LIBANII OPERA

551쪽

542 LIBAN ORATIO XXV νίκην πανταχου των Μοιρον. -υτως ὁ μὲν γαμειφευγων τον Γάμον, ὁ δ αγαμ πις ἐβίω δέων-T F. καὶ πενία δε καὶ πλουτος καὶ παῖδες καὶ ἀπαιδία καὶ βίου μέτρα μείζω τε καὶ ἐλάττω πάντα ἐκεῖθεν. 10. διὰ

τί ουν ἐλεεῖς τον οἰκέτην και δουλον καλεῖς , τι τον

- ὀφρύων τἀκείνου ἔργα ἐξήρτηται κά ὴνία τις αὐτ παρὰ της σῆς γνώμης εμβεβληται, προ ην τι μὲν ποιήσει του ὁ ἀποσχήσεται; καὶ γὰρ σε τὰ τον RII 6 Μοιρῖν περιάγει δήγματα Ῥῆλλον η τὴν ναυν i κυβερνήτης, καὶ οὐκ ἄν οἷός τε εχ ἀντιτείνων γενέσθαι ἐλευθερος καὶ κρείττων τῖν αυταῖς βεβουλευμένων.

11. --οὶ Μοίρας μὰν οὐκ ὀνομάζουσι, ύχηνδε παντος αἰτιονται, κακο τε ὁμοίως καὶ ἀγαθοs,1 καὶ ἐπαιν σι δὴ ὁ εἰπόντα τέχη τὰ θνητον πράγματα ῶς αν ἐκείνης λαμπροὐ μεν του ταπει- νους, ταπεινοὐ δὲ τοὐς λαμπροὐ τιθείσης καὶ πάλιν - προς τὰ προσθεν κατέρους ἀποφερούσης καὶ πλου-

552쪽

τον το μὲν ἀφαιρουσης,--διδουσης. 12. Γονται

δὲ καὶ πύλει - κά εἰ νην κώ ὐγείαν πιὰ νόσον καὶ ὁσα πλος ἀνθρώποις κερδη η βλάβη, πάντα ταυτα

τά τε παρελθύντα τά τε οντα τά τ' ἐσύμενα γνώμην εἶναι, υχης ημῖν- τε δικάσασθαι στι πρh sαυτην - ἀπαιτησαι δίκην ουτε πλήθει στρατιας καταπαπισαι τὴν δυναστείαν, σπερ Λακεδαιμονιοι τὴν τῖν Πεισιστρατιδῖν. 13. τί μὰλλον ουν ὁ δουλος

σος -της Γχης, εἰ σπερ ἐκεῖνον - γυμνοις τε ἱματίων ἐν ὁ θυμος κρατη καὶ εἰς μυλωνα πεμπεις, 10οsτω σε γυμνοῖ της ουσίας κείνη και ἐπὶ θυρας πέμπει τον δουναι δυναμένων εἰ γα και ὁ πράττοις δια τέλους, ἐκείνης γε βουλομένης οὐ μεταπέπτωκας, - - οὐδεν βεβαίωσας, σπερ οὐδὲ δουλος μένοι αν ἐπὶ της ευπραξίας κοντος του δεσπd 15του, ἀλλ' ὁ τούτοις Πεῖς, τουτο μῖν ἐκείνη ἡ

μεν ουν ανωθεν η δουλεια ποθὲν καὶ ἴσως ἐξ οὐρανο0.

χρη γαρ Γεσθαι και θ υχη κεισθα ἐν Ουρανωθρόνον, εἰ καὶ .. ἐν τοῖς δώδεκα θεοῖς ηρωμ αι. 14. Φέρε δὴ καὶ ἐτέρους δεσπότας και δεσποίνας εο ἐξετάσωμεν, οῖς μεῖς μεν αυτοῖς ἔνδοθεν ἐπανίστα-

553쪽

544 LIBANI ORΑΤIO XXV μεν οι ἀπολλύουσί τε ημος καί το πάντων ἀτο-π απον, πο των ἀπολλυμένων γαπονται.

15 Προτον μὲν ἄμετρος ἐπιθυμία περὶ δωδήν τε

Πή καὶ πόσιν - δεσπόται ταυτα, ταν φελ- κοντα ἔργων σπουδαίων τε καὶ χρηστων καὶ ἀνδρὶ προσηκόντων ἐπὶ τραπεζα αγη πολυτελεῖς Περσικάς τινας η Συβαριτικάς, ἐπειτα πύρρω των νυκτον σπερεν πέδαις κατέχη βαρένοντα με γαστέρα, βαρύνοντα δε κεφαλήν, σπερ οἱ κακοὶ των ὀπιματον τους νους. 10 τελευτοντα δὲ κακοσχημόνως οἴκαδε ἀποπεμπη σφαλ- λομενους τε καὶ ἀκράτορα των ποδονα ουτοι δη μετὰ νύκτα τε καὶ πνον πάλιν ὁ ἔρχονται τὰ αὐτὰ πει-

σύμενοι καὶ περῖσι δι με θη τον βίον δουλοί τινες ὁντες κρατήρων τε καὶ πίθων και εκπωμάτων. 1 16 Ἐτερος τοίνυν δεσπότης θυμος ου τι λογισμωκαθάπερ ἐπίκουρος πηρετῖν, δίκαιον τε και συμφέρον, ἀλλ' - αὐτ τον λογισμον πεποιημένος καὶ τὴν ἀρχην την ἐκείνου θρασέως ρπάσας οὐτος οὐ νυν ἐλαύνει κατάκρας τον ἐχόμενον καὶ ταράττει μαλ-a λον αὶ τὰ πνεύματα την θάλατταν, ὁποια ἐπολέμει τωτου Λαέρτου ζει τοίνυν πανταχου τε καὶ ἐπὶ παντὶ

554쪽

LIBANI ORATIO XXV

καὶ προς παντας, καθάπερ λέβης ἐπειγύμενος πυρὶ κολλω, καὶ μικρον πέχει κυνος λακτουντος διακενης ἐμβοῖν τε καὶ βριστὴς φαινύμενος και πλήττων ρη- μασιν οὐκ ἀνεκτοῖς, θεν αὐτω ἀεὶ το πλέον πολέμιον. 17. παραινέσεων δε ἀκροώμενος ληγέμεναι δε θυμου, χαλεπωτάτου νοσήματος, φρα σε μαλλον τίω ν ἀνθρώπων ῆμεν νέοι ηδὲ γέροντες, ἐπαινεῖ μεν τ0ν σύμβουλον καὶ φησὶν οὐκ ἄλλως ποιήσειν, ἐμπεσόντος ὁ του δεσπύτου πάλιν Ἀγαμέμνων γίνεται καὶ τὰ ἔνδον καὶ τους φθαλμin ασσε δέ οἱ πυρὶ λαμ- 1οπετύων τι ἐῖκτην. ἐν δὴ την δουλείαν ὁμολογεῖκαι υ οιής τέ ἐστιν αλλο τι δρῆν - ὁ τ ὰν ὁ θυμος

παραγγέλλη 18. δουλος δε ν θαμέμνων, ἐνίκα

ταυτα ἐπεπύνθει, καὶ εἰ σφοδρα - Πέλοπος το RII 68Tαντάλου του ι0 κιὰ ει σκῆπτρον ἡ αυτ παλαιέν τε καὶ ξ οὐρανου και η 'υφαίστου χειρος δουλος

δὲ τ και χιλλευς εἰς ὁμοιον θυμον ἐμπεσὼν καὶ ἐν ἐκκλησία μέση στρατηγ0ς κατὰ βασιλέως λκων το ξίφος, καὶ ὁ τὰς πολλὰς πόλεις κεμα καθελών, δώδεκα

μὲν συν νηυσι πεζος δ' ενδεκα, τάς τε σκηνὰς soἐμπεπληκως αἰχμαλώτων σωμάτων ἀτος αἰχμάλωτος ηγετο καὶ πάντα ον ἐμήνιε μνον οὐκ ἐλεύθερος. 19 υ δὲ δὴ φιλήκυβος, Ἀρος Αιύς, ρα ἐλευ-

555쪽

546 LIBANI ORΑΤIO XXV θερος καὶ τίς πώποτε οἰκέτην ουτως νάγκασεν ἀγρυπνεῖν ως ἐκεῖνο το ἀρρώστημα οὐ κεκυφύτας τε κάὶ μαχομένους ἀπεστέρησεν πνου πεῖθον μὲν ἀγορας ἀμελαῖν πεῖθον λουτρον περορὰν, δη δέ που καὶ τροφη αὐτης ο γαρ περὶ τεττίγων μεμυθο- λύγηται λιμ τελευτησαί τινας ἀνθρώπους ἔρωτι φδης, ἔπειτα γενέσθαι τέττιγας τη- Μουσων, τουτο μικρου καὶ εἰς τ0υς φιλοκύβους ερχεται συνείροωσι νύκτας ὴμεραις σιτοι καὶ ἄποτοι καὶ ηδονης δονὴ περίεστι. ah τοὐς ουν ανε δεσμον δεδεμένους τί ἄλλο γε ἰ δουλους προσρ Πέον;

20. Φθένος - οἷς ἐμπέπηγεν, οὐκέθ' οὐτος δι

ηδονης πύλλυσι τον φθονερών, ἀλλα κοινών τι κακον του κείνου καὶ ἐφ δν κεκίν αι, και πολυ πλέον 15 του φθονουντος το μεν γὰρ φθονουμενον νυν--εβλαψε νυν δε υδέν - δε ἐγκά ται, τούτο ψυχὴν μὰν ἀλγυνει, σομα δὲ ἀναλίσκει καὶ ποιεῖ τον πεν- θουντων σκυθρω τερον, οὐχ ὁτι αὐτφ προσέπεσέ τι κακήν, ἀλλ' ὁτι τρεπέλας κέ τι ἀγαθόν. 21 τον τοὐD νυν τουδε του νοσήματος εμπλεων πο ου αν δικοίην, εἰ καλοίην ἐλεέθερον ὁ πάντα οἰκετην στιροματίαν παρεληλυθεν ἀθυμ- - μέν γε ἐφέντος του

1 τι - 22 ἀθυμία, versus comoediae Macae revocare studuit Ocrius l. l. 1513 in hunc modum: τιν οὐδε τοίνυντμ νοσήματος πλέω πῶς οὐκ αν ἀδικοῖμ' εἰ καλοῖμ' ἐλευθερον;

556쪽

ἐστιγμένος, τον δε υθεν αν ποιησειε μνουχὶ τήκεσθαι.

τίς ἄν οὐν ευ φρονον οὐχ τον ῆγήσαιτο κακινάλῖναι τοῖς πολεμίοις φθόνον ἐρριζωμένον ἐν αὐτ επεριφέρειν, Δμύν τε καὶ πικρον καὶ σκοτεινον δε-ύτην; 22 πωμεν κῶ ἐπὶ τοὐς φιλοχρημάτους - ἐπιστρέφει δεινος ἀργυροκοπεἰά τε καὶ χρυσοχύων εργαστο ρια. οι δε κἀν ἐντύχωσιν Ἀπφ μεγάλω τε καὶ καλ καὶ χρυ- κεκοομημέν', μῆλλον βλεψαν εἰς τονδεν χρυσιν τὴν το θρεμματος ρετο ν ἀρκεῖ δὲ τοῖς των παρόντων ουδέν, το δε ἀπόν, τι μη πάρεστιν, δεινα πολυ δε νομίζουσιν ων ἐχουσιν οὐδέν, ἀλλὰτ παρ ετέροις ελεγχον εἶναι της αἱ τον γοωντο

πενίας βοέλοιντο αν πάντα με τον φαινύμενον

αὐτοῖς γενέσθαι χρυσόν, πάντα δὲ τον ἐν τοῖς κώλοις τῆς γης. 23. διαλέγονται δε ἀεὶ περ χρημάτων, σπεροι δι φοντες περὶ τηγον μακαρίζουσιν οὐ Νέστορα, ου Αργανθώνιον τον λων, ου Ιηλεα ων γάμων,

557쪽

548 LIBANU OBATI XXV οὐκ 'Ἀδωνιν του κάλλους, οὐχ Ηρακλέα της ἀθανασίας, ἀλλὰ Καλλίαν καὶ Γυγην καὶ κινυραν καὶ Κροῖσον

καὶ τοὐς ἐν νδοῖς μέρμηκας - εἰ λάβοιεν,

φαιδροί, φίλου χε ἀξιουντος δε παθεἶν ἀπ χρη μάτων σκοτοδινιοσι, καὶ ὁ με τις αὐτον σίγησεν δὐποσχόμενος ἐψευσατο, τρέμουσι ἀμφότεροι. 24. Dbς νεκα στατηρο η καὶ ἔτι σμικροτέρου του φροντίζων τε καὶ ἀρπάζω καὶ δμ- καὶ ἀποστερον καὶ πάντα με τολμον, πάντα δε πομένων,1 μισον τε καὶ μιπούμενος , φίλους τε προδιδοὐ καὶ δυσμενεῖς περχύμενος καὶ τι τούτων ἐλεεινύτερα φερων αρα ελεύθερος ηκιστά γε, ἀλλ' ἀνδραπόδων μὲν αυτις αν εἰ δεσπότης, χρυσου δεχοολος. 25. ουδὲ

πέτασαν με οἱ θηρατα του Μίδου κατὰ των θηρίων,

Σάτυρος δὲ νύκτωρ τὰ ρη περιφοιτον εἴληπτο οἷ μεν δὴ δήσαντες γον ἄγρευμα φ βασιλεῖ, ὁ δέ,

558쪽

LIBANU ORATIO XXV 49 προσεκειτο γὰρ ' Θιο σφ διαφερόντως, ἀφηκε ἐγνατυρον -- ειχεν εὐ ς μισθον το ἐξεῖναιμαν ἐθέλη τον Θωνυσον αἰτεῖν. περβὰς δὴ τὰ 5-ως ἀγαθὰ πὰν του θίγοι χρυσον ει γενέσθαι, καὶ ὶ ο Μωας χρυσου πατήρ πολλὰ μεν δὴ καὶ εἄλλα αὐτ τοῖτο ἐπεπύνθει διὰ το χειρον, ἐπεὶ δὲ

καὶ ἀριστα εδει, χουσον ἐποίει σῖτα καὶ ποτά, καὶ

ἡ αὐτ λιμος ὁ πλουτος. εἰ οὐκ ἐδούλευε χρυ-,

κατεχρησα αν εις δεον τω καιρῶ.

26 Φέρε δὴ τον κολοφον ἐπιβομεν, τὴν τονἈοἘρώτων δεσποτείαν ἡ τὴν ἰσχυν τό τε τόξον δηλοῖ καὶ τὰ πλα ἐπεδαν γὰρ ὶ οἰστον ἀφοσιν προσενέγκωσι πυρ, εὐοψς κάτερον ἐπὶ την καρδίαν χωρεῖ καὶ το μεν ἐργάζεται τραυμα πικρύν τ δε φλύγα συχνήν. γίνεται δὴ κατὰ τὴν παροιμίαν ἀνὴρ ἐρον, Μεσσηνίων δουλότερος φίλους μὲν καὶ γονέας καὶ τον παρ' ἀνθρώπων ψόγον θλον ἡγούμενος, λατρεύων

τοῖς παιδικοῖς καὶ ὁποτε μαλλον δουλεύοι, μαλλον

559쪽

550 D mi Tm XXV ἐδόμενος δαπάναις κά πύνοις καὶ προσεδρείαις πλέον ὴ κέρδεσι καὶ εὐθυμίαις χαίρων, τυχὼν μὲν μετ' εὐ- 'υμίας θεραπευων, ἀτυχήσας δὲ πάση τέχνη καὶ δου-RII71 λει τὰ πωδι- ο ηρεύων. 27. κιὰ οὐδεν ουτως ἀδύνατον ὁ ἐρώμενος ἐπαγγέλλει, ὁ μὴ πασα ανάγκη τω τετρωμέν καταπράττειν. εἰ δε ἀμηχανον, τεθναίηθειτο αν ὴ προαπείποι καίτοι μέλοις γε μετέροις τὰ ἀδυνατα - εργων δ τινὰ παραίτησιν νεγκεν, εστ δε οἷς καὶ τα ἀδύνατα μεν ου, μάλα δὲ ἐργώδη

10 ἀκουσαι δ' αν καὶ παρ αυτον γε των ἐρώντων, ς δουλευουσιν, ν ἀδικουσιν αὐτοῖς καθίζη τις δικαστ ριον. ἐρουσι γάρ, αγονταί τε και ελκονται και ὁ μαχούμενος της σφον γνώμης δυνατώτερος καὶ τοsτο δὴ παθημάτων πάντων μάλιστα συγγνώμονας 15 αν τι πλείστους χοι, το0το μεν Δ ἰσχυροτατύν τε

καὶ οἴστρω τὴν φυχὴν ἐλαυνον, τοsτο δὲ ς πάσης

φυχης η τον γε πλείστων πτύμενον εὐαρίθμητοι γὰρ δη τον βελον τούτων γευστοι. 28. - θη τοσουτω κατατείνει θεσπύτης οἰκετην; εο φ -- ἐστιν --λεία θεραπεsσαι τον κεκτημένον ταῖς ἐν δειπνρ καὶ λουτροῖς διακονίαις και πλυναιέ - και ζευξαι ζεῖγος και λειψάνοις ψων στι

560쪽

MB II RATIO XXV 551θηναι, καὶ τοιουτοις δν τισιν τρυφης μεν ου μεταδίδωσι ῖσης, ἄλλο δέ τι νίνησιν. γιεινότεροι γὰρ ς τὰ πολλὰ των δεUποτον οι δουλοι τοι μεν γὰρ τι ἄπονον νοσημάτων αἴτιον, τους δε ὁ πονος

29. - τοι- δουλω μέν ἐστι ραρούς, καὶ πολλοὶ μὲν γῆς, πολλοὶ δὲ θει.άττης μυχοὶ καὶ ρη καὶ νάπω, και ς αἰπύλον ῆλθε καὶ βουκύλον καὶ ποιμαίνων ἔλαθε καὶ ἔλυσεν - την δουλείαν, πο δὲ των δεσποτον ους ἀπηριθμησάμην, τον τὴν, Π et2 ψυχὴν κατειληφύτων ποία φυγη τίς ἀποδρασις; ποι Ἀγὰρ αν ἀφίκωνται, περιφέρουσι τους δεσπότας.30. H δε φης, τι καὶ τον οἰκετQν πολλοὶ κακοὶ και δουλεύουοι- μῖν τε καὶ λὶ κακίρ, πρωτον μὲν

θαυμάσαι αν εἰ π διττονος τρυφῆς ι ση τω- γέ- 15νοιτο κακύτης. Ἐπειτα ου τουτο νυν γωνίζεται

λύγος δεῖξαι τους με δούλους ἐλευθέρους τους δ' ἐλευθέρους δούλους, οὐδ' αὐτους μὲν ἐττον, τους μαλλον δούλους, ὰλλ' - πανταχου δουλεία περὶ δὲ μέτρου δουλείας καὶ που μεν μείζων που δε ἐλάττων, Οἀφεῖται βουλομεν ζητεῖν 31. Καὶ περὶ μὲν δουλείας φυχον ἄλις καίτοι πολλά γε εἴδη καὶ μεγάλα δουλείας σεσίγηται του μὴ