장음표시 사용
541쪽
non recordatus. Sic Hermannus in litteris ad nis' datis. Ceterum quod Musgravius, cuius conjectura
nihil inli licius, genitivuin Δαναῶν a solo κληψομέναν. regi posse affirmat, id paucis credibile videbitur post
igitur legendum, ὀ μιγοις μῖδος, Promiscuus VuI-gi se ono Τ ταν - Δ. ὐ. παντομιγης μυ θος. Animadvertendum Porro non otiosa esse, quae hic dicit, . Giorus, Fed cum dramatis oeconomia quodammoda connexa. Nam ut Chorus ignorabat, quae , latu, in acis tentorio transacta errant, ita contra nondum Tecmessae innotuerat pecudes exercitui alendo destinatas, ab Maca mactatas fuisse: quod nunc demum liis Chori vectis docetur. Mus gr. Vid.
V. aet4. Salebrosus Iocus, nec bene hactenus ab interpretiluis tutellectus. Vere tamen Camerarius verbum .θανε&αι refert ad poenam mortis, quam Aiax. a Graecis subiturus erat. Νullus enim adhuc suspicioni locus erat, propria sibi manu mortem consciturum. Idem in versione παραπληκτα-intellide vi et impetu, quo Ajacem invasuri erant. Secthuic interpretationi ine assentiri non sinit vox παραπληκτος de ira, Insaniae experti, nunquam acua ibita. Arctissime hoc comma cum participio συγκατ-τας connectendum arbitaeor. Vox περίφαντος quo sensu ab interpretibus accepta sit, non admodum liquet. Mihi valore videtur u ndecunque Ima ui festus, multis indicias convictus. - In συ κατακτας
praepositio συν Vel abundat, ut in pluribus ab H. Stephano laudatis exemplis, vel significat, A carn, s ini v I
542쪽
simul cum pecudibus etiam pastores et custodes interemisse. -- Epithetarn κελαινοῖο nihil gravitatis aut acerbitatis narraticiui addit. Non entin atrociora sunt quae κελαινω είφει patrantur, quam quae tu 1 genti. Virg. Aeneid. X. 414. Legendum, ni fallor,
κνεμίοις i. e. nocturnis; σκοτεινοῖς. - Ἱππο- νόμους si interpretarnur eorum custod E s, Intrum videri debet eos potius quam bubulcos et opiliones commemorari, quum tamen Max in oVes, boves, capras, non in equos SaEViisse dicatur. V. 55, 175, 237,
374. a3et. 365. Deinde et illud animadverti debet.
Toemessam ex Chori oratione inteIlexisse, qui use locis captivas pecudes reportaSSet: Γ οι ' ἐκεῖθεν ἐκεῖθεν άρ' ημῖν Δεσμωτιν αγων ηλυθε ποίμναν. Ita exclamat, tanquami nomen Ioci ipso illo in articulo temporis ad aures suas pervenisset. Tale igi.tur nomen in voce Iππονόιιους quaerendum censeo. Nec ulla mutatione opus. Quod enim quaerimus; Ἱππος est. Nicander Theriac. 669. Κρυμνης αμπεδίον, καὶ ἄνα Γρασον, ἴνα Ἱππου λειμῶνες. Loca haec in vicinia Trorae sita suisse consentiunt Scholiastes et Metaphrastes Eutecnius, nuper Florentiae editus. Quod addunt, 'Iππον δουρειον nomen tioccampo Peperisse, dubium saltem faciunt V. 243. annotavi. - Totus locus sic vertendus est: Morietur Vir ὁ α νερ' producitur enim penultima ob metrum multas indictas manifestus oeciis disse nocturnis ensibus insana manu Pecudes et pastores in Hippo agentes.
543쪽
ut ad Antistrophen docebimus. Hes latus r βω- ρες, νομεῖς. Bώτορες, βίοτηρες. Mus gr. Vera sunt, quaeptimo loco monuit, reliqua omnia falsa. περίφαντοσανηρ hinc citat Eustathius P. 927, 5. V. 23r. Vertendum: costas feriens, cor pota disci crit. Mus gr. V. 23a. aqq. monEnte Lobeehio breviter decur sa sunt a Schol. in Epict. Enchir. e. XXX1V. p. et 36. Heyn. et Thoma Al. s. ἀνεῖλεν p. 66. imitando pressa a Luciano T. IL p. 313. de- vesseIin. gius lauc retulit fragm. varronis ap. Nonium Marci in caedere: Aa ax tum credit semo se caedere Ulixem, Quum bacchans silva tricae lit porcosque tria ei dati Sie enim illa pro eo, quod vulgo legitur: Maximum crEditi At Iong praeserenda Hersnanni coniectura tae me, tris p. 73. Mox unum credit. V. 233. γλωσσαν ακραν. Innuit Auctor Aia celii, arietis, quem pro Ulysse habuit, linguam exsectam abiecisse. Lingua enim symbolum facundiae. Cratinus api ad Aristidem Tym. 11. P. 19. ω γλωττα τῶν 'Ελληνίδων. Mus gr. V. 238. δαίμων. A malo genio obsideri piit
hant Veteres, quibus mens utcunque depravata erat. Aristot. περὶ Θαυμασ. Ἀκουσμ. P. Iaa. συντελεῖ τρης δαίμονί τινι γενομένοις κατοχοις' αμα γαρ τω προέτε- Θναι ταῖς ρισίν, απέρχεται τοῦ δαιμόνιον. - vectum
δενναμ extat Antigon. 77O. 75I. Eurip. Rbes. 954. Mus gr. δενναζων ex h. l. habent Hesychius, Zoonaras ae. L p. 49ο. et Eustath. P. 668, 46. V. 24O. indefinitum hic tantumlem valet ac με, ut quum Mnesilochus apud Comicum in Thes
544쪽
In Oph. 6o3. alit etror τις τρέψεται; id est ποr τρέψομαι. Eodem redit Scholiastae et Eustathii e plicatio. cujus haec verba sunt ad D. B. p. 237. Oτι δὲ το τινα και Ολως τοῦ τις ἔστιν οτa τνκατ αυτὰ αθριστία ἰσοδυναμεῖ προς τὸ ε καστος, δη
καλύμμασι κρυ φαμενον, και εεης. δηλοῖ γαρ ως καιρός ἐστιν ἔκαστον τον Σαλαμίων λαθόντα φυγεD. Idem ad Odyss. p. 1464. Iστέον δὴ Οτι τὰ τις πολλακις οὐκ ἔνα δηλοῖ απλως, αλλα παντας, ληφθῶν αντὶ του εις δεαστος. ρυτως παρα Σοφοκλεῖ λέγουσιν Ο χορός, οἱ Σαλαμίνιοι, ως νυν καιρός τινι πο&Λ κλοπαν αρέσθαι. γουν αρτι καιρὸς ημῖν φυγεῖ, λαθρα. Brunch. V. 24r. ποδοῖν κλοπα est Periphrasis pro su ga. Eurip. Orest. Iba .
Δραπέτην γαρ ἐεέκλεπτον ἐκ δόμων πόδα. Idem Euripides αἴρεσθαι φυγην habet Rhes. 54. et
1a6. Mus gr. Nostrurn locum citat Eustath. etiam P. 66, 2 a. et 11OP, 27.
V. st a. θοὸν εἰρεσίας ζυγόν. Eustathius p. 8a8. θοὰς ζυγὰς εἰρεσίας παρα Σοφοκλε , ὀ μν αυτὰς ών --χύς , ἄλλ' αἴτιος του επιταχυνεσθαι νηα κωπηλαταις.
Sive hypallage est nominis ac Iectivi pro adverbio 3ρως, qtialis observata fuit in Antig. 974. 963.
Brune h. η, vel, i. o. VeI terra Vel mari fugiendum. Mox post ,θρὸν distinguo, iterumque post /ζόμενον, utΘοὰν μεθεῖναι conjunctim sumantur: μεθεῖναι videtur esse quod Latine diceres solvere, vel quod Herodotus VII. I93. ἐς τὸ πέλαγος αφ σειν.vocat. Conser Tliucyd. VII. 19. θοὰν ponitur Pro θοως, ut ταχυν Pro ταχέως. Oest. Tyr. 6a7. 614.) ψυχὰν regitiir ab ἐζόμενον. Sic τρίποδα καθίζων Eurip. oresti 956. Mu fg r. Transtrum dieitur veIox eodem ni do, quo saepUsime naVis ipsa. Sic non opus ess videtur
545쪽
vicititur Eustathii explicatione, quarn tribus Iocus protulit, P. 678, a T. 828. 37. et 104I, quamque exscripsit FaVOrinus in ἐυσέλμοιο. Hypallages tuendae caussa quod attulit Brunckius testimonium, eius. In ossi est, ut nihil Plane probet. Aptius conferri poterat Trach. 86a. α τότε Θοαν νύμφαν αγαγες. ver-ha ναὶ μεθεῖναι significant navi se com in Iesere, de quo usu Pluribus verbis egit Lol echius. V. 241. ἐρέσσουσιν. Malun ἐρευγουσιν : ἐρέσσουσιν si quis retinendum censet, interpretari debet a gi
Sed omnino Praestat ἐρεύγουσιν, Voc Iserantur; quo sensu occurrIt Homer. Iliad. Υ. 4O3. et 04. Passimque Norinum. Mus gr. Omnino praestat ἐρεισρυ- σιν, quod exilibet etiam Favorinus sub laac ipsa voce. V. et 45. Αρην. Scholiastes ad Hom. Iliad. B. 38r. vocis'Ἀρης quatuor notiones enumerat; quarum una est πληγη, ictus .εive VIII nus; deinde exemplum dat Iliad. N. 569. '
- ἔνθα μαλιστα οTIνετ 'Ἀρης αλεγεινος ρῖζυροῖσι βροτοῖσι. Eustathius in locum p. 946,57. ἔ τουτέστι πλη- τη καὶ τραυμα. Apollonius quidem eodem loco Pgr σίδηρος inte retatur, Scholiastes noster pet'νατος. Sed et Homelico illi, et huic quem uaci miis Sophoclis loco aptissima videtur Potestas, quam ei attrihinant uterque Homeri Interpres. Regirura item 'Ἀρην a participio τυπεὶς eadem syntaxi qua
Plato τυπτέσθω πληγας in libr. de Legg. dixitiΜus gr. Λιθόλευστος ' λιθ όβλητος. Photius P. 163. De forma accusativi gρην vid. Porson. ad Phoen. Σ34.
546쪽
V. 247. απλαστος Ρro απλατος accepisse viduis tur vetus Seholiastes. Sed sive ita sive απληστος, αλαστος, ἄτλατος, cum quocunque tandent epitheto alari conjiiurieris, ad significamium tristein adique acerbam fortunani, Parum apte huic loco conav6niet. Finge sitim Chorum dixisso quem sorsae orba et vix serenda urget; iam Tecmessa, quippe οὐκέτι resPondens, manifesta mendacia tene. 3 ituri non enim infortunio aut calamitate Iliberatus
εst Max, sed insania tantum. Desideratur hoc in loco vox insaniam significans; legerulumque adeo, ni fallor:τον λυσσ' απλατος ἔχεν. Quem rabies non aecedenda possidet. Ad hanc autem noranam refingendum Strophes metrum. Mus gr. V. 248. στεροπῆς. . Sententia est perspia
γει, οὐτις ἰνεεν ἄτερ λαμπρας στεροπας. Non video.cur tantopere Heathius probarit popularis sui Μud g H conjecturam ατ' ἐκ στεροπας, . quae sensum Prorsus Pessum dat. Brunc Ic. Ουκέτι, id est οὐκέ6 ἔχει. - ατερ στεροπας. ProeelIae imminentis itidhcium erat Iulo ret Aratus Διοσημείων V. 924. Καὶ Θέρεος βρονταί τε καὶ αστραπαὶ ἔνθεν Ιωσιν, Ἐνθεν ἐπερχομένοιο περισκοπέειν ανέμοιο. Idem quoque portendebant OI διαίσσοντες ἀσειρες, quorum comaseationes mρωπῆς nomine annon Soamaocles imireaverit, dubitati certe potest. AristoteIea Probleni. Seet. XXVI. a3. Δια-οfαν ἀστόρεοδιήττωσιν, ἀνέμου σημεῖον; Aratus uia supra r
547쪽
Δειδέχθαι κείνοις αὐτην ὀδον ἐρχομένοιο
ΤΠνευματος. Bene haec, qua u quam non penitus ἰσοδυναμουντα,
νοσουντα. κέρδος δ' ἐν κακοῖς αγνωσία. Confer euautem Bacchis Ia49. IHippolyto a48. Brun ch. V. 25r--a53. citant Stobaeus P. 788. Eustath. . T4aa, 6o. duos posteriores Grammaticus post Her. manni librum de em. rat. Gr. Gr. Pa 39T. 'V. 252. παραπράξαντος. Scitoliastes loco stiriplicis πράξαντος Positum monet. Sed παραπραττειν εα indole seran0nis est perperam facere. Dio Cass. I. . 53. P. 587. Itaqxte μηδενὸς αλλου παραπρ. est estuum nemo alius Porpora in cornmissi sit socius. XV e S se l. V. 253. ὐποτείνει. In hunc locum Scholion eon servavit, non adni Odum Vetustum. Suidas. Mus gr. V. Ω58. κοινὸς ἐν κοινοῖσι . i. e. ἴσος ἐν ἴσοι . Sic
548쪽
duplici hoc malo nunc assicimur, quartilo. iii idem nullam mentis depraVationem Perpessa erat,'paremquct doloris causani et nunc et antea habuerat.
non deterius esse docuit Lobeckius. - V. 27O. recep unus Propter διμικα, maod quum praesentis Vina habeat, con; unctivum requiriti vide ad Planoct. 493. μν ne Venerit, ne adsit, μὴ 'λθe, ut recte explicat Sci1ol. Ienensis.
enim semper est ven i, ad Sum, non, Vonio.
V. 272. ἐπίστασθαι Valet illo existimare, ut Donnunquam apud HeIodotu ui. Hesychius: σταμαι ' ρ μαι. Μ u s g r. Recte vertit Briinckius: haec ita se liabere, certo scia s. ConStru.ctionem illustravit Liol eckitis ot M;iuitiae s. 569. a. V. 273. προς έπτετο. Alclus et codd. προςέπτατο, adstipulante etiam Eustat filo, cuius locum proferam iusi a ad V. 693. 684. -rion imagis Atti- Cis usitatum quam iραμην. Brtinck. FOrniarn ἐπτόμην Porsonus ad Eurip. Med. ita praD- xendam iudicat, ut contra libroruni tamen consenatam nihil mutetur.
549쪽
v. a76. - λαμπτηρες lyclini vesperist in i s. ia ce s. Sic enim Attici monente Hesychio. Alioqui λαμπτηρ Iucernam notat, In
navi praetoria uoctu lucebat, aP. Diod. Sie. Vespertitio tempore Post crepusculum lumina accendi s lent, unde et apud L.atinos luminibus accensis de eo teinpore. Censorin. de dIE nat. c. 24. Media ergo nox erat exstinctis luminibus. quum Aiax errumperet eK aedibus. Ivesse l. Hesychius a Musgr. citatus: λαμ περ - λαμπας. Et alibi: λυχνοῖχος, ὀ φανός, λαμπτῆρ. Dignissima est, quacteonsulatur, Lobeckii ad h. I. adnotatIo. V. et 8. ἐξόδους κενάς, exitus inanes, quos nulla ratio suadere VIdebatur. Mu S gr. V. 28I. Verba oυτε- σάλπιγγος citat Schol. ad Gessi T. 8O. V. a83. Ite Tum atque iter Im repetita. Cons. Musgr. ad Eump. Ati Irom. 6ao. - Ηunc Versum cum seq. asseit Eustathius P. 169I, 1. 3. V. et 84. Plautus Rudente IV. 4. 7o. Tacita bona 'st mulier semper, quam Io cluens. BOInch. Aeschyl. Sept. Th. et34. Eteocles chorum Virginusa his verbis increpat:σον δ' αὐ το σιγαν και μένειν εσω δομων. . Eurip. Heracl. 477. γυναικὶ γαρ σιγη τε καὶ το σωφρονεD
Helliodor. . Aethiopp. T. T. P. 35. ed. Par. πρέπειν - γαρ οἶμαι γυναικὶ μεν σιγὴν κ. τ. λ. Aelianus in fragm. apud Suidam s. κόσμος ' καὶ ἁλλα εἰργασμα ασεβείας
550쪽
ἐχομενα, οῦ μοι σιγωντι κόσμον φέρει. luem Tεισε xisse ad Sophoeteum Iocum putabat iam Toti pius: Emeri lare. In Suid. III, 5. P. 112. V. 285. μαθουσ, audiens. Suidas: μανθάνω, οῦντὶ σου, ἀκουω. Aristopla. Plui. 58. μανθανεις ος φν-
, V. 286. De usu Vocis oΘας pro πραεεις Μus- gravius conserri iubet v. 26o. a5r. V. 289. Uecta ανω τρέπων ἔσφαζὲν eitant Elistast. P. 134, 17.-FaVorinus in αυέρυσαν. V. 29o. Misere languet finis Versus, ἐν ποίμναις πιτνων. Mirum quoque videri deli et, Oves quas Ajax flagris ceti sit, easque solas, ποίμνηc nomen, meruisse. OInnino grave et inveteratum uIcus hune 1oeum insedit; cui sanando nescio an pax futurus sim. An legendum 3'Ηικίζεθ', ωςτε φωρας ἐν ποιναχ πέφνων. FI agris ce ei dit, tanquam fures per tormenta interficiens. Mus gr. Opponuntur sibi φωτες et ποῖμναι , e eo id It tamitiam viro S, quum tamen pecudes invaderet. V. aget. ἐπάπας. ΜSS. Bodleiani tres ὐπαίξας. Magis placeret ἐπεσας. Mus gr. Mihi non item. V. 293. ανέσπα. Menander apud Suidam V. ανέ
Tούτους ανεσπακασιν Ουτοι τοῖς λόγους. Eustituti in Iliad. p. 5M. O. 679, 6 I. e l. Ron10 ανα- σπαν λέγεται και ἐπὶ αλαζονείας, ως δηλο παρα Σοφοκλεῖ τό, λόγους ανέσπα ' φ ὁμοιον καὶ τό, ὀφρυς ανα- σπαν. Atistides am Photium p. Ia. σκια τινὶ λόγους ανασπωντες, ἔφη ὀ Σοφοκλῆς. Ἀνασταν λόγονο videtur