Scriptores physiognomonici Graeci et Latini recensuit Richardus Foerster ...

61쪽

in F ne ira renum, in B metiam e non sit p. 69,

siv/iam, quod scripseram, cum graece πιθηκον , in

autem asinam sit p. 87, 13 sinis - περῆναι, βα H.

sed sunt etiam nonnullae in Wlectiones quae demonstrent exemplar e PI quattuor illi Odices fluxeriint, non soluan ab oscitantia librarii, sed etiarn a temet

lato com ectoris cladem accepisse an ali pacto explicari potest disserentia lectionum quae apparet p. 19, 3Paecunque supera arentia de His inae hysiognovιον--σ - μα ἐπιφανη περὶ τον φυσιογνωμονουμένων, manifesta de misi omiscitu H p. 19, 5 qtur cunet' non in praedictis declarata sunt - ὁσα μὴ ἐν τοῖς προειρημένοις δεδήλωται, saecvn e non in Fra distis ananifestum est ri p. 27 8 honu a svriplaeoμοπλάτα πλατεῖαι, amni isti p 65, 8 s. ref rmes hahmum tomes curvos - ἀναφέρεται ἐπὶ τοὐς 5ρνεις του γαμψώνυχας, re' in ur ad axes m vomιn un Πιλλι ) p. 57, 3 fmιntur adi arentem mmmrent an, a constanter somnula ἀναφέρετια ἐπὶ ἐπιπρέπει - reddua est, re muniis ad apparentem decentian r p. 69, 5 ad fi 3 Munι - ἐπὶ αἴλουρον,

62쪽

PRO GOMENA. LIX librarius per incuriam multa omisit ut p. 29, 11 - 12 et colluu - nusci los Scapulararan; p. 31, 8- colit nigromtιn --p. 53, 19-20 Electi, accipitur; p. 75, 18 eu sae sunt ei rei met s. Mus autem ea; p. 77, 3 4 statis istia et nonnulla deformavit;

in p. 49, 2 pro talia si ni qualis praebet mulis suistinue p. 55, s sede iguo u pro peduini digiti;

p. 75 7 tolli pro tot lilia p. 87, 11 ε Glui pro loci etc.), sianamaansiue habeo gratiam Vincenta ocrescini, professori Patavino, quod a Pio stina,

Ruite eo manu DI, rogatus codicem meum in usum con

tulit. nam ita versionein Bamiolomaei anulus locis emendatiorem praebere potui quani ante hos sex annos. autem quivis statim oculis perciperet, quid Opis ex ea verba textus graeci emendanda redundaret, in conspectu ainae e re one iusius eam ponendam esse Ra mavi, ut Scriptura In eo dieiim ABF integram istarem, consensum horiam omniuIn codiciam littera 'quattuor codicum ABF litteri r insis sirem a Jos es milies inanoscinti delia Biblioteea Antoniana diridova Paclova 1886 p. 34 hune indicem ita descripsit mristotelic opuscula vara Scin XVII n. 370). Coa Membr del dolo XIV pag. 62, lis nais cent. 39, 25, critio in domcol a caratteri distintissimi e di bella sorina . Iulici sono cliopuscoli Aristotelici elas vi si contengono, ne principio dei

simi Mani redi Serenissini Regis Siciliae Scientiae nutioris, de inmutato suo. - durioni sono tuus bHii divores quella deli opere stanapato Gli opuscoli per sono Problemata. De Principiis. De mirabilious Minionibus. De u- pravia id est bona operatione . De Sagnis. De Inundatione Nili. Domundo De Animalibus. De differentia Spiritus et Animae. De of Animaduiri.'

63쪽

PROLEGOMEN lat. lat. p. 34 1 copiosius exposuerim, hoc loco brevis

Saeculo XV omnia XVI inmanio sexies ii pressa est primurn anno 1482 per magistrian Phi-tippum Venetum e codice qui similis fuit Gothano ), Rerum humilietarum vitiis aliis e vetis, aliis illatis anno 1489 Venetiis per et ardinum de r1 dinode Monte ferato editio tertia' h quae Venetiis anno

1496 per Gregorii de Gregoriis prodid ipsa

editione principo iis ur, ita tamen ut codicis quidem, ut videtur, is qui aliquatenaeis F codici insilis sinemendaretur, simul autem novis mendis foedaretur. Qitio Venetiis anno 1508 per Bonetum

1 In calce ditionis sol. 348 leguntur haec: E licitisint opera Aristotrilis de nati rati philosophia in ressa Venetiis et cet=ιcluo Ioan=in Mocenico se massistruin Philinum Planetunι:-μ- impensis ingenuasione nien tu Anato donnati sono caemisera pridie Nonas Aprilis. lusionomia continetur soliis 218 226V. 2 In calco oditionis Iemntur haec: Omnia Aris operae in Coniniem to Averrois. In ressa Venetiis Accurate ac Diligenter se Bernardinum de ridino de Montcstrato. Anno a tali Cristiano MCCC LXXXVIm. Nonis Smieni iλιs. Physionomia soliis 270 V 271 continetur.3 In solio extremo 404 leguntur haec: Iura Mon est praesens opse Opem Aristotelis V eti se Gregorium Greclo iis e ensis Benedieti Fontana Anno saluti fere incarnationis o mum nostri. M. CCCCXCVI. Die eam Ira iuri. Phisionomia continsetur foliis 342-347V. 4 In cales editionis fol. 124 leguntur haec: Summi philosophi Aristothesis Stragi ae peripatheticorum principis cum Aver-roys Cordubensis eaepositionibus Economicorum et eae conSem enti totius philosoFhi moralis opus cun Physionomi mite terrana.

64쪽

mannua Cygneunt curata tertiae omniauit hamani editionum, quippe tuae illis caleant neque ullam bonaan lectionem praebeant, Maae non in uis e cod,

dicibus quatinio ABF reperiatur, lectiones ab Uparatu critico exsulare iussi. Etiam maiore iure idean de editionibus quae secutae sunt statuenduin erat Paulo enim post quam exinam prodis, haec fran latio erim violentiorem quam ab Mactore archetypicodicum passa est mutationem elocuti enun et interpretatio translationis, cuius propriarin erat vectuari verti reddere, fieri non potuit sim nimis sispida et solare videretur aetati cui Cicero in reosanctus et quentiae Latia in parens esset itaque exstiti cora ectorcsui nihil antiquius haberet quam ut stilum aliqua, tenus limaret at sue perpoliret, etsi non in ira re amasion, sed etiam verborum se visa mutavi secutus

liis 2- continetur. 2 Titulus liuolli sit Liber Aristotelis de physiognovita. Hieronymi Adanii Baucaeni Elegia in physios 3ιοχλιiain Aristo-

ωlis L calce sol. 12 haec leguntur: vFressum Lissis per meois Mure an Mossyαυι- Monaeensem Anno domui IIIp. Phmomon,ia . cuius in fronio non sine errore seriptum est: Sinnni philosophi Aristotelis iugera peripateticori in principis

65쪽

PROLEGOMENA.

laetiones editionis pertini Aristotelicoriis graecae Basileae anno 1531 foras inissae. atque auri nova haec translationis lamna primum in opere inscripto Aristotelis Stagiritae, Philosopho mi in omnium facile principis, per quae quidem extant omnia, latin a te vel iam olim, vel nunc recens a viris doctissimis donata et graecum exemplar diti gentissime recognita, Basilo a MDXXXVIII comparea eius editor, sui Simo Grynaeus, non solum titulo testetur -- cum exemplar esse adhibunam, sed etiam in praetition odiserte dicat curam se egisse scabritie multRruIn interpretationiani castigaretur'), probabile est Grynaevi si animas ipsum com ectorem, certo com ectionis auctorem fuisse. nam hac re quod Iacobus Fontanus

Physiot: minia Aristotelis ordine compositori edita, in Foni; opp. coloniae Allobri 1613 p. 285 287, 292)hanc translationis formam confidenter sub Argyropuli nomine laudat, nemo, opinor, sese decipi patietur. causa enim erroris in propatulo in versiones is rum, a qui bus illa editio Basileensis incipit, Argyropuli sunt e siti autem translationis, quam manibus trivit corrector, ut e consensu quor indam mendor u elucet Veneta tertia, fest.

Sed ne haec si uidem forma, quae saepissime res tita sit ho saeculo in editionem ab academia Bero-

66쪽

PRO OMENA LXIII linensi curatam recepta est, incolum mansis, sed

Veneriis apud Iunias nova prodiit perminoristotel, comani versio uiscriptas Aristotelis Stagiruae

translataonibus collatasque cum graecis emendatissimis exemplaribus, verrois Corduben-SIS in ea opera omne qui in nos per Venere comanentarii, Io Baptistae ago lini Veronensis Labore ac diligentia, Venetiis apud Iunias DL, II. y cuius alietor, BasIO linias Veronensis, graeca emendas Sima exemplaria. SSe Ollata et hystomotisicomun libruin liminis in locis siligenter castigatum sese praebere contendit iure quidein ille saltem aliquo nam tuamquam Is quos uehuic potissiniuin rei peram dedit, ut sermonen lati viam Versionis novae t id maiore In elegantiam pVO- et tamen etiam nonnulla quae in f rrissa vel peccata emast, supplevi vel correis secutus videtur, graecam editionem Basileensem secundam anno 153 foras missani sed haec retractatio, post luani semel in volumine septimo editionis anno 1562 V netiis ab Iuntis curatae fol. 132' - 139' repetita est, prae t forma in oblivionem cecidit, nisi quod I rangius

Remam editione quae anno 1549 Lugduni apud Ioannem rellonium prodiit torn. II col. 1623-1638 , deinceps e titionibus Casaxiboni, Du Vallii Frangit. Etiam Franciscua Sancheg in Lib. Aristotelis, Physiogii omicon, Commentario ' Fr. S. tractatus philosophici, oterodami 1649 p. 295-321 hanc forinstrucommentandam sumpsit.

67쪽

esse dicat, id quod non solum Pielleborido Mytrix sonum chichio de Philosophie. Illi Sides p. 66 et 107), sed etiam Carolo Ludovico Struvio opusc. II p. 177 persuasit, in errorem ridicidunt deductus est

Aristotelis opera cuin vereois conuuentariis sese praebere profitetur. Restat ut m in non a Barsiolomaei translatione

semiere, sed suo utramliae Marte verba graeca latine

interpretatum esse adnotem Iodo cum Villichium Resellianiun in Milo inscripto Phystomomonica Aristotelis latina lacta a Iocloco Nillichio Heselliano et excuso deli priIae, in officina Nicola SesurientZ. Anno DXXX U Andream Ladunani in bibello inscripto ristotelis liber de physiognomonicis,

Andrea a Lia cuna SecObiens interprete. Parisiis. Ex

omina rionti Caluarini ad Geminas Cynas in

uisca Monacensi, alter in inusso Britannico reperitur, canus ex exemplari quas supra ses eo pius o annus visi e scripsit annus 1535, quo Lipenius Bibl. realis philosophica,

Franco urti ad Moenum 168 p. 1166 s. v. hysio omin Lacuna Versionem prodiisse contendit, vereor ne error continentur . Iacobum Fontanum in Physiognomia AristotelI Ordine compositori edita Lacunae versionem iudhibuisse de trunStat.

lat. p. 20 notio demonstravi.

68쪽

ia nisi utari videnturinymiis a corporis sectionstrio. Daniliter etiam econveras, Sis anγ- Diae asse uicomsortia esse inpatinι ityrus sinuliter in tristitia vo- ridere lacet. Haec sere eriari quae translatione Bamiolomaei dicenda existimarem. pom et me m

69쪽

LXVI PROLE MEM. corum qui quo pacto officium suum obierint, nunc paucis Videam . primunt quiden de drioribus. Araus qui leni Manutius, qui inprimis Alexandro Boii lino Agathemero correctore usu est, e litionem

principem Aldis cura ii, quae Venetiis anno 1497 prodis; sol mo uno codies Parisino Ra villiibuo, ut

longe plurimae eius lectiones serVarentur, Omuillae selienex, paucae infeliciter cori erentur. in haec editio per plus laudium saeculum iusicaan fundundamentiani, in quo reliquae niterentur. nam paucis tantum locis ea correcta est primum editione Iuncina Iunt anno 1527 Florentiae apud heredes Philippi Iuniae per Nicolaum leonicum Thomaeum curata ibi. 278 ), deinde eisitione Basileensi prima Bas I)anno 1531 Basileae apud Ioannem Bebinum a Desidera o Erasin et Sin1OI1 Grvnaeo curata sol. 314 ), tum editione Basileensi securula f. p 562 Bas. III suae anno 1539 Basileae apud Ioannem BebelluanMiclitieleui Isin ranium a Gnae paulo emendatior laeta est sua In prima, denique editione Basileensi serti III anno 1550 Basileae per eosdem typographos oras Inissa, t. p. D39), mane secundana quidem repetivit, sed simul nonnusquam correxi notasque aliquot criticas in marme addidi ab sue prima capitum divisiones inscriptionesque graecas induxit. multis autem loci vestigia edidionis principis elis suis

Ioannes Baptista Camorius edition anno 1553 Venetiis apud id filios oras inissa si III p. 31

1 et de Ar phys recens P. 10 sq.

70쪽

PROLE-LXVII qui pauca e suo ingenio, plurima e codice cor rexit vel insemit, qui amiliae Ii, nisi ipse Remiter tu rvun, in contra non e codice, sed e largo ingenuet scientiae graecae linguae penu nonnullas praeclaras lectiones ridericus Sylburgius prompsit, cum. anno 1587 Francos di apud Andreae SV echeli heredes inter Aristotelis varia opuscula etiam Physiognomonica p. 135sq. ederet pauca Isaachia Casaia bonus hi

editione emendavit, quae anno 159 Lugduni apud Iacobum Bubonium prodiit; p. 713), nihil DuValtius, qui anno 1639 Parisiis apiti Aegi litin Moressum editionem Casauboni repetivit L II p. 74M nihil, si - infer Αἰγυπτίους ε Αἰθίοπας p. 72, 17 anserinune ἐπιφοινίσσονται pr ἐκφοινίσσονται p. 76, 9 excipis, Ioli. Georg. ridericus Frangius in editions scriptorum physiognomoniae vetoriam Alfenburi 1780

Sylbum sprevis recensionis quam ivi e dicere possis auctor Immanuel Behher exstitit, qui tres codaces ADC, quos ipse litteris 'sto' insigmivit, inspexi tres DKE, si re id in sigia L MI gemant, cominili collatorumque lectiones publici liuis iaci p. 805 1

814 9, sed vir de Aristotela unus praeter ceteros ineruus in hoc quidem opuscul edendo minus felix sun cuni non solum vestio D Odmeis interpolati quam consensum codicum sequi maluerit, sed etiam de lectionibus codicum male rettulerit, sive liuod sigia codicum non semel confudis, sis quod in conserendo paululum properavit in eius opera fere acquieverunt Bussemaher, tui anno 1857 inionem

Didotianam Aristotelis vol. IV p. 1 - 15, et Carolus