Scriptores physiognomonici Graeci et Latini recensuit Richardus Foerster ...

211쪽

φυσιογνωμονία, ἐπειδὴ οὐ περὶ πάντα, καὶ ἐκ τίνω, λαστα σημεῖα λαμβάνεται, πειου ἐφεξης καθ' Dλωστον περὶ των ἐπιφανεστέρων δηλωσαι μὲν οὐ φυσιογνωμονία ἐστί, καθάπερ καὶ τ ἀνομα αὐτῆς λέγει, περὶ τὰ φυσικὰ παρήματα - ἐν τη διαποία,

καὶ των ἐπικτήτων - παραγινύμενα μεθιστησι των σημείων - φυσιογνωμονοπιμένων ὁποῖα ταὐτά ἐστιν, στερον δηλωθήσεται. 7 ων δὲ γενον τὰ σημεῖα λαμβάνεται, νυν 10 ἐρο, καὶ ἔστιν παντα ἔκ τε γὰρ τοὐπινήσεων -- σιογνωμον σι καὶ ἐκ το σχημάτων καὶ ἐκ του χρωμάτων καὶ ἐκ τον θον τῖν Η του προσώπου ἐμφαινομένων καὶ ἐκ το τριχωμάτων καὶ ἐκλειήτη ος καὶ ι της φωνῆς καὶ ἐκ τῆς σαρκος καὶ ι ἐκ το μερον καὶ ἐκ του τυπου λου το σώματος. καθήλου - οὐ τοιαυτά ἐστιν δ λέγουσιν οἱ φυσιογνώμονες περὶ λων τον γενον ἐν οἷς ἐστι τὰ

σημεῖα.

212쪽

BART LOM. DE MESSANA INTERPRET T. . 176. Oportet ergo determinare, Ire qualia quaedau 2. est physiognomonia, quoniam non c1reta Innia, eX de manifestissimis unumquodque manifestare physio-

romonia em est, sicut nomen ipsius dicit, de

nataridibus passionibus quae sana an arvina accidentium quaecun lite adveniunt transmutant sima

physio ornonata. qualia autem haec sunt, posterius 16 7. Nunc autem dicam, ex imbus generibus sima accipiuntur, et stud omnia ex motibus enim phrsio- spmmo ait et ex 'pari ex coloribus ex moribus apparentibus in aes ex levi te et ex voce ex carne et ex partibus t ex figura totius corporis.1 universaliter itidem huiusmo si sunt quae dicunt physiomoauones de innibus generibus in quibussiuat signa.

8. Si ludem inuriandestias aut non designativus

manifestas a tinniani sis, mandestitis B autem A. Fdesignatus P designaum

213쪽

18 API 0T J ΦΥΣΙΟΓmMONI . . . διεξοδος, ἀπεχρησεν αὐτὰ εἰρημενα νυνὶ δ' ἴσως βέλτων ἐστι καθ' καστον περὶ πάντων, ὁσα ἐπιφανέστερα - φυσιογνωμονουμένων ἀμφέστερον φράσαι τά τε σημεῖα λέγοντα, οἷ τ' ἐμὶν ἔκαστα - εἰς τι αναφέρεται, σα μη ἐν τοῖς προειρημένοις δε-

λωται.

9 A μὲν ἀν χροιαὶ σημαίνουσιν αἱ μὲν ὀξεῖαι θερμον καὶ φαιμον, αἱ δε λευκερυθροι ευφυῖαν, ταν ἐπὶ λείου χραστις συμβ τουτο τι χρῖμα, τὰ τριχώματα τὰ μει μαλακὰ δειλώ, τὰ δὲ σκληρὰ ἀνδρεῖον. io τουτο δὲ τ σημειον εἰ ληπται απάντων των ζώων. δειλύτατον μὲν γάρ ἐστιν ἐλαφος λαγιῆς πρύμ-ν καὶ τὴν τρίχα μαλακωτἄτην χει, ἀνδρειότατον λέων υς αγριος καὶ τρίχα σκληροτάτην φέρει. ἐστι δὲ καὶ ἐν τοῖς μισι - - τουτο ἰδεῖν καθύλου τε γὰρ σοι μον σκληρ-- πτερον ἔχουσιν, ἀνδρεῖοι, οσοι δε μαλακύν, δειλοί, καὶ κατὰ μέρη ἔστι ταυτοτουτο ἰδεῖν ἔν τε τοῖς ὁρτυξι καὶ ἐν τοῖη ἀλεκτρυύσιν. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τον γενον - ἀνθρώπων ταὐτο

214쪽

BARTHOLOM. DE MESSANA INTERPRET T. 9sueri talis translatis, removi praedicta, nunc auteni fortassis naelius est unum pio ique de Singuli quaecunque superapparentia de hiis quae phystomomonantur certius explanare sima autem dicuntiar, liraemula

9. Colores quidem ergo si ficant acuti calidum

et sanguineu In ulta rubet autem bonurn nativitatem,

quando in levi corpore accidit hic color pili autem id molles quident timidum, duri autem sortem hoc simum sumptum est ex omnibus animalibus. timidissimum enim est cervus lepus oris, et pilum mollissimum habent sortissimum auteni leo aper, et pilum durissimum naturalii e habent. est autemi in avibus hoc idem videre. universaliter enim quaecunque quidem habent duram pennam, fortes, quam 'cunque autem mollem, timidae. et particulariter est hoc idem videre in coturnicibus et in gallis similiter autem hi in generibus hominiani hoc idem accidit.

215쪽

τοῖτο συμπίπτει οἱ μὲν γὰρ π ταῖς ἄρκτοις

οἰκοsντες ἀνδροῖοί τέ εἰσι - σκληι ριχες, οἱ δὲ προς μεσημβριαν δειλοί τε καὶ ριαμῶν τριχωμα φερουσιν δασυτης η περὶ την κοιλίαν λαλιὰν σημαίνει. - δὲ ἀναφέρεται εἰς τι γένος ὀρνίθων ἴδιον γαρ ρνιθος - περὶ σῖμα δασύτης χερὶ την κοιλίαν των δε περὶ τὴν διάνοιαν

λαλιά , σὰρξ μὰν σκληρὰ καὶ ε ιτικὴ φύσει ἀναδεν τον σημαίνει. δὲ λεία καὶ εὐφυέα H

ἀβεβαιον, εὰν μὴ ἐπὶ ἰσχυρου σώματος καὶ τὰ οειρ- ρια ἐγκρατῆ ἔχοντος τομο - , αἱ δὲ κινήσεις αἱ δ- νωθραὶ μαλακὴν διάνοια. αἱ δὲ ὀξεῖαιενθερμον. ἐπὶ δε της φωνῆς ῆ μὲν βαρεῖα καὶ ἐπιτε ομένη ἀνδρεῖον ὴ δὲ δυῖα καὶ ἀνερμένη δειλόν. τὰ δὲ σχήματα καὶ τὰ Ιθη τὰ ἐπιφαινόμενα οεπὶ των προσώπων κατὰ τὰς ὁμοιύτητας λαμβάνεται - τον παθον Gταν γαρ πάσχη τι γίνεται οἷον εἰ

216쪽

BARTHOLOM. DE MESSANA INTERPRET LAT. 21 quicunque quidem enim apud septemtrionen habitant, sortes sunt duramini piloruin quicunque autem apud meridieni, timidi et mollem pilum habent pii suas autem quae est circa ventrem loquacitatem simifieat hoc autem refertur ad genus avium prinprium enim avis est eomani quae sunt circa corpus pilositas quae est circa Ventrean, Omam autem quae sunt circa intellectum, loquacitas. caro auten dura Dicat, levis autem et bene natum et instabilean, nisi in sorti corpore et habenti extremitates sortes hoc accidat, motus autem tardi quideri mollem intellectum, acuti Ver calidum in voce autem gravis quidem et distensa sortem, acuta aufein hi remissa indum.1 figurae autem et passiones quae apparent in acie

secundum similis line accipiuntur passioni Maando

enim alitiar, aliquid fit si hoc habet, quando albquis irascitur, irascibile signum eiusdem generis.1 quidem sin P septemtrinonem B 2 qui, autem

Om. F. 11. 1ahienti habitae B 12. accidit 3 13 vero autem 14. foris AB 15. figuri quae quidem Ii'16. similitudinem I similes F 17 aliquis quando

genus F

217쪽

10 Th- ἄρρεν ἡ θήλεος μεῖζον κάὶ ἰσχυρότερον, καὶ τὰ κρωτήρια του σώματος ἰσχυρύτερα καὶ λιπαρώτερα καὶ εὐεκτικώτερα καὶ βελτίω πια τὰ πάσας τὰς ἀρετάς. ἰσχυρότερα δὲ τον ἐπὶ τοῖς μέρεσι σημείων ἐστὶ τὰ εὐτοῖς θεσι τοῖς ἐν τοῖς προσώποις ἐπιφαινομένοις λαμβανύμενα καὶ τὰ κατὰ τὰς κινήσεις 307 καὶ τὰ σχήματα. λως--- μὲν πιστεύειν τον

σημείων ευηθες ' ταν δὲ πλείω συμφωνουντα καθ' 10

ἀληθῆ εἶναι τὰ σημεῖα.11. Ἐστι δε αλλος τρόπος , καθ' , αν τις φυσιογνωμονοίη, ουδεὶς μέντοι ἐπικεχείρηκεν. οἷον εἰ ἀνάγκη ἐστὶ τι ὀργίλον καὶ τὰν δυσάνιον καὶ τbν Ἀβπικρον το θος φθονερον εἰναι, εἰ καὶ εστι θονερο σημεῖα, ἐξ ἐκείνων τον προτέρων ἐνδέχοιντο ἄν - φυσιογνώμονι καὶ ὁ φθονερ, εὐρίσκειν. μάλιστα μ4- ουν αν ὁ τοιουτος διος τρόπος εἴ του πεφιλοσοφηκύτος. δύνασθαί τινων ντων

218쪽

BARTHOLOII. DE ESSANA INTERPRET T. 23 10. Mas feruina maior fortio extrema c0 poris fortiora, grossiora et boni habitu meliora secundiali omnes virtutes simioriri autem quae sunt in parte fortiora sunt, tuae accipiuntur Ina festa in inoribus et secundiu motus et figuras omnino autem iiiii quidein simorum credere fatuum est; quando auten plura convenientia quae sunt in uno accipiat, magis utique secundum conveniens utique aliquisaeeipia vera esse Signa. 1 a1. Est autem alius modus secivulum quem utinque aliquis physiognomonat, nullus quidem aggressus est, ut si necesse est iracundum et tristen et parvuiu Seemulum morem invidum esse, etsi non sunt invidi

rima illis autem prioribus continget alique physiο-

15 gnomoni et inviduin invenire, maxime quidem, lum1dotalis proprius modiis in philosophantis posse auteniquibusda III existentibus necessa rium esse myrium

et fortiora B . sunt semper F 5 motus et motus autem, Id autem in mars add P . quidem signorundsignorum quidem ' . convenientiaJ conveniunt AB conveniant continent ' correae accipient accipiet 8 secundum a sic quis AB s. vera esseJuaque 10. alius modus unus modus alius V utvlue

219쪽

24 AmΣTOT. ΦΥΣΙΟΓΝΩMO LA. 11. 12. ἀναγκαῖον θεῖναι διον πολαμβάνομεν φιλοσοφίας.

12. περ ἐστὶν τε ἐναντι-Λαι -- κατὰ τὰ φυσιογνωμονεῖν - τὰ κακά. περὶ φωνῆς κατὰ μὲν το πάθος ἐπισκοπον ὀξεῖαν οἰηθείη αν τις δεῖν τιθέναι - μειους ὁ γὰρ ἀγανα- καὶ πιούμενος ἐπι τείνειν εἴ- τι φθόγγον καὶ ξ φθέγγεσθαι, δε ραθύμως διακείμενος τύ τε τονον ἀνίησι και βαρυ

φθέγγεται τον δ' αὐ ζώων τὰ μὲ ἀνδρεῖα βαρυφωνά ἐστι, τὰ δὲ δειλὰ ξυφωνα λέαν μὲν γὰρ καὶ ταῖρος

καὶ κυων λακτικος καὶ των ἀλεκτρυόνων οἱ ευψυχοι ψμ φωνα φθέγγονται, ἐλαφος δὲ καὶ λαγωος ξύφων ἐμιν υλλ' ἴσως καὶ ἐυ- τοις κρεῖσσό ἐστι μὴ ἐν τω βαρεῖαν η ξεῖαν εἶναι την φωνην αυτον τι ἀνδρειον η δειλον τιθέναι, ἀλλ' ἐν π τὴν ἐρρωμενην ἀνδρείου την δὲ μειμενην καὶ ἀσθενη 5

δειλο υποληπτεον εἰναι. ἔστι δὲ κράτιστον, ταν τὰ

ἰδεινVel ευρίσκειν coniecit vπολαμβάνομενJ πολαμφάνη με bωτολαμβάνοφεν Ald. 2. με. 3 κα-J locus conuptus, quem corrigerulum censui de Arist phys indole p. 283) ἔστιν τε ἐναντιουτα τω κατὰ τὰ πάθη φυσιογνωuονεῖν τι κα αὐτὰ ζῶα. similiter Caelisiuilius: ἔστι δ' ὁπου ἔναντιοsται τι κατα τὰ πάρη φυσιογνω ονεῖν καὶ το κατὰ τὰ ζῶα. Sestinoiderίπερ ἐστὶν

220쪽

BARTHOLOM. DE MESSANArar RPRET LAT. 25 putamus philosophiae. 12. quod est contrariatur hoc seciuidiani passiones physiog monare et mala secum

dura passionern quidem interulens acutum Vocem pulctrctus autem iratus sistendere consuevit vocem et Mute loquii ur, qui autem remissus stat re inari Vocem et omine loquitur. ursus auten animalium sortia quidem gravis vocis sunt, timida autem acutae vocis. de quidem et taurus es canis latrat ilis et 1 galloriam qui sunt boni animi graviter ociserantia cervus auten et lepus acusta. meis sunt sed sorte et in hiis melius est non in eo, quod ipsoriiII VOX est aeria ama privis, Dactae, Ma timidum ponere, sed

arbitrandum est fortem quidem fortis, remissam auternis inbecillem iiii si assumendum esse est autem potissimuIII, quando signa, non consessa, sed sui com

cula A vocemim. ABF putabim consuescet. i. putabat Aconsuescet B consuessed ' consuescet 5. autem

ori F et et qui discedere R descendere B λ