Sophoclis Tragoediae septem ac deperditarum fragmenta emendavit, varietatem lectionis, scholia notasque tum aliorum tum suas adiecit Carolus Gottlob Augustus Erfurdt, Aa. Ll. M. gymnasii Merseburgensis collega 3. Accedit lexicon Sophocleum et index v

발행: 1809년

분량: 510페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

401쪽

dare, ut Eurip. Androna. III 4. regitur enim a πέμψον. Πεμφον αλκαν, πεμψον τε υρεα - νωτίσαι. Mus gr. i. e. ωςτε νωτίσαι. Non cogitaiiciunt esse la. l.

V. I S. απουρον valet ἐξόριος, EN toratis. Ra.dix est Ionica vox ουρος, unde et τηλουρος adhibitiam Euripi si Orest. 133 I. Amtrom. 89 O. - μέγαν Θαλα- μον 'μφιτρίτας. Intelligo male Ailanticum, tirin quod nullum. aliud aevae a magni trudine do nari me. reatur; Nam quod omnium quae tum quulem innotuerint, a Graecis longissime absit, aptissimumque adeo fuerat, in quirit pestem ablegari cuperent Thebani. C eero Somn. Scipion. cap. 6. circumfuso i l l o, quod Atl n ti cum, quod n agiIurii appellatis. Theon in Arat. Phaenom. 26. ἀκεανος δέ, η ἐκτος καὶ

et in alui stropha, me hulice, iusto ait tacitas versariues. Minime omnium de πελάσσαι persuadelus, quod rari si praeberent, equidem corrigendum putarem. Ego tutissimum arbitror , hos loeos lia constituere:

402쪽

antistr. πελασθημαι φλεγοντ

- τον απμμον ἐν Θεοῖς Θεόν. εΠέλασσον tamen oecurrit Philoct. I IAS. V. ao 3. Aυκεἰ αναε. Infra eundem inuo eat I easta v. 938. 9tc. ubi vide Scholiasten: nee silentio praetermisit Aeschryliis Sept. c. Τheb. I 47. Vide ejusdem Suppl. 69 q.

V. 2 4. αγκυλων. Genitivus pluralis nominis αγκυλ . Glosia in in embr. τα νευρα λέγει. B r u n e lc.αγκυλων. Ustu cuivis fere funiculoriam genera nomen hoc tribuit; ut funiculis nauti eis, Eurip Iph. Taur. I I9. calceor in loris , Hesycla. v. α κύλας , IOro quo eanes venatici continentiar, Polluc.. lib. V. seel. SA. Hi e neri uni aretis indicar: arcum enim gestatuit, non Dculum, Apollo. Mus gr. Eustathi re p. 33 , 3.

καὶ Σοφοκλης αγκυλα χρυσόστροφα τα του Φοίβου τόδε

λέγει V. Io . ἐνδατεῖσθαι. Vide Eurip. Here. Fur. a II. Mus gr. Ad ἐνδατεῖσθαι reipicit Eustathius P. II 42, 22. V. a 26. προσταθέντα. Radix est προ σταμαι. non πρεςτείνομαι. M u S g r. V. a T. ,, ασγλας. Vide Spania emium ad Calli, machi hymn. in Dian. v. II, ubi Dea facem utraque manu gestans ex veteri nummo ex taberiar. Διπύρουρανέχου λαμπαδας depingitur Aristoph. Ran. I 4O6. Λυκεῖ ορεα διαίσσει. Hujus satrii lae origo quae fuerit, ex simili/e Baecho sabula eonscere licet. Auctor

est Seholiastes ad Eurip. Phoenissi a 37. spontaneum ignem

403쪽

ignem in quodam Parnasii vertice vulgo visum esse, non dissimilolii forte iis quibus Castorris et Pollucis nonientribuit Antrivitas. Hoc arrapiens Euii pides Ion. Za . Bae elaum fingit noetu in eo loco rii pudiare, taedam utraqtie manu gestantem. M u s g r.

V. aQ9. χρυσοαίτραν. Lireiano itidem depingitur μίτρα. - αγα εδεμένος την κομην, in Dialogo Iovis et Iunonis, vol. I. p. 247. quin et in I Iρούλαλια, vol. III. p. 76. Mu S gr. V. 2Ia. In Antigdna pariter Cliorias Bae elauni approperare Diat, non solum, sed ευν Θυασι προύπολοις,

V. 2 I4. α ποπιμον. Hesychius: απίτιμος, ατιμος. Extat oti alii Helccio t. ΙΙ. cap. I 6 . Sic apud

V. 21 6. τν νόσω ὐπ ρετεῖν, ea facere, quaern o I b i na ara e t r a t i o e x a g i t. M u S g r. V. zzo σύμβολον. Ds quavis necessit uti ne vel amnitate dicitur. Aristoteles, de Genere et Corria pr. II. q. οσα μὲν γαρ ἔχει συμβολον προς αλλ λους, ταχεῖα τουτων η μετάβασις , et mori , εχει γαρ αμφω προς αμφω σύμβολα, itertinaque , διὰ τα συμβολον ἔνυπαρχειν τοῖς ἐφεθης. Drela utique Oedipus, non a se etapectandum fuisse, ut rein stititiosius anquireret, cum nulla ipsit necessit Io sic enina pluatiat) cum Laio riam in teice deis

ret, post id tempus se concivena e)us factum esse. Habet et aliam potestatem vox συμβολον, non peniciis ab hoc loco alienam, quae duinto an non Poetae animo simul obversata sit. Ea est, qua μετοικοι inquilini ui bis cujusvia ατο συμβοὀου κοινωνεῖν dieuiuur Aristot. Polar. III.

404쪽

ΠI. I. Idem Pitudo in libra cap. 9. Tψρηνοι κχι Καρ η- δονιοι κω παντες ρίς ἐστι συμβολα προς ἀλληλους. M u s g r. Glossa: ἐπεὶ Ουκ ἐχω τι σημεῖον. B Oa n c h. Pe Ipe Iam. Vertendum est: iis si aliquod habere in indi-c i a m : εἰ μη νδειν καταλειψόμενος. Vid. Schaef. in

γυναῖκας ἀ άνδρος τελω. Pollux lib. II. feci. I9. εἰς ἐφηβους τελεῖν. M u 1 g i'. V. 226. ἐπίκλημα, κατεγκλημα, κατ γορία. Si ein si a sa9. Passim cπικαλεῖν pio ἐγκαλεῖν occurarit. Boane Ic. cπίκλημα esle κατηγορίαν moliet etiam Eustat litus p. 1 Os 3 , a Z. V. 2 27. Post αυτος καθ' αὐτου stippi eiultun σημαι--τω, λεγέτω ομως, quod ex serie olationis intelligitati . Sic etiam in glosi a. B r u n e k. U. 228. απεισιν. 2. l. άπελευσεται. BIunck. V. 229. Pliri oldus in Obs . ei iri. p. 2οψ. cora'igebat ἔλλος pro ἄλλον. atri saltis perspicue, inquit, Opponitur hie ver us versui a 2 . Deinde, quae nostium vors tarn seqtiuntur verba το γὼρ κέρδος τελω 'γω, χη χάρις προέκείσεται rem certe evincunt. Thebanis enim, quippe subditis, rex, sicut faeit, imperare debebat, ceteros lassee exteros nisi luero atque praemio proposito Oedipus in sententiam suam perdite ere non poterat. FaPdem , ni fauor, caussae fuerunt, cur

Vativillemus αστον οἶδεν η ε ἄλλης χθονος eonaiceret. Sed nillil mutandum esse acetii alior docet loci consideis ratio. Primum enina Oedipus indieare jubet, si quis a cive Laium intei fectum esse sciat, quod satis apparet aversibus 226 - a 28. ubi ipsum, si forte adsit, occis O-

405쪽

iem ad confessionein facinoris adducere sti ciet: deinde sileri vetat, si quis peregrinum noverat eaedis auctorem esse. ἄλλον h. l. abiitulat, ut supra v. I. V. 23 I. τε . gl. τελέσω, δωσω. Forma futura Attica, de qua supra ad v. I 38. Sie in si a 4I8. I p. ἐλφ, ἐλασει. B r u n e h. V. a 3 q. ἐκ τωνδε. μετα ταυτα, dehine, Poste a. Sophoeli valde frequentat viri. fAlciphron Epist.33. ἐκ τοσαυτης συνyθείας, post tanta iri familiari

V. 239. uici sit χέρνιβας νέμειν, docebit Athenaeus, et Jus haec sunt verba L. IX. p. 4o9. Εστι ὀὲX E p ΝΙΨ υδωρ, εχ ὁ απέβαπτον δαλον ἐκ του βωμοῖλαμβανοντες, ἐφ' ου την θυσίαν μετέλουν' καὶ τουτωπεριραίνοντες τους παρόντας ἐγνιζον. Biune L. Aeschyles Choepta. 28 S.

και τοῖς τοίουτοις Ουτε κρατῆρος μέρος εῖναι μετασχεῖν, οὐ φιλοσπονδου λιβος, ' μμων τ απειργειν οὐχ ορωμένην πατρος μηνιν ' δέχεσθαι δ', ουτa συλλούειν τινα.

Euripides Oreste 88S.μμ' ημας στέγαις, μη πυρι δέχεσθαι, μῆτa προσωνεῖν τινα

μητροκτονουντας - δε κοινον ποιεῖσθαι, socium adli i bere. Μ u s g e. V. 247. οἴμορον correxerat lam Porsonus in praeis lat. ad Hecubam p. X. ed. sec., quam Ocem Oecur rere monet Euripid. Med. I 39 s. ut αμμορος SophocI. Philoct. I 8 a. et Emip. Hec. 4as. Aclatriam vιν defeni.

406쪽

Φρόνει NIN ως ηοοντα : alia exempla vide apud Aug. Martiatae, v Ium graece doctissimam, in Gramna. Graee. p. 6 S. - - Εκτρίψαι, ad finem usque conte,r e r e. M u s g r. V. 249. γένοιτο μν οὐ ξυνειδοτος. Sic optini e Mariclandus ad Eum p. Suppl. 39O. Vulgo legiriar proesus abstitit e ἐν τοῖς ἐμοῖς γένοιτ' ἐμοῖ συνειδότος. At nulla caussa erat, cur quidquam imprecaretur interfectori, quem ipse comperisset secum domi suae habitare: illiunstatim expellere poterat, aut quovis supplicio multare. Quoil seqvitvi παθεῖν, ad interfectorem spectat, si quis sorte in Oedipi domo nescientis versetur; non ad ipsum Oedipum, ut inepte somniariant interpretes. Brainck. Minime vero ad interfectorem: alioqui iam v. non oὰδ sed serabere debuisset Soptio eles. Vulgatam laudabili quidem, sed nnnus prospero conarii defendit U. D. in Biblioth. d. ait. Lit. u. Κiansi, Pari. II. p. I 3O. hae

usus interpretatione: si caedis a tor in mea ipsius donio habitet idque ego rescivera: in , eadem illum poena asseetiam iri spondeo. At verissima sunt, quae Set aeserus in Meletem. erat. p. IO7. scripsit: , , Omnibus in li- hris legi Nar γενοπ ἐμου συνειδοτος. Mariclandus, quaerat Vir Suninius modestia : contra sensum loci, ut mihi videtur. Brianerius, ut solet, confidentius: prorsus absu Ide. Non ausim assentiri. Insuperiorab ira Oedipus poenam constitit it civile ni raro ganis clam et interfecto ii Laii, et oecultatori liriersectoris rnunc, si inquisii ny frustra sit, diras addit exsecrationes, quibus primo parricidam cv. 246- 248. 24S -a 7.J), post conseiuna iacinoris v. 249 - asI. 248 - aso.J

devoveat. Posterior quo magis teri eat cives , καὶ g

περιπαθέστερος γίγνηται ό λογος, ut bene Scholiastes, ne sibi quidem parcens, si sciens interfectorem occulistet, suo ipsius capiti perniciem imprecatur. U. V. a s a.

407쪽

V. 2 2. Paraim eleganter seripsit hoe loeo So. phoeles, quod 73ς interriapta oretitione a τῆςώ τa se)un. xiti obvium erat καὶ χθονος της ; sed invitis libris

nihil mutandum.

V. 2S4. το πραγ- eum vel caedem Lasi vel investigationem caectis denotare possit, unice tamen piloreonvenit significatio, quoniain admissa nitera ineptii ni foret, quod sequitiar, α:ιαθαρτον. Minus igit raceu rate Graeca sic reddi clit Brianckius: et si Deus non jusserat. Imo θε λατον omnino est , quod ad Deos pertinet, quo sensu occiuetit in Emi p. Ion. I 3o6. U. 2 Sp. ἐπικυρω antepenultimam eo I ripit, ideo- qtae naeri o non eonvenit. An legendum ἐπιθυνω, in v 1 a m recluc OZ Mus gr. Haud naale , iudice Biuniackio, emendaverat Heathius, νυν δ' αἴρ' ἐπικυρῶ Bur tono legens una videbariar νυν δ' ἐπεὶ κυρω - Ρroba.inlior, puto , mea est cori ectio.

V. 26 r. Sunt quil iis phrasis horrem versuum inistraeatior videri possit. Sensus est: Si liberos reta quisset Laius, esset i ii is genus commune cum taberis meis; fratres illi essent Iibe xorum inlo ana. εἰ κείνω γένος ευτὰ σεν, κοινων παίδων κοινα ην αν έκπεφυκότα γένη. Sophocli fundiare es h κοινος usurpare pro αδελφός, quod Scholiastae ob seii at una ad I. Arattigonae versum , et Hesyelato in vo-ee. M. Gc.J Brainck. κοίν. Recte Seholiastes ἀδελφα interpretatur. Vide Antag. I. et 2 OZ. a a. -

εἰ κείνω γένος Mη γυςτυχησεν, si proles ipsius non infelix fuisset. Euphemismus est pro p e ri i D

408쪽

et, quae mens est Oedipi. Sed nialuit Poeta ambigua voce hic ulti, quae verana prellis lauaus sortem, ipsi ignoratam, a litrum conti iri O siles, Prat. In tacitienti ve uident artis eiu in est: - ἐς το κείνου κρατ' ἐν λαθ' η --πη. Hoc Oeclinias ad deperditum Laii filium refert, a litor litterea diverso sensu ad Oedipum 1plain. M us gr.

κείνου a. l. Pro αὐτου posititui, alon ad γένος, sed ad Laium referri debet. Similiter usui patrum Occurrit Oeci.COl. 176Ο. sqq. quem loctian , transposita una voce, ita velim:ω παῖδες. ἐμοὶ κεῖνος απεῖπεν, μη τε πελαζειν ἐς τουςδε τόπους,

κρατα ερο ται κωνοτερον. - Ceteriam totus versus ut

omitti non in eo innaode poterat, ita coniungendus esse videriar eum iis, quae Pra cedun , hoc quidem nexu: si liberos reliquisset Laius, ellent illi fratres liberorum meoruin, quae omnia secus solent, nisi tu captu eius irruis et calam Has. Trachin. IOZI. seqq.- οἴκτειρον τ ἐμὲ πολλοῖσιν οἰκτρον, Ocτις. ωςτε παρθένος,

βέβρυχα κλαίων. καὶ τόθ' ουδ' αν εῖς ποτατονὀ' ανδρα φαίη προσθ' ἰδεῖν δεθακοτα '

αλλ' αττένακτος αἰεν εσπομην κακοῖς. νυν δ' ἐκ τοιουτου Θνλυς εἴρημαι ταλας. i

409쪽

Huius quoque loei versus ultim ira, si abesset, non magia pere desideraretur. V. 263. τουδ' ώςπερει του μου πατρόζ. Sic recte eruditiis Britannus. Codd. et Aulus ταὁ . B r u u e k. ταο .subaiuli 1tατα. Mus gr. Recte. Sic Ajac. I 3 6. συσαῖ τ', 'Oδυσσεῖ, τουὀ' ὐπερμαχεῖς ἐμοί, Genitivus του- δε abesse potest: pugnabo ego se. pro hoc tam- ῆ uam P r o P a Pr e me o. V. 266. τω Λαβδακείω παιδί, Πολυδώρου τε. Hoeexemplo bis luitur Eusta illius ad illusti tinctas similes apini Homeriam consti uetiones. Iλ. B. S4.

410쪽

V. 269. γνς. Si e propter constraretionis dura.tioni scribetidum esse eoii ieceriant Vauvillerius, Mus- gravius et in literas aci Bolla iuni datis Spaldingitis. Veriste : haec qui non fa c i u n t, ii s p r e c o r deos, ii t neque segetem e tera a e m i t i a n r, neque vero ex uxoribus liberos Proc Ie erit. V. 27O. μητ ουν γυναικων παῖδας. Est cui Ilielegendum esse vitae Nar γυναῖκα vel γυναικας. Sed falli

ναι , Deos preeor, R Diis P e t o , μητε γην ανιέναι αὐτοῖς αροτόν τινα, μητε γυναικων παῖδας. Ueibum αδεέναι naulieriam partubus seorsum apph cara non ponset, qui e te ira non gigii untiar. Sed nillil Dequetutus hemate, quo verbum uni rei proprium plura tuis adhiberiar. Extrinsecus aliud verbuna ex analogia acitamen clum, quod feria mulieririn conveniat, αυδειν. τρεφειν, siquidem terea 'rαμ τις, κουροτρόφος appellatur. Ho

κύματα τε τροφόεντα. ad quem locum Eustathi ira pag. I 468. ἐν τω, αλμέναχείας κύματα τε τροφόεντα, οὐ προςυπακουστεον ἀπο κοι νου πο χευας και ἐπι των κυματων, αλλ' ιε αναλογου γ -τέαν το έγείρας. η κορυφωσας. Obrω και ἐπὶ του, σῖτον καὶ οἶνον εσθων , ' ἀκολουθία την του πίνειν μετοχην ελθεντω οDε κομίζει,-ως του εσθων τωσίτω προςαρποτος. τοιουατου δε σχηματος καὶ - , καπνον ιλεύσσομεν και ψθογγήν.

SEARCH

MENU NAVIGATION