장음표시 사용
591쪽
additis duobus Horatianis, Od. I, IS, I9. amor divulsus queri IIIonias solvit a in antes, et LI8,6. arcani fides Prodiga. Ideni praeclare ostendit, λείων ab h. l. Plane alienum ESSE PropteIea, quod A cεm ex leni alara, clitae, quum numqUa Inrito dum Excedat, ne SerVare quidem Hloduin possit, exemplum capere minime conveniat: quod ipsutia innuisse videtur Scha ferus, quum Verba παγκρα-
in reIiana natura Ino Vetur, devinciente,
V. 663. ἔγωγ' - Male in libris εγω ' - Qtio lsequitur, in omnibus lilnis et apud Suidam, qui hos
592쪽
Hippol. p. 255. diatr. de Ai istob. p. 87. V. 684. Ἐφριε'. Insolenter, sed non solus Sophocles thorrorem inter subitae laetitiae symptoniata posuit. Eurip. Helen. 64O.
Γέγηθα ' κρατὶ δ' ορθίους ἐθείρας
ἐν ἔρωτι, prae amicitia. Hesychius: rρως φιλία. Mus gr. Statius Thela. Α93. - per artus IIorror sit. V. 686. αλίπλαγκτε. Ad hunc locum illustrandunt non inepte citat He thius Ae:schyl. Pers. 4 7 - 9. τις ἐστὶ πρόσθε Σαλαμῖνος τόπων,, Βαια , δύςορμος ναυσίν, ηυ ὀ σιλόχορος Παν ἐμβατεύει, ποντίας ακτ'ς επι. Potuit
593쪽
Potuit Pan, talem instilain frequentans, αλίπλαγκτοc Vocari, eodem celte jare quo ipsa Salamis supra v. 6oa. 59a Diversa sorie liri a S epit diti ratio occhir
uiox gκ τιον et: λιμενίτην Vocari c6eptum esse docet Lobeckius. V. 687. Κυλλανίας - απο δειραδος. . Pausanias
in Arca ticis p. 65et. ωτι καὶ ναος ἐν-'FIραία ΙΠανός, ἄτε τοῖς Ἀρκάσιν ἐπιχωρίου. Simoni Ies: Πανα τον 'Aρκαδα. Anthol. p. 336. Virgil. Eulog. X, a 3. Pan,
buunt veteres Grammatici, nullam invenio, exemptiis saltein fimnatam, quae huic loco competere possit. Fa r ἰαπτειν idem esse quod πέμπειν, nemo, quod Sciam, Oρχηματα πέμπειν Pro ορχεῖσθαι vixit. Au
594쪽
De vecto ἰάπτω, qui plura cupit, conterre potest
Aeschyl. Sept. Tlieta. 3O5. Agam. 1558. Miretur foratasse aliquis, Pana, Deum quidem rusticum, sed, tamen Deum, e media Peloponneso nullam aliam ob causam evocari, nisi ut trIPudia uIIa cum Clioro celsa, bret. Quod mihi Poeta fecissa videtur ad signifiacandam inimanent minimeque vulgarem Chori laetitiam; tanquam Putaret, riurii se tam inopinato sau- lio dignum gestilbus et saltatione praestare posse, nisi tripudiorum auctorem Deum socium atque adiutorem haberet. Mus gr. EilrlP. El. ψ34. πέμπουσαι χοροῖς μετα-de navissius et quem locum Jam Bothius apposite cornparavit. Aliter Eustathius P. 17, 12. et Lobeckius.
V. 692. Νῖν, emphatice: quasi diceret, Nun e
V. 694. 'Aπόλλων. Quid maxime sp ctans Cho, rus, Apollinis Praesentiam implorat 3 An velut Medicinae Praesidem, cujus ope AJax in posteririnsanam mentem conservet 3 Hoc si voluisset Poeta, clarius, puto, indicasset. Magis mihi verisi in iis fit, ut Deum benevolum et propitium advocari, qux vulgato Marte, malevolo numine, Aiacis satellit urnisque eius tutelam Sit scipiat. EuriP. Amtrona. 9Oet. Φοιβ' ακέστωρ, πνματων δοίης λυσιν.
mendum non est. Senarius est uambicus, nec cum stro-O o Plii co
595쪽
plii corninus congruit, quia is in secunda sede iambum hahet, cliJus loco laic anapaestus est. Itiepte Triclinius eam ol, caussam dederat ἔφρις εν ἔρωτι. B ru n c Anapaestum in trinietris choricis, qui omnino majorem, quam cliverbia , liceritiam habent, 'non repudiasse
videntur poetae tragici. Aes clὶyl S. Th. 979. 99r.
. Si quis tamen haec loca corroctionis indigore putet
inus ad oed. Tyri 27. a Marte Proficisci credebacit. Ovidius in Ibin V. 215. To fera, nec quicquam Placidum spondentia, Martis Sidera presserunt, falciferique senis . Cicero Somn. Scipion. c. 4. Tum rutilus, horribilisque terris, siue In Martem dicitis. Siderim
596쪽
Sideris autem potestati non cussin ille erat, Secundum Veteres, Dei ipsius ingenium. Salustius de Diis et
Ilundo C. 9. Κρονον τε και Αρην κακοποιούς λέ'γοντες. Libanius caecitatem se evasisse uir Aρεος εἰς διαλλαγαο ἐλθόντος, Vol. II. P. 82. Inter alia mortiuin ca lucunt immittere credebatur. Auctor περι ιερης νούσου, cap. II. δε ἀφρον ἐκ του στόματος αφιν καὶ τρισι ποσὶ λακτίος, Ἀρης την αἰτίην ἔχει. Denique et insaniam: Clau dianus Epigr. 26. Quod furis, adversi dedit inclementia Martis.
Macrobitas Saturna l. Lib. I. c. 19. Fer Voron1 quo animus Ericande S Cit, excitatu ritu es alias ad irarii, alias ad Virtutes, nonnunquam ad te In Poralis furoris excessum, per quas res etiam bella I Scuntur, Mariatem cognominaverunt. - Hinc ' ρηc Sophocli est rathies, qua nuper tenebatur maX. At iiii Hiodo, inquies, si Mars morbi auctor fuit, eoque jam digresso morbus cessavit, idem tamen Mars τοαχος ἔλυσεν. An, ct bis abSentia aegrimoniam tol-tit, Is demum aegrinioniam levare dicatur 2 lle
Pergama Graiis. At qualis, obsecro, sententia sitisset, si omissa voce, ademptus, dixisset tantum Hectora Grauis Trojam faCile in expugnatu redit ictasse Fari modo dicitim hic oportuit, non, ut nunc, Ἀρης αχος ἔλυσεν, sed laρης απερχόμενος αχος ελυσεν, ut stipra Aristoteles citatus ad V. 243. sa3S. απέρχεταιτο δαιμόνιον. Lege tacturii scilicet: O o 2 ΕλυσS
597쪽
verbiam SophocIeum est αποστατέω, adhibitum G s. Tyri 6a. 731. Vid. et Aeschyl. ChoePh. 824. Phrasis ἔλυσεν αχος ἀπ Ομματων, quanquam facilis sario xplicatu, aliunde mihi non innotuit. Mus gr. Ibo-lbeckius jure probat Scholiastae explicationem, se- eundum quam laρης est / λύσσα, ρ μανία, allatis I os ex Plutarchi Amator. T. II. p. 757. B. Theod.
Therapeui. DisS. III. p. 77a. Tom. IV. ed. Schul E. ostendens, Ἀρην dici το μαχητικον ἐν ημῖν καὶ δ υμοει- ὁ ἐς s. τον Θυμόν. De scriptura loci Vide ad v. 665. . V. 699. ordo verborum est, ut bene statuit C nierarius: 's. Zεῖ, νυν πάρεστι λευκὰν εὐαμερον φάος πελάσαι νεῶν. Ntinc cancrida et laeta diei Iu X adest ut accedam cωςτε πελάσαι) ad naves, id est, rursum poterimus libero et tuto in exercitu versari; nilin erit quod ab odio Graecoxit in formidemus, placata Deorum ira religiosis ritibus ab A)ace. Confer supra V. 245. a1O.ὶ - Αευκὰν ευαμερον φαος videtur esse Periphrasis Pro λευκν ημέρα, quae ProVerbialis Graecis locutio erat. Vid. Hesyclii uiri in v. ejusque interpretes. - Verbi πελάζω vel πελαω cum genitiVo Suia ecto complura exempla dedi ad Eurip. Illies. 911. - Fuit cuin φάος s p e In interpre
hoc fere sensu: Nunc milii e Iucescit spes. posse 1ne iterum ad naves accedore. 5Ius gr. Lobeckius παρα πελάσαι Pro πελάσει a
Mus gr. V. 7o5. Simile hoc est Aeschyli Eum. et87. χρό νος καθαιρεῖ παντα γyράσκων ὀμου. Neque mulium hoc
598쪽
hoe Tlieo doctis Eclog. phys. Stob. p. r7. ἐν ίλλοις μυ- ρηοις χρόνος τὰ παντ ἀμαυρο nain αμαυρουν tantumdem est atquct obscurare, tollere, timIe apud Stob. Serm. IIa. P. 588. O πολυς χρόνος δύναται ἀμαυρω- σαι , quod fortasse dictum est ex imitationes Simoniadis, cujus simile diceruli genus in fragmento superest U. Diod. Sic. I. XI. e. II. esse l. Verissitne Schaeseriise , μαραίνει. Ut nunc iram Ajacis. Conf. supra v. 648. 639. sq. Stob. Eclog. phys. I. I. P. 231. Heer. verba παν- ' o χρόνος ο μέγας μαραίνει ut Philemonis citantur. V. o6. Hesyehius: 'Aναυδακτον ' ανεῖ γητον,αλεκτον. Recte Lobeckius αναύδατον, sed scripsisso videtur L,exicographiis αναύδατον, αναύδητον, qua. una Voco comprehensa sunt αναύδα τον. ἐ-κ se quentissime consurrili non est, quod moneam. V. ο6. ευτέ ρ ἐξ αέλπτων Αἴας μετεγνωσΘη .θυμον Ἀτρείδαις μεγάλων τε νεικέων. Sic optime Ainus et codices veteres. In membr. Θυμόν τ' Ἀτρ - Ἀ- sertam copulam nullus alius adgnoUit codex, nee
Suidas, qui partem horum profert in Μετανεγνώσθη, ubi logitur εἶτ Αἴας ἐε ἀέλπτων μετεγνώσθη θυμὸν 'Arρείδαις. Tticliniiis inti perite dedit Θυμων Porro e dices quidam habent μετανεγνώσθη, legisse videri possit Hesychius: sed minus sincerum esse censeo, et a male curioso metrorrum scrutatore tibvectum, ut syllabarum aequaretur numerus in versibus antitheticis, quod minime necessarium est. Dcthoc Ioco egit Henr. Steplianus Thesauri T. I. col. 1856. ubi Scholiastam iurauerito reprehendit, qui veris horum ordinem recte instituit: ευτ 'Λιας τεγνώσθη θυμὸν ΑτρεIδαις ἐεαέλπτων και μεγάλων νεικέων. Sunt
enimvero αελπτα νείκ' jursia σκληρά, ὀυςχερῆ, ae Proinde
599쪽
rico hyinno in Apollinein qI. αελπτοι ωδΛες. Quin ipse Stephanus incile ἐε αέλπτων adverbialiter Positum esse stathiit Pro αελπτως, quosl si esset, Po tre- ana vertha μεγαλων τε νεικέων cum praecedontii vis uOnaiecti non possent. Triclinii intei polatio Θυμών temeraria. ESt. t Sic ob metrum scripsit , cmus rati nem perspectatu non habuit. Antillietici versus asyn- arieti sunt Ex duobus doctrina icis. Brunck. Demetro recto statuerat Triclinius: citrei in tamen Θυ- μων plurali num Ero alionum sit ab usu Tragicorum, Heranarini Eineri lationem 3υμου τ' exta bendam Putavi. ἐε αελπτω , , observarite Ibobeckio, Seriores de- Inlini uSUrPant Pi O ε ξαελπτου, quod liic reponendiariis censebat Toti pius ad Sui luna Vol. III. p. 509. Haec obsorvatio sortasse vera est, sed nihil valet ad nostru in locum, ubi ἐξ αέλπτων proprie non vina laabet adverbii, sed verri debet rebu s insperatis, par e- positione ἐκ originem et causam denotante. Sic Amschyl. Suppl. 369. μηδ' ἐξ αέλπτιουν καπρομυθήτων πόλει
Eur p. Alcmen. fragm. XI. quod hunc in modum
neqtie aliter idem Oedip. fragm. XIV. Quauuluam,
de insperat o dicas, an rebus insperatis, adoxtremum hic nillil interest. Verte igitur ex mente Hernaanni: ubi Ajaκ de insperato ab ira et eo ut Entione in aliam erga Atridas voluntatem adductus e St. V. 708. .
600쪽
Sic et I .exicon Herodote uin: ἀνέγνωσεν, ἀνέπεισεν,
V. 7 Io. Aνδρες φίλοι. Supersurim ost .pisie, thim φίλοι satis lue Oinnino fuissetανδρες sinapΓiciter Posituria, ut infra V. 1335. 13o5. Ι-Eurip. Hippol. 8oo. et Supp. 636. Sententia contra in fine versus vel nulla, vel ineptissima est, το πρῶτον ἀγγεῖλαι Θέλω. Interpres: hoc primum nunciare volo; ex ingenio utique supplens hoc. At quid' multa 2 Legendum: Aνδρες, φίλον το πρωτον ἀγγεῖλαι Θέλω. . Viri, quod gratum futur in est Ρrimo loco nunciabo. Mos Praeconibus fuisse videtur, ut prius laeta, deinde tristia, si qua forte iessent, nunciaient. Unde in Oedipo Tyriinno nuncius veniam quodammodo praelatur, quod Oedipum prius de morict Polybi, quam de regno Corinthiorum in ipsum collato, certiorem laciat. V. 977. 949. Εἰ τουτο πρωτον δεῖ μ' ἀπαγγ8ῖλαι σαφως,, EJ IM ' ἐκεῖυον Θανάσιμον βεβηκότα.
ris ordiendum est, Lib. IV. epist. U. M IS gr. Adsentitur Ilusgravio Hennannus, coniecturaim illam Praeclare eum omni liudus orationis, Iocique Tatione conspir re iudicans. τουωτον. tiam, inquit, probarem, Si non nuncius, sed alius qiuispiam non narraret, quae gesta ESsent, sed post brevem narrationem aliud, narrationem furiiceret.
V. 713. κυώζεται. Habet Apollon. Rhod. X. 1337. Mus gr. EX Ia. l. enotarunt Schol. Apollonii I, 1337.