Musici scriptores graeci Aristoteles, Euclides, Nicomachus, Bacchius, Gaudentius, Alypius et melodiarum veterum quidquid exstat

71쪽

LXX De codiciolis manuscriptis.

lenaonStratas synapnoniariun ratione ostendens uineris 192 25 ot 12 768, xponitquc ratione 1:3, 1:4. Sequuntur imateritiones illae coneonis c. 3 et 38, ut modo ad vernuin nutus doctrina repetatur, nota verua in- mutentur, excipit tractatus de geonaetria. s. c. 135. 149'. 146 Vat. 139. meimur sol. S. XIII. lut Ams -Stuli. 153.

Vin 191 v. supra 3 p. XXIV.

149 Vat. 192. bonita sol. S. XIV. Psolli ut Gregorii synopsis. Eucl.), As ., neonis c. 33-36, Ptol. Pluti,tadulao. - Αd syntagna illud quod nander se novindicavit hic a. Hi ea, quae Vincent impriimenda curiivito Pari 2448. scilicet ad Xylaudri p. 27, I hic iungit quae nanet incent 338 εἰ γαρ καὶ τοι ἀριθμοῖς συμφθαρσις Sic. alia addit Vat. 698. Aristidis lectiones e sideriint Stud.- asel 128-152 cum tabula assim in 1. diagranimato I miani iam exnive a et a Ven omissa ecfer a lineariini oesines, tamen an Oe proxime auest nam

72쪽

ἐστι και χρωματική . . . ουτέρα. 12 και τὸ λ ει . . . μεσων

20 τὰ . 22 τὰ μὰ . . . πρὸς ἀ 86 6 του π. 13 μιόλια. 2 l. 24 γίνονται. 23 τρὶς αυτά. 24 τρὶς m. 87, 1 και τούτων. eauitur tiagramma, dein excerpta ex Baecnio

quae odissit Rueus in Arcnives III II 609 inc EAη συμφωνως ἐν τω τελείω συστήματι . nis e Beli. II enunieratis erot τι τρεῖς τρόποι φωνη B. 44), recto transscripsit στάσις. recte τρόπους. Os λύδιος consilium oblitus qui excerpsit retinuit Mσω. dein legitur βαρ ὁ φρυγιος. have recte τριημιτονί et de dori recte διτόνω, dein μιξυλυδίου δια τεσσάρων et pariter de tono nypolydio. του ὁ δωρίου recte post μιξολυδίου τεrρα-

73쪽

LXXI De codiciDus manuscriptis.

ultimam synapnoniam omittit inrimus, quippe ii iani ad ultima signa dilapsus sequitur Bacen 12, qualeni edidit Ruello. insunt et Ptolemaei nam linri ad Im14 ἀνεπιτηρηθέντα δια των γενομένων qui est finis in Von VI 10 et lutarentis do musica soli 222-27 minoris foraria continent varias anulas ad rem musicain pertinentes norinasia puto et via alia continent codH. n. 16 et 5). Transscripsit heonis et Bacensi excerpta F,anet, deseribunt codicem Ams.-Stud. 121 vipertit una dicit ae 192 et 193 numeratum Vestpha Fragmente d. h. 1861 X. 14s h Vat. 194 neonis arit 1 et nauSiea. 149ς V. 195. Alypius. i. sq) V. 196 PtolemaeuS. V. 198 vide supra p. XXVIII. 150 V. 21. n. fol. S. XVI. o. Ptol. una Scuolsis, POIPn.,

I an forinam notavit Frang. sed ex si maae Deiters demon notavit, video etiam digammae reli uias in codicinus exstare signa enim Cet cita coalescere solent, ut lineae ad ipsum scri dantiar v. cn Arg. ann. 'i), no et in Mora. Deiter invenit. Z quoque ec et is coaluit, ut factum videmus in codd. Bacen.

74쪽

Va 671 boin D. S. XIV exni d s. - Εuclidis sagomes ibi)nomine Pappi inscriptani dudito unono viderit osso- viniis, qui Pappo illini libelliun vinclica dat v. infra. p. 171 et Montesiaconi biblioui uini in II p. 11'' , an anuerit illum, leni in lex Rendigeranus infra, LiXXV ann. signat 180. ex noc puto illos, quos ad n 11 noininavi, sagogensumpsisse, nisi lari usi sint 187 Mare. 512. Vat. 698 Pselli vel Gregori syntagalia de mathematicis 162 scientiis, cuius lectiones Fran conscripsit ad textum naustum e Vat. 111. iunmt autem ni V M Xylandri τετοάγωνον . 27, 3 et ad ἀνάλογo 28, 25 alia quae lana, idem post 29, 23 inserit quae legis apud Vincentium 34 τὰ μεν - ἔμμεσα, etiam locunt Vincent 342 ἰστέον δεώς ἐπὶ μεν της τάσεως ni naue post 30, 23 Xyl. denique exitum illius syntaginatis e luitur longior expositio: ἰστέον ὁ ως ἡ δίεσις λόγον ἔχει ἐπιτρι-ιοστοδευτερο de intervalloriam rationibus 96 10M 121 428). inde transitur ad geometriani. - . nostrum 149'. Va 1013. Bmb. S. XIII sol. Plut Ams.-Stud. 153. 163)Vat. 1033. n. 8'. S. XVI. su titulo εἰσαγωγὴ ἀρμo sib4')νικη ευκλείδου ni naue Scnoliun illud Bύναμις δε τάξις

φθόγγων p. 207, 10 usque ad πραγματείας. sequitia Euclidis sectio hic libramus prosocio e 2 M aut e 3 V sol

75쪽

apud Nolnac Biblioth de ulmus Orminus Pari 1887J p. 12 et 337 dicatur esse Orsini illiit n. 4 et Oxninero Aristotelis topica, pninoniunt te inusica 3), NicetaoHoracleonSi varia, dulbitans ego an Studeinund innutriero Odici ereaverat, a Selsiodelio quaesivi, continordine ni illa qua St. invenit ac continere Sch. amis-inavit pronavitque aliud quod suspiea tu erain. Fulvionina Orsini in illo codex, o quo ossorinus in Bibliο-tneca selecta Eucli discisagoge latino et titis itin plificavit. sv infra. p. 175). iam ni 1341 uia sol. 177 ad 179,9 ad8criptum aDei; περι φθόγγου καὶ των λοιπῖν 1 185, 15 inserit; προσλαμβανόμενος μὲν ουν εἴρηται , Se ipso SuineSso Posserinum ostendit cum M uni agere video in 179,8 τόνου etiam omittere una illo 206 6 μερο et q. s. in Iminutiis saepe liscrepat de natura eius et ilignitato truticaro disiicile est, quia tussi ni nil una valere ratus initiunt et exituri conlpamire satis haDuiti optirnae aniennota id inini videtur, quod 207, 7 isagoges facit neni cf. c. 56) supplementa iidem illa Possevini noli aestimare magni; nam cur lamna παράμεσος ibi legatur an istoxeneis aliena et oμόφωνα quod Q de sonis dieit)pem erae resoratur ad intervalla, intellegis sesso utilia.

qui qua mitione exagogeia finiant in nesciri adinodum doleo. Possorinus textum auget p. 18b i ex Au p. 10, 6 P. 187,2 addit quae have de spisso Gennius 84 sa mixta ex u12 2 et Ara. 24 H. Didem discernit consona dissona paria cum A 12. 13 - 13 7. p. 187, 18 addu τριημιτόνιον et quae dedi in varia lectione. D. 189 6 auget ex Ast 3 30. P. 190, Hex As4 14 42 p. 207, nauet 4 μελοπεα sic ἐστὶ δυναμις κατασκευαστικὴ μέλ- cum As4 28, 2sὶ μελος δε πλοκὴ θιγγων ἀνομοίων ξοτητι και βαρυτητι Α 28, 273 pergit cum A 28 30. pro eius 29, 2 tamen scriDi πεττεία δὲ η φ ενις τόνου πολλάκις γινομεν πληξις ex ipsa sag. 207, 4 cum U. 03, 4ὶ καὶ ἡ γινώσκομεν. post παραστατικη 29, 32 Dergit cum Bacchio 302, 22 et Bry 503, η τον δε ἐστιν η επὶ πλεῖστον χρόνον

μον κατὰ μίαν γινομένη προφορὰν οταν - μελωδῶνται. finitur 30, 25 διωρθουτο.

76쪽

Nie arunna. uel geona accedit . 236 chari Nicom BG. quorum codicum miror vix nunt vel alterum Ptol. aut Pluι. apparitisse in iis Da os supra enunieravi, qui Ver Pliar continuerint, omnes latere.

77쪽

164 Vati Pal. 129. n. q. S. V. xcerpta e . . . leom.

Haas p. 208. Ivi licen p. 279. Stev. 1. 16b Vat. Pal. 281 mentur sol. S. XI Nicolaias scri 1040). Pselli aut Gregori compendia de pndos minua naus. l. in sol. 173 η κοινὴ ὁρμασία ἡ πι της μουσικῆς μεταβληθεῖσα quam naues infra p. 21). Canonis sectio T asylii Tne 35). anonis adula de condensatione Tne 36). de analogiis Tne 33). eadem sero continent

78쪽

. Supplentur verna missa. E dissis sectio una sene

Vati Reg. 108. n. fol. S. XVI. Ρshlli de anima opi 171' niones 4nonymi Ἀμασία, Κανόνος κατατομή, πῶς δεικαταλαβέσθαι quae nanot 34 Inur suppl. 4 et fortasse

Vati Reg. 169. h. 8'. S. V. Ps.-Eucl., uel nitide III h)scriptus titulo aureo olim Hospitalis cancellarii donavertit convers 158 T), dein Potavit. Itev. 115. Baruerinus II 8. n. f. S. XVI. tot cuni cnoliis 1723rnam exitus II 16 πάντας ἐπισφαλεῖς. Bar rinium 86 olim 270). n. sol in in e S. XV B. parte priore, nunc excepto Nicomaeno signavi B. con IT 3 tinet f. 1 o. 49 Ptol. 195 Porpn. 271 Plui. 295Tneonis mus. 1 - 12, 30 Pappum, 11 Cleonidem 318Εuelidem 330 ΑQ. 411 Ba n. 423 Alypium 438 Gaiad.,

451 non. Hic librorum nesauriis ab uno Drurio confectus est, qui elegantissime scripsit eaden fere ratione ac qui'cap. 2 In Nicomactiora signinina cossi Bermensem in Cleonidis uagoga noli confundere lectiones nutus eo sol 300 Pappiὶ

quaa uulicavi, cum altera recensione noua Cleonissis quam imprimendam non curavi.

79쪽

LXXVIII De codicibus manuscriptis. B. extrema soli exaravit connatu auteni esse videtur ex i73 arenotui divorsis Aristoxenum clui leni o duobus vel

plurilnis sontit,us petitiini putat Maripiari XXV XXVIII, ut principia sive arcnai πρωτωνάθα στοιχ. concinant una 36 Ride. o I et iis piae in M postea intrias essent, ipsa

autem lenient nausta sint e Vat. 191. - Ptole in acidoctrina pernavitis cnollis oritata est, pioriun Dan, in-

Scripta est int et ipsas lineas Dρος αρμονικης. dein Super δυναμις ἔρις, Super ὀξύ οξυτάτων καὶ βαρυτατων τάσει νμουεικη καλεῖν εἰώθασιν, postea ρος ψόφου. Super πλησσομένου οὐ ψυχρότης δε θερμότης, ἀλλα πληξις φωνητικηδηλαδή), pars in margine u ἀκοή λη πάθος

λόγος εἶδος αἴτιον. aliud Mnolion in media pagina prima sub ipsa doctrina inscriptum incipit: Καὶ ὁ παρον βιβλίον διωρθώσατο και ἀνεπaήρωσε καὶ ἡρμήνευσεν ὁ φιλόσοφος ικηφορος ὁ Γρηγορῆς ὁ γαρ μηρος χρῶνος φαυλων γραφέων χερσιν ἐς διαδοχη της βίβλου χρησάμενος α μὰν ἐκ του ἀσφαλ εἰς τι σφαλερον μετήνεγκε τὰ ὁ ἀμαθως διακόψας

ἐκ μέσου πεποίηκεν. lalsa igitur et per lita se restitutumni prornuti Gregoras in tertia demum paginae parte interpretationes inscriptae sunt ἐν τοῖς ψόφοις εἶπεν και υχὶ ἐν ταῖς φωναῖς κτλ. et ad αρμονίας Μὴ εἶναι μονίας κριτικὴν τὴν αἴσθησιν αλλὰ του ἡρμοσμενου.

scnoliorum etiam nesaurias nuc collatus esse videtur plenissimus. f. b. II 4 et Mon. 200). - Ad Plutarent Verba emendanda naud multiun Sindoniund putavit nunc

valere Anase 155), aarnmaan plures codices iurarius consuluisset. Ianeonis c. 12 transit ad sagogen, 1stna vindicat appo v. p. 171 et c. 118). nanc partem a

Stud non excussam Fran summa siligentia transscripsit, et Parisini impinqui lectiones cum adniuere posse eemineri anecdotis, Hanaburgensis autem forma a lessi ingloenotata naini videretur insertor , specinae nutus familiae petivi e Bari, patrem uident nutus ordinis putaveris B Ottit 183, -H.

80쪽

173 Parisinus. LXXIXNeapolitanum , qui viae in ing adscripsit, a B habot B. in contextu 184 6 186, 16. Euclido ciuidon et Gaii- Π3

dentio collatis noe non confirmatur, ut do Vat. 71 potius aut Marc. 12 videatur eo itan liina. Parisino eiu hic plus naueat 194 4 um n. μεσ. in ille),nlius eius putari non potest. - sentinus ad sagogae

alteram recenSionena, quam hic una iura canonis Sectione

vindicat Cleonidi noc Oinon quia I in sempsit, et lilia foetionis titulum n e περὶ φθόγγων cliueni ininio in nix. adscriptum naue N - m. Par.), et cluia nine paginas usque ad sectionis finena inscripsit Xλεονείδου εἰσαγωγ ῆ, quovis pignore contenda haec sumpta esse ex eapolitano

συστήματος π τόνου iusto or line Servato, γένει 182, 4, oin 185 7-s, τραχυνθῆναι 188, 2, aber rarat a. χρώματος 189, 16, ισιαίω l, καὶ ιάστιος καὶ ων ὁ βαρτ. perverso loco insertuli 204 5 ac Similiter in canonis sectione idὶi48, τυγχάνει 149,4 προθέσει , ὁ β 150,6. et

mi l maius est conspirant in Donis illis diagrrumniatis, uuae in textum recepi et quod 181, 6 B civi Par 2535

recepit in lineam quae N auo in nig. βαρύτης μεν εστι praemissima illi ὀξύτης), id maxinaiana dixeris familia et

necessitudinis argumentum tarmen utilio liceatne B ilicsere Neapolitani osse filium nam quae ad ar. 2535 attulide g. 6 et 8 mendis et de omissa g. 9, ea contra auctoritatem apertius pugnan . aan ut patrem nunc licero avideam et diagrammatum loci atque ordo cum in noc melius servati sint quant in , minus etiam nunc ex repetere possvinus. restat fratres vel consonrinos esse censeamus et B sitne o . 2535 transscriptus siquis quaerat, o quoque negandum videtur odstat enim

οπει- Isb is miserisponi.). in vero B antiquiorem putaveris et nunc dixeris patrem Neapolitani, seu deesse in M. 8, Messe in .