장음표시 사용
381쪽
V. 3 . Respicit ad liaec Eustathius p. II94, 32. V. 3 I. ἰσούμενον. gI. Iσον. σύναπτε δε πρὸς τοκρίνοντες. B inck. Eodem plane significatu Θουμε- νος oee uilit in Platon. Pla aedi'. T. X. ed. BipOrit. P. 3O--ουτε μ κρείττω ουτε ἰσ ού με νον έκων ἐραστης παιδικαανέξεται. Vid. ptiam intra v. S 6. Sic non opus est cum Stantejo Boυμενος vel cu m Mus M avio Mουμενοι eor
V. 33. In συμφοραῖς βίου intellige quid viid sponte sua honii nilnis in vita evenire solet; ταῖς συντυχίαις, τοῖς συναντη σι : in δαιμον- ευναλλαγαῖς. quidqtud numen Deorum invehit praeter solit uni, quidquid fit Deorum interventu. Posteritu ni inus bene liuerpretaria rauctor veteris glossae, καταλλαγαῖς, φιλιωσεσιν. lnfra 96 o. 9si.) Oedipus quaerat, num Pol bus mortuus fuerit νοσου ξυναλλαγῆ, morta interventu. In Oed. Col. 41 o. ποίας φανείσης ξυναλλαγης; e v j v s-n arn in ter ven tu Z ut recte explieat Scholiastes. Ad πρωτον glossa: ηγουν ἐν τα= ευρεῖν μηχανην και παλλαγζναυτων. B r u n e k. De δαιμόνων ξυναλλαγαῖς eadem In nuit Musgr. t
V. 3 6. αοιδοῖ. Sphingis. si e etiam vocat Euripides Plioeniss. Is S. Vide et infra I 3O. 399.
V. 4Ο. πασιν. Quid Ne valeat, ne veteri quidem Selaoliastae satis constitisse videriti . Mihi videtur idem esse quod παντα πασι, i. . e. παντελως. Confer Oed. Col. Is I 6. Is 60 Eurip. Heraclid. 4 a. Herodian. III. 43. Aristides torn. I. p. S6S. μανίας τοῖς πασι περιττης. Mus gr. In locis Sopliocleis πασι est a P v d O na n e s, o in ia i u na iudicio, in Euripi deo eeodd. Iegendum απασα. Herodianus autem et Aristides Ne nihil probare possunt.
382쪽
V. 44. τοῖσιν ἐμπείροισι. gl. Ο ἐν πείρα πολλῆγεγονόσι τας ξυμφοράς, τα τον. ζώσας, ασφαλεῖς,
άδιαπτωτους. Perperaria latine locum accepit Triclinius, cui mistra patrocinatur Toupius Ciux nov. in Suidam P. 6O. ας τοῖς ἐν πείρα γεγονοσι και συνετοῖς και τας συνωτυχους, ηγουν τας αποβάσεις των βουλευμάτων, όρω μάλιστα ζωσας και οὐκ απολλυμνας. B r u n e lc. τας ευμφοράς. De voee ευμφορα vide Aesch d. Pers. 436. et 639. Aristoph. Acharn. Iaciet. Eo resp. Iph. Aul. 1346. I liticydides I. I 4Q. τας ευμφορὰς των πραγματων, uri Scholiastes τας αποβάσεις. Sed neque μβο ς spreverim pro ξυμφοράς. Mus gr. Solus convenit locus Thucydidis eodem consilio comparatus a Brutisicio ac Electi . Ia 3 . Iaar. In eodem eapite paullo anto simile exemplum Enstat. V. 4 S. δε ροσας. Ζωειν valet sue cessu, aut opibris florere. Noster Electr. v. I 443. 14 3. ζωσιν οἱ γας υποκείμενοι. Aristoph. Nub. 39 . Gντας περιφλύει. nonnulli, teste , holiasta, ψωντας liuerpretiinis tur πλουσίους. Anthol. p. 8 I. Epigr. Antipatri ύεις, beata es. Synesius in Calvit. Eneom. p. 61. ζων δὲ και φως και πάντα τα τοιαυτα της αγα ς συστοιχίας ἐστίυ και νομίζεται. Metraiicier fragm. 8 o. ζωσιν δ' ο4
ἐστιν βίος. Aeschyl. Agam. 828. ἔτηο θύελλαι ζωσιν. Hesiod. Op. et D. 686. Xρ ματα γὰρ ψυχη πελεται δειλοῖσι βροτοῖσι.
Suillas : Zωεσκον, αντὶ του ἐπλουτουν. Timo eles apud Sto-baetura , serari. LXXXIX.
Tάρτυριόν ἐστιν αυα καὶ ψυχῆ βροτοῖς '
'Oοτιο Ω μη χει τουτο μηδ' ἐκτήσατο, 'Oυτος μετα ζωντων τεθνηκας περιπατεῖ. Idem
383쪽
- 36Ο Idem Stobaeus seran. LIII. Τέθνηκε κοιν ν πας ο των ζωντων βίος. Menander apiui Eustat fi . Odyss. σ. p. 6 I. 'Ἀνθρωπε, πέρυσι πτωχος ηὐα και νεκρός, -- Νυνὶ δὲ πλουτεῖς. Astiam psyclaus apiul Suidam, Νεκρους όρων, νέκρωσιν είεις πραγμάτων. Gorgias apud Aristor. Rhet. III. 3. χλωρὰ καὶ εναιματα πραγματα. Pluta litis in Lucullo, vol. I. p. 49 F. αυος, άμουσία υθνηκως. Idem de Adulat. et Anti c. Vol. Il. p. Α9, πραγμασι ξηροῖς καὶ κατεψυγμένοις. Chariton lib. I. 9. δειλον - καὶ νεκροτερον της τεθνεω- σης. Arrian. Epictet. III. 23. αν μη ταυτα ἐμποιν ό του
φιλοσοφου λογος, νεκρος ἐστι καὶ αυτός, καὶ ὀ λέγων.
Eustathius in Iliad. χ. p. I 3 2. ex antiquo a ture ei tat των κετα της πολεως πραγματα. Eurip. Helen. 294. τοῖς πραγμασιν τέθνηκα. - Lucierius, III. IOS9.
M omnia quoi vita est prope lana vivo atque videnti. Cicero in Verr. V. I 8. Antiquae sunt i st a e leges et Ino tuae. Idem in Veri . IV. I S. Cum Jam p r o damnato in ora uoque esset. Conferetiani Platu. Psemi. aet. IPHT. 3, 76. Trarculent. ara. i. sc. a , 62. Γνωμν vss. 44, 4 S. expressae eontrarium plerii misque valere vere docet Herodotus VII. 49. Mus gr. V. 48. τῆς παρος προθυμίας. Subaudi ενεκα. Exempla assatam dabit L. Bos de Ellipsibus. Mus gr. V. 49. Eustathius p. I 3 s, 46. το δὲ μεμνέωτον ἐκ του μεμνέοιτο γίνεται κατ ἔκτασιν του ο , οποῖα καὶ
384쪽
αλλα ευκτικα τοιαυτα ἐν υδυσσεία κεῖνται, η μο τεύμεμνωτο, ἐπεντεθέντος του E. συστοιχον δὲ τω μεμνεωτο.
πλην άπλουστερον, καὶ το , άρχης ὀὲ της σ3ο μη δαμως
μεμνωμεθα, ο κεῖται παρα Σοφοκλεῖ. Idem p. I 332, I 8. το δὲ χρεωμενος πλεονασμον ἐχει του ε κατα την α'χουσαν, όποῖον καὶ τὸ μεμνέωτο. οὐ τὸ απαθὲς δίχα του ε, ως δηλοῖ παρα Σοφοκλεῖτο , οὐδαμως μεμυωμεθα. Bel e factum, quod scriptu iam μεμυωμε ex laoc loco at illit Granimaticus, de qua vid. Si scher ad Weller. II. p. 4- . Selaneider ad Xenopia . Cyropaecl. I, 6, 3. et ad Anab. I, 7, S. Nain laost vulgatiar, perinde ineptuni est ac si avis Iatine dicat: id agite, ut nunquam regiani nisi u i recordemur, vel germanice: Iassi uns ni e-mais de iner Regieriing geden Icen. Ut a nobis consti trutus est locus, sensum praebet hunc: utinam rΘ-gini in is tali numquam sie recor iemur, ut, a quo Prius erecti sinitis, eidem rarina ct nostrae culpam tribuamus.
V. 62. Eustathius hine habet ορνιθι αἰHain pag. 8OS, 12. V. s . κενόν, quod Suidas praebet, non speronendum est. Sic Aj. 9 8 6. ως κενης σκυμνον λεαίνης. Eu resp. Orest. 687. ανδρων συμμάχων κενὸν δόρυ εχων. V. 66. Eustathii iis p. 484 , 34. πόλις γοῦρ οI πολῖται εἰσί, κατα τό. ουδέν ἐστιν ουτε πόλις Ουτε ναυς πη-μος ανδρων μη συνοικούντων εσω. Idem p. 638, 1 o. πόλις γαρ οἱ πολῖταί εἰσιν, ωσπερ καὶ ναυς οἱ ναυται, κα- θα και Σοφοκλης δηλοῖ, λεγων, ως Ουἰέν ἐστιν ουτε ναυς, ουτε πολις ἐρ. α. μ. σ. g. Idem p. IO46 , 3 a. ἐπει καὶ ταυτον πολις και πολῖται. οὐὀὲν γάρ ἐστι πόλις ἐρημοοανδρων κατα τον Σοφοκλεα. Similiter Thentistocles dixerat, homines, non maros , est a vi hes , notante adversionem fabulae Gallisam Daeterio. Verba ανδρων - ἰσω
385쪽
fm non ερημος pendere, sed genitivos esse absolutos puto. V. 6 8. γνωτα κουκ αγνωτα μοι. Sie aptui Homeriim Iliad. Z. 333. Εκτορ, ἐπεί με κατ α σαν ἐνείκεσας, οὐδ' υπὲρ
ad quem versum Eustathius p. 64s. ἐπιμονην Ο λόγος εχει την κατ ηθος αληθευτικην. ἔτι ἔμοιον παρα τε φιλομήρω Σοφοκλεῖ τί, γνωτα κουκ αγνωτα μοι. καὶ τοιηθυς οὐ8ε μητρὶ δυαερνς. καὶ το , ουτε τι του μη θανεῖν προμηθης τό τε μν βλέπειν ἐτοίμα. Duo postrema exempla in Eleetia sunt 9 29. o 78. 924. 1 74. Addhre
poterati ex AJaee 2 89. ακλ τος, οὐθ' υπ' αγγελων κλη- θείς. B r u n c k. Γνωτα κοὐκ αγνωτα μοι affert etiam p. 383, a L. De collocatione verboriun g παῖδες οἰκτροιvide praeter ea, qtine notavimus ad Antig. 734. Schae raran in Melere. mire. p. 114. sq. Eam nuperrime Virdo eius in ephem. Ienens. 18O8. n. III. p. a Z9. si e defendit, ut vocem ae non vocativum ateticuli, sed viri hρνμα κλητικὸν esse moneret, securiis Grammatie Os Grae. eos, quoririn loca collegit Pischeriis in An unaci, e . ad
V. 6O. Hunc locum imitarias est Argonauticoman poeta II. 63 I. ε
386쪽
V. 62. Seneca Troad. I 64. Sira quemque tantum, me omnium clades premit. I. 6s. Eustatisius p. 79S , 62. ουκ εἰπεῖν παροιμιακως καὶ αυτος το , ωςτ οὐχ υπνω γ' εἴδοντα μ'ώξεγείρεις, ο κεῖται παρα τω Σοφοκλεῖ. -- Sellaeserus ad Moselai Idyll. p. 23 S. e 1. Manson. prο υπνω scribet is dum suspicuur ἴπνου, quod et niihi melius esse videtur. Literataim ου et ae satis e Iebra est permutario. Vid. var. Iec t. ad v. I pS. et 884. V. 7Ο. ἐμαυτου γαμβρόν. Graecis γαμβροὶ appellantii r quicumque per nuptias adfinitate june i sunt; generi, soceri, urioris fiat res, sororum mariti: quo postremo sensu, vel etiam generaliori accipienduin in Sarpedonis Oratione, qua Hectorem objurgat Iλ. E.
74. φης που ατερ λαων πόλιν ἱειμεν ηδ' ἐπικουρων,
οῖος συν γαμβροῖσι κασιγνητοισί τε σοῖσι. ad quem locum Eustathius p. s a. γαμβροὶ νυν μεν, οἱ κοινως Ουτω καλούμενοι. η δε τραγωδία ἐν τω, κηδεύσας καλοῖς γαμβροῖς, τους πενθερους δηλοῖ, ως καὶ αυτοῖς κα- τα γαμικον κτηθέντας συναλλαγμα. και Ο παρα Σοφοκλεῖ ὀὲ Οἰδίπους γαμβρον εαυτουτον της Ιοκαστνς αδελφόν Κρέοντα λέγει, ως ἐξ ἔπιγαμβρίας συγγενη, αλλαχου μεν τοι iκηδεστ ν, κυριολεκτων , αυτον λέγει ἐν τω, αναε ἐμὸν κηδευμα. Sic nominis πενθερος late distunititur significario. Vide Lexicon. Sororis maritiam notat apud Eurip. Elect. I 29 . Boanck. Valet igitiar la. l. ut n1ontrit Musgr. Pollucis illud lib. III. feci. 3IJ: συγκεχύκασιν οἱ ποιηταὶ τα ονόματα. M u s g r. V. 73. χρονω. Sie si scripsit Auctor, interpretandum erit: tempora quod iter Dile necessa
387쪽
rio exigit. Sed cuni hoe duriusculum sit , malim, ευμμετρουμενον ὐ όδω. Et me temporis spatium c ii m i t i n e r e comparantem, anxium j a inta ab e t k quid sibi contigerat. Mus gr. V. 74. εἰκότος πέρα , ultra q u a m a e q u u me r a t. Μ u S g r. V. 7s. Purgoldo in ObT. eriri. p. 2o . χρόνου in χρονον mutanti non assentior. V. 78. οχε γ' - Sie recte B. et Schol. Perperam a librariis niuratum fuit in οἱ δε τε , quia prius τin εχ καλὸν σό ν εἰσως, acceperant pro τε. At valet τοι. αλλά τοι καλως ει-ας - ' oιδε γε αρτίως - Istudiat saepe alias, valet γαρ. Praecedenttia enim coriis firmar. Brunck. Non potest T post συ pro τοι accipi, quae caussa fuit, ut scripturam loci mutarem. U. 8O. E ταρ, utinam. gl. aDa δν. Libroriani omnium lectio est ἐν τύχεν γέ π, quam adgnoscit Eusta latus P. IIS 4. et alibi: et retineri poterat. ΝΠai- Iominus cereii luna mihi videtur, ut elegantissima est, Marklandi Emendatio in nota ad Euresp. Suppl. II 4 .τως, eui respondet in proximo versu ωοπερ. Sic in Aj. 14 o. ἄοπερ - τωρ. In Aeselayli S. Theb. 48 s. ιως δ' υπεραυχα βαύουσιν - τως νιν Ζευς ἐπίδοι κοταίνων. Ilud. 639. τως, sine relato ως , cums vicem sustinent verba
Toν αυτὸν τροπον. - σωτηρ nomen est substantivum
pro adiectivo positum, erius rei apud Poetas, non Atticos solum, sed quos eiunque exempla pastina obvia. Vide vae notavi ad Apollonii βοτ ρα αυλιον Argon. IV. 1a s. υβριν ανέρα τιμησουσι legitiir in Hesiodi Εργοις 274. Plurinia exempla collegii Eustathius ad od 1s. A. P. I 484. Bruncte. Nihil iiiviris libris mutandum pu-το. Aeschn. S. Iua. 47 . πεμποιμ' αν ηδη τόνδε, συν
388쪽
V. 82. ου γαρ αν κάρα. Coronati enim soli domina reclibant, quimus laetae sortes olitigerant. Quo- ei rea bene in scholio additum έπί τινι αἰσίω. Quilriis vero vel tristia nilntiata fuerant, vel domum repetetiti-hus adversi aliquid acciderat, si coronas deponebant. Tlieseus apud Eurripidem Hippol. 8I 3. aussito uxoris
leto: irI ὁητα το δ' ανέστεμμαι καραπλεκτοῖσι φυλλοις, ὀυςτυχης θεωρος ων; Fabius Pictor legatus a Delplais Rotnam reve iis in se natu dicit apud Livium XXIII. II. S e aussu in ab templi antistite, si cui cor OI is laureae o r o n a e t O r a e u i ta m adrisset, e t r e ni divinam fecisset, ita coronattin navim a se Eniad e r o, n e e ante deponere eam, q u a m Romam pervenisset. Brutich. V. 83. παγκάρπου, Persecundae, qui quamquam significatus insolensior est, ita tarnen aliaria in vo eum a παν compositariam analogia defenditur, ut minio me opus sit cum II akefieldio in eXtri Lucret. παγχαρο
V. 84. ευμμετρος γαρ ως κλυειν, satis enim propin malis est, ut nos exa liat. Burgemus, λεγειν pro κλύειν postulari opinans, male coniecit ξύμμετροι. V. 8S. κ δευμα, Pro Oος κ ὀεστης. Sic
389쪽
Ia 3τ. ω ευγγένεια πατρος ἐμου. et Plao eniT. 298.ω ξυγγενεια των Αγηνορος τέκνων. pro ω ευγγενες. Et sic saepe res pro peisina, seu, ut
baibale loquuntui', abstractum pro concreto ponitur. Infia 12 8. τυρροπίδος ουτω πεσούσης, Pro τυραννου ου
πεσόντος. De hoc scheniate plura ad Anti se Is 6.. 7 8. B in k. οἴναε. Eo nomine compellari solebant non reges tantuin, sed legum filii et consanguinei, deiuqueuit is cuIuscunque pio coies. Vide ita si a v. 93O. 9o a. Antig. IIo 3. Oo 9 et ad Eurip. Happol. 88. Mus gr. Verba αναε ἐμον κνῖευμα afferi Eustath. P. S73, I. V. 87. δύσφορ'. Sic e ld. omnes, quod Q versimode in glossis exponitur: τα δοκοῖντα. σχέτλια.
quam interpretarnentum. BOIn etc. και τα ὀ φορ'.
n Bibl. d. alten Liter. u. Nun st, St. a. P. 236. et Sc laneidei us in ed. rec. Lerici Graeci S. V. τρόπος vertendum Putant: quae aversio s. reparatio mali adhiberi debet 8 sie enim melius convenire Geontis responsionem. At primum quidem istam voc. τροπος significationem exemplis vellem adstraaxissent; deinde, si vel maxime de ea constaret, obverti tamen posset nubes loco.
390쪽
terrogationibus constanter Inodun ac rationem significat, v. c. ap. Aristot. Potit.. a. τίς ουν ή τρόπος ε σται διαλογης των ψ φων; Eurip. Hei c. F. 966. τίς to τροπος εινωσεως τηςδε', et q. s. r. Statuendum Ha-que, Geontem pratis ad ea respondere, quae priore loco interlogaverat Oedipus; quae Posteriore , de iis paullo post exponentem. V. I l. ως τηνς α α χειμαζον πόλιν. Opti: ma
Libra omnes τόδ' αLae. Vertim nonduin ficta metitio eaedis definitae alicui's personae: pi otius e ex iii doletinguae diei debuit ως αιμα χειμαζον πολιν : non veto Mμα τοδε, qu uiri nihil praecesserat ad isti: d τόδε ieiecti possit. Acute vidit eruditus fritannus τοδa in τηνδε murandum. Accusativus ως αἶμα χειμαζον absolute positus pro genitivo, sciae ima est Atticis scriptoribus perquam faInitiare. Aristophanes in deperdita sabula: αλλά. το συόφιον λυθέν. τα κάρυα μου 'λπιπτεν. ubi, sive nominativus, sive accusativus est, positus in pro τοῖ στροφίου λυθέντος. Vide Gregotium de DiaI. Att. VII. XXXV. LXXX. Κusteriam ad Comica Plutiuna I. et quae notavimus ad Ranas I 37. Brainck. τηνδ' vertim putat euam Musgravius. Ego non Heni. Pronomen oti interdum si e ponariar, ut ad ea de natim spectet, quae in sequentibus commemorantur, ostqueas. de quo di turus sum. Honter. Iliad. IX.