LIBANII OPERA

발행: 1904년

분량: 615페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

471쪽

LIBANU ORATIO XXIρίζω μὲν τῆς το βασιλέως εὐνοίας, μακαρίζω δὲ τουπρις ἐκεῖνον φίλτρου, μακαρίς δὲ της φρονήσεως, μακαρίζω δὲ του - τοιαυτα μὲν εἰργάσθαι, τοι-τα

αυτ συνειδέναι καὶ γαρ ἔτι βελτίονος ἐλπίδος ο ὐπάρχει τοῖς τοιουτοις εἶναι, καὶ ωσι κῶ πιουσι, κἄν τί ποθεν προσβάλλη δυσχερες, ν πεττοίησαν μνήμη τὴν λυσιν ἐπαγγέλλεται. b. καλον μὲν οὐν καὶ ἀνδρὶ συνειστύντα κινδύνου σαφ ς ἐξαρπάσω καὶ το νην ναυν ἐπαμύνασαν ἀποκρούσασθαι ληστάρ, σοὶ

1ο οὐκ ἀφ' - σώματος η δεκα νείκοσιν δὶς τοσούτων η φιλοτιμία, λ δσων οὐδ' ἀριθμησαι ἡάδων.μφ δὲ εἰπεῖν νι καὶ σεσωκέναι πόλιν, ἀλλ' ἡ τι γε

τοσαυτην ουδ ουτως ἀρχαίαν Ουδ ουτ πολλοῖς αν-

θωσαν τοῖς ἀγαθοῖς μάρτυρες δὲ του γέμειν αυτὴν

1 his O οἱ προστιθέντες τω πλήθει καθ' ὴμέραν ταῖς μεταναστάσεσι. 26. κοὰ ταν δή τινες ἐν συνουσίρσεμνυνωσιν αυτους μνήμη καλον πράξεων, σοὶ ὁ

νικαν ὐπάρξει λέγοντι τὴν μετέραν -- ἴσως α69 οὐκ ἐρεῖς ἔργον περήφανον σιωπη κοσμον, μας

472쪽

δε - ἔστιν ὁ τι παυσε λέγοντας τι μέγεθος της εὐεργεσίας, τον περὶ αὐτης ποιουντας λύγον ἀθάνατον παισὶ παπψων παραδιδόντων - ἐπλημμελήσαμεν ἄτε ἐδείσαμεν ον τε ἀπελαυσαμεν. 27. καὶ εἰ μεν τις ὀρθώσει τί ποτε ον ὴμετέρων ἀνδρος αρετης δεύ- μενον, τὰ σὰ τουτον ἐζηλωκέναι, ἐρουμεν, εἰ δε ἀμελείρπρόοιτο κακόν τι εἰς μίμησιν -- μον καλον τουτον ἡγησώμεθα. καὶ των πεπραγμένων ὐδιηγησις εἰς μέσονηξε νυν μὲν ταυτα πολλον λεγόντων, νυν--s 1 stλλον μεμνημένου τον ήττον ἐπανορθουντος. 28 πολ- 10λαὶ μὲν μῖν, Ἀρηστέ, πανηγύρεις τε καὶ ὐαιοτάτοις υσι καὶ πρεσβυτέροις του την Τῶ of πο-- σαντος ἔρωτος καὶ γὰρ τοὐς κείνην ζητ ντας οἷ

το δρος οἰκουντες πήλιν τινὰ - αυτου κεκτημένοι

φαίνονται ξενίσαντες. ἐν οὐν ταώταις δὴ ταις ορται 1οἀσύμεθα μὲν τον ἐν ἐκάστ) τιμώμενον θεον, σομεθα δε καὶ μεθ' κά - σέ τε καὶ τὰ παρὰ σοs. 4sι29. δοκε δε μοι καὶ βασιλευς φροντίζειν, ο τι ἄν σοιδοὐ δύξειε παν ὁσον ν ἄξιον δεδωκέναι καί μοι

12 L . I p. 451, 3sq. 4. 152, 3. 440, 10

473쪽

464 LIBAN ORATIO XXI δοκεῖς διὰ φλλον σχημά των ἀφιγμένος ἐπὶ το σαῶβιασιλευσι τετιμημένον προτον ξειν, τον πατον κιρ' καστον οὐ τον σχημά των ξεις δήπου καὶ σοφιστον ἐπαίνους μεγάλων ὁντως ἐν οἷς περὶ σου λεγουσι γιγνομένων αὐτον δέ γε - λεγομένων κεφάλαιον τήνδε μέλλοντα τὴν πόλιν ἐπικλύσειν ἔστησας. 30. μείς μὲν ουν χαλκῖν μνημονεύομεν εἰκονων οὐκ ἐπαγγεῖλαί τι παρὰ του βασιλέως σεμνοτερον, ἀλλ' αἱ μέν, ἰύς τις ἀνηρ- σομα, δεικνύουσι,1 ψπης δὲ εἶδος τοῖς ἔργοις μηνύεται. στις ὁ αὐτον ἐπέδειξεν ἄριστον, μὴ καλλιον καὶ τοῖς στερον ἐσομένοις φαίνεται καὶ τ ι ἐν πολλαῖς κινειται τύχαις, το ὁ στὶ κρεῖττον η τι τοιουτον παθειν ἐν βεβαιωκείμενον. 31. τά τε - ἄλλα πάντα εἰρησεται τον i χρόνον - οἷ προ τον τον ἀμεινόνων ἄγγελον τουτονὶ διελέ ς, τι - δείξας σεαυτον ἐν Ουκολίγαις ὁδοῖς, φάνηθέ μοι νυν, εἰ μὲν οἷόν τε, θαττων, εἰ δε μή, μήτι γε βραδέτερος ςis ἔγωγε κάμνω τοῖς της Αντιοχείας κακοῖς η γυ-R6s ναικος νύσφ πιεζομένης Ουδεν δι αφέρει.

474쪽

LIBAM RAUO XXI 465 ἐν δὴ φ φ τάχει κἀκείνοις τὰ της τον ἀνια - ρον λυσεως. 32. εἰ δὴ τοῖς φείλουσι χάριν ἔξεστι πρὶν ἐκτῖσαι τὴν χάριν, τέραν αἰτησαι τον παρ' ἡνωοἰκοδομουμένων καὶ αὐτος μῖν, ω θαυμάσιε, γενου καὶ δὴ καὶ τον γεωργούντων καὶ ποίησον ἀμφοτέροις

λαμπροτεραν την πολιν και μηδέτερον τον ἀναλωμά

των νύγηὶς ὁπως μῖν μὲν ος περὶ πολίτου διαλέγε-

πρός αλλήλους και προς τους αλλους ἐξείη σοὶ δ' ὁποτε εἴη ἐνθάδε, πολλάκις δε τουτο γένοιτο, διαιτασθαί τε ἐν οἰκείοις καὶ παρὰ τον ἀγρον οφορα τους ἐπιτηδείους στιὰν.

33. μο ' Ἀγγυς με ἴσως ὴ τελευτὴ δηλουμένη

τ' ον τῖν ἀριθμῶ τάχα δ' αὐτέχοροι τύτε λύγου παρὰ τον δυναμένων λέγειν, οἷς ἀφορμὴ καὶ τον φώλων ὴ κτησις ν κτησάμην μάλα δὴ φίλων σαφον. 15 ἐν τούτω δὴ καὶ πλέον τι περὶ σου λέγειν ξουσι μέ-

475쪽

εργων δημιουργέ, πατήρ τε μῖν γένοιο και τοιουτωνυuων, Δ ἐξω-σθαι τὰς ἐκείνων ἀρετὰς τη - γε

476쪽

1 es. p. 492,6. p. 787-816. 2 Folium 14 desinu voesbaa τῶν πολλῶ p. 491, 13 quas voce H ω exeipit solium 142 soli inter haec duo medio versa oratiotiis AI περὶ της φωριας μολιανο inde ab - μνια -- t. Hi 35,2 Musmi ad iaναι τι φόνον4 47, 1230.

477쪽

DI. 89 Vide t. I p. 227s 1 et 236. Ontuli. 10. Vaticanus triobonianus gr. 69 saec. XVI XVII

fol. 147 Vide t. I p. 222 11. Barberinus II 41 M saec. XV fol. 161 Vido I p. 24sq. contuli. 12. Marcianus gr. 437 saec. XV fol. 102. Vid t. I p. 213sq. Ontuli. 13. Vaticanus Urbinas gr. 125 saec. XIV fol. 60. vuls t. I p. 214 si s. Initiunt contuli. 14. arisinus 3016 ah saoc XV fol. 6. Vide t. I p. 3sq. et 69. Contuli. 15. Vindobonensis phil hic XCIII V saee XII sol. 122 ido I p. 35 sq. Contuli.16. Vaticanus gr. 82 saec. XIV fol. 298 Vid t. Ip. 48 sq. et , 9.17. Vaticanus gr. 4 anno 1269 et 1270 exaratus

'a fol. 145'. Desinit voce iνέγκατο p. 479, 3. Contuli.mo quoquo duas distininuntur familias pretio fere pares, quamin prior codicibus O a Mose, altera codicibus, V continetur, a reconsionis ex utraque mixtae vestio prae se fert. Singularis vero necessitudo inte

eodit intre a Mose, quippo qui e communi radice e prodierint, tamen LM aevia atque se ab iisdem propa mibus hodio deperditis t et o repetomsi

sint. Ad coinnilinem illam oram radicet se otiam Pu ab una parte redire licendus est, at altera ad xemplare iam Uri fluxeriint Eandem tuam LM stia in L hian est Orionem, sed quoniam ubiculi ius ab his recedit, lectionesdsepravatas exhibet ), ab apparatu critic exulare iussi is est. Men statuendunt esse duxi d eo lico prioris familias 1 in paucis detungar, p. 75 1 praebet τιμωρέα pr τιμιωτέρας; ibidem τιμωρίαν Ρr κοινωνιαν; . 480 14-pro καλῶς - . 486, 14 Verbi, καὶ περιερρεῖτο πολλοῖς μὰν ἀνδράσι o sit

478쪽

LIBANI ORATIO XXII

p. 447 sq. proposititas codice secundas sanidias sed mixtasrsosnsionis vestigiis haud privo Vaticano hes 64 VM.

479쪽

101, immo vis no ea quiden lections quas duxis praemissis litter1 in maron posuit, omnino cum illo dico concinunt. Hic quo lus Mesmorem in suspicionem vocanda est Herculem igitur stiri mea egessit MMo praeserceteras in hac orations sese praestiuit si iis Maximus es ninnem ememtationum in Animadversionum volumine V p. 324-336 prolatarii in quae cossicilius ab ipso OStea adhibitis Namsi; an et Monacensi confimatae sunt. Sed

foras iissa incuria uxoris et typotheta 1- Invita praeter- inissa sunt. Nonnulla obesus, pauca Boissonadius ' Sinto rus conexerant.1 Q s. t. I p. 78.

480쪽

1. ἰοί τινες ο -- ' ἔν μέγιστον ἀγαθον ἀν- R Uuθρώπ νομίζουσι χρήματα καὶ τ πλουτεῖν καὶ διὰ

τουτο κὰν δι ἐπωροίας τουτὶ λαβεἶ ου ἀποκνοῖσιν, ἀλλ' εἰ καὶ πείσονταί τι κακbν ἐντεοθεν στερον, οὐκ ἀποτρέπονται. τεροι δέ γε βουλοι- αν ἐπαινε ναι, ἄλλον η πάνθ' ὁσα ἐν ἀνθρώποις ενι χρήματα κεκτη- σθαι καὶ τουθ' ὁμολογουντες ου αἰοχένονται οἷ

ματα α

SEARCH

MENU NAVIGATION