LIBANII OPERA

81쪽

72 LIBANU ORATIO UIα ειπεν ἔσπετε νυν μοι οὐ σιμ υλύμπια δώ- μα ἔχουσαι, ἐγὼ σο δεηθείην - εἰπειν, πως ἔκαστα πέπρακται. δε δὲ οὐδέν σοι προς ταυτα μό-R413 ἀῶς πραξας συνέθυιας ὁ αὐτος γενύμενος καὶ

στρατηγος καὶ συγγραφεύς. 26. ἀλλ' ἐκεῖνα με μοι χορηγήσει προς μηκος λύγου μικρον στερον, ἐπειδὰν εἰς το πῆν ἀφεῖναι πέλαγος ο θεος ἐπιτρέπη, νυν δὲ τ κεφάλαιον των εἰργασμένων, κά γὰρ εἰς πασαν, ἐξεδραμε τὴν οἰκουμένην, εἰρήσεται. 27. ους μὲν διώκοντας φεύγοντας μειξας, τους ἐπτηχότας δὲ ἐλαύνοντας, οὐ μὲν ἀρπάζοντας ἀποδι- δύντας τοὐς δὲ ἀφαιρεθέντας κομιζομένους, και μεταλ-λαξας φοβον καὶ θάρσος ὐώμην καὶ ταπεινότητα, τι, μεν τρέμειν εἰς τοὐς ναντίους ἀπώσας, τὴν δε κείνων περοχὴν εἰς τοὐς οἰκείους μεταστέὶσας. 28. οὐκ ἔστιν πως -τα σὐ χωρὶς της Ἀθηνῆς εἰργάσω, ἀλλ' ἔχων - iθεν τὴν θεον καὶ βουλης κοινωνον καὶ

πραζεων συνεργον, σπερ φακλης ἐπὶ τον ἀλλόκοτον

82쪽

LL NUAERATIO Xm 73κύνα, πάντα με εἶδες τῶ λογι σμγῖς ορθως, --ατιώτας ἐκ χαρακώματος ου δ' ἐν σκηνὶ καθήμενος περὶ των ἐν τη μάχη πυνθανύμενος, ἀλλὰ καὶ ποδὶ χρώμενος καὶ χεῖρα κινον ἡ G σείων καὶ ξίφος εχ ικων,- - των ἐναντίων παρακαλον τοὐς στρατιώτας, ἐν μεν ταῖς σκέψεσι βασιλεύων, ἐν δὲ τωτάττειν στρωτηγον, ἐν δ ταῖς συμπλοκαῖς ἀριστευων. 29. τοιγαρ- ουν πολλάκις ἐπανῆλθε χρίων περ πλυνα τὰ πλα γέμοντα φύνου βαρβαρικου, καί σε μδέξατο 414 τράπεζα τῶν πολλον οὐ διαφέρου- πλείω μὲν11 γὰρ πράττειν ηίους, μῆλλον δε τρυφῆν ου γ νείχου. 30. τί- ῶν οἱ τούτων καρποί Γαλατον Ε πολεις ἀνίσταντο θεωρούντων μν ῆμον, οἰκοδομούντων τον βαρβάρων σπερ γὰρ θν τεμον Σπαρτιῆται γην 15Tεγεαπον, ταύτην εἰργάζοντο τοῖς νενικχμόσι χοίνι-ς

ἔχοντες -τως α οῖο κατήνεγκαν πολεις αυτοὶ ποιεῖνηναγκάζοντο, καὶ χεῖρες α ι - σαι καπα δεττειν

ἀνορθουν ἐπαιδεύοντο. 31. λεὼς 4 τοῖς στεσιν υκ ἐκ το ἀγρον οὐδὲ σύμμικτος οὐδὲ τον ἐπιτυχόντων, Ῥῶστε τὰ μεν ἄψυχα τοῖς πρὶν ἐοικέναι, το δε κυριώτερον χεῖρον εἶναι - προσθεν, ἀλλ' ἀπεδωκας τάφομηχανη τὰς μεν οἰκίας φ τωφ, ταῖς δὲ ἰκίαις τὰ σώματα. καὶ κατίεσαν ανδρες καὶ γυναλες καὶ παῖδες

83쪽

74 LIBANU ORATIO XIV ἐκ δουλείας δίκου προς εὐδα μονίαν ἀρχαίαν, καὶ π ' οἷς ἐτράφησαν ἐν οἰκετον τάξει, παρὰ τούτων ἐτρεφοντο πάλιν ἐν δεσποτον νόμω ἡ δὲ τροφὴ σῖτος ήν, μισθ0 εἰροκης. 32. πολλον δὲ ἀγγελων εἰς τι πρεσβύτερον θεόντων Θησε με στρατιὰν οὐ δεις, νίκην δὲ πάντες μηνυον ὁ λόγος φερύμενος εἰς Μήδους ἐνέπεσεν εἶθ' οἱ μὲν εἴχοντό σε περὶ νο15 τον Ῥηνον μένειν, οἱ δ' α περι 'νον διαβηναί σε τιν θροα κοὰ σφίσι μὲν ἔτερον ἀντιταχθηναι,1 σε δὲ κ ἡ Πέρσαις ἐπιδεῖξαι τὴν αιχμήν. 33 υγαμαι δὲ τον στρατιω νμείνων, οῖ στεφήνουμενύν σε τοῖς τροπαίοις ἐγροντες ἐκ ρνεγκαν μὴ περιδεεἶναι το εκ λίθων στέφανον δεινον νομίζοντες 1εὰ μὴ συμβαινειν τοὐνομα τοῖς εργοις μηδε συνμειν τὴν τιμὴν ταῖς νίκαις καλούσης τοίνυν αυτης της δραγαθίας το γερας ὁ ποιοῖντες κολού σαν,

ῶσπερ ἀρίστω στρατιοτε σκενὴν ἀμείνω διδοντες ἀντὶ ς χείρονος. 34. ταυτὶ δὲ ταῖς μὲν φαινομέναις Β ἀνάγκαις ὐπ' ἐκείνων ἐδρατο, ταῖς δὲ κρυπτομέναις ψήφοις - τον θεῖν ἐκυρομ τον τε συμπαραταξαμένων αυτ τῖν τε νωθεν τεθεαμένων τὰς μάχας.

νυκτος ἐκείνης ερst G φιλονεικίας ὁπλιτον ἐνθέου, θορύβου πομπης ήδωνος, δε μακαρίας ἀσπιδος,

84쪽

LIBANI ORΑΤIO XIV 75τον της ἀναρρήσεως ἐδέξατο νύμον πρεπωδεστέρα σοι παντος ἰωθότος βήματος ο καλιν μὲν σου τι διωθεῖσθαι τὴν δύσιν, κάλλιον δ' ἐκείνων το κατεπείγειν μουμενον πραύνειν, ἀνδρεῖον δὲ - μὴ προς 416 βίαν του δοθέντος ἐκπεσεῖν. 35. 3τε πολλον ἐθνον μυρίοις ταλάντοις ἐα ὶ σὲ παρακληθέντων τον

ἡγουμενον αυτον ἴδω ἐλον , ε τον κακούργων περιέβαλες αἰκίε διδάσκων ἐν ταις πλευραῖς μὴ τοιαυτα κερδαίνειν, Ου μεν ἴσως ἐγέλας ἐπ βουλευύμενος, ο

ἐμεῖς δὲ ἐφροντίζομεν, εἰ κά θαρρεῖν πηρχεν ὁ δὲ

πάντα ορον τε καὶ ἀκουων Ἐλιος οἶδεν δ τοτ εφρονουμεν καὶ τί, πολεμ το πέρας ὴτ μεν. οἷα δὲ φιλύδωρος θεος εδωκε τε καὶ κάλλιον η τις αν ηλπισεν. 36. οὐ γαρ ἐπετρεψε συμπεσεῖν στρατῶ στρατον 15

οὐδὲ γυμνοσαι σίδα ρον οὐδὲ δ ἀλλήλων οἰκείους

ἀριστευσαι -δὲ φοινιχθηναι γῆν φον φιλτάτων ουδετελεσθηναι νίκην τοῖς νικωσι λυπηρὰν οὐδὲ τοὐς αὐ-τους καὶ κρατεῖν καὶ δακρύειν, ἀλλ' ποστησα των πραγμάτων τον τερον, β καιρον εἶχεν ἀπελθεῖν, στο εο τω τεχνίτη του βασιλεύειν τὰ πάντα ἐποίησεν ωοτε σοί τε καθαρb αῖματος γενέσθαι το κράτος ἐκεί τε

6 cf. p. 31. 21sq. Anim XX s,4 8 Vadomarium cs. p. 26, 19. Amni XM 3, 5sq. a1 d. 1 10 B.4 2778 σημείωσαι τι η των κακουργων αἰκία το τὰς πλευρὰς τύπτεσθαι

85쪽

LIBANU ORATIO IU37. καίτοι - εἰ σιδηρω κριθηναι τὴν ἔριν ἐδέησεν, σει ὰν ἐτέρως τ πραγμα ἔπεσεν, ἀλλ' ἐρρύη μεν ἄν αἷμα, βραχ δε τουτο κά μικρον πλὴν γὰρ λίγωνε κομιδη λύχων, λελῆσαν κεκολακευμένοι, ὁ στρατιώ-W417 της πας συνέπνει καὶ ἐδόκει με δε -τρέχειν,6που σοὶ τεταξύμενος πείγετο. 38. τί ὁ ἄν τις

των πάντων μάλιστα θαυμάσειε , πότερον τὴν του

δικαί- φυλακὴν τὴν - λομένων ἀρετὴν ὴ τὴν

1 καινὴν διν κά - προσδοκώμενον κατὰ γην ἐλθεῖν περιπλεύσαντα, πλεον δουναι της κινήσεως αἴσθησιν

μετὰ τὴν κτῆσιν τον ἐκπλήξαντα γένη βαρβαρικὰ

πλουν η την παρὰ τον Ἀντιοχέων σοι πρέπουσαν κωμωδίαν τ τον κομιζομένων δώρων ἐπὶτὴν ὁ ν1 κάλλος νουμενων ἐκάστων παραμεῖψαι τὴν σφετέραν α418 τι στόλον; 39. ἐγὼ μὲν ἐραστής εἰμι το ποταμοῖ, καί μοι φαίνεται του καλου μὲν καλλίων Ἐνιπεως, του γεωργου δὲ χρησιμώτερος εἰλου δεξάμενος εὐ-

86쪽

LIBANU OBATIO HI

40. ἐπω τι τον εἰρημένων λαμπρύτεροπι Κιλίκων μὲνηγνύου οὐκ ὀλίγοι τι παρὰ σφίσι συμβάν, - ἐκ μέσων Ἱλλυριον ἐώρας την τυχην, μῆλλον δὲ ἐκ μέσων Γαλατον ἐπὶ τον κληρον ἔπλεις κληρονομου γνώμη

ναυπηγησάμενος το πρῖτον, οὐ πολεμίου μίσει, καὶ συνέβη δὴ πάντων καινοτατον, αὐτος ἐγίγνου τοῖς ἀγγέλοις αγγελος, καὶ δ μηνύσοντες ἡλθον, ἀκούσαντες ὀπτηλθον. 41. καὶ οὐ τὰ μεν το δαιμονίου τοιαυτα, α πύλεις --της προσηκούσης ἐδο ν ησθησαν, 10 ἀλλ' εἰ πάντες ἄνθρωποι νοσήματι κοινφ τον φθαν

μον ἐστερημένοι θεο τινος ἐξαίφνης εὐνοία τὰς ψεις ἀπέλαβον, - ἀν μειγνως ἐχάρησαν ου γὰρ φοβος ἐν άγκαζε πλάττεσθαι τὴν χαράν, ἀλλ' ἐπὶ της ἔκ του ψvχης ὴ πανηγυρις ηνθει, καὶ παν δίε λυστοsν ἀσθε--νέστερον του καιροῖ, βοὴ δὲ ἐκ παντος χωρίου

πρhς οὐρανον γεγηθύτων ρχετο τουτο μεν-αστεων,τ το δὲ ἀγρον, οἰκιον καὶ θεάτρων καὶ ρ καὶ πεδίων, φαίην αν τι καὶ παρὰ των πλεύντων ε ποταμον τε καὶ λιμνον καὶ θαλάττης μέσης. ad 42. περ γὰρ Ἀσκληπιόν φασιν Ἱππολυτω γενέσθαι, τουτ' ἀτος ἐγένου ' της οἰκουμένης σώματι. τε- 419

87쪽

78 LIBAUPORATIO XIII ποτέ, προσέλαβεν ἔργον δίκην μὲν πράξω παρ' ἄν μῆ λαβεῖν δικον, αἰτίαν ὲ υ ἐπήνεγκας οἷς πηρχεν ἀναχώρησις. ππων καὶ δρέων διαδοχὰς ὐπὲρ

μεγίστων δὴ τι προτον συστάοας τριβομένας παυσας - τον ἐλαυνόντων. 43 οἱ-- μνον ἄρχοντες

-τ λημμάτων οὐκ αρχονται, φοβος δὲ καὶ φης ἐλπίς, ὴ μὲν ἐπεγείρει προς ἀρετήν, ὁ δὲ Γργει πονηρευμά

των. χῆν μὲν ἀνάλωμα μάταιον ἐκβεβλ Παι, τα δε1 πόρος οὐκ εὐπρεπὴς λέλυται, πὰσα δὲ δύσις εὐλογος τετίμηται μόνος γὰρ οἷσθα καλος και δουνω και μὴ δουναι, τοῖς μαχίμοις μὲν διὰ των δωρεῖν παρα εχ μενος οὐ πόνους, θαυματοποιον δὲ τέχνας οsτε καταλύσας ουτε θαυμάσας το μὲν ου σαυτου νομίζων,1 το δὲ δημοι συμφέρειν. 44. τράπεζα δε σοι μετρία

88쪽

LIBAMI ORATIO XIII 79

κιὰ σύσσιτοι Πλάτωνος ὁμιληταί. .., ἄν ἐγρήγορας

έπερ γῆς πάσης καὶ θαλάττης, καὶ παρεδρευειμεν ἐν οὐραν ἁ σίκη, σοὶ δὲ των ἐπὶ γης οἱ σοφώτατοι χαίροντες τη φορῆ της ψυχης, ην παρ' μέραν ἐκφέρεις. φορὰ πουκιλωτέρα παντος, οἶμαι, λειμονος. ῆς ἐστὶ μὲν καὶ το ταῖς πόλεσιν ἐπανορθῖσαι τὴν πενίαν ἐξεληλαμεναι αρχαίων τε σαχὰ ι R 420καίων κτημάτων ο οὐ μεν ἰδίους οἴκους μεγάλους ἐποίησε, τοῖς κοινοῖς περιέχεεν ἀμορφίαν, ἐτιτ τουδε κάλλιόν τε καὶ μεῖζον, τὶ δουναι, πάλιν θεοὐς 10 ἀνθρώποις ἐπιτρόπους πάλαι του γένους νε τον μεγάλων κυβερνητον εἰκη φερομένου καὶ περιρρηγνυμένου ταῖς πέτραις. 46. καὶ γέγονεν, σπερ ἐν ἐκλεί

ψεσιν ηλίου, ἡ μὲν ἐνοχλωντος ἀπαλλαγή, τῆς δὲ

ἀκτῖνος ἐπάνοδος, ο δε αυτο καὶ κοσμος πύλεσιν, οώσπερ οἱ στέφανοι, καὶ σωτήριον, σπερ τὰ φάρμακα δι ν γὰρ γίγνονται καλλίους, δια τούτων ἐπ ἀσφα

λοῖς ὁρμ0sσι. καὶ σοὶ χάρις ὀφείλοιτ' ἄν οὐχ όντων Πελασγ τ' Ἀρκάδι. -0 γὰρ την ἐκ των ναον

89쪽

80 LIBANU ORATIO MUR421 καταδειξαι φὴν το σβεσθεῖσαν ἐπαναγαγεῖν οὐκ

ἔλαττον.CI. - καιρον αν εχοι του αν ἐπιθυμεῖν καὶ

θύειν ἡπὲρ μακροτέρου μου νυν γὰρ ἀληθος

εστι ζῆν, τ' εὐδα μονίας αυραι τὴν γην ἐπιπνέουσιν,

με - μεν ἀνθρώπου, φυτὴ δὲ θεου βασιλεύει, τεπυ μὲν ἐπὶ βωμον αἰρεται, καπν δε ἀὴρ ερφθαίρεται, στιοσι δὲ ἄνθρωποι δαιμονας καὶ δαίμονες ἀνθρώποις μιλουσι. καί μοι δοκεῖ μηδεν αν γενέσθαι 1 ταῖς πύλεσι πλέον μου του ιος λομενου τὰ τηδεδιοικεῖν ποδύντος ἀνθρώπου τυπον οἷς γὰρ αν ἐχρητο τότε, κατὰ ταὐτὰ νυν ἀούμεθα. 48. βλέπει μὲν γὰρ ὀξ καὶ τοῖς λογισμοῖς μῖν ὁ βασιλ- παντος Θεμιστοκλέους οξέτερον εἶναι δέ τι πιστευων ἐν τοῖς κρείτ i5 τοσι σοφώτερον ταῖς ἐκεῖθεν εἰσηγήσεσιν ἄγει τὴν οἰκουμένην, οὐκ αναμενων χρησμοὐς ἄλλοοεν οὐδὲ παραναλίσκων ἐν θεωρον ι' θυμι τους χρόνους, ἀλλ' ἀντὶ της Πυθίας αυτος αὐτ καθεστάμενος , ου ἀνα-

σχύμενος βλέπειν εἰς φριν μάντεων ουδὲ γνώμης

20 ετέρων πρῆγμα τοσοῖτον ξάψαι, ἀλλ' εἰδώς, τι καὶτ θ' ἔν τι τον παρὰ χείρων μαθημάτων, καὶ

90쪽

τον φακλέα μάντιν οὐχ ῆττον η τοξύτην ἐπιστάμενος παῖδα τον Μελάμπουν ἀπέφηνας μετὰ - θεον- 422 τ μέλλον δρον. 49. ἐντευθεν καὶ μένεις καὶ βαδίζεις, 3τε βέλτιον, Οὐχ λῶ τον πεπραγμένων τὰς ἐκβάσεις

μανθάνων, λV επὶ προδήλω τω τέλει τους γονας ἀναιρούμενος, στρατηγων μὲν τον τάξεων αὐτός, στρα

υγαμέμνων ηκουσε παρά του των ἡττόνων, οὐ τύχη ς ροπι βελτιήνων ἄρχοι, μη προσειληφέναι γαρ τὴν ἀλκήν, νυν δε ἐν τη του κρατουντος ἀρετη καὶ τι της 10 ἐξουσίας ἐστί. καὶ ουδεὶς υτ διξε γενναῖος ῆγησαι - ου δικαίως ἐν ἀρχομένοις εἰναι. bl ο τι γὰρ παρ' ἄλλω καλόν, τοsτο παρὰ σοὶ μειζόνως καὶ μονος συνείληφας, α του αλλους μεμερισμένα κοσμει, καὶ ἴτε ρήτωρ υτε ὁπλίτης ἴτε δικαστὴς με σο 15φιστής, ου τελεστικής, ου φιλύσοφος, οὐ μάντις δυναιτ'αν αὐτ0 προ σου θαυμάσαι καὶ γὰρ πράττοντας οἷς πράττεις καὶ λέγοντας οἷς λέγεις κάλυψας 52 γε καὶ τὴν δοκουσαν ραν τον ἐμον ἐπιστολον παρελή-