LIBANII OPERA

91쪽

82 LIBANU ORATIO MIλυθας Ἀλλ' ἐ--θα μ ὲν κοινον το κέρδος, τουτὶ α42 γὰρ - καλον ἐγὼ μὲν ἐφυτευσα, ἡ δὲ θρεψας, αἱ δε πολεις δρέπονται. 53. - δη, θεοὶ σωτῆρες, το γηρας του Νεοτορος

, α βασιλεῖ, τὴν γὰρ ηι λῖτταν πάλαι δεδώκατε, καὶ

παῖδας, ῶσπερ ἐκείνφ, καὶ τορο ουτον παντας τους

Ῥωμαίων ηγησαμένους τ χρήν νικήσειεν, σονπερηδη ταῖς ἀρεταῖς.

92쪽

XIV.

Oratio 1τρὸς Ιουλιανὸν σὰρ Ἀριστοφάνους inscriptas inem ann1 362 ad Iulianio missa' inaque nri huius

Illisos laudis eius plenis in publicum omissa Esdom fatis usa estinus iis oratio XII εἰς Βυλιανον πατον. It amas

codices quoque superstites dein sunt excepto si uod loco Marcitu1 422 81 exstat cota eiusdsm Ui i Rea 438 66 et acesdu fragmoniarn ossicis Cantabrioensis sM.

4. Vaticanus 84 inno 1425 scriptus sol. 169. Vido I p. 41 5 sq.5. Vaticanus gr. 39 saec. XV fol. 154. Vido I p. 44sq.

93쪽

M NI ORATIO XIV

6. atinius 471 asc. XIV lal 59 O p. 41 sq.7. Laurentianus LVII 27 anno 1392 exaratus sol. 279. V1do I p. 9 sq.8. Wolfenbuti et anus gr. 11 saec. XV fol. 11. Vias L I p. 64 sq.9. Escurialensis T-Π- saec. XVI, descriptus ex editions errariensi. ad s. I p. 7.10. Urbinas gr. 126 V anno 1 o 16 scriptus fol. 181 Vide t. I p. 216 sq. Contuli.

t. p. 24 sq. Contuli. 15. Laurenta antis LVII 20 saec. XV fol. 2. Vicit. I p. 39 sq.16. Vaticanus gr. 2 saec. XIV M. 294 Vita I p. 484 1.17. Vaticanus 81 saeo. XV fol. 6. id Ip. 209 sq.18. Noapolitanus II E 17 ase M sol. 48. videt I p. 2114 1. 19 Laur sentianus XXXII 13 saec. XIV fol. 76. idoti I p. 2274 l. 20. Vaticanus gr. 41 ase XV sol. 132' Vidsi I p. 28 S l. 21. Rr Oeeianus 21s a se. XIV fol. 22 Vidst. I p. 2294 l. 22. thous Lauraet 123 a se. XIII sol. 57. Vidst. I p. 323 sq.23. sapolitanus II Ea saec. XV fol. 1. 1dsti p. 3314 I. 24. Ams rosianus Io anno 1488 scriptus fol. 2. Vid t. I p. 363 sq.

94쪽

25. arisinus gr. 3017 saec. XV fol. 4. id supra p. 4 sq. Contuleriin Boissonadius Ga Sila.

26. Marcianus gr. 438 saec. XV DL 127 Hs L I p. 419 27. Cantabrigiensis Collestia Triniri aris colloci so1116, sal. O. 2.12 -T olini signatus 391. . 21), olim

innas Gale ), siseellaneus, e quattuor constat diversis partibus, quarum prima, sex soliis bombycinis manu sae- euli XIII exarratis continetur fol. 1 finis orationis et)πὲρ θάριστοφάνου verbis oὐδὲ συνετάραξε - γαμηλίου

θεσμὸν p. 109 4 usque stiem, 1 προς θεοδόσιον βασιλέα πεφ τῆς στάσεως

5 στρὸς θεοεισιον ἐπὶ ταῖς ὁμιλλαγαῖ desinu soli 6 verbis iγετο στένων .661, 8 R), quae excipiuntur foliis 27 et 28 codicis qui hollis est Bumaeianus gr. 276 n. 131. Indo a solio 7 sq. sequuntur glossariiunia eciam, Andromachi medici carmen, Dionysu alio. rhetorica, alia.

Ubanium anno 1880 contuli. Stemma, codicum idem est at sue in orations εἰς γου-

λιανὸν ματον supra p. 8), ad sim o te delego, excepto quod eodo I a fonte e quo se fluxeriint, prope ad est, Me lection pra a cum liti, COInmuni ita pro Q p. 13, 1)colligendum est Neque huic animae tristitemius non est codex Parisinus gr. 3017, immo vero singularem eius cum codie affinitatem nonstra in vitia utrius lite comanuma, ut in pro G p. 94, 2 γενέσθαι pr δεδόσθαι . 6, 3, εἶναι inserium inter δεξαμένο) τουτo p. 99, 2, βασι- λε insertum post γένηται . 101 19. Sed deterior esιParisinus Maresanoa naan ina nurn expertus est interpolatricem, quas, ut uno exeamplo elangar, p. 100, 6 ρ ρ tione Oν λείπεσθαι συμβαίνει effecit 3 λείπεται. Ita ius 1 Catat codd. Angi et Hibern. t. H p. 1s n. 6033, 19s

95쪽

MBANU ORATIO XIV

lectiones eius a Iasda notatas ab apparatu critico fere

par st, me quoi pio mixtae recensionis indicia praebet. Duo locos citavit Ioannes Siceliota Oxapatri in commentari ad Hemogen1 περ ευρεσεω librima, Sit S ille quidem codice mi proxime accedit ad , sed armanaccurate, ut fides eius parva, pretium etiam minus sit, quoniam codex undo commentarivii descripsM Moccianus m. 175 Τ), aulicia n0glegentiae Ina Xtinst prR Se fert. Multo plures odos exe0rpsit Odie secundae familiae usus Maximus lanudos in Collectaneis codicis Palatini

12 fol. 38', sed hi fero pusilli sunt a minuive inteos

fideque exscripti, ut monstra. γονας ρο θεσμ0 p. 109 4 Primitin Oratio typis sed mendosissime inpressa est oditione 'erea risus sol. 201 - 208 quam repetivit aucissimis correctis Morelliis II p. 210-226. Multa earum vilia sustulit divinando Res iis Anim V 143-153, plura usus costicibus A set Vollatibutiolano in seditions priore p. 186-198 altera I p. 24-450), cuius de vitiis typographicis et sistria, ipsi tribuendis conferenda sunt

96쪽

1. ἰδώς σε πολλήν, ω βασιλ- τον τοῖς φιλοις α424ου συναγωνιζομένων κατεγνωκοτα κακίαν φίλος ων

αὐτος Αριστοφάνει φ Κορινθί καὶ ὁ ἄνθρωπονδρον ἐν τῆ παρὰ σο προνοία τὰς ὐπολοίπους κεκτημένον ἐλπίδας λέγειν δεῖν φήη ν περὶ αὐτου καὶ βοηθεῖν δύναμαι τρόπον. 2. ἴσως μὲν γαρ τις καὶ γενήσεται πρῆξις - τον λύγων συμφέρουσα, καὶ

97쪽

88 LIBANU OBATIO XIV τυχών τινος ἀγαθο τὴν αὐτο κομιεῖται εἰ αρατο δαίμονος ἡ δυσμένεια, δι ν ἐν πολλοῖς τεταλαμπώρηται κακοῖς, τι καὶ νυν ἐστηρεάζοι, το γουν ἐμέ τε παρὰ σοὶ διὰ την σπουδὴν εὐδοκιμεῖν κἀκείνω τινὰ παραμυθίαν ἔναι το μὴ περιῖφθαι δυστυχουντα παρὰ

α425 - γνωρίμων πάρξει. 3. εἰ μὲν οὐ μὴ καλος αοιον ὁ δυσχερης ἐκεῖνος παρεληλύθει χρονος, λέγειν μὲν ἄν οὐδε ἐχρῆν, οὐ γὰρ ν ὁ καιρος λύγων, -

τεῖν δε των ευνούχων του τι δύξει πράττοντας και

1 δανεισάμενον δε πλεῖστον χρυσίον νεισθαι παρ' αὐ- τον τὰ μεγιστα ἐπεὶ δὲ τοῖς γιγνομένοις ὁ εὐ αἰσχυνύμενος νοσοsσαν μὲν τὴν βασιλείαν παυσεν, εἰς δὲ τὴν τ τον λογισμον διοίκησιν, πρῆγμα μετέστησε και λέγειν ξεστιν περ ῶν ἀγορὰ προsκειτο,

1ι πολλῆς ῆγησάμη. ἀργίας εἶναι μὴ χρησθαι η φων θ

του καιρου ταύτην ἀπαιτοῖντος, ἄλλως τε κῶ os p

τορι χαίροντος καὶ της γνώμης οὐ μαλλον πως

Ἀριοτοφάνει τι των κατὰ νουν σται ζροούσης η πως

m 4 Γεγενῆσθαι μεν ουν ἐν χείρονι λύγω και φημητον ἄνθρωπον υ αντιλέγω, καὶ γὰρ τουτο της δυστυχίας η τά τε ἄλλα τουτον κατεβλαψε καὶ δήξη -

98쪽

LIBANU OBATIO XIV 89λοτέρε τον ἔργων ἀλλ' εἰ μὲν Ἀριστοφάνης προτος καὶ μόνος τουτο ἐπεπύνθει, φύορα ν ὴσχυνύμην επεὶ μετὰ τῆς τον ἀνθρώπων φυσεως ἀρχης εἰσηλθε το πολλους μεν πονηροὐς ἐπιεικεῖς, πολλοs των μετρίων πειληφθαι μοχθηροτερους, δέομαί R 426

σάμενον - της φυχης ν χων δοξαν περὶ τούτου τυγχάνεις, ἀκολου σαι τοῖς πράγμασι, κὰν μεν ἐκεῖνα δεικνυχὶ βέλτιστον, υτ φρονεῖν, εἰ δε η μη μύνονἀμελείας ἄξιον, ἀλλὰ καὶ δίκης πολαμβάνειν ἀνάσχου ομικρον ανωθεν ἀκουων, μηκος τε γαρ ἀφαιρήσω της διηγήσεως, καὶ - μαλλον εὐρήσεις, Ἀνονα δίκαιον. 5. πούτω Μένανδρος μὲν ἡ πατήρ , τα προτα Κορινθίων, φίλος Ἐκάτε καὶ Ποσειδονι, πλέων μὲν εἰς ἐγιναν περ των κείνης οργίων, λαυνων δε εἰς 15Ἱσθμhν περ των τουδε μυστηρίων, ἐν μὲν τη νη

κορυφαῖος δελτου θιάοου, ἐν δὲ τη χερροννὲjολουντε- λον ὰπ των μικροτερων, τελο δε εἰς το μέγα συνέδριον. 6. τε δη καὶ πατὴρ ἐγένετο τουτον γεννήσας,ουτως ν φιλύπολις, στε ιαπραττεται της ἱκοι βου- 20λης εἶναι μαλλον η της Ῥωμαίων. Ἀλ θέριστο-- 427φάνης ὐπὶ της τύχης κεκώλυται τον πατέρα ζηλουν,

99쪽

LIBANI ORATI XIV ῶς αν προῖόντος του λόγου. 7. γενύμενος τοίνυν ἐξ ἐκείνου τε καὶ της τον φιλοσύφων δελφης, Ἱερίου λέγω καὶ ιογένους, τρέφεται μεν εν ταῖς τούτων χερσί, παιδευεται δὲ π του πατρbς λύγους τε καὶ τι καλος ἀναλίσκειν διὰ παντος εἴδους δαπάνης ἐρχύ- μενος η το πρ0ς τους δε ς εὐσεβὲς ἀναμέμικται.οιδε ταυτα ημήτηρ καὶ Κύρη καὶ Σάραπις καὶ Ποσειδον καὶ ὁ τὴν Λέρνην κατέχων Τακχος καὶ πολλοὶ

πρ0 τοέτοις τεροι δαίμονες, περὶ ους παντα φιλο-i τίμως ἐξεπλήρωσε. 8. καὶ προῆλθεν, ὼ βασιλευ δαπανον εἰς την του καλουμένου στρατηγου λειτουργίαν, κά -οτον αὐτος εἶδον ἐν ἐκείνη η στολη παραπεμ- πύμενοι υπ' εὐφημιον ἐκ Λακεδαίμονος ἀναστρέφων, οἴκω μ ν ων τω νέω συνηθης οὐδε εἰδώς, εἴ ποτε i5 ἔσομαι, μακαρίζων τρ τηλικοῖτον ὁντα κτασθαι την παρὰ της πολεως τιμὴν ἐν ταῖς του πατρος φροντίσιν. s. ἔτι γαρ ζ Μένανδρος Δ ἔδει γε καὶ μέχρι γηρως ἐσχάτου η γὰρ αν Ἀριστοφάνης πολλον μὲν ἀπήλλακτο πλανον, πολλον ν ὰν κινδύνων τονα μὲν ἐν ταῖς δοῖς συμβάντων, τον δὲ ἐν δικαστηριοις οὐχὶ δικαίως, ν δ' αὐτον δυναμένων ἐν Κορ φμαλλον η τον την τερων θαυμαζοντων δυναμιν.

10. Πύθεν ὁ ἐξέπεσε της αὐτ προσηκοώσης

τάξεως καὶ τι το πολιτευομένου βίον φυγων ὁ κενει εἰς τον ἡ στρατιώτου γένιος ὁ μικρος γίνεται

100쪽

LIBANU ORATI XIV

παρὰ Κώνσταντι μέγας. λαβον δε ἐκ γάμου τινος ἀφορμὰς ἀναισχύντους εἰς τι τον Αριστοφάνους --

φιοβητεῖν χωρίων, οiοθα ε. - πάντων. ν πε- 428 θυμουν οἱ τοιουτοι, πάντα δε ηρπαζον ἀναγκάζοντες των οντων ἀφίστασθαι- βουλομεν λαβεῖν η πολεμεῖσθαι, δ' οἴ ἐκεῖνο πειθύμενος, ο γὰρ ν ἐν μικροῖς ζημία, τουτώ τε δεδοικῶς φυγὰς γίγνεταιτης αὐτο νομίζων οsτως αν την τε γην καὶ τ σομαδια-σαι. 11. τὰς μὲν οὐν ἐπιβουλὰς ὁσας ἐπ' αὐτον ἐκίνησε καὶ Δὰ οὐδενος ἀπέσχετο πειρώμενος αὐτ0ν 10-04εῖρα λαβεῖν, κά βίαν καὶ ταραχήν, ἄν ἐνέπλησεν αὐτῶ καὶ ἀγροὐ καὶ οἰκίαν, Ο καὶ γὰρ σιωποντος οὐθεν ηττον γνωκας εἰδώς, ἐν οὶς ἔζων οἱ δυναστεύοντες τότε. 12. γενύμενος δὲ ἐν Συρία καὶ στὰς καὶ

μου τινὰς ἀφορμάς Ἱστέον τι οm V αυτη συνταξις εἰ καὶ δοκεῖ σὸλοικος, ἀλλ' οὐκ ἔστιw 4ὰ ἐπανάληπι τι δ'οοτ' ἐκεῖνο πειθόμενος -- μη ποδιδοσθαι την μετοχην τὸ λαβῶν γάμου τινὰς τινος Ι ὰφορμάς ποιοῖμεν δὲ τὰς ἐπαναλήπεις ώς θέλομεν, εἴτε ἐκ των προτέρων εἴτε ἐξ ἄλλων ὁτι-τοῖθ' υτως ἔχει, μαρτυρεῖ δὲ Η καὶ οὐτος ἐντρωντιοχικω λέγωW ἀναβιβάσας τον ιιν - διώκων παραγίνεται - or. XI I p. 65, 4ὶ καὶ γάρ ἐστι, ὁ δὲ ἀντὶ το ὁ ἱδ αὐτο 0 B et in saec. XV V