l. Ἱππίας ο καλος τε καὶ σοφόςJ Νontinativi in eiusmodi locis pro vocativo p siti ratio atque causa in eo Cernit tir. quod persolla, quae eo in Pellatur, non Subiective, ut ita dicani , sed obiective speetatur. Hallet autem ttic usus vel illii locum, ubi vocativus revera praecessit, ut Protagor. p. 337. Cr ω ἄνδρες οι παρόνras, Velita, ut e verbi sequentis persona idem casus ilitelligendus relin quatur. Quod qui item in lauticlocum convenit, Pleni Bpparet ita explicandum esset.ω σύ, τοῦ ..ὶ Ἱππίας ὁ καλός τε και GOφός. .eons ad MeneK. in. et Syn, P. P. 172. A. - Καλος etsi vulgare suit Atticae urbanitatis litati sinnientuni, lit praeter He in doriarium ac, h. l. docuerunt Bois-a o truti. ad Plii lostrat. p. 306. Creu aer: ait Plotin. de Pulerit. p. XVI. D O r v i l l. 1id Oiamton. P. 23. , tamen fieri potest, ut simul ad Hippiae Ornati Ni, de clito legas p. 29li A. Hipp. Min. p. 368. B., et vero etiam ad displitationem de puleritudine deinde institu eiulam r8spiciatur. Iii qua ambiguitatgnemo erit quin lusunt VI endam agnoscat haud sane inficetum nut inelegantem, quum ita Hip

simpliciter veniati, sed potius devpnisti. Ad eundena modum Protagor. p. al6. C: ξένον γὰρ ἄνδρα και κατ εόντα εἰς Πόλεις μεγάλας - χρὴ ε δὲ λαβεῖσθαι. De usu verbi καταίρειν .Herna terti. Bd Lucian. Iudie. o l. P. M. R. ut in h. ad Tini.

p. 152. - Pro ε ι ς τὰ ς Α Θή- νας Τlio m. Mag. p. 14. -egor. Corantii. p. l6b sq. alii magis Attice dici arbitratiturA9 ναζε. In quo salii videntur, nisi forte id voluerunt pro ma gis Attico haberi, quod altero

frequentius usurparetur. Eie

198쪽

196 PI, AT ONIS III. οὐ γὰρ σχολή, ω Σώκρατες. ἡ γὰρ Πλις

ὁ ταν τι δἐηται διαπράξασθαι πρός τινα των πόλεων, ἀεὶ ἐπὶ πρῶτον ἐμἐ ἔρχεται των πολιτῶν αἱρbiniνη πρεσβευτήν, Ἱγοομενη δικαστην καὶ ἄγγελον ἐκανώ B τατον εἶναι τῶν λόrων, or ὰν naρὰ τῶν πόλεωω ἐκώ- στων λεγωνται. πολλάκις μὲν Οἰν.καὶ εὶς ἄλλας πόλεις ἐπρέσβευσα ' πλειστα δἐ καὶ περὶ πλείστων καὶ μεγίστων εις την Αακεδαίμονα. διθ o σὐ ἐρωτας,ου θαμίζω εὶς τουςδε τους τόπους.

Stephtan. eum uno Paria. E. , quo tu lioc quomae libro recensendollatia est. Mox Tvν ante Aακεδ. Oni. E. Et scripsit uniis Herm.nim praepositio eum necusativo noluitiis ivit et a sulini sibi lociin vindicat, ubi urbs mina iriniore quadam vi et gravitate commemoratur. Etsi imtur AO ναζε latendiun est frequentius reperiri, tanten niteri ni certe non minus Atticunt lial, endun est. Cum toto hoc loco comparamus

Xenopli. Memor. IV, 4, biδιιο χρόνου γὰρ ἀφικόμενος ο Innίας Ἀθῆναζε παρεγγνετο του

Σωκράrει, linde suspicari licet hunc Platonis sermonem eodem . fere teniporB liabitum fingi, quo colloquii ini Sociatis cum Hippia apiui Xenoplionteni institu-

p. 339. Cr πότερον δὲ α ναμάρ- etητοι εἰσίν οἱ ἄρχοντες ἐν ταῖς πόλεσιν ἔκάσταις , Pliaedr. p. 248. E: εἰς πιν γὰρ το αυτο, Οὐεν

κνεῖται ἐrῶν μνρίων CL Ros t. Gr. g. 98. p. 439. Animadvertas auteni Eoyllistae nIagniloq lentiam et arrogantiani, clitam Plato per tot uni liunc sermonem sacete risit ac Perstrinxit. .

πλεῖστα δὲ καὶ περὶ Λ λ. Jh. e. 1 Re Pisai me. sicuti etiam noλλὰ positum leo itur Eurip.Alcest. v. 189 r πολλὰ ἐπεστράφη.Plat. Pliaedon. p. 6 l. Cr nona

ubi pilira adseripsi uiua. Advertas praeterea sopi isticam eoncinnitatem sermonis in liis nλεῖστα και πεDι πλεωτων ' quibus adiungit ir και μεγίστων l. e. Et quidem de niax in is . - Θαμιζειν, quod interprete Eus t a i h i o ad Ody sa. p. 32 l. 2

tio Valent, ea, quae aceipis*m Ilio innioris pretii est utilitas, quam illis affers, quam pecunire ab illis in pen R. C. ἐκανὸς εὐεργετεῖνJ Veri lim hae in re proprium. Duiligo 1 by GOoste

199쪽

ΣΩ. Tοιουτον μέντοι, ω Ἱππία, ἔστι τι τηὐληθεέμ σοφόν τε καὶ τέλειον ἄνδρα εἶναι. σὐ γὰρ καὶ ὶδὴ ἱκανος εῖ παρὰ των νέων πολλὰ χρηματαλαμβάνων ἔτι πλείω ἄφελεὶν ων λαμβάνεις, καὶ αυδημοσί* την σαυτου πόλιν ἱκανος ευεργετεὶν, ωςπερ Cχρη τον μiλλοντα μη καταφρονήσεσθαι, ἀλλ' ευδοκιμήσειν ἐν τοῖς πολλοiς. ἀτάρ, ω Ιππία, τί ποτε

τοςJ Appositio more loviendi non ita raro pro non lini relativo accommodata, ut Rei p. li I. p. 402. C. Vii. p. 533. C. Apolog. p. 41. A. Pliaedon. p. 66. E.

opino listranslum afferiantur, ea omni e posterioris aetatis seriptoral,us petita sunt i lian lune

pliorite, aliis Bllata videmus, e ni iam requiriint interpretatione nantque viris doctis piae iiit. Etlioe qui deni loco quid tanti ni

ptor a simplici nomine transie- iit ad latius formulae usum

nisi sorte temere ineptam ser-

Sed ne lolimi simus, Pittacuni t Biantem simpliciter noui ine proprio appellat, quia lis nullius exstitem iit disciplitiae aut is in iliae pritieipea; Tlialete ni alitem illo iiii, lo designat, ut sim iit d ita cora itet tir, qlii eius rationem et doctrina ui se inriti sulit, lio est de plillosophis Ionicis. I ii ndem sententiam etiam A. M a illi i a a Gr. ampl. I. 583. p. 1l60. disputavisse video. Post ors propter longiorem orationis intercapedinem unte v πάντες denuo sisertur ως, quemus uni loquendi praeter Hein- dorsi uni ad h. l. illustraruntinipp. ad Xenoph. Cyro P. 3, 29. - Denique de re ipsa ne quis in errorem indileatur, prudeliter H e i n d o e s. monui illaec n utiqua ni ex rct et veritate a Socrate ita dici, qualidoqui se in onines ii, qui ab eo

In moranti r, vel maxini e propter reruni civilium scienti In

et adni illistrationem sapientes et lint, iti et vocati sunt, se i PDnI- parata esse potitis ad provocati dani lionii uia vanissinii anil itio neni et arro antiam, qu OIIIua, qua in vis salsissinia, cupide arripit et in suant ipsius lautiem luterpretatur.

200쪽

καὶ τῶν ἀμφι τον Μιλήσιον Θαλῆν και ἔτι των υστε - ρον μέχρι Ἀναξαγόρου, ως ἡ πάντες η οἱ πολλοὶ ρου- των φαένονται ἀπεχόμενοι των πολιτικῶν πράξεων ς

χναι έπιδεδώκασι καὶ εὶ σὲ παρὰ τους νυν δημιουρ- γοὐς οι παλαιοὶ φαῖλοι, Ουτω και τὴν ἡμετέραν τηντων σοφιστῶν τέχνην ἐπιδεδωκέναι φῶμεν και εἶναι τῶν ἀρχαίων τοὐς Περὶ την σοφίαν φαίλους προς γῆς; i

C. μέχρι ἈναξαγόρουJ V. μέχρις , quod pauci libri hoe

loco tuentur. Non diibitandum, quin Plato ubique μεχρι geri

pserit. . . .

το ρῆμα; Π ἄλλο γε, ἐν δ' ἐγώ, ε ἐξεμαρτον δια τῆν βλα

πρυτάνεσι περὶ σωτηρίας γνώμας πNθεῖναι τῆς πόλεως; Ibid. 769. al.

SEARCH

MENU NAVIGATION