Sophoclis Tragoediae septem ac deperditarum fragmenta emendavit, varietatem lectionis, scholia notasque tum aliorum tum suas adiecit Carolus Gottlob Augustus Erfurdt, Aa. Ll. M. gymnasii Merseburgensis collega 3. Accedit lexicon Sophocleum et index v

611쪽

U. 8aa. Recto H. Stephanus Iegendurn statuit προὐτρέπω. Προτρέπω, hortor; προςτρέπω, supplico. Mus gr. V. 8ag. ἀσφαδαστω πηδῆματι. Sitnile votum Casandrae apud Aeschylum)in Agamemnone Ia oti

Pro πηδ ματι V. D. corrigit πεσεματι , quod non videtur plane absurdum, nam et infra Xo58. Ooeta. Θανασίμου πεσήματι pεriisso traditur A X. Neque tamen Proptorea πχ78ὐκ improbavero. Videtve enim quid citius et morituri AJacis animo convenientius indicare. In mortem quasi insiIire vult. Uesse l. V. 8a6. ταναύποδες, αεὶ παρθένοι, α εἰ ορωσαι παντα τα ἐν βροτοῖς παθη ex la. I. citat Eustathius p. 63, 3ο. 33. 3 . Eudoeia Viol. P. s52. respicit versum 8a ., explicat Vocem τανυποξας, de qua vid. etiam Hesychius.

V. 83o. De adverbio 'πανωλέθρως vid. Herodot. Uesset. p. 454. l. 7. et Apollodor. nn. - Vesselingius non alienus erat ab eorum sententia, qui hunc versum cum triuius insequentibus obelo consigerent. Νam nec structurana bene aptam ESse praecedentibus, , et omissis Versib his illis nihil orationem de vi simamittere. Haec argumenta codicu in omnium, et, qui

eum his consentiunt, Suidae S. αὐτοσφαγῆ ei: τως, E stathiique P. ψ29, 33. αυτοσφαγεῖς ὀλοίατο, P. 1867, 4o. φιλίστων ἐκγόνων, et p. 1961, 28. o φίλιστος e Sophocle citantis auctoritati no tantillum quidem aborogante locus enim e usmodi est, ut, si recte inteia Q liga-

612쪽

1igatur, non modo ossensione vacet, Verrum Etiam ob id ipsunt, quod male habuit Cesticos, po dita nostro vel niaxime dignus videatur esse. Ac miror nerui nem fuisse interpretum, quin Verbum εἰςρθωσιν de

At illis Mesperet, quasi vero hi eo temp.re praeSEntes adfuissent: quum Fitrias debere intelligi et versus 8a7. Usa ostendat. Post πίπτοντα itaque non comma, Sed sernicolori Ponemium est, ita ut qttae Sequuntur, ad augendatri imprecationis gravi tatem, superadjici putemus. Ea rectissisne interpretatus est Briinckius, vissentientis Lobeckio meo, qui r I φαγεῖς h. l. non sua manu interfectos, sed simplieitctr interfectos notare momentisque Praesagii in his vertiis contineri existiniat. Meo quidem sensit optare debet heros eπacerbatus, ut eodem, quo ipse, leti genere occumbant adversarii, seit, quo atrocius fiat, a carissirnis libris ad oecupandum fati siem alligantur. Praevictionis nullum deprehendo aestigium, eoque minus, quod divinantes futuris, non optativis uia solent.

v. 833. φιλίστων. Codd. aliquot πρό. cum glossa ἔμπροσθεν, ex librarii interpolationE sano

quam inepta. Sei suin ille Verbori In non adsecutus fuerat, ciuein disertim in versianct expressimus: Nec credendum est ad mortem Agamemnonis Poe- tarn respexisse, noc Adacem hic tamquam futura va- tirinantem inducere voluisse. Nam Agamem 1 bna tibias suis occisus non fuit: sed Atridis mortis genus imprecatur Adax, quod atrocissitnuna exeogitare possit. Bruti ch. Multum ab hujus loci venustate cle.eedet, nisi hanc morituri Ajacis eXsecrationem praedictionis Ioco nutrieramus. At quomodo Praedictio erit, siqui leni Agamemnon ab uxore, non a filio

P p et ii teris

613쪽

uitetfeetus est: Menelaus autem, L,ibitinae expers, ita ' Ιακάρων ν ους trainslatus est Homero teste Odyss. IV. in . qua vi Versam tabulam audi- isse Pausaniam eX P. 259. neque.istic, neque alibi enarravBrit, quaecunque tu rit, legendum lioocmdem in loco in conseo: . προς-φι λίστων, Ωιτονων τ - .Pωστων ad Agamemnonem Pertinere an uxore occisum . sponto Lector intelliget: ἐκγόνων quo Pere1-.nere debeat, .cidficilior quaestio 2St. Menelaum sane. a Uberis occisuiu nemo, quod sciam, Mn hologo-xurii tradidit . , Ata ergo UIyssem a Telegono filio. interempiam respeSit Auctor 2 Quanquam enim Win praecedentibus Atridas . tantum nominet, tamen cum haeo Pro Vaticinio, sed Pro exsecratiocio tantaxat venditet, iniquum foret tantam cum eventinnynveniantiam. In singuliS Verbis eXigere. Mus gr.

contem nenda varietatas est in citatione quam fecit huitu versus Thomas LP. 524.J κεντεῖτε, μνφείδεσθε - Brunci . . Confudit Grammat s cum Sophocleo verea Euripuleum, Hecub. 387. dicta Iolcefielvius ad Aesibyli Eum. 137. P. 31 . In

614쪽

igitui Scholiastes, αντὶ του αρμα. Mus gr. ΙΩ- tollige potius cum L.obeckio habenarn χρυσόπαστον vel παραπέταλον, aureis laxillis seu taxacteis ornatam.

V. 8ψ3. ουδὲν ἔργον, nila fi prodest, nilii I

o p i is est. Cornicus in Lysistri Aet4. οὐδὸν ἔργονωτάναι. Bru rich. V. 85a. κλειναί ἈΘνναι. Poe in patriae suae Iaudibus et commodis stiritet, Persuadereque conatur Salaminem Troici helli tempore iuris fuisse Antei, 'super qua re Solonis aetate haud levis agitata ruit controversia. Vid. Diog. Laeri . in vit. Solon. et Plutarch. IV E s s e l. V. 857. sqq. Hramannias ad Eurip. Hec. p. 72. ita disponit: προωδ. πόνος πόνου πόνον φέρει. στρ. πα, πα, πῆ γαρ οὐκ ἔβαν ἐγώ;

καυδεις ἐπίσταταί με συμμαθὲῖν τόπος αντι στρ. ιδού, δούπον αυ κλύω τινα. monometros etiam Bacchiscos, qui moX sequuntur,

respondere sibi putans. Pro HMIXOPOΣ scripsi , NMIXOPION. Recte enim Seidlerus meus ad Eurip.Troad. P. 21. is Musgravius, Valchenarius, Brun-elcius et Cestici, credo, Plerique omnes seribere sndent et latine Semi chorus; quae forina haud scio, an Graecis non minus quam Romanis incognita fuerit. Scholiastae quidem Tragicorurn p ritor at ilia Aristophanis constanter, quod equidemaciant, neutrali utuntur somna Ἐμιχόριον, quibus Meedit Pollucis auctoritas libr. IV. e. I s. diserte tra .

615쪽

V. 857. Πονος πόνω πόνον φέρει. Melius imtelligerem πλάνος vel πόθος πόνω πόνον τέρει, i Diaeertit iudo animi vel desiderium Iahori

laborern addit. M tis gr. AeschyI. Pers. TO46. δόσιν κακαν κακῶν κακοῖς, quem locum una Curia ti

stro Porsonus confert ad verba Euripidis, Hec. 59et. διαδοχος κακων κακοῖς. Vid. Etiam Lobeckius. V. 86o συμμαθεῖν hic transitivum est, et valet G εαι , qua Potestate Verbum hoc omnino carere affirmat Parisimus editor, quippe qui sui juris esse putat fines ponere, quos intra Sophocles novandi liocentiam coercere debuit. Νec tamen est hoc ita novum, ut Mialogia aIiorum exemplorum conficinari non possit. Nam ut δέδαεν dicit usurpat Hc Na Erus pro docuit, ita μανθανειν observat Eusta-tl1ius ab Homeri posteris utriritu e sensu adllibitii insuisse, et pro Macere Et pro docere. Popul ris sui conjecturam συμπαθεῖν Ηeathius ne proferre quidem debebat. Quis eo illum deduxerit, nescior haud sane Lucianus est, qui in Ocypode συμπάσχειν transitive usurpat, ut hic Sophocles συμμανθανειν. οἴμοι ' πόθεν μοι καινος εῖονλθεν πόνος πιδας δι ἄλλου, καί με συμπασχει utrumque vErbum praegnanti notione adhibitum rhDC, καί με ποιεῖ πασχειν κακως. illud, ουδεις μαθών ποιεr με συν αὐτε μαθεῖν. Luciani Senarium ineptus emendator erurifragio nauteat legendo, καί μοι συμπασχει. ET Edit. rec.J BDIrach. συμμαθ' εἱ9. Nullit hie dimeultatis, si vere scribit Eustathius ad Odyss. T. p. 26I. ωοπερ - ειὸ ν, ου μόνον το ἐδμαλλα και το ἐδίδαξεν, ουτω καὶ το μανθανειπέμφω ταῖνα δηλοῖ. Quibus paria sere habet ad Odyss. T. P. etet2. Exemplum uotobique ad sit sophisma' ex ambiguo

616쪽

ambiguo sensu του, μανθάνειν γραμματα fabrica lini. Verum eum hoc ipsum sophisma aliter proponant . Plato in Euthydemo p. 19et, D. Aristot. Sophist. Elench. lib. I. c. 3. Vereor ne Eustathii doctrinae sustentandae hoc saltem minus aptum sit tibicen. Ne tamen temere hanc locutionem repudiemus, ani

madverti debet, eandem αμφιβολίαν in pIuribus linguis obtinere. Itali utique apprendere, Gallia P prendre, Batavi te eren, Angli learn, et

P. 493.-Aesetiyl. Pers. Io9. ejusque Scholiaste, et ex Aristide, Tom. I. P. 29. labi, ως ΙΠίνδαρός τε υμνεῖκαι οἰ κατ Αἴγυπτον ἰερεῖς κατέμαθον. M ia S g r. Recto iussicat Lobeckius, certa incErtis miscuissct Abre chirini et I. c. in Auctar. Diliaci ld. p. 237. etiam Zeianius ad Viger. Ρ. 194. tamen salsa non-ntina, et de Verbo ελπίζειν spem facere signuficante Niceph. Gregor. post Her anni librum de emend. Tat. Gr. P. 35ο. seel. 188.

v. 867. πόνου τε πληθος. Sic in Euripidis Sa lyrico roganti Choro ἔχεις; respondet Cyclaps vers.

V. 868. αφ' /λίου. Contrario sane' modo . orientem designat Euripides Orest. Ia65. Ημ. - ἐγω μεν ουν τρίβον

617쪽

tius quam orientem significate; legendu-lue adeo τὴν ξλίου. Viam citiae ad solent ducit. - Pro μολων ΜSS. Bodlei'ni βολῆν, quod nulla ratione expedias. Constructionem Sic ad mentem Heatliti instituerim: δελ ρυδ ἐμοι-ου μου φανεις

ο ἀνῆρ ὀηλοῖ μολων ostendit se i Profectum esse) κέλευθον τὴν ἐφ' ἡλίου. Mus gr. i ἀφ' ηλίου

βολων κέλευ ς via est, quae ab Oriente ad Occidem

gonae Edit. II inorem P. 154. Iocus Trach. 359, ι, 'α αοὶ προσθεν ο υκ ἔτλη ποτέ,

et commode dicatur aliquis Ostendere se eonis

spectum esse. Illud autem proho, quod in Adindendus avngit φανεις την πέλενδ ν, Ut Electr. Iaro. φιλτάταν ὀδον φανην .' v. 8 I. αλιαών. Sic si scribas, erit ab αλια- .

618쪽

- 6ΟΙ - TLib. I. cap. m. secl. 8a. et notam Nesselingit ad Diocl. Sic. III. et I. Tales cum plerumque ad piscatoriama illiberentur, eleganter imie φιλόπονοι Vocantiir. Tum auteni consequens videtur, ut verum sit εδρας. Valde enim dubitern, an ἔχων αγρας ίλιάδων sagiit.. scare possit piscaturae operans in navicu- Iis. Μ iis gr. ΙΙesychius: αλιαδιον, ἐναλίων : qua Eglossa si ad nostrum pertinet locum, recte Alarescia ius emendat αλιαδων. Sic versii sequente 'Oλυμπιαδάοῦν scribendum alti Uλυμπιαδης, i. e. Ουρανίδης, non 'πιλυμπιαδων al, Uλυμπιας : nihil enim erat, cur deas Itotius, quani dOos invocarent. 'Oλυμπιαὀης eodem modo, quo αλιαδης, forniatuIn Est, ut, licet nusquam occurrat, analogia Satis superque muniatur. ,, Praestat 'Oλυμπια θων, quod pro masculino est, iit

Ἐλλας in Mace Locro, et alia. Heran. V. 872. - ποταμων. Sic ρυτοῖς πόροις Aeschyl. Eumen. 455. ρυταν παγαν EuriP. Hippol. M3. ρυτοῖς νασμοῖσιν ibid. 658. I lem valet quod ρέων:uiuio ρυτον υδωρ Theophrastus ὀμβρίω opponit, De Caus. Plant. II. c. 8. Usum illud participiunt nu- via nomini adjungitur ab Hormero, Ξανθόν τε ρέοντα Iliad. Z. X7et. Sic Prope ius, Asopi fluentis, XII. XIII, 27. M us gr.

V. 875. Ultima syllaba brevis neminem debet ossendere. Philoct. 39a.--του Διός, eou. Verau antistroplitem Respexi nostrum locum

619쪽

669.) ουτως αμυντέα ἐστὶ τοῖς κοσμουμένοις, αντὶ του ἀμυντέον. και σχέτλια γαρ ἐμέ γε ταδε πάσχειν. ἀντὶ του σχέτλιον ἐστι. o Scru endum erat, servata Iibro.xum lectione, σχέτλια γαρ ἐμέ γε τον μακρων αλαταν πόνων.

Sie etiarn Seid Ierus, cui ultima Cretiet syllaba videbatur soluta esse; mihi prima. ' H e r m. V. 875. σχετλια γαρ μακρων αλαταν πόνων. LI- uarii voculas partim inserserunt, partim transposuerunt, quod ipsa metri ratio ostendite σχέτλια ταρἐμέγε τον μακρων αλαταν πόνων. Sic Veteres e ld. et Aldus. Ista ἐμέ γε τον invenusta sunt et sensui inutilia r ἐμε loco non suo posueriint, Esse debuit initio ultimi versus huy1s stroplaae, ubi de te. xunt αλλ' αμεννόν, ambicum senarium a trochaeo incipientes. B r u n c E. V. 8 q. ἀμενηνον ανδρα. Quis unquam Aiacem αμενηνὸν ανδρα, V Irum debi1 Em Et insionum, appellaviti Legendum, minima mutatione:

O ros elliptice pro oπου ἐστί. Vide supra ad V. 33. Mus gr. αμενηνὸν ανδρα se ipsum dicit Chomas quaerendi Iabore exanimatus. - versum Brunckius per. peram pro 3ainbico habuit, qui ex dochmio constat, et amphibracho, ultimam ancipitem habente, uti lahie pro eo Baccheus est, et denique Cretico. Nol- Iemitamas anu tophiei Venus defectum supplavi

620쪽

sent voce Aχιλλέως, Iliae salvo metro inseret nequit. V. 88r. παραυλος. πλησία. Eodem Sensu vox .st in Oe l. Col. 786. αλλ' ως παραυλον οἰκίσσς. Perperam Eustathius hane vocem ah αὐλὰς de iii etis. 1157. παραυλος, η ἐεισουμένη αυλω η κατα Θρ νω ὀίαν, η δια - τρανές. Est enim ab ut sues

glossa recte exponu: σύνοικος. Brunck.

V. 884. συγκεκραμένην. Conser Antig. 13r . 1a96. et quod ibi citabimus. οἶκτον hic non

interpreter de sensu doloris, sed de voce l u-gubri, qi arn audierat Cliorus. Hesychius: o&τος, θρηνος. Eurip. Troad. αῖον οἰκτους, Ους οἰκτίζη. Sententia sorte est: inter haec lanx Enta ver-s antem; ut συγκεκραμένην idem valeat quod συμμισγομέν , συναναστρεφομενην. Mus gr. V. 885. Hunc versum. tamquam Euripideum Herodianus περὶ μεγάλου ρήματος , apud Koε-nium ad Greg. P. 27. Sine Poetae nomine, ac vitiosa scriptum Moschopulus ad II. B. a I9.

V. 887. νεοσφαγης. Eadem haec verba leguntur Trach. II3et . ubi vide. Simili abundantia v. 9 o. dixit αγαν ὐπερβριθὲς αχθος. V. 888. κρυφαίφ φασγάνω. Multa molitur Selici-

Iiastes, ut epilineturn κρυφαιω explicet, sed incas inani, ni fallor, omnia. Μihi Iegendum videtur. καθαίμω, e Giε n to. D ideratur ceri e epithetum, quod praesentem ' ensis conditionem declaret: Mus gr. κρυφαίω, in corpus abdito.

라틴어 텍스트