장음표시 사용
391쪽
- γένεσθε τωνδε σύμβουλοι πέρι 'et, interposito veisi, qui alterius est personae, ut in loco Sophocleo, ibid. v. I 63. i νέου δε μύθου τουδε κοινωνησατε. item Prom. 622. Iae. Ουκουν πόροις αν τ δε δωρεαν ἐμοί, Προμ. Λ- ηντιν αἰτεῖ. V. Ios. Vid. Lex. Sopia oel. in ΔΥΣΤΕΚ-
V. II o. το ζητούμενον άλωτόν. Terent. Heam. IV. 2. 8. Nihil tam dissi esse 'st, quin quaerendo investigari possiet. Bra1nci . Chaeremon Stobaei I, 9. p. 236. Heem οὐκ εστιν οὐδεν των ἐν ανθρωποις, ο τι Ουκ ἐν χρόνω δετουσιν ἐξευρίσκεται. Nostririn locum citat Stobaeus Seran. 29. V. II a. Violata videri potest lex verisimilitudinis eo, quod poeta nescire mit Oedipuna Iasi interfecti historiam , post tam diutumiam cum Iocasta consuetiistinent. Verum et ipse paravit excusationem V. I 2 8. seqq. 2I8. seqq. et Aristoteles de Arte Poet. XVIII, 14. atque XXV, 8. ed. Heran. V. Ia O. ἐξεύροι. gI. AG τοῖ μηχανην δοίη.BOanck. Coni Oebana ἐκφέροι. Sed et vulgata eundem forte sentiam pia elui erit. Sic TIaclain. a S.
392쪽
- 369 Mη μοι το καλλος ἄλγος ἐξεύροι ποH. Confer Eurip. Ιon. II 37. Orest. 1 IS 8. et ad A). 62 I. 6I7. Mus gr. Eupolis ap. Atlae n. p. 623. E. Και μουσικη πραγμ ἐστι βαθυ και καμπυλον, αεί τε καινον σξανευρίσκει τι ὀντοῖς μι-ειν γε δυναμένοις. ut loeus restituendus esse videtur. V. 124. Distinguetati irin:- ει τι μη ευν αργυρωἘπρασσετ ἐνθέ , Ω τόὀ αν τόλμης εβηι ii o m o d o i g i Gi r la t x o, n i s i h i n e , i. e. ex haeregione, pecunia su b o r n a t u s esset, in tan tum a laetae proc essisset 8 Mus gr.
U. I 38. αποσκεδω. Attica sutura Arnia pro αποσκεδασω, de qua vide quae notavi ad Cornici Ratias a 98. In Vespis 229. εαν περ ἐγω λίθους εχω, πολλῶν δικαστων σφ3κιαν διασκεδω. Aese lus Prom. as. παχνο Θ' ἔφαν ἡλιος σκεδα παλιν. ubi σκεδα non praesens est pio latituo, sed purum puriit a furiaraim. In Emi p. Phoeni T. 6I6. ἐξελῶν. In
Oecl. Col. 426. κατασκιωσι vela suci ra sunt Dimae eonistractae, prO εξελασα ν et κατασκιασουσι. Nihil aphni Atticos Poetas frequentius. Brunck. V. I 42. βαθρων ιστασθε. gl. ανίστασθε, ανα-στητε απὸ των καθεδρων. Sedebant enim ad aram pro sup plicum mole. Vitae Ued. Col. II S8. B r u n e h. Iστασθε,
393쪽
exsurgite, a us e re n tes h i n e ram o s h o se e suppli eatorio s. Diserte jubet Sacerdotes cum Suppli- eum Erege ciis cederer alium mox dimittit ad concionem populi Thebani convocandam. Saceidos, in petrata re, eiijus causa eonvenerant,' eum pueris se discedendum accin it: et tamen fueriint, etiam docti Viri, qta contende te noli dubitarint, hae erisOtes per totam fabulam in scena manere, exque sis Chorrem constare: Amni mique, Sacerilotem Coryphae una, euin se. qui eum Oedipo collo curias erat, cliscederE parantem, non reliquos Sacei dotes ex sedilibus voce exci. rasre v. l47. sed tantiam. . Uerum et sic Oedipus ipse παίδων nomine totum Supplieantium gregem, in iis ergo Saeeritotes, eoni pellat v. 6 8. Addunt non
apparere, quid populum vel proceres Thebanos ad oedipi fores tam subito compulerat. Facilis responsio est: ideo ad vetvsse, quod ab Oedipo ipso per nuncium
arcessiti sierint v. I q. Atque haec etsi leni forte in liquido constititant, lubet tamen alia noni ualla strie Xere. Illud igitair nonne talorum a Supplieibus manifesto discrimnat, quod hic, INON a primo in scenam ingressu, adeo anxie quaerit, quale fuerit Phoebi responsum; illi contra a Geonte enarratum audiverant 8 Alteriun est, Choriani infra v. 93C. 9I I. -ανακτας a J eastavo eam. Denique, in ta agoediis Graecis semper, si bene memini, Choriis paries a cantu aliquo auspicariar.
394쪽
κ. τ. λ. Vide infra ad v. IOI a. U. ISI. .Ω, Διός. Initium hujus odae in stro. phen et antistroplaen dispertiendoni esse actite vidit Heathius: qui et strophen voce φαμα , antistrophen vero vῖν teri unam a bitrariar. De reliquis asseruior: illud non concesierim, resecandum esse I πόποι, multoque mihi probabilius fit desiderari vocem in ultimo stro,pla es, quam sic serie suppleveris:
Ελθετε νυν, ω πόποι. Antistr. Ibi d. 'I. Διος - φατι. Interpretis vicem praestatat Aeschylus, Eumen. I9.
Διὸς προφητης δ' ἐστὶ Λοξίας πατρίς.
Adde et virgil. Aeneid. III. a I. M ii s g r. R I 3. ειτέταμαι. Sic libri omnes. tIl. Λυοδειγενομην, η μετέωρος. Quod permnet quidem ad 6πLταμαι, quomodo Poetam scripsisse olim opinatus sumi Sie Antig. I 3O7. ανέπταν φόβε. Eurip. Suppl. 89.
φοβος μ α πτεροῖ Σed nihil mutandum. ἔκτέταμαι Triclinius recte exponit e veteribus scholiis, quibus integrioribus usus est, quam erant in exenaphiri a Iano Lascare edito. Eodem sensu ἐκτέταμαι accipiendum videtur, quo παρεταΘy apud Comicirim in Nubibiis at 3. tibi masticiis ait, Euboeam ab Athenientibus duce Periele vexatani fuisse: υπὸ γαρ υμων παρεταθη καὶ Περικλέους. Inest liis verbis cmaciatus notio. Sie apud Plutarchirin in Solone p. I 9. παρατείνεσθαι πόθω. Ex eia. :.J Boanck. ἐκπ ἔταμαι corrigebat I. ennep. ad Phalarid. P. Ivs. contra v. 69S. 486. pri πέτομαι scribebat
395쪽
τέταμαι. De utraque emendatione Valekenarius, o Quae tentantur, inquit, Sophoclea mihi quidem seniper visa fuerant eleganter in vulgatis edd. scripta, in Oed. T.
v. 49 S. 436. sic in ei d. M S. Paris itisposita:Πέσομαι δ' ἐλπίσιν,
ουν ἐνθαδ' ορων, ουτοπίσω. ad quae vectum Mετεωρισθθναι , et aves in aere μετεω- ρο , Optime eomparavit in transcuisi Dorvillius in Charit. p. 342. OZ. LipM In spem inee tam prominentes, instabiles semper et fiuctuantes, sive μετέωροι οντες ἐλπίσιν, a Tragico, in talitriis novatore, conrinode dici Poria emant in Choraco carini ne, ἐλπίσι κετόμενοι: ubi Senatores Thebani super Oedipode Rege inter spem metunaque erant suspensi. Nevae alteriun amici lavit O conrinentiana in ciusdena ri aisgoediae v. IS 3. qtierit meo quoque iussicio lecto cep t
bat Hermanni sentencia, ad Eum p. Hecub. S g S. ἐκτέταμαι inde e Xplicantis, quod Eκτείνεσθαι proprium sit uertaini de mortuis, doce iue Gaiaheio ad M. Antonium IV. 3. p. 93. Hanc in teipretatione an egi egie fir-niat locus Eum P. Med. εν γαρ ἐκτενεῖ σ' ἔπος, ubi Porsiniri: o ἐκταδ ν κεῖσθαι phrasis bene nota. de qua vide Toupium ad Longin . p. 367. Wagnem ad Alci-phiron. III, 22, 1 6. Sc laaesei . ad Lan ibertu in Bos P. 6o. ErfJ Quidni porruit Medea dicere: Uno aris gum e n to i t a t e PIO sternam, ut q u a s i mor. tuu s 3 aceas 3 Νeqqe durior est Inetaplaoia, quam in Platonico isto, παραταθηναι γελαντα. - παλλων. Activum pio passivo. Vide ad Elia i p. Plaoeniis. II a. Bacch. 799. C 'clop. 166. Mus gr. Item ad Bacch.
396쪽
Loeunt in Al dina editione bene in teipui etiam non intellexit Iolan iriis. Nuuq hie est intera oetatio, cujus ista una post χρέος poni non debuit: ἐκπέπληγμαι φοβου- μενος τί ἐξανύσεις. B r u n e k. V. I 9. κεκλομένω. Refertur ad proxini uni μοι. προφανητέ μοι κεκλομένω. Exaltat hitis p. VI q. eritreuia res κλόμενος Ἀieriar: η γαρ έκεῖ λείπει το εἰμί, y το κεκλόμενος αντὶ του κέκλομαι εἴληπται. Hae ratione quodvis sdrmonis viti uin detendi possit. Bruti cli. Eustathia lectionem verissimam esse judicat Hermannus in Notis MStis. Musgr. malebat κεκλόμεθ', ω V. I 6O. Γαιαρχον. Recto Hetthius se voeari censet, ut tereae Boeoticae tiri racem. inon enim I)iά-
. nam vulgarem hic intelligit Poeta, sed speciatim illam, quae Boeo sis Αρτεμις Ευκλεια audiebM. De ea sic Pli1- , latethus in Arris ide: εΘαψαν ἐν τω ἱερω της Εὐκλείας Ἀρτεμιδος - την ὀ' Ευκλειαν οἱ μὲν πολλοὶ καὶ καλοῖσι καὶ νομίζουσιν ' Αρτεμιν, ενιοι δέ φασιν, Ἐρακλέους μεν Θυγατέρα καὶ Mυρτους γενέσθοι τηο Mενοιτίου μεν Θυγατρός, Πατροκλου δ' αδελφης ' τελευτησασαν δε παρθενον. εχειν παρα τε Βοιωτοῖς καὶ Λοκροῖς τιμάς ' βωμος γαρ αυτν καὶ αγαλμα παρα πασαν αγοραν ἱδρυται, καὶ προθυουσιν αἴ τε γαμουμεναι καὶ οἱ γαμουντες. Vol. I. p. 3 3 1. E. Fanum ejus Thebis conanient orat Pausanias in voeot. e. I p. init. Eam hoc in loeo intelligi testatitu quoque verus Scholiastes. Aese hylus : προστατηρίας 'Αρτέμιδος aὐνοίαισι. Sept. e. Theb. 4S6. Μu 1 gr. V. I 6 I. Scholiastes Edιλεα no nati v uni esse eenset pro Εἴκλεια, quo nomine Diana apud Boeotos et horarin vicinos Plataeenses culta fuit. Vide Plutare lium in Aristide
397쪽
- 3 4 - ραχ. Vide notam praecedentem. - Αυκλεῖ. Libenister legerim, si per ni et mani liceret, Ευηλεια. Mus gr. E istat hius p. 1 I Si , a s δε τόπος του δικαστηρίου κυκλος δια το πολυχώρητον του τοιουτου σχ ματος. οθεν και Σοφοκληρ κυκλοεντα θρονον αγορας λέγει. Idem P. I 3 3 1, 6 C. και Σοφοκληο δη που κυκλοεντα Θῶκον αγορας ευκλε λέγει. Pro Θρόνον Casa botius ad Theophrastum p. 38.ed. Fisela. repotii holebat oπον.
Nonio servata: Nec granciri fetuis una fetum a posse,
398쪽
posse, nee mite se ere. Nempe arbitrabantur olim Deos la omittibus iratos ob aliquod unpium facinus, mutibus teriae obesse, fetusque animantium peIdere, donec placarentur, expiato scelere. BP ne E. V. 373. μειν. gl. θρηνητικων. Eurip. PhoenissIo46. Hλεμον ἐστεναζον οἴκοιο ἰ ῖον βοάν, δῖψν μέλος. ἀνέχουσι. gl. ανεσιν εχουσιν, αναπαυονται. Bra1nck. Euis stat hius p. I 2O, IO. οτι δε ἁφαίρεσιν επαθεν ὀ Rς του ἰωτα, εἴτε απo του ἰω γίνεται, εἴτε από του 'μι. νατα το πλ
ρες γαρ τετρασυλλαβεῖ . 'ῖος. καὶ ο τι Διονύσου ἐστὶν ἐπίθετον. καὶ ρτι καὶ παθει λοιμώδει ἐπιτίθεται, ΟΦεν καὶ παρα Σοφοκλεῖ Γοι τρισυλλάβως η τετρασυλλαβή ι ῖοι κάματοι λέγονται οἱ λοιμικοί. Uid. etiam Lex. Sophocl.
V. I Z. κρεῖσσον - πυρός. , Provectium, quo significatur mali celeritas et vehementia. Habet et Euripides Hecub. 6O8. Mus gr. De comparativo κρείσσων, graviorem, Inolestiorem significanta vide Musgravium ad Eurip. Troad. ao4. et Thomam M. P. 6 3. Heranan n. ad Viger. P. II 4.
V. I78. σπέρου Θεου. Nemnem praeterea n vi qui sie Plutonem voeaverat. Πόρευ Ἀχεροντος ακταν παρ
399쪽
V. I 84. ακταν παρα βρομιον. Lego αὐταν παρα- βωαιον , e i u la r u ni e i r c a altaria; quale in ex habetheschyl. Sept. c. Theh. 97. et sem Mus gr. Hanc emendationem, quae Briincisio egregia visa est, pio- tulerat jain ad Eurip. Herael. 44. . ea tanturn abest, ut necessalia dici possit, ut numeroriam rationi ad vera setur. Niliit sanius lectione libroraim ακταν παγα βάμιον, i. e. ad araru m gradus. ακτ' interitum
eminentiam significat, ἐξοχην. ut bene h. l. interpretatur Scholiastes. Sic Aesethyli Choepta. 718. χωματος de sepuletari tumulo dictum.
V. lῖZ. λααπει. Audae iam hujus figurae mitiis garo videriir ixaeeorum eonsuetirilo. Sic enim λαμπρίφω' iis et ara vox est; Pollue. lib. l I. se G. I I 6. Plutare laus de Uictius Mulieri ώς δὲ εἶδε πεπωκότα, λαμπρὸν ανωλόλυξε, Vol. II. p. 268. M u s g r. V. 1 88. ομαυλος. gl. συμμιγ e. BOInck. Helyehitis: ὁμαυλον, ὀμόκοιτον, όμου αὐλιζόμενον. Μu gr. V. I9 . ευωπα. vocativus a recto ευωπης, quod nescio an feminino genere uspiam suuspiam J oemarear Tritiam est aυωπιο in pulchi citius inis laude. At si eadem
400쪽
ituans loci aliena non est, favet analogia re eepino te. etioni. Ex ed. νm:.J Brunck. Bene quidem, uio. do eam vocis a Glo significationem esse constaret. Quapropter malui marii HeIui anno, liuerpunctione mutata. ευωπα pro accusativo habere ad αλκαν reserendo.
V. I92. αχαλκος ασπίδων. Il. αοπλος σωματικωνοπλων. Sac in El. 3λγ. ασκευον ασπίδων καὶ στρατου. Ia
R I94. παλίσσυτον δραμημα νωτίσαι. gl. παλιμυομησαι. Supplenduna est ώς, quod in glosia otiam noratum. Est autem baee ellipsis tu precibus niaximo sollemnis. Vide Comio uin Thesmoph. a 36. 8an. 486. vro Pridem intellecto liquEt copulana Ta in v. I9O neutiquam delendam esse. Br uns . νωτίσαι, ter g ad aret Disi liroes by Corali
