Musici scriptores graeci Aristoteles, Euclides, Nicomachus, Bacchius, Gaudentius, Alypius et melodiarum veterum quidquid exstat

81쪽

LXXX Do cossiciviis manuscriptis.

B. Ρ, otii ille ἡμιόλιος ὁ δε ζ 154, 18 ne ar. 1idem ex B 173 vi lotur ortus esse nain B iniuit 149, 22, et aliet ἐγενέσθω 150 h. Cleonidis textus postea ad doni Vaticanios volsimillimi cuiustani exeinplaris oreectus St. innia pii inaviae in ciuiuuntur, ni vides rubri, colore deleta, quae aliter in leguntur, eo lena hic colore mutata veluti 183, 26 παρυπάτη μέσων in inissum Scri Ditur in niaret. 184,4 ἐναρμόνιος Add in textu, item et , oinde ut taceam de loco intricatissimo 184, 15 185 7 ἐυ - μόνιος, 8 παρανητη διεζ χρωμ. παρανητη μζ. διάτονος linea mura sui Hucta, 185, 18 σοι m. corr. εἰσὶ, 25 Οὐ-τω add. nig. 186, II loco τρίτη των. etiain canonis foetio ad Vaticani fidem ementita videtur his locis 149, 19.151 9. 152, 1. 156, 7. In Arista dis arte primum diagramma cum duos Signomni or lines bene Servaverit, tertium libeat confusumor neni et uruatum, e Ven. VI 10 nae transscripta putaveris , et in uius magrammatis locum cum B SuD-stituat alteriun ad V euet 322 oxemplar expressum :Parisini 2532 recordaturis, si eadem ratione duas diagraminatis larinas coniungit verboriun tamen contextus quem novimus e ins. -Stud. p. 28, a Ven longe recedit, ut

1, 13 μάθημα V, μάθησιν ,1, 23 ἐπιτυχόντων , ἐπιτυχοντων ην , 2,2 της τέχνης κἀκεῖνο, κἀκεῖνο τῆς τέχνης Β,

19, 34 post suoνίου ereat ad 20 hane omnia. sed aec quoque Bari erini ars ad alterius exemplaris lectiones correcta est, sicuti nitatis locis apparet, praecipue ex illo ου ην ἐν χλω 16 8 concinunt autem et

82쪽

173-175 Rom. - Taur. LXXXI priores lectiones et verba emendata cum ain v. In 173 Bacenio item semper concinunt B et Hain D. arcnetvus

est Par 2532. - Alypium in ei in usum contulitia Allatius Studemund uouue praetem ad p. 14 ex-

cumit nec tamen multa invenit vel gravia arie dist erant. In Gavdontio cum B adeat tria illa diagrammata, Propinquum iterum se nuncupat codicum Neap. 2 et Hainb. 36.

eoncinunt enim in Q om. - 328 1s, τάσις 32s, , λέγειτ 330, 3 δὲἈσις 33 I, II et conspirant in notis musicis

atque in diagrammatis, ut pro cerio demonstrasse tini videaris nune e codice Vallas esse transscriptum at nic quoque

Impe sientes occvreunt duo loci nam 47, 7 in N patet lacuna in B expleta, et 353, 2 Moin. καθειλυσμένον Εω-ptum in B et amourgensem eod. recentissimum facilemiis putaverit e B transscriptum, sed ne noc quidem concedi potes stonorient enim nonnummiam illius priores lectiones ab no exemplo, conecta autem quae Di sunt, ea ad B quadrant tantum non omnia. Quae eum ita sint, lantinus usum nunc Me pparet plurimis, quom vix unum vel alterin novinnas. - Fuit olim arcessi de S. Cruce, cuius ama continet. - Ipse inspexi, contulit maiorem partem Sindeniund.

Gaud. Nic u nunc non invenitur, in Victoris inan. Mul Irustra quaesivi. Farnesianum cod ne eum Iannio XLL Romae quaeras, vide supra n. 78 et infra. p. 456.

Binas lectione aequales navent B in Ast , s. 6 4. 18.6 n. 7, 3. , si Io, St. II, II. H. Ia, . sed , ii Dira omittuάρμοπιπμ---τικόν Η omnia vene extiinet, ut filius illius diei non Postit.

83쪽

III XII De codicivus manuscriΡtis. Traiecti in biblioineca academiae exstant:

I77 Trat. 35. n. 4'. S. XVII. Ptol. tmiusscriptus ex illo 34. fuit ei Domi Omont p. 22. 178 Trai. 47. h. 4'. S. XVII. Heronis neumatica a Fed. Conunamtino ruinate in lat conversa. 1575. in. 25. i7' Ups aliensis 47 in bidi academisto cu sol. S. XVIvel XVII. Proclus in Alci,adem, neonis expositio exuo edi sit Linde Upsalia 1854 selli opuscula uattuor. I. anima generationem G με λεγόμενον - Vinc No

st entidiis uelle imprimeneta curavit in Arenivos HI, II 614. Isus codiciuua uos numeravi 5 et Is uis accedunt I 03 Proballonaena rnytumica, II epistula mτεοον ως αὐλητης ouani naves apud uellium 12 redactam ex iisdem codicit us.

CL c. 26. 4. 190.

84쪽

LXXXmPlal , o n. ines et II inscriptum est post indicen ipsa r. Bessarionis manu Βιβλίον αριστον και δυσευρετον κτημα 184 Βησσαρίωνος καρδηναλέως Νικαίας, ἐπισκόπου Σαβίνων.

lusi vir egregius cum a. 1449 episcopus Saoinorum nominatus esset , postea autem Tusculanomam episcopus appellatus no potius munus etiani in i Dromni inscriptioni Diis profiteatur , no ipso anno codicem persectunt esse suspiceris post annum 147 2 quo anno Bessario mortuus est codicem non emo conscriptum clare elucet scripsitantem Ioannes nosus presbyter Cretensis, qui plurimos Edros et in ossarionis ot in Mediceorum usum dicitur

Et Aristidis primum diagramina Io, p. 15 M U

incipit Dis et Hic illa, iam multi alterius sanaitiao omiserant, et omisso B illo, quod aperit alteram partem in Ven. VI 10, ultimamna lineamini o sines Dene servavit quartam sidem et septimam lineam qua sunt numerarum iusto longius extendit, ut a signis suis nIuneri separentur designatam vides nanc sorinam e codice Guein, apud Besserinannum oririter tab. . simum ' ni abent D

λ), signa 30 sunt, et , ac si media nasia prolongatur, nunquam tamen fit, post 34 spatia non patentide vorvis Sagriumnati immixtis vide 11 Bonon alterius autem diagrammatis vel annoniamin mias M. tradit in

Hoc manifestum fit, uni comparavisti eod. Marc. 31 in quo inscripsit κτημα ἐuos Bησσαρίωνος ἐπισκόπου τQν--σκλων. in Bessarionis livris io 322 refertur apud Tomasinum: BiDl. Venet. p. 7. Plut 28. micola illum Nonis Mart. 144 primo Savinensem ae mox duouus nondum exactis mensivus episcopum Tusculanomun creavit. migne Patrologia Gr. 16 p. XIX. Rhogum cI447-14s codieea transscripsisse vides apud Gardinausen gr. Palilographia 326. etiam saec. XV eum seripsisse falso existimauant auricius ivl. r. V 788 et Horelli Aldi Manuti aeripta tria p. 52 . v. Heiber inanilologo 2, 35. Vacnsmut in useo Rhen. 18, 135. 29, 3ls. specimen scripturae exstat apud Omont Faratim ius de mae

85쪽

LXXXIV De codioliata minuscriptis.

v. Us p. 22, oeso in V inruatus est incipit quidem ita, 184 ut in prima linea legatur λυδιστί, β δωριστί et sequatur

signorum 4 vel 27 series longissima, sicuti vides o cod.Εscor descriptum apud Belle annum in adula . sunt autem prima Signa naec: curvata dei sunt lineaq

item nix in mixol. 1 ni omnes nauent forinam minusculam , omittunt usix. quod autoin celerrimo invenitur, toniorum ultimuim signum ni produnt raliqui recte ). Besserinannum tur p. 67 qui evolvit, multa invenit concinere in V sc Gueis Lips. Vindi , quae ab-noreon a Neap. et Von. VI 10). senolium autem in nig.

ipso contextu 38 84 92. 114). - canonis sectione imRnosus petivit mare. Ira hoc ut suspicaris e titulo

Zosimi sunscripto, ita vides e vernorum et Eagrammatum forinis. Iod enim omnia Lagraminata, et ouae priore manu in vernorum contextu erant inscripta, et quae ab

altero linrario in marginem picta sunt, collecta videmus et repetita in II, an sis intomedere necessitudinem facile concedos nabet autonam ad pretio figuram illam signatam h et paulo post alterum quam vides in variis loctionidus 151, ); ad tortiam autem protasin domo diandam V abet et diagriunma e M in duas partes discerptum et vestigia illa ligurae 152, 3. ). Niconincnum ouoque Ruosus o hoc fonte repetivit consentiunt enim in titulo Πυθαγορικου, αρμονικης, ἐγχειρίδιον, i πλανήτας 36, 7 om. την ai, nauent παρα

magnurn videtur isteritu emiuet illum liorum, quem H numerat Meldonatus in es quidem illud Nικομαχου . . . ἐγχειρίδιo suoscriptuna potius videtur iis quae an cedunt;

86쪽

184 Venotus. LXXXV quod eum nos isti haberet pro titulo illius partis . quae sequitur, ni puto Micior iit era oris. a id quod 184 24s eorrectura plures navet lectiones V omnes coniungae Euclidis tur et Nicomacni doctrinas exscriptas esse putavimus e Mare VI 3, nec aliud statuen- lina videtur de Aristoxeni arie, quam cum amnano manu 3 vel 4 emendato concinenti in invenit arquard p. XXV. iam ex eodem fonte inanavisse fortasse putaveris is ago gen illam, cuius dubius est auctor at nocin livεllo longe inter se abnorrent, et sequit ur eam Vaticanios partem, quAna signavi uana con-einu τάξιν - συγκε μένων ἔχον . 1 is, concinit imateriae dispositio et plurali συστημειων τόνων, Ι 80 1 τιθεῖται et quaecun*1 IUL. notavi, concinunt sere omnia vino notari 181, et mirum illud καθ' αυτῶν, concinunt quae notari 183 et 185, 25, nec discrepant in quinta ista et

Sexta consona. ntia, Iam in synemmeno systemate invenisse

sini videtiatur stultus aliouis I94, 20. naec tur nosum sumpsisse apparet e fonte iovam illi' propinquissimo. nadueritne ipsum suu oculis atmodum uulto, nam sunt uuae differant nec sufficiunt loci conaparixti, ut res certe diiudicetur. - Gaudenti quamquam omnes codices inter se sunt propin*tissimi, propius tamen occedit ad Va 192 1am ad Neapolitanum diagriunmata ab noc

συστημάτων, 342. λεῖμμα , λίμμα VII, 345, 4 VII αυτοὶ, --ο , 51 1 eandem abes compendii forinanium

87쪽

LXXXVI De codicibus manuscriptis.

v. βαρυτάτη in VII, 16 μεγάλου VIJ, τετάρτου otiani ae- 184 eentus somna sunt eaedem in V et , nam in particulat tonum relinqMunt 328, i, transferunt in antecedens vocanulum 24, πατῶ scribunt 332, 11, 336, 9 nn tit

alias, una N senaper sere scri Dat perispomenon in animai lena est, quod signa musica V inde a 353, 10 non nauet V continet suae ad finem. Sed Bessario nomoariis nutus et doctrina peritissinius acile signa 1ae deerant ex alio codico, etiam ex Alypi tabulis, supplere potuit. Gaudentium igitur ex V 192 illos transscripsisse, dein quae deesse vide Dantur ex alio lura attulisse existimo et p. 351, 10, uvi altera quaedain manus vocaDulum hε in V suppleverrat, nosus id in textum recepit In tolemaei lium naue diagrammata diversa ab aliorum figuris Ad caput 1 appingit naec: σενεγγυς ἀκριβές

ευρετικόν παραδεκτικόν

ad caput 2 quattuor praeceptorum musicorum familias senemate quodam disponit, ad cap. 3 percussionim generavistinguit et et nutus modi addit etiam oua Nice- pnom supplevit ad in III. Porpnyrium emit,et ad Pet II. Eius autem ossicis, quem tanti aestimabat, alios etiam nomines doctos participos esse Bessario voluit hoc ut apparet o verisis in 65 Monacens 104 inseriptis, ita elucet e lectionibus codicunt T. 11. 14. 17. 20 40.

Est etiam uuiis litterarem sorina noc appareat. nm ouod ἐνέσται in Nic. 24s, s littera. Qiusto maiore scriptum est, haDent ἐνέσται vel similia Ambr. Mon. duo Lipss. l. Facile etiam ozrapna, Veneti agnoscuntur in Eucl. 55,6, ubi nosus λ

88쪽

184 Venotiis. LXXXVII 41 43. 44. 50 51. 58. 59. 61. 65. 2. 80 84-86. s.

32. 104. 114. 115. 170 193 199 es 174 198 206y 184)qui aut omnia sua aut parten ex II hauseriant, ut huius lectio merito dicatur vulgata. quo auten inelius noscanius filiorum illoriun Minoin et aetatena, observanduni est, quidini correcturi su sunt alitoin sinio inendata ad mloin Vatieani V vel propin tui alicuius:

nos recentiore tempore esse transscriptos allain autem remat nent in conectam, quod solus Mon novit ut exd 152, s deleatur b), nunc qui scriptus est R. 1552, omnium dixeris novissi- . et Gaiulonii locos naendatos qui respexit, is Arnuiosianum vetustiorem esse dicit quana Bononiensem e cnolio Aristissis p. 6 12 M una Caesare Mardurgens concludes Lapsiensem uolser iano certo et 0xoniensidiis esse praeserendum mythmst 38 . omnitiis denique rebus consideratis 44 ILipsiensem putatamus

nitoriam optinuun et maximum , ui similes esse videntur τ η διὰ πέντε γίνετια συστημα et additur nig συμφωνία. et 2bi, ὐπερέrεσθαι, 252, 5 ἀποταινοντο, 265, 4 γλῶσσι δίφθογγος. doctrinariam orato idem est in I i. 20. II 4. s. 115. Ex uno fonto fluxisse Aristidoni codicum 20 40 44 201 vidit Bellerariam Tontatem p. 61. Lipsiensi autem M proximo esse 40. 65. 2 84 92, demonstrat Caesar Grunda e derRhmma 38.2 Etiam 164, 11 Di 4 ἄρα ὁ hastaehat olim V ni Ups. antiquam naue lectionem, reliqui locum invenerant cora ectum, vidit tamen eo Tecta Lipa in 194, 8 γαρ et I96 5 τῶν τόνων.

89쪽

L. XVIII De codicibus manuscriptis.

187 V. Mare. 12. h. 8'. S. c. XIII. Maximus sopn de insoludit. Diection. l. selli animae generatio Vinci I 6). Tnsionis expositio pars, s Ricc. 41 cum Pappi sagoga, si fidem navemus Vitellio in Studiis. II 498. . 275. 188 V. Marc. 16. n. sol nain. S. e. XII. tot geogr. Heronis spiritalia. a. 278. 189 V. Marc. 521. n. 4' S. c. XIV. Plutarcnus plac. Ρnit., al. Gregori compendia de aritnm muS. geom. RStr. . 27s. 130 V. M. 24. h. 4'. S. XIV. HMironii mima murium alia in sidus ulta selli inest epistula πότερον γς αυλη et insunt ea quae in annot pag. ILXXX numerravi 2-4. s. 10. de astrononita hκοὶ μεν ἀποπεφάνθω )Z. 282. Isi V. Marc. 29. n. 4'. S. c. XIV. Pollux nom. Ri., Josepnus Rhacendaria de vita contemplativa Eμοὶ δὲ αρα). versus iamdici 140, quinus reviter indicatur, ii in sequenti Dira artinus doceastur ὁρῖν θεατα βίβλον υτε 1- μένην. ed. valet, ne III 473. exitus: εἰδὼς . . . ἔτι τετον κτίσαντα ταsτα δεσπότην μέμνησο ἁ τὸ γωσὴφ Ῥακενδύτου, μει πόνου πλείστου με συντεταχότος. Se*1-tur compendia artis notoricae, logicae, nysicae, excerpta ex Aristoralis de anima aliisque iuris, dein compendiam1attuor artium arit aeticae, musicae, geometriae, Stri nonaias incipiunt μέλλοντί μοι πεο τον τεσσάρων ut apud Xylan in p. 1), de virtute, i. ,non omnia praedicta opera praeferunt nacendyta nomen, colligitur tamen ex iamvis supra dictis ipsum auctorem esse Gan. 236. contra quem vide ad 106 Par 2448. f. 25'. 135. 192 202.

90쪽

184-204 Veneti.

Appendicem e Zanoui catalogo transscripsit Villoison Anec 1 iri II 47. udi nominantur ni tres ivri: v. Marc. 639. n. 4'. S. c. v. lettio contra sono 1953larium. Psellus, animae gener. 642. n. bl. S. G. XVI. fol. 4. inusicorum collectio. 196ὶ643. Euclides o 3 v. supra p. XVI. V. Maro stppendicis VI 2. n. fol. S. XV neglegenter I973 scriptus Pedias. Vinc. 289, sed finitur D τε η κατὰ μουσικὴν μια καταθέσθαι πραγμαεία), cn. Dion. Bell.), Α cui emanavit ex V non ex on. 215. nas. -Stud. 126. Jan Bacen Arg. 1, 30. V. Marc. V 3 v. p. XVI. V. Marc. VI 8, olim apud anos n. 268. n. sol. 198ὶ8. VH Arc Nic. I et II, lv. v. Marc. V I v. p. XI. Vindo Donae exstant in Dibi imperiali: