장음표시 사용
451쪽
δεχεσθαι. Aliter locum expedit Grammaticus in minoribus se hOllig. BOIne Ic. , , Miram si e Sehaeserus in Melet. emtr. P. I. p. 89. mirant Brunckius hypallagen comminiscitur. Mihi, pii technis his herine neuti eis uti par' tam clidie erim, pti, W sera hemium videtur oν. μ
452쪽
V. 336. εῖς γέ τις πολλοῖς =σος. Aldus et eodd.εῖ γε τοῖς πολλοῖς, quod etiani si nemini adhue vitii suia spectuni fuisse erediderim, consulenter tamen Grae eum non esse pronuntio. Artieulus hie neutiquam Iois eum tueri potest, ubi πολλοῖς indefinite aeeipiericlum. Diversa sunt πολλῶ et oι πολλοί τι, τοι : τὶς, τοῖς pasdsina eo inna utantur. ἴσος. gl. ἰσαριθμος. B r u n e Ic. Rectae habet τοῖς πολλο ς. Arii malus, ut perite animadvertit Vir Boetiis in Buγl. cf. alten Luerat. u. Κunst P. II. P. I 31. refertur ad narrationem, quae praecessit, Ioeastae: is inultis illis, a quibus tu interfectum esse Laium vixisti. Monuit etiam Hermannus ad Viger. P. 723.
V. 837. Ad οἰόζωνος respicit Eustathius p. 777, I 6.
V. 34 . εκβαλεῖν παλιν. gl. μεταβαλεῖν. Deporestate tu verbii παλιν vide Tolapium ad Suidam III. P. 4. Brunci .
453쪽
significate vellet, του δὲ σου ψοφου Ουκ αν στραφείην, Α i. II 36. II ip. Hue vel illuc, ut 1; ε9y η ἔνθα
κιόντα Ηοm. Odyss. n. v. ultimo. Apoll. Rhod. I. I 2 gr. Ουὀ' ἔτι τοῖον ικος μετεφώνεεν, Ουὀ' ετι τοῖον. Mus gr. V. Ss f. στελουντα. gl. μετακαλεσόμενον, κομιου- μενον, μετ στελουσα. B r u n e L. V. 8 4. EI, pro Eoε. utinam. Vide Elymol. Nagn. in αἰ, ubi citat Eurip. Hecub. 836. Plura dat Valchen aerius ad Phoeniss. 76 I. - μοῖρα. Non interpretor eum Selioliaste fontuna secunda, sed simis P citer sors, faraim v ti n am mihi eontingat, P i e t at e In e o l e r e. Μ u 1 g r.
V. 8s T. ν αδες, proceri. Videtur hoc ut divinioris naturae indieiuni posuisse. de Turneb. Advers. XXX. e. 39. Μu 1 gr. V. 8 9. - ολυμπος πατηρ. Serio hoc tuetur Socrates apud Xenoph. Memorab. p. 47O. Mus gr.
V. 86O. vis, eos. Vide ad Electr. 6a6. 6 IZ. M u s g r. V. 864. Υβρις φυτευει τυραννον. Ei it forte, cui videantur haec vel ba per hypallagen explicanda, ut Erasino Schimo viro doctissimo explicare libuit in Pirulari Olymp. XIII.
454쪽
: ν, - ΕΘελπτι δ' αλέξειν υβριν, κόρου ματερα θρασυμυλν. Quae vi idem interpretandi ratio hic aliquanto probabilior est: η τυραννὶς υβριν φυτευει. Quemadmodum Di nysius apini Stobaeum Floru. Tit. XLIII. γαρ τυραννις αδικίης μητηρ ἔφυ. B r u n e Ic. Timere finxit hypallagen , qua remota sententiam habemus aptissimam : Insolentia susei bulum e sta e fomen iam tyran nidi s. Agitur eni in de ma- Iis et ineommodis, quae ex insolentia oriri soleant: ea
et libertatem opprinia civium 6ύβρις φυτεύει τύραννον
et insolentem postremo ipsum fortunis omnibus everti. Haec ita cohaerent eum antecedensibus, ut tacite repreis tendatiar levitas ae temeritas ἴβρις , qua Oedipus consentiens cum coniuge Deo iuni oracula spreverat V. 8SO. Quo nexu non intellecto, ea de consilio ea nai nis commentus est Musgia vitis, quae nec probati possint nec refelli. Serapsiit autem ad nostriam to eum
sic: , Υβρις. Non quadrat in Oempi ingenium, qui minime omnimn υβριστικός. Vide fabulae initium. Vel hine igitair suspicari licet, poetam, relicto aliquantispero edespo , in sua a in re publica atque inter sui te in potishomnes versari. Nec longe quaerendus est, quem hient etvibus forin idolosum desiignare voluerit. Quis enim in historia Attina adeo hospes est, ut nesciat, neminem unquam tot eontumeliosi ingenii speeiriana eclidisse, quam Alcibiadem b quod etiam optimatibus in tyrannutis affectandae suspicionem venit. Plutarchus : Otμὲν ἔνδοξοι, μετα του βδελύττεσθαι καὶ δ χεραίνειν, ἐφ βουντο την ολιγωρίαν αὐτου και παρανομίαν, ως τυραννικα καὶ ἄλλόκοτα, in Alcibiade, vol. I. p. 23 8, F. Hoc si paueissimis verbis significare volueris, nulla aptiora invenies, quam , ἔβρις φυτεύει τυραννον. μ
455쪽
- 432 V. 868. απότομον. Nee III etrirari constat, nee sententia: desiderariar enim sessistantivum, cui ακροταταν adhaerescere possit. Si veteres Graeci, ut auristum τμαγεν a veiho 'ησσω formariant, Homer. Iliad. π.374. ita et verbale 'αώ. se issio, agnoveriant, non dubitanter emendaverim αποτμαγαν , Orpem abscinsam, qualem Apoll. Rhod. II. 6 33. αποτμηγα σκοπι νvoeat. M u s g r. Substantivum excidit poεχαναβασ ,. ae fortasse seripsit poena εχαναβασα πρων', quae comi edtiira est Hermanni. V. 869. ωρουσέν νιν εἰς αναγκαν. Pronomen, quod inseriai, non minus ad sententiae quam ad versis
integritatem necessarium est. Aldus et codd. omnes veteres ωρουσεν εχ αναγκαν: quo nodo versus eum antiis
thetino 867. 8 9. non quadrat. Solus Triclinius
eκ coniectura ανώρουσεν, pessune. όρο ιν Me transit4 um est, ut Praee. v. εχαναβασ , culiis vice in D. glon serna textrum invasit εχαναβιβασασ. Boinck. Verinte: postquam altissimum ad se endit fastigium, irr rat in perniciem. Numluam enim neque βαίνειν in aur. a. nevae ὀρουειν active signifieant.
V. 87 . ου ποM χρησίμφ χρηται. Iis id usu venit, vii per abriapta in fastigium quodelinque escende.
ruiit. M u 1 g r. V. 87I. παλαισμα non He notat callidam eonsilium et vas im, quo sensu fere adhibetur, ducta metaphora a pugiluni artificior sed simplieitere o n a tu na suscepti negotii ab solv e n di. Iusse. rat Apollo, ut Laii occisor investigaretis r. Ex Iocastae vectis timere poterat Chorus, ne ab hac inquisitionar ex desisteret, quod ue fieri sinat Deum preeatur. Non erat cur in definienda vocis potestate tantum haesitarent Distii se Cooste
456쪽
rent interpretes, quam expositam habebant in glossa Ant. Francino se laoliis addita: fπαλαισμα, νγουν πην ψε-τησιν του φονου του Λαίου. Ex edit. recent. J B ru n e k.το καλως εχον - παλαισμα. Hoc et Thebanae et Atticae civitatis staria in respicere videtur. Hi Ebanis παλαισμα est, progressiis quem In indagando I. ait percusso te secerant: Atheniensibus, accusatio Alcibiadis, et spes quam potentiae ejus minuendae Inde conceP rant optimates. Μ u 1 g r.
V. 874 - 79. In his veridius quot voces, totidem sere linearia enta Alcibiadis agnos eas. Quis illo superbior χερσίν, η λόγω, qui verborum contumeliis non contentus, nonnullos etiam ex potentioribus viris pugnis cecutit Z Quis apertius auras eontemptor, δίκας άφόβ - τος 3 Quis luxuriae fχλιδαJ magis demtus Z Denique . erga Divoriam simulachra palum reverentem fuisse οὐδὲ Δαιμονων ε' σέβωνJ vere an falso, Atheniensibus certe
porsuasissimum erat, qualtiloquidem Hermaru in mutilatorum reus ad cautain dicendam e X expeditione Sicula revocatus est. M u s g r. V. 874. υπέροπτα. gl. καταφρονητικως. neutriam plurale vice advel bH. B r u n e L.
457쪽
V. 88 I. Lego: κακ των ασίπτων ἔρσεοι, et si ex linpie saetis e re verit, i. e. potentiam auxerat. 'Ερσομαι eresco, alor, augeor extat in Nisandri Theriae. 63. et 63 I. ubi Scholiastes έρσομέν ν, αυξομένην. M u 1 g r.
V. 882. η των ἀθίκτων. Malim , ος των αΘ κτων, ut hie demum verius subjectum exhibeat, cujus praedicatum, ut cum Dialecticis loquar, in duobus praecedentibus expositum erat. Sic enim interpretor: AHo- qui, si is qui sanetissima quaeque ira everentem tractat, lucrum tamen nullo jure tu cri fecerit, et ex impie factis potentior fiat, quis postea cupidinem suam coercere speraverit Z - εξεται. Pro ἔχεται. Sie oς δέ κε ψευσεται Hesiod. Op. et D. 233. Oς μεν τ' αἰδέσεται Hom. Iliad. ι. SOq. οσσον τορνωσεται ανηρ Odyss. . . 249. Mus gr. Verbum ταμν eX h. l. commemorat Eustath. P. S43 , I S. V. 884. εἱει , id est , δυνησεται. τίς ανηρ εδειαμυνειν θυμω ψυχας βέλη , quis la oni o poterit are e r e a b animo suo conseientiae stimulos Pro ελι, quod e coniectitra i eposui, Aldus et eodd.plerique exhibent Lρεεται , nonnulli aDται. Supra habuimus futuriIIn inediun ερεεται, cohibebit se, abstinebit; statimque εξεται potestate itidem media, ad-pite abit se. Librarioriini error ex vicinis his voci bus Ortus, quamam alii aliam geranaliae substitueriant. ερεει reponit Heathius, quod sementiae tam bene quam
metro non ac inmodatur. Neseio an cuipiam versionem suam approbaturus sit. fm in edit. res. J B r u n e h. θυμφ βέλη. Legendum sortasse Θυμων , i. e. ἐπιθυμιων, cupiditatum. Dimia guunt philosophi miidem inter μον et ἐπιθυμίαν, sed non item poetae. Scholia. stes
458쪽
stes Homera ad Iliad. α. I73. Θυμος παρα τω ποιπν σ3- μαίνει πέντε - inter ea ἐπιθυμίαν, ως το ' Ωι Θυμφειξασα μίγν φιλότητι καὶ ευνν Odyss. a. Ia 6. Consentit Hesychius. Iulianus Imp. p. asI, B. τουτοις αλόντες τοῖς βέλεσι. -- ἔρξεται. Lego: ευῖται : q ia i a speraverit 3 Mus gr. Bra nellii emendationem Oti Eandem caussam improbavi, ob quam ipse Heathianam: Mus gravia ευξεται , non spernendum illud valdem, proopterea, Mod versum talem esse volebam, qualis est, vii praecedit. Quod ego dedi, sensum praehet optimum hune: quisnam, si ita se res liabet, euispiditatum tela ab animo areere volet --χας Θυμου βέλη Metiam tu καρδίας τοξεύματα Αnrig. Io 3. De vecto δέχεσθαι ametri velle Mnifieantavid. Sehaeseri ad Dionys de compos verbor. P. 36s. V. 888. υναληπιον. Ad Eurip. IOn. 23 I. eonis jeeturam de hae voce proposui, ni intriam Iapidem illum album, qui Delphis, teste Pausania in Phoete. e. I 6. unais bilieus terrae audiebat, septo aliquo in elusum fuisse,
multitii nis arcendae causa. Musgri De more Choaros ad longinqua templa mittendi via. eundem ad Eurip.
tui congru Eri n t , ει μη ταδε αρμόσει, adeo per-sPictae, ut in exemplum e edant digito ab omni has monstrandum. Mu gr.
459쪽
V. 89 . Νοn bene junxit Brunc us: εἴπερ ορθ' ἀκούεις παντ' ανασσων, si qui deni recte vocari
V. 89 S. Cave vertas cum Burgestio: ne tui. met i p s i u s o Miviscat is tuique a e t e r n i i m- p e r H. Ἐπιλανθανεσοαι saepius, λανθανεσθαι nun qualia regit accusativum , salsusque est Musgri ad Eum p. Aleest. I96. Et cum eo Sela aeserias metet. erit. P. 9 I. In Euripissis loco legendum ου πότ' οὐ λελησεται. vocibus πόν οὐ pro ου ποτε positis, ut ετ οὐ pro οὐκέτι Soph.Trach. I 62. Philoct. I 93. in Oiplaei Algo n. I . I 44. ed. Herm. vix dubitaverim vel Mn sci ipturam esse νόστου δ' οἴκοιο λαθεσθαι. V. 898. Ut verius respoticleat stroplaico, Muigravius legeitisum piath Θεός τα. Simili forma θεος.Λτα habere Hesiodum Up. et D. 318. Pin l. Pyth. V. antistr. I. Θεόςδοτον ὀυναμιν. Luciata. Fol. II. p. 63 o. ἀγαθου τινος θεοςξότου. . Conserit ex in Jubet notana ad Antig. Ia 3O. Iacio. ubi nimium ab eo tribui anal giae diximus. Visum est a Mere σοί, quod, si se non desideraritu ideoque facillime potuit eXcidere. ἐξαιρουσιν, to Hunt, e v e r i u n t. Sic necessatio scribendum fuit. Mirificus est Uauvisserius , ἐξαίρουσιν in.terpretans et efferont quasi Inortua. V. 9oa. χώρας ανακτες. Non soli reges, sed
euius cuinque civitatis primores veteribus appellabantiarανακτες. Vide Eustathium a nobis laudatum in fras nient.
368. - υψου δε χόλω φρένες νερέθοντο. M u s g r.
460쪽
Eustath. p. Io 7, s I. assert OMίπους που αἴρει θυμόν.
V. 9 7. τα καινα. nova oreticula non iudicat ex veteribus, quae salsa fuere deprehensa. Both. Respieit hunc versum Eustath. p. 389, p. Vid. etiam Lexie. Sophecl. in ἔννους. V. 9o8. εσπι του λεγοντος. Conii eus Eoait. 86O-οῦ δαιμόνιε , μη του λέγοντος ἴσθι. BDIiis h. V. 9 9. ουδεν ἐς πλέον ποιαν. Euripides Hippol. οὐιὲν εἴργασμαι πλέον, 286. πλέον τὶ - ποιησαι απολογουμενον Plato Apol. sub init. Mus gr. V. 9IO. ε' Vide Hesychium v. προστατ ριος. M u a g r. V. 9I2. Affert huite versim Eustath. P. IIIa, ι37. apud quem seribitiar μιν. V. 9 q. νεως. f. καταδυομένης. ordo est: βλέποντες αυτόν, ως νεως κυβερνητην ἐκπεπληγμενον. B r u n e k. Sensus est: uti metuunt qui gubeInatorem navis Perierritum vident. .
sequentibus msa unxeras, veram Iocastae conditionem depingunt. Nee mihi dubiuni est, quin eam ob causam selegerat Sophocles, ut altilientium animos, ta quain Ominose clicta , prosundius subirent. De hujus versus ambiguitate videndus etiam Scholiastes Hermogenis p. 389. Mus gr. V. 92 I. παντελης. gl. τέκνα εχουσα. V. seq.αυτως, άςαυτως. B r u n e k.