장음표시 사용
531쪽
522 LIBANU ORATIO XXIV πλείους ἐγσαν, πλείους αν καὶ διέφθειραν, νυν δε ἀποθνήσκει, μόνος οὐδενὶ ς των ἐγγυτάτω καὶ ὐφ' μἐφρουρεῖτο παθοντος ουθεν, ἀλλ' υδε μελλήσαντος, ὁ γὰρ θλος ἴ- ῆν κά ἐφ' ον πέσταλτο, τουτὶ RII 46 μὲν ἐάσω. 18 ἀλλὰ γεγέννῖνται ήπου πρεσβεῖαι πολλαὶ μετ' ἐκεῖνον τον χρόνον Δ τ0ν Πέρσην, πάλιν γαρ ρ ταὐτή, καὶ εἰώθασί γε Πέρσαι φιλοτιμεῖσθαι τη μνήμη των κατωρθωμένων κι, διηγουνται δὴ πολλάκις α Ῥωμα ους πληξαν καὶ εἰ των τινα βασιλευ-1ὐύντων κατήνεγκαν ἀλλ ομως ου αὐτος ὁ βασιλε0ς εκείνων υτ αλλος οὐδεις τον ἐν ταῖς τάξεσιν ἀλλ' ουδε ἰδιώτης τουτύ γε λῶν φαίνεται τον θάνατονεκεῖνον ἄνδρα Πέρσην εἰργάσθαι. 19. ἀλλ' οὐδὲ ἐν εἰκών τουτο δείκνυσθαι φασι μάλιστ α γραφέν, εἰ 1 επεπρακτο, τοσομύν γε δ εἰς δύξαν ἀλλ' ἐν εἴδει μὲν λέοντος πεποίηται πυρ αποπνέοντος ἄ-ἔπαθον, γράψαντες, α μη συνήδεσαν αὐτοῖς δεδρακοσιν, οὐ
προσέθηκα ουδὲ ἐκαλλωπίσαντο τοῖς ου γεγενημένοις.
1 20 τ δὲ μέγιστον πάντων, Βίκτωρα και Σαλουστιον αΠ47 καὶ τοὐς ἄλλους τοὐς πελ της εἰρήνης πρεσβεύοντας ρετο Σαπορης, εἰ μὴ αἰσχυνοιντο ωμαῖοι
19 Arnin XXVI. 132 στε πῶς υ θεόθεν ν η τλη γη κακοηθέστατε καὶ δυστροπε καὶ ἐμβρόντητε; V 21 τ ηρετο τουτο προς το εἰ μη αἰσχυνοιντο ἀποδιδόμενον πινόσχημόν γε ο διὰ τουτο
532쪽
μηδεμίαν ραν της περ γουλιανο δίκης τεποιημένοιμήνου πεσόντος δ μάλιστα δὴ βοὰ τί ποτέ ἐστι τοπρῆγμα ἐγω δε, ἔφη, τεθνεω τύ μοι πινος τωνῆγεμύνων τοις οὐ πεσόντας περὶ αὐτον ἔδειρα καὶ τους του τετελευτηκύτος οἰκείους ταῖς ἐκείνων παρεμυθησάμην κεφαλαῖς πεμψας αὐτὰς εἰς χεῖρας αυτοῖς ταυτα οὐκ αν εἶπεν ὁ Σα-πώρης ουδε πετίμησεν, εἰ τι εργον - τον πολεμίαν. πος γαρ α δ οὐκ εἶχον ὐφ' αὐτοῖς, ἐτι -
21. Εἰ τοίνυν - μεν αἰχμης ἀπεθανε, χειρὶ Πέρσου τουτο ου πέπρακται, τί λοιπον ὴ ἐν τοῖς μετέροις εἶναι τον φονέα η χαριζομένοις τινὶ το ναιεμηκε εκεῖνον εJνα καὶ σφίσιν αυτοῖς, πως εν ἀτιμίρ τὰ των θεων εἴη ῶν τιμωμένων ἀπεπνίγοντο 1s22. 1λλ' υδεὶς ἐφειστήκει κατήγορος οὐδ' οἱ καταμαρτυρουντες. ἀλλ' υμας γ χρῆν καὶ ουτως ἀνιχνεῖσαι το πραγμα πολλάς τε μερας ἐπ' αὐτφκαθημένους καὶ οὐκ ἀνιέντας καὶ τους εχονrας μὲν ελέγχειν, κνουντας δε πεγείροντας, θαρρύνοντας, οπροτρέποντας, θλα τιθεντας, ἐπὶ δωρεὰς καλουντας
1 Her. IX 8, 2. Iinc do asciol. 27 11 αἰχμη το κοινῶς λεγόμενον κοντάριον ν et Vat. 82)
533쪽
524 UBM MORATIO XXW- ὰσία γε καὶ ταῖς δι' ἀπειλον ἀνάγκαις μὴ ἐῆν σιωπαν. 23. ει ταυτα παρ μῖν ἐγίγνετο, πολλοὐς αν εἴχετε οὐ μοντας, οὐ λέγοντας, οὐ διδάσκοντας, τίς ὁ ἀρχιτέκτων του φύνου, τίς πρῖτος ι ἀκούσας τομο τίσιν ὁ κτείνας ἀνεπείσθη λύγοις, RII 4 ἐπὶ πύσω μισθῶ, τίνες οἱ συνειδότες, ποῖ τρώσας
ἀπεχώρησε, τίνες αυτ συνέπιον καὶ συνεπαιώνισαν.
24. μων μὲν γὰρ ἡσυχαζύντων καὶ τοῖς δυναμενοις διώκειν ἀσφαλες ἐφαίνετο τι μηδεν λέγειν κεκινημέ- 1 νων δὲ τον βασιλέων κά τῶν ἀρχόντων δηλούντων, Δ οὐ στήσονται ζητοsντες μεχρι ὰν εἰς ως ελθη τὰ κεκρυμμένα, ταχέως εἰς ος μελλεν ξειν, ἐπεὶ
καὶ - ἡσαν οἱ ἐν γωνίαις λέγοντες, πως παν τ0
δραμα συνετέ- - πολλῆς ἐνύμιζον εἶναι μανίας, οἷς μάλιστα προσοιεν γανακτωῖν κιστα ἡτο ποι- ντων ἐτερους σφας αὐτοὐς εἰς πράγματα ἐμβάλλειν οὐκ εἰδότας μέν, εἴ τινι χαριοsνται, δεδιήτας δε η και ζημία προσγένηται 25. ηδη τις ὁδοι-
De a. r. 56 p 1286, 10 7 Dean. r. 19 p. 380, 27 18 et Antii Pal. VII 454 ὁ ἀρχιτέκτων του τόνου ξενίζον καὶ τουτ' εἰπεῖν 'Vat. 82 18- η δ' τουτο ἀντὶ του ποτὲ σημαντον ἄρι- σμένου χρόνου, δικαιως ν παραλαμβάνεσθαι αὐτο καὶ πρb
534쪽
LIBANU ORATIO XXIV 25 ἀπελθAν οἱ ἀφείλετο τρυφα καὶ ὁ τοῖς νύμοις αυτον
παραδώσων οὐκ ν ὁ δικάζων 'ν οὐκ, ἐπεὶ μηδεὶς
ἐδιωκεν ἀνεξεταστον φεὶς το τετολμημενον ἐκάθευδεν, ἀλλα πάντα κινων καὶ σr αριεὶς ουδὲν τι του Λυγκέως εἔδοξε τω - πεποιηκέναι καὶ ὁ αὐτόχειρ νηρητο II 50 πάνυ δη πιστευων νωτερω πάσης ἰδέας ἐλέγχων ηδικηκένια. 26. πολλὰ τοιαυτα ἐν ταῖς ἐρημίαις πραχθεντα υκ ελαθε, πολλὰ τοιαυτα ἐν αστεσι. καὶ οὐκ
ἀπεχρη τοῖς των φυλον ἐπιμεληταῖς τῆ γη παραδο - 1οτον ἀπεσφαγμένον, ἀλλ' ἶκον παρὰ τον αρχοντα ἐμήνυσαν, φρασαν, ὁ δ' αὐτο νομίζει το μὴ τον δεδρα- κύτα ἀγνοηθῆναι. 27.- πὲρ με τον τυχόντων σπουδασύμεθα, τω δ' ἀρίστω ον ανδρον οὐ τιμωρήσομεν καὶ τοῖς 1s
θρώπους λοις, καὶ ο παραδώσοντές σοι τὰ θηρία
535쪽
MBAM ORATIO XXIV φανO0νται, ἐν αὐτοῖς αφέλης μύνον τον φοβον, οὐδὲν δεινον αὐτοῖς ὁ ἐκείνων πλουτος - ἀπ τον ὀρχον χουσι. τουτο γάρ τουτο οὐκ ἔχον ἐστὶν υπερ-RII 5 βολήν, φύνου τοιούτου ίκην φείλοντες, σπερε τον Περσην ἀπεκτονότες, αρχὰς καρπώσαντο. 28. άλιστα μεν οὐν εἰ καὶ η τοσαυτην σην
ἐδείκνυον ἄρτι βλάβην εἶχεν ὴ περὶ τὴν δίκην νωθεία,
καὶ ουτω χρην ἐπιστραφθναί τε καὶ φυλακήν τινα ταυτηνὶ τοῖς ἐπὶ τὰ σκηπτρα καλουμένοις παρασχεῖν.i ἐν μεν γὰρ ' πράξασθαι τιμωρίαν παυσετε οὐ τὰ τοιαῖτα δικοῖντας, ποιήσαντες δε ἄδειαν ἐφ' ὁμας αυτους, ἀλλ' ου ἐρ γε ο λάοφημον. στε τήμεροντ μεν δοκεῖν Ιουλιαν' βοηθήσων ἀφῖγμαι, τη δεαληθεία τοῖς ζοσιν μῖν τω μεν γὰρ οὐκ εστιν ἀπο- 15χοBναι τὴν η υχὴν διὰ της δίκης, ι ἐν δε ιατηρῆσαι ποιησατε τοίνυν οὐ στρατιώτας τον ἀρχόντων προ- κινθυνευειν - μὴ τουτο βουλοιντο, μήτοι γε ἀντὶ
τον πολεμίων αὐτοῖς καθίστασθαι. 29. ' δε μεν εἰ καὶ στρατηγος ἐπεπύνθει τι τομ
536쪽
ουτον ὴ καί τις τον στρατει ἐφεστηκότων, ξίουν ἄν σε χωρεῖν ἐπὶ τοὐς ἐκείνων σφαγέας δείσαντα, Π 52 τὴν του πράγματος μελέτη μη καὶ προς τι μέγιστον
ἀπο των ἐλαττόνων βαδισρ νυν δ' ἐπὶ το κεφάλαιοντον πραγμάτων ὁ Ἀπεὐ ἐκεῖνος καὶ ὁ σίδηρος ήκεν ιεν ἀκμντης μάχης π εργαστηρίου πονηρου πεμφθεὶς
ἀπωσκηνης μιαρῆς καὶ βουλευμάτων δλεθρίων γένοινταν καὶ αλλοι τινὲς ἴσως πονηροί, βασιλεῖ, μίαν σκηναὶν πωντες εχθροὶ τοῖς αρχουσι. οέτους Ἀεν φύσις οὐκ αν ποτε ποιήσειε βελτίους, κατάσχοι ὁ αν 10 ἴσως ὁ φόβος. 30. Ἀλλ' ἐκεῖσε ἐπάνειμι, ὁτι ἡ μὲν ' εἰ καὶ μηδεὶς προ περὶ των λων κίνδυνος, και δίκαιον καὶ λυσιτελες μῖν παῖσαι τι θράσος δια της ἐπὶ τοῖς
πεπραγμένοις ργης, νυν ὁ Ουδε βουλομεν σοι μητ-τα ποιεῖν νι οἷ γαρ βαρεῖς οὐτοι καὶ τοις την
Ῥώμην οἰκουσιν αὐτὴν ἐπιστήσαντες φοβους καὶ αII 5st-τα οὐτω πολλον μερον ὁδον απέχοντες σύμβουλοι καθίστανταί σοι τῆς περὶ τὴν τιμωρίαν πιμελείας, ης γενομένης Ουκέθ' βριουσιν οἱ Σκύθαι. γ31. οσούτου γαρ ἄξιος τοῖς θεοῖς ὁ τεθνεώς ἐρεῖ τις πάνυ γε καὶ παλαιής γε οἶτος αυ- τον νόμος ὐπὲρ των πεπονθέτων ἀγανακτειν δε δίκη
537쪽
528 LIBAM ORATIO XXII δε ον τινες ἀδικουσι πολλάκις τεινεται καὶ ἐφ' ἄπασαν λιν ἐνόσησαν με Amqναῖοι διὰ τον Ἀνδρόγεω θάνατον καὶ τῶ πατρὰ του τετελευτηκότος το δασμον του δὶς πτὰ ηνεγκαν λίγων οντων
τουργον, ἐνόσησε δε ἡ Θηβαίων πολις διὰ το Λαχυφήνον ουτος δὲ ὁ θάνατος εργο της Οἰδίπου χειρ0ς μήνης λιμος ἐν Θελφοῖς ν ω - παρ'
RII 5 αὐτοῖς H σκώμματι πληγέντος καίτοι πύσους εἰκος ἀπεκτονεναι τον ἄνθρωπον ἀλr δμως ὴ πολις 1 ἐλίμωττε , καὶ μία λυσις, ει δοῖεν ίκην. 32. τί λε- γεις οὐκ ἐποίησε χαλεποὐς Ῥωμα ις τοὐς οὐλοsmμὲν πεσῶν Ιοὐλιανύς , ουτω δὲ μεληθεὶς υτ μὲν χαλεπήναντος τοῖς άχαιοῖς τοῖ πύλλωνος διὰ τι μὴ
ἀποδοsναι φ ρυσ1 την θυγατέρα τον δεῖνα ουτωi-βοῖν τινων εῖνεκα - πιλίου, στε τοιαυτα ἀπειλησαι τοι αλλοις θεοῖς, ει μὴ λάβοι δίκην καίτοι πεινώντων τ εργον αλλ' ὁμως η ναυς αὐτοῖς κεραυνῶ διεσκέδαστο καὶ ο τὰ βέλτιστα παραινῖν μετὰ τον οὐ πεισθέντων ἐξέπιπτε. 33. τί τοὐς σὐν γα-a μέμνονι λύντας την ροίαν ἀπώλεσεν ὁ χειμῶν την
538쪽
LIBANU ORATIO XXIV 29 θάλατταν δε τίς ἐξεμηνεν Ἀθηνὰ διὰ τί R II 556τι των περὶ Κασάνδραν ίαντι πεπραγμένων οὐκ ἔλαβε το στρατόπεδον δίκην, σπερ οὐδε Θν ἡμεῖς του φύνου. εἶτ' οίεταί τις τὴν Πριάμου κύρην τιμιωτέραν η σθην γενέσθαι πρότερον sν ἄπασι τοῖς θεοῖς τουτον της δε ε Λεύκτροις ηττης τῆς ἀνελπίστου, μεθ' ην μεινε κειμένη τον Λακεδαιμονίων πολις, τίς ου οἶδε την ἀρχην και θν πύθεσιν; 34. ἐλει, μέλει καὶ τεθνεώτων ἀνθρώπων τοῖς
θεοῖς βασιλευ- ων καὶ τοις ζοσιν τι ἀν i=ρώποις ομέλειν βουλοιντ αν εἰ δε μὴ τουτο τοιουτον ὴν, ουτ αν εἰς μακάρων νήσους γαγον οἱ ἐθαυμασαν ουτ αν ὀστ λογίοις ἐτίμησαν, σπερ τά τε μέστου τά τε Θησέως. 45. καὶ νυν οἶμαι τους θεους πολ- 14λάκις εν ταῖς αυτον ἀγοραῖς πεποιησθα λύγον α' Π56 τε παθεν ουτος ων τε τυχ ησε τε εος, μεμφομένους τε καὶ παρακαλουντας ἀλλήλους επι την δικην. εἰ
γὰρ θρήνου μὲν ξιος ' τωρ φ - διὰ το πλῆθος
Τῖν θυσιQν εγκαλεῖται ε ὁ Ζευς υπ0 της θηνῆς ἐν τοις δυσσέως πλάνοις ἀμελον ἀνθρώπου τε ρο κύτος, τίνα εἰκ0ς εἰρησθαι περὶ τούτου του τὰς
539쪽
LIBANI ORATIO XXIV απάντων ων Ελλ,ήνων Ἀ τοῖς δυο τεσι παρελθόντος
σίας 36. ἔτος γάρ ἐστιν ὁ μερίσας αὐτου τυν βίον τε τὰς περ των λων βουλὰς ih τε τὰς περὶ τους βωμοὐ διατριβάς, οsτος ο ἐν τελεταῖς μυρίαις μι- λήσας δαίμοσιν, ἔτος ὁ ἡπὲρ τον βρισμένων ἱερον RII 57 στενάξας μέν, ως του ἐξη μύνον, πλων δὲ ἡψάμενος, ἐπειδὰ καιρις παρην, ἡτος ὁ τὰ κατεσκαμ- μενα με ἀποδους τοῖς χωρίοις, τὰς τιμὰς δε καὶ τούτοις καὶ τοῖς ἄλλοις πασιν, ἔτος ὁ ειν καὶ 1 σπένdειν σπερ ἐκ φυγῆς καταγαγών, οὐτος ὁ τὰς πεπαυμένας ορτὰς ἀνανεωσάμενος οἶτος ὁ τοὐς HRII 58 τι θερογεία οὐ κρειττύνων κινδύνους ἀνελών, οὐτος ὁ μηδαμου τὴν διάνοιαν ἀποστήσας ταὶ παρὰ
, πάντων δ ἄν, εἰ μὴ προαπηλθε. 37. Toύτου ι μὰν μέλει , βασιλεῖ βασιλέως, ῶς ὁμοτέχνου, θην δε τη του λ θυγατρὶ διὰ την φρόνησιν, Ἐρμὶ δε διὰ τους ἐν πασιν ἐεισι λύγους,
καὶ διὰ το τ εἰκότως αὐτω θανάτω - ζέοντ παρα- δο- πυρὶ κείνω, τι φυγόντα τε καὶ πεπαυuένα πάλα πάνυ τὰ περὶ τους δαίμονας τελουμενα ἀνθρώποις διὰ θυσιῶν ἐφιλονείκησεν απιτις ἀνακαλέσασθαι δυο scripsi auctore obet Coll. l. l. iv δυ' coni δέκα libri sed ἐν δυσὶ μόνοις at 939 eii 1 2 θυσίας Oe des.fol. 231 in C; otio sequenti exciso quae continebantur suppletiusunt saecili X in folio iio nunc initio codicis exstat f. t. I p. 13 -υτου αυτο libri larit, 3 os infora
540쪽
LIBANI OBATIO XXIV 531 Μούσαις δὲ ἡ ἡ τὰ τ , τοὶ δὲ Ἀρτέμιδι, διὰ τὴν σωμφροσύνην, γρει δὲ διὰ τὴν ἐν πολέμοις ἀρετήν
-- μω γένος ἐταπείνωσε βαρβάρων οτ' αλλ τε ἄρχων καὶ το πῆν κτησάμενος, στε την Περσον μεν επιστρατε σας ἀνάστατον ἐποίει, τὰ ἡ ἐφεστη - Π sκύτος και παροντος ηρεμουντα γένη ταυτον ἐποίει καὶ
ἀφεστηκότος καὶ ὁ μὲν ἐγγὐς αβολονος κέλησινήγωνοθέτει, βασιλ-ς 4 Ῥωμαῖος εν γη Ῥωμαίων οὐκ ην, πάντα δε συχαζεν ἀντὶ τῆς παρουσίας ἀρκουντος - δέους δ καὶ διὰ το τους Περσας ἐλαυνειν ο
38. st οὐν ὁ μετ' ἐκεῖνον βασιλεὐ i στω χάρινοφείλων κείν' τουτ γὰο δη καὶ αἱ γυναῖκες εὐποιεν ἄν, ὁτι του πάντα ταυτα εἶναι Περσον κεῖνος αἴτιος καὶ ἴτε τειχίζομεν ἴτε σῖτον εἰσκομιζόμεθα οουτε ποῖ δεῖ πλεύσαντας - ναι σκοπουμεν τ RII 60φύβω συνοικουμεν ουτε μή τι συμβῆ τοιοOτον οιον και ἐπὶ τον προγόνων, δεδοίκαμεν, ἐς ἐν τω θεάτρφσυγκαθημενοι ἐφειστήκεσαν οἱ τοξόται ὁ ὁρος κατει-