Sophoclis Tragoediae septem ac deperditarum fragmenta emendavit, varietatem lectionis, scholia notasque tum aliorum tum suas adiecit Carolus Gottlob Augustus Erfurdt, Aa. Ll. M. gymnasii Merseburgensis collega 3. Accedit lexicon Sophocleum et index v

411쪽

φθογγὴ γαρ ου λευσσεται παντως , αλλ' ἐλκουεται. ως χρῆναι νοεῖν ἐντελῶς. οτι καπνὸν ἐλευσσομεν καὶ φθογγῆν κούσαμεν, εἰ καὶ σεσίγη αι το τηο ακοῆς αφελῶς η γορ-

τως. Huius idiotirini, cuius tamen exenipla at ud utrimque linguae scriptores passim obvia, ignoratio vel doetis Daucti suit. Cave credas quidpiam deε si, in haephrasi Aesehinis eontra Timarci tana: μη γαρ υπ ἐμον λεγόμενον. ἀλλα γιγνόμενον το πραγμα νομίσηθ' ὀραν. Ad quem locinti Reis kius p. 6 I. P O st λεγόμενον videtur ακουειν deesse. Nugatur: non magis ibi deest, quam in hoc Aesch li ve u Prom. al.ιν ουτε φωνην ουτε του μορφην βροτων

του υπισχνουμαι τιθέμενον μελλοντι συντάσσεται , ως το, ηύξατο τω Ἀσκληπιω ταλαντρν δωσειν, παρα Λιβανει, καὶ παρα τοῖς αλλοις πασιν. αντὶ δὲ του ευχην και οε - σιν ποιουμαι εἰς ἐνεστωτα παρωχη αένον ἐκφέρεται, ως καὐτὸς ουτος ανω προυφη. ἐκτρίψαι καὶ παθῆ λέγων. καὶ Πλα. σων ἐν Ἀειοχε. εὐξαμενοι τὸ κρατιστον αυτοῖς γενέσθαι. Non maliuni huic praecepto tribuetulum videtur '. V. aris. ἔχω. gl. ὀυναμαι. Brunck.

V. 277. τὸ δὲ ζετημα. Nominativus solutus

non vero qm vice genitivi est, et I .ari noruni ablativo

absoluto respondet; sed per Quod a in et expli. ealidiis. Vide Valekenarium ad Phoeniss pag. I a. Aliter hie locus expediri etiam potest, sul,lὲria distin

412쪽

υς Φοιβου τόδε το στημα, εἰπεῖν, ορτις εἶργασταί που. Vel acurare , transposita sequenti distinctivi e , ρο δε του πεμψαντος Φοίβου το ζητ μα, εἰπεῖν. οςτις ποτὲ εἴργασταιτοθε. Prima ratio omnium videtur optima. BOIn etc.

Prorstis neglexit eani, quaa mihi quidpin prae ceterris plaeet: ην δε του πεμψαντος Φοίβου τὸ 5τημα, εἰπεῖν το-δε, οστις ε γασταί ποτε , ut τόδε sit superflumn. U. 2 8 . σκοπων. gl. ζ των, ἐρευνων. et 29 I. sa9o.J σκοπω , ἐξεταζω. B r u n e k. V. 2 87. Κρεοντος εἰπόντος. Animum ad hoe advertisse, eum ad Oedipi et Geontis Ilargimn pervene ris, non in mile erit. Oedipi enim suspieiones, nunt-nae alioqui absuritas , illitis vel maxime eonfit masse videtur, quod are esset tili Teiresiae consilium ipsi a Creon.

re primo suggestum erat. Mus gr. V. 289. κωφα. gl. ανισόστατα. - παλαια, σα

Θρα. B r u n e k. De voe. κωφος vid. Cora i ad Heliodor. T. II. p. IS a. R. . V. 2 92. τον δ' αντ . Anonymus Anglua in Burioni Pentalogia conigendun suspicatur: σον δὲ δρωντ, malus v. 2 9 . ubi Oedipus: 'στι δρωντι ταρβος, ουδ' εποι φοβεῖ. Ingeniose profecto, nec repugnant usu, quandoquulem ό δρων pro a δράσας etiam Antig. 3I9. legitur. Nihilominus vulgatam stare posse putaverim, si vecto ἔχει seq. versu non rον ἰών respiei dicas, sed, qui loquentis animo obversabariir, interis

laetorem. U. 294. Glossa: τας σας Σκουων τοιαοδε καταρας

οὐκ ἡπομενεῖ σιγη φυλαττων. B r u n e Ic. V. 299.

413쪽

Sie Aeschylus: 'Κυ ίσὶ νωμων καὶ φρεσιν - Xρηστηρίους ορνιθας, Sept. e. Theb. 2s. Euripides: ρ ξειο τ ἐνύμων , Phoe.niis , 29 . Plato in Garylo: το γαρ νωμαν, καὶ το σκυ πεῖν. ταυτόν. p. 82, E. H prodotus: νομῶντες ων σῖτα ἀναιρεομένους τους Δαρείου ΙU. II 8. Mus gr. V. 3 O. μαντικῆς όδίν. gl. μέθοδον. Frequens usus nominis όδος pra, modo, raraone. Vide indi- eern nostriam in Aristophanem, Euripidem Hec. 734. Phoen. 9aa. Hippol. 29 I. 394. Heretici. a 37. Boinci . V. 3 3. έν σοί έσμεν. in te sumus. id est , in te o m n i s p o si t a e st spes ri o st r a. B in eli. V. 3 1 4. εχοι τε και δυναιτο. omissum To. de qua ellipsi eonf. Hemnannus ad Viger. p. 72 S. Scla Reser. ad Lantherium Bos p. 476. et Matthiae Gramna. Graee. P. 4O8. Pariam apposite Vauvillerius eo naparat Trasiminia 93. ulu vide quae notavi ni S.

. V. 3 I Τελν λύει φρονοῖντι assere Eustath. pag. 626, 33. Ad sententiam cons. Fur P. Piroen. 968.ed. Pors. οστις δ' ἐμπυρω χρῆται τέχΗ, μάταιος.

V. 3 6. ταλα γαρ καλως εγώ. Vere haec Hea-thius eorrirpis esse judicat, in emendaticio non aeque selix. Legendiun mique:

Sic enim ego, cum qi e maxime fae tu uti. Ita essent, se irem, scientiae hujus fru-

414쪽

eti ni abieci: alioqiii in intine huc vetiissem. Ταυτα pro κατα ταυτα. Victo Aj. 679. 67o.) Suidamin ταυτα τοι. M u s E f. V. . 3IJ. λωλεσα. 'L ἐπελαθόμην. re et . Ut σωζειν pe adhiberi r pro tenere naen oria, sic Aολλυειν miltiberiar pro oliti visei. Vide quae notavi ad Euii p. Baechas 782. et Hippol. q9 I. Niniis sacete i o e u m hunc vertit Iolinsontis: οὐ γαρ αν δευρ' ἱκόμην. a i i o ii ii i n h ti e n o n venissent: nempe εἰ ἔσω μηνα α : εἰμ' ἐπελαθομην. Qiai popularem sinam merito castigat Io. Biarion , eo non suis perspicacior. Locias hie, si quis alius, saniis est. Brunck. Illa de verbo 3 ν observatione usus non infeliciter emendasse milii videor Eurip. Suppl. 838. Scribendum enim puto:Nελλων τ έρωτφν, ηνίκ ἐώντλεις στρα Γοους, α φνσω, τους ἐκεῖ μεν ἐκλιπων Ε κτα μυθους - Aliam iniit rationem Iacob L in Exercitati. crit t. in Scripti. veri. T. I. P. 88.

V. 327. δ' οὐ με ποτε ταμ' ἐεινείπω. Sic

ex indole linguae legendum est. Vulgata lectione nihil mendosius: έγω δ' οὐ μη ποτε . ταμ ως αν εἴπω. EX his apud omnes constat nullirin sensum elici posse, in quibus nulla quidem est legitimae constraretionis sorana. οὐ μη eum futuro indieativi vel aor. a. subaunctivi conis strentur. Peispieitus est sensus: Οὐ μη ποτε εἴπω ταμα, γουν την ἐμην μαντείαν, ως αν μη ἐκφανησω, ηγουν φανερα ποιησω τα σα κακα. Sic recte glossa: unde non aliter serapsisse Tragicum liquet, ae edidimus, οὐ μηπου ταμ ἐξενείπω. Bi compositi verbi, lihi amoriun errore perquana sollemni, exciderant praepositiones. ἐνέπω apud Tragicos frequens est, quo in vecto liquida

415쪽

geminari solet, metri lege plerum quo id flagitante. Eustathius ad Odvir. p. Iast. τρ ὀὲ εννεπε πλεονασμον ἔχει τοῖ ἔνος ν. καὶ δηλον ἐε ων πολλαχου τo ένεπω δι ενος v ἐκφέρεται, απα τῆς ἐν προθεσεως καὶ του επω, ἐξ ουωαὶ το επος. Verbo ἐξενέπω usi sunt Pitulariis olymp. VIII. 2 6. Apollo ilius I. 764. Dionysius Perieg. S 6 6. Apud Eurip. Baechis Ias s. oecum it alii ut i leo inposi. tuna ε πειπεῖu traiici magis apirii Tragicos ob tum quam uενέπιιν. Utrumque legit inriun est et extra omnem suspicionem. t Adimovera hnc potest Scholiastae observatio ad alaemiis Oedipi v. t 6 8.. πιον αὐτον τα πολλαῖς , πσχρῆσθαι ταῖς προέλσεσι. Ex ed. recenνJ Braan k. Buri aris nuria obta udit Sophoeli, cuius ipsum fortasse piguisset, si V uvisterii nimis profecto eo iueinptini lia. hiti adversarii, notam vel nispicero vignatus esset vel diligentius perpetulere. Nain, quae ille desiderat, verbi ἐνεα- sivρ ἐννεπω eum I scripti ea empla in omni

Graecitate mistra viaeras. Musgr. legendum coniicie. bat ταμ' se xαλ' εἴπω - N u ii ii u a m d i e a m ua e a' u a m h o n e st a sint, na rara mala p at e sa. ciam; vel, ne P a Darpia esse ostendam Equidem ego correctioneni ex tribui ab Heran anno iii

ephem. Lips. 18o6. n. 39. p. 619. Propositam, ταμ, ησθ' αν, εἴπω. De partitilla oeu imperativo iuncta vide virum praestantassimum ad 1 iger. P. 73 a. 736. Possit etiam si e loeus constituit

- ἐτω δ' οὐ μ ποτε,

. . i

Qua ratione admissa, insuper pro cap νω seri herulum so .ret ἐκφανῶ, si Dawesianus ille ea non valeret, cuius he.nori nuper aliquantum a viris doetis detraetum est.

416쪽

πέτρου φυσιν συ γ' οργανειας. Hemstectusto, viro summo, legendmi videbariar οργασειας, ab οργαζειν, quan libet materiam subigere, macerare, mo it ire. Conjectit rana protulit Bul in Icenius ad Timet lexi eon p. 1 2 9. elegantem quidem , nec tamen uSquequaque ceriam. Similis hyperbole apxul Plautiun occum iri Paenulo I. a. 77. Nam illa mulier lapidem silicem subigere, ut se an et, Potest. Ex eo. recentd B r u n e k.

V. 33 . ατεγκτος. gl.σκληρός, αμείλιητος. ατελευ- τητος, α πρακτος, αμαμπηο. Eustatilius P. 44 ι . α τελευ- τητος παρα Σοφοκλεῖ, καὶ τον μη τελευτῆν επαγοντα τοῖο

ψπουμένοις δηλοῖ εν τα , ατεγκτος κατελευτητος ΦANEI. Et sic quidem aptui eum legitur φανεῖ, non dτανς. Quaraeeasione naonebo Atticam terminationem secundae per sonae passivae et mediae sorariae nie ubique in suturas reposuisse; nec sorte doctiortina reprehens Onena effugere, quod idem in reliquis temporiinus non se eeranti ut in Aristoplaane. Quod ad sutura attinet, haud pauca supersunt in liri pressis nostris libris hunis Areteilari vestigia, lilii alioru in inconstantia, qui Mis eoidi sui fievidetur nulli parcere. Insia I 29s. ι29 I. εχοψει.

Eurip. Androna. 7o8. φθερεῖ. Baeelus 78 a. σωσει. eralia permulta. In Aj. I9I. D. praesens στηρίζει ex lubet. In Euri: p. Iplai g. T. 483. λυπει scriptum olim suisse pro λυπν Martilandus evicit. Vide Valelienarium ad Phoeniss. p. 236. Bmine Ic. Vid. Lenteon Sophocl. in

417쪽

V. 3 a. οντι - μιαστορι Pro οντα - μαστορα, mutata propter ambiguitatena constrii etione.

V. 3SI. προὐτρεψω. gl. παρεκίνησας. Brunck. V. 338. η 'κπειρα λόγωM, Aldus et eo id 'κπειρα λέγει , Glossa in aliis , δοκιμως και ἐνοχλεῖς. IiiD. εἰς πεῖραν λογων προτρέπν. I ii hoc eo l. legissae vide. tur λέγων nescio quis olini, qui inargini adferripsit, an λέγειν , Corruptani esse lectionem eonstat, unde nullus exorariar sensus. Heatltius conjecit 'κπειρων λέγεις, vel 'κπειρορ λέγων. Neutrum mihi placet: nee serem agis, quoci dedi, etsi illis probabilius st: aut sermonemn 2 msum tentas 3 id est, experiris ne,

418쪽

an iterum eadem tibi sim Mercior sy Nullus dubito, quin Sophocles serripserit plano et perspicuo sensu:

ουχι ευγηκας ' προς τι μ ἐκπειρα πάλιm, Brunck. η'κπειρα λεγειν. Quid sit, non admodum intelligo; tentabanique adeo η 'πείρν λοχῶ , 'Επεβν ab επείρομι, i t e r u ni i n t e r r o g o. A n i t e r u in i mrerrogas insidias struens 8 Mus gr. Restat, ut Astium producamus et Botiatum. Ille igitur seribendum coniectat vel : πρόσθεν, ν 'κπειρα λόγων, qua in se non es meos in perniciem tuani explores, vel :ν 'κπειρα λέγειν, quod ipsi, non aliis, puto, est τω s. εντω λέγειν. His commentis havit paullo melior est Bottili ratio, uγων a Sophoelo seraptiani fuisse edi istina antis. Veriam neque irae, neque alia tilla correctione Indigetloeus, si, deleto post προσθεν interioga iam signo , se mecum eXponas: non prius intellexisti, quain me, ut meam, tentas Z Ad λέγειν subintelligendum ωοῦτa et de πρόσθεν ἡ vid. V. 727.

V. 36Ο. Οα ωςυ γ' εἰπεῖν γυ-τον. Ad priorem PWtem interrogationis respondet Oedipus, oυχὶ εννηκκας; scilicet νε α μεν, ἀλλ' ουχ Οἴτως, ωςτε εἰπεῖν ἐγνωσμένον, οπερ ευνηκα. Ineptillimo vexiit Iolanian. BOInck. de cuius latione quid statinendum videarii ex iis viae ad praecedentem versum notavimus, sponte

patet.

V. 36 I. ευ refertur φονέα, lieet proxime prae-e edat τάνδρός. Otia ex vocum structitra suboririir aliquid ambiguitati f. Mallem fere legi: φονέα σε φημὶ τουτον, ου δετεῖς κυρεῖν. Sie infra 449. 448. τον αμυα τουτον, ον πάλαι ζητεῖς. Brunck. .ervata libro Nam lectione sic constritendunt putat Bothius : φονέα σε φημὶ

419쪽

la sint, dubitat Bui geli V, 373--τρεφν προς νυκτός. id est , μία υνυε τρεφει. gl. ορλου ἔν τω σκότει διατρίβεις, qui vertis est horiun verbamina sensus. Nemo ign0rat, quantum frequent et Sopia ocles verbum τρέφειν sensu του ιχειν, qua de re videndi Caseu honus ad Athen. p. 6 v. et Valekenarius ad Hippol. 364. DPauntur, Eorum vera est expositio in scholiis priore loco proposita; nauci non est. Male Aldus βλεψαι, et rore Upο-t laetae, ut videtur; nam hoc in nullo eod. reperi, nequidem in T. qui βλαψαι reoto babet. Planum, ut opinor, et sacilem sensum reddidi; unde ad id quod Dempus di it, nemo iam non intelligit, quid Tiresias respondere debuerit. Sequentium versitum ab stiri a senistentia est, tam in cisaecis, uti vulgo Ieguntur, , quam in Iohnsoni

420쪽

Iohntoni versione. Nempe Tiresias plane contrarium vicit illius, illi od dicere debuit: ου γαρ με μοῖρα πρός γε σου πεσεῖν. Inamo οὐ γαρ σε μοῖρα πρός γ' ἐμου πεσεῖν. In istis γαρ referatur ad suppressain seiuentiae partem, sae ite suppi 'iactam: οὐδ' αν σε βλαψαιμ' οὐ ταρμοῖρα ἐστι σε προς ἐμου πεσεῖν. Facile, ina peritis descri-henti hcta librariis, prono inina comm Mara Potueri ni. ταὀ ἐκπραεαι. gl. ταδκ τιμωρησαι. Quid velo Seel u s, maius auctorem 1 n v e st i g a s , q ia o d q u e t eipsum patrasse ii noxas. obscure loqvitiar Tire. stas, ita vi, quod is cogitet, non statim adsequi possit Oedipiu: sed nobis, qui legiariis, perspicua est sententia, modo ulcus lectionis sanetur. Iam olim vitium inolevit, quod ne sit ut orati qmdem sitiat vetetes erati ei: recentiores amem interpretes Prorsus caeci Ueriant. BOIn etc. UMy προς νυκτός. A nocte a lex is valet in nocte vivis. Vide Trachin. II9. et quae dedi ad Eiui p. Hippol. 372. Sententiam recte se cie clarat Scholiastes: propter eae citatem miserantur te omnes. Mus gr. Veiissime Brianelci ira, ab uno nu. per Bothio tis ina petitus ratiunculis, qui hiu , inani orati salie quam in gr. Hus labor foret. Ceteriina verba μιας τρέφν προς νυκτος asser antiar ab Eustathio p. 67S, SQ. V. 378. Κρέων δὲ - Particula ὀὲ in responsioni, bus frequenter inclicat Oriectiones, tu Trach. 73 a. . τοιαυτα δ' αν λέξειεν οὐχ o του κακου

라틴어 텍스트