Scriptores physiognomonici Graeci et Latini recensuit Richardus Foerster ...

81쪽

LXXVIII PROLE ME . oeulos etiam arsianum adiri atque inspici posse. cuius rei testes sunt e graecis sontibus libantes Cicero M. III, 59, 22 in ore sunt omnia in eo autem sodorminati s est omnis e tuom - - animi est enon omnis actio et imago animi ridius, indices oculi. nan haec sign*o metes et omnmutasiones possit 1oeme et deleg I, 9, 26), Plinius nat hist XL 145 neqme ulla et parte viviora unum in licii quani ex oculo cui ncti, an 1 stibat' sed honrigvianariame, des modercitionis, esententiae, misericorstiae, odi .anioris, tristitiae, laetitiae. - profecto in ocissis animus halitu syli se 15M, Quintilianus inst. r. XI, 3 7 sed in ipso susti se mimum assent Omιli, per PιoS nazinre aninius eminet syli. h. 160)nec non Eusthenes ille δεινος δε ' φθαλμου καὶ το

νδεμ α μαθεῖν os supra p. LXX et auctor libelli περὶ

Στράτων τε ὁ φυσιοιδ καὶ Αἰνησίδημος. Cic. 'usc. I, 20 461 acide intellegi possit antineton et videre et audire, non ea,parim, P a quasi fineεtrae in auinii cf. de nat deor. III, , s).

ed corne vli se ian in viis hequentes sunt lac qinpudicitiam in oculis post an esse dicant, Aristot apud Athen XIII p. 564 et mina e muri us Mus Mimi. XLVI, 318 sq.

82쪽

PROLEGOMM.LXMx est quod certo dies non potest aetate sane iam provectum euin sisse inde lueet, quod multa se per inani expertum esse plus semel indieat atque piae de phystomomonia doceat nisi magno in dis et diuturna e erientia sese non adsecutum esse testatur Vera arab. p. 192, 16. Madrianuari fainen viviamisisse, cum scriberet, veri mihi videtur esse sinisse s ratione sane qua oculos eius describi hoc quidem concividere non licet. nam et verba physiognomoniae lat.

3 p. 52, 2 tales dilemon auetor, ri fuisse omidos

Hadriani impe=atωήS χαροπους, hum/ S, O G, Huno' liomnis sienos in ambigin relinquunt uimini de imperatore vivo an mortuo accipienda sint, forma praedicati, quo idem enuntiatum continetur, et sunt et tuerunt significare potest in versione rabiensol. 15 sinit aeus fuerunt' rem te mili Hadriani Mimperatoris huius generis, nisi quod untinis pule, i pleni sunt aut mrant' re me charopi acres obtrictis, cum inter homines risus non sit aut esset' pusu an tioni notiore

praeditus cuilo sed alter locus Versioni RrRbicae,

quo de itinere rutriana, luem ipse comitatus sit, vecta faciens sol. 12' senu es uando re in amaa Gmum comutabam dum isti fit cum eo eae r et in rutam 3 olet istimetur comitantibus regem Mercitibus nuribus, vir iste se sis adiunaM etc. Hadrianum neque appellat neque mortum esse sini eat, suadere madii videtur, ut eum hoc erante scripsisse statuamus. dolendum tantiu quod nomina locorum an vaneribus visoriun in unico codice versionis nimis corampta sunt 111M ut ex iis aetatis indicium capi possis neve hanc meam de tempore operis opinionem propteren

83쪽

LXXX PROLEGOMENA.

deserendam esse putes, quod Favorinus, qui, si Gellis XIV, 2, 11 fides habenda est'), etian anno 155 vivus

fuit ), iam nortuus sis, cum Polemo Ophi Scriberet.

lis enirn qui ex feri,poribus imperiectis colligeret quibus in Favorini descriptione usus es sol. 18 io,

dinosus et dissolutus supra omnem 3modum erat navι deseriptioni sinium erant etc.), nastra esset neglegeret enim Verba Maae antecedunt: meso auten anteis p a CH-ια --gastur, quibuscum conveniunt quae Sequuntur: inter ni ales unium sos adspectunι γ ei intuens Mine firmison oculis eius rim' in lamini, versionem arab Ica III transeamLIS, IIII, cauti nunc est eius ferinas fundamentiain codex Lei densis 1206 198 amolio ex risente advectus DamRSeianense Novembri ann 1356 Xaratus teste subscriptione

suae est in soli ultimo es. p. 29M Explieit libis

1 Quamquam hoc dissuader potest Suidas . V. Φαβω- ρινος γεγονῶς ἐπὶ Πωανου του Καίσαρος καὶ παρατείνας μέχριτων δριανο χρόνων του βασιλέως.

84쪽

m insensis, oui dolus ignosces opusculiun inscriptum libor Aflimiani de phusiognomonia et 111 LXX capita digestitiae primisi foliis codicis formae quartae minoris, quonian limini non muneratiun est, continetur. Summa benevoleriti: i uitelmi Nicolai Dii Rici sit Micha elis Iani de Gone, interpretis legati Vanieriani, tum est, ait codex bis milii transanitieretur, anno 1872 ratistariarn, 1884 diam ac priore uno, LitIn ipse 1 a Mabicae marus essem, ab Augusto Schinoelders, viro insim humanitatis, qui interea

laui impetravi, anno autern 1884 Georgius II off- mannus animi hortu studiorum a diuti, par

codicem descripsit, verba cornipta emendavit, denique laborem textus edendi et vertendi in se suscepit. Scriptura quidem codicis clara, textus ero ipso vatae corruptus atqueae e parte mancus est et plora te sane librarii neglegentia pessumdedit, sed nomnulla interpres ipse vel omisit; ut prooemiuin ), vel corrupta invenit vecta fol. 25' pulcris ianuun et pedum eis requis etc., vel male inti exii, velut iενεῖς

1 Sygnum nun)pri septiino non ex Tun Pari certum est; Ηof maauius et Schmoeldersius aeque prius in eo mari dispicere sibi visi sunt. 2 Cf. infra p. LXXXIX s i. et CV.

85쪽

quam per Sine rectitudine sανορθοι reddidis, unde simul patet eum e graeco exemplari, non e Syriaca in te

Κελτοῖς abos et circo ponere non reformidavid.

Inde quod lat. 33 isset per crocodilos viaris . aod Arabes Nilum appellant, reddidit, es: tium eum

fuisse vix colligi posse HO11 mannus adnotavit es tamen eundem ad p. 236, 18). Quando versi orta sit, certo delasire nondum queo. laudem qua Polemo eiusque opusculum apiti Arabes florebat iam vetustam fuisse auctores sunt ut, ius ore annum 75 qui in chronico eorum plinos a syriiuris versionis mentio facta est a Gregorio Abul- Pharagio 1226 - 1286 Hin dynain p. 8 et 56 d. lat.

vera ab duata Pocockio, moni 1663 porro e sapientstri Hippocrati coaevis fuit Philenion, mi speciev m andam Philosophiae naturalis, it Phyritanonιicaan, callebat, P a O inpecto honιi3ιe eae con otitione nen roran de nioriBrιs eius iudiciuam ferret est titi hoc in genere Iibea , cuius XenFlar apud nos lingua Syriae eaetat, uanuiuam utriam nostri a pseudepi-gr id opusculi versio rumin in incerto relinquendi a coaex nondum ineam in notiti n-Versionis hebraicae memoria exstat, nuper Georius Hostinannias mihi scripsis, in lexido syriaco Abullia sani Bahisil, qui circa anniun 63 ruit Payne-Sinitia, lapsaurus Syriacus 3067M Physiognonionica lim5nsis in aemnplari tali*- i. e. liber hebraice Hiber physiognoinoni Philivionis. ιber physiognomoniae', niti provoce hebrate legendum est frawce vel syri e qua de remos

86쪽

nostro opere non reperitur nec omnino quicquam

eunt physi momonia habet, sed videtur fluxisse ex opere inscripto abbato an in ne libro com cubilaus et speciemin eius e compositione Olernonis philosophi), odiis codex in bibliouiei: Audientiae urbis Granada exstat. )

Verint, plane incertum nesiue plus colligendunt est stoeo exies ab Ib El-Qistio qui mortuus os die 30 mensis Decembris anni 1248 ante Mulum 1236

87쪽

PROLEO EM. compositi et per epitoman Zamani sub titulo arieti et huicam nobis servati , quo plusiognomonia Pole-Sed certo ea a Dainasceno illo, qui anno 1256natus et 1327 Inortuus est, de quo supra p. XXVI veri)lilaei, in Hibro rectionis de scientia physio amniae' usurpata est cum in plerisque inii in animalium pha siognomonia cap. 4 . Is autem in hac re tam neglegenter tamque libere veri ianis est non solum verbis, sed etiam ordine et

tuendam fere nihil conserat, praesertim inun tiam1 ram etiam eadem qua codex Lei asis vitia prae eat. Quod ut appareat, nonnullis locis textum versionis Leidensem, cui physiomontonia latin Adamantius fidem addunt, cum iis quae Damascenus e Polemone protuli conseram:

88쪽

c. 26 fol. 34 Res indirui a latae eius nasi aperturae strupidita- c. 23 sol. 32 Brevitas, emussiste, Ilitinmiditaten in animo risin c. 23 A 32 Si in m re spondis me deteris fauos sirominem rides, somni gravi cisim eius possessor no , et

P. 29, 135statio et an Mina 'mum isar et merita em

p. 32, 26

p. 33,

89쪽

LXXXVI PROM: GOMEN

versione Leidens absunt ad Olemonem referenti, ut

p. 32, 19 a scutum, ramum Detes mori sumus dentibus Far pH naso ous a Vn ueris et pugnae uenatioris indicat p. 24, 16 pupilla uvido, cuius color i ipsa diver- est rei indutis ira tua tem invidiminui inn-

tam et inminentian Drdicat. Nec vero Damascenuin versionem ipsam, sed tantuanepi ana in eius usurpasso patefit e constas quodam singulari qui in nonnullis inter ipsun et PROII1RITI

90쪽

et humanissimo impetravi quae is vel ipse exscripsit vel ab alio exscripta iussi transmisit, amos mannus Code qui numerum 1957 habet et o 135 chartis sessi minoris forinam habentibus bene lue ita exaratis constat ut vocales constanter positas sint in quaeque pagina novem tantum lineas contineat, legatodelaetur Imperatoris post excidiunt novi Aman Ib11

p. Chr.), ut inscriptio cum sigillo in fronte codicis Initium line est In noniane Des,uaeraeordis Boi i . me es liber Fuluis ni quem de physiognouronia scripsit. Fostq'am aes inter se colinerentes observavit, hunc lori- seripsit de disci etione homini in e separausione hirius re indicor v eaeternum proposuit, peto ocurerent ad eo inonen Hassi ton vel mor nn utere . dicunt an mon ussu sinibisset, udo sese eoi isse ho-nmine eum Mantinarent de hac re discipuli Hippocratis metras nemores facti nonnini eor/Hu venerunt, rem derimerent si te aut nouam unicuique risum naturan eae eo m de figura eius ni bat enarrare coe . iam ran historia de eo usque ad Huq σαωμ