장음표시 사용
621쪽
V. 897. περιπετές. Extat vox Eurip. Androm. 981. Ubi apI aret περιπετεις valere περιπεσούσας. Et aic Hesyclitus περιπετεῖς-- περιπεσόντες. Hic ergo Iegendum puto περιπετους i. e. περιπεσόντος r το ἔγχος κατηγορεῖ αὐτου ιος περιπεσόντος. Μus gr. Vulgatam praeter Suidam in περιπετὲς et Favorinum confirmat Eustat litus, chirus verba ad V. 6ψ9. a Brun-chio allata sunt. - πηκτόν. ConL Hesychius et Photius in πνκτος Θανατος. V. 9OO. αφρακτος ' κφύλακτος. Σοφ. A1αντι μαστιγοφόρφ. Hesychius. άφρακτος φίλων Philostr. viti Apoll. V, 35. P. 219.
V. 9o3. Hesychius: δυςτραπελος, δυςμεταλ- τος , i. e. aegre a proposito dimovendus equod valde hic appos tiim est. M u S g r. V. 904. Hesyclitus: ὀυςώνυμος, κακώνυμος, χαλεπός. Mus gr. Respexerunt hunc locum Plutarichus Sympos. IX, 6. Eustath. p. 64ο, 34.-Zonaras T. I. p. 678. V. so6. Hesychlus: παμπήδημ' ολοσχερῶς, παν-
τελως. De more usitatissimo, quo cadavera veste
iniecta tegebantur, vid. Valchenarius ad Eurip. HiPPol. 1458. V. 907. οςτις καὶ φίλος. Mador forte videretur Essct via sententiao, si Iegeretur oςτις κ' οὐ φίλος, siquidem insta vicitur Nax καὶ παρ' ἐχθ ροῖς αὐος Θρ νων τυχεῖν. Brunck ocτις καὶ φίλος, sal-t in amicus fuerit. Libentius quope micus, quam Muicua adspiceret. Musgri. Non S
622쪽
tis apte και per saltem eXPIessit. Significatur eo id, quod nos vicinius, wer nu/' immer sein Freund ist. oed. T. I4I6. II. comparavit Solgerus. V. 9o8. φυσωντ' αγω. Id est αναφυσωντα, ανα πέμποντα προς ἔκ τε Φοινίας πληγῆς το μέλαναυα απο της οἰκείας σφαγῆς. Corrupta haec esse de- eernit Parisinus editor, faceto hoc argumento usus, quia procumbente in gladium non exiluit sursum sanguis per plagam, sed por os et nares de b u i t ex unipere. Pro-ittile eonjicit legendum esse προς ρινος ἔκ τε φωνίας πηγης, ex naribus et fonte vocari, id est, si placet, ex ore. Eugepael Galenuni teruncio non emam rNam ad sapientiam laudus nimius nugator fuit. Lepidiam eon ectorem Tragicus ipse redarguit Teucri verbis In fine dramatis, Θερμαὶ σύριγγες ανω φυσῶσι μέλαν μένος. BIunc L. προς ρινος malebat etiam valcefiel lius Silv. Criti T. I. P. I . comparato Statii loco Theb. III, 9O. Corruit, extremisque animae singultibus
. Alternus nuiae Ore Venit nunc vulnere
V. 9II. ω- ακμαῖος, εἰ βαίη, μόλοι. Sic omnino legendum. EJecerat librariorum imperitia pariaticulam αν , quae salva structurae lega abesse non POteSt. ως - ακμαιους μόλοι, quam tempestivus
v e n i r e t. Vide quae notavimus ad Comici Plutum Lo37. ubi exempla ostendunt, Verbum optativi movi voci adhiberi sine 'αν, quando in altero Niembro est conditionalis ei, quae et ipsa optativum adaeiscit.
623쪽
IS 1e in ed. rec4 Prima iv ἀκμα ρς corripitur, ut quaevis vocalis natura brevis ante tenuem Et liquudam. Supra V. 811. 80a. -priorein corripit, ut
Eadem prosodia Vori ham passim Oecurriti Brunci Adstipulor nunc Scitiinfero, au in talibus inmitia Posse existimanti. V. 9I6. vocem στερεόφρων ex h. l. habet E P. 624, 58. 'V. 9aQ. -- πημάτων. Comparari potessκακων ἀρχηγον ἐκφαίνεις λὰγον. Eurip Hippol. 8qέ, Mus gr. v. 9et . Ajacis arma Piud. Nem. 8, 46. χρυσεα vocantur, unde Sophoclem scriPSissct χρυσοδέτα οπλων non male conjicit Musgravius. V. 926. οἶδα. Bodleiani duo 'D. Sed oIta meo judicio retinendum, utpote reliqui Veram, obscuriusculi aliter si turi, sententiam declarans. - γενναία vali da, ut bene exponit H. Steph. in Lexico, allatis pluribus eius notionis exemplis. Mus gr. V. 920. αποβλαφθεῖσαν - φίλον.. Etiain βλα- πτω sine Praepositione genitivum adsciscit. Tydilaeus Eleg. 1. o. Bλάπτειν Ουτ αἰδοῖς τε δίκης ἐθέ
624쪽
v. 935. αναυδον. Plertimque significat mutum, taciturnum. Ettra P. Phoeniss. 4I. Amscliylus apud Toup p. Crit. p. 137. Apollon. Rhod. IV. 693. Τω δ' ανεω καὶ σναυδοι ἐς ἐστίν
Ab hac notione non admodum diversa abit, hic Scholii astae primum obversata est: ὐρητον, οπερ δηλονότι ἔχουσιν ἐν γνώμν πραττειν, rem in dictam, quam Perficere cogitarat Atridae. Cum voce αναυδος satis convenit liaec interipretatio, loco et occasioni minus opportuna est. Non enim de hoc consilio loquitur, ut antea ab Atridis agitatum fuerit, sed quod verisumile fuerit, ipsos statim capturos, oblata Per mortem Aiacis opportunitate; qui antequam caede pecudum odium sibi conflasset, cur, obsecro, Atridactae Tecmessa in servitutem abducenda cogitarent 3 An igitur cum Camerario infandum vertimus Milii sane nondum eo sensu obviam fuit, nec credo Graecos sic Iociatos esse. - Restat et alia difficilitas, quo referri possit τωδ' αχει, quod ab ἀναλγἐτων regi vix patitur nimis longum intervallum: curri alioquin αναλγῆτων ταδ' αχει satis commode sigilificet, hoc
δού perinde atque αναυδ oc et αναυδης infandum signi sicare potest, ita ut passivam habeat notionem, quemadmodum labaec interitum activam. Altera Mus- gravit dubitatio neminem morabitur. V. 943. κελαινωπαν θυμόν. De hoc Ioeo sic Hε- sychius: κὐαινοπαθιμον, το μν φανερον , 6 δόλιον,
625쪽
sta consentiens, ut v Ω-νώπαν θυμὸν Io Uysias mente, utpote occulta et tenebris involuta inlevigat. Idem Hesyaelitus ἀμφιμέλαινα iratorPrem utatur βαθεῖα, συνετήρ. et μέλαιναι φρένες, αἰ βαθεῖαι,-ἀ
και αγαθαί, και πυκναί: quarum glossuum sedes
est Hom. Iliad. A. Io3. vel P. M. Priori in loco Soli , Iiastes inter duas Imerpretationes incertus haeret: in posteriori fidelitius pronunίiat, μελαίνας, νοῦν
συνετας. . Mibi contra nusquam Homerus, quam I'ellulii poetae αελαιναν θυμόν, καρδαν, ' ητορ, ad indicandam solertiam vel prudentiam a mnialis nitate Sej tinctain posuisso Videntur; sed vex potestate longe divQrsa ad iracuniliam, ferociain, tristes atque aSperos mores, vel saltem ad Vasritiem imalevolam Sisicii sicandam. Hesiodus de leone Scuto
Ἐμμενέως δ' αρα του γε κελαινον πι πλαται ητορ. Pindariis apud Athenaeum Lib. XIII. p. 565. αδάμαντος ηι σιδαρου κεχαλκευται μέλαιναν ψυχαν. Marc. Antoninus IV. 28. μέλαν ηθος memorat, sed quo sensu, ex contextu non liquet. Malevoli sunt quos ΙΙoratius nigros vocat, Lib. I. Sat. 4.85, et qr. Cicero cum Sextum Clodium nigrum vocat et Phormioni Terentiano conn parat Pro Caecin c. TO. improbum nebulonem intellexissa videtur. Aeschyl. Supp. 79a. μελανόχρως δε παλλεταί μου καρ-m, et Eumen. 462. ἐμὴ κελαινόφρων μήτηρ. De a grimonia Cliorus in Choeph. 4II. σπλαγχνα δέ μου κελαινονται. Diog. Laert. in Solone, lib. I. segni. 6I. ἐκ μελαίνας φρενὸς γεγωγῆ. Ex laisce tam diversae potestatis exemplis intelligitur, et Aiacis mentem, ut diisteni et ferocem, et Ulyssis, ut cum malignitate astutam, κελαινώπαν θυμον potuisse a Sophocle diei. Utrum
626쪽
huimus, non facile erit constructisti m pressire euin Θυμον ab ἐφυβρίζει regi non sinat sententia. Nec commodum fuerit uελαίνωπ άν i. e. ανα ) Θυ μόν, eum et ἐφυβρίζω semper transitivum sit, et αναθυμὰν Graecis, quantum memini, ignotum. Restat ut Ulysses κελαινώ σαν vel κελαινωπον Θυμον Ajaeis ἐφυβρίζειν dicatur: Vel Potius, tanquam κελαινωπόν. Neque enim Chorus, ex Ajacis clienti-
.hiis constans, κελαινωπον θυμὸν, i. e. feriam, truis
eo in animum, quippe quod Probrosum potiusquam laudandum sit, ultro Regi suo imputasseti Interpretatulum igitur: Nempe in atrum pectus .s aras con tu melios E involi uri Mira in videri potest, cur Sophocles, Θυμον tanquam visibile alia
non κελαινὰν, tantum, sed et κελπινωπον --
caverit. Nam χολεν, καρὀίαν, σπλάγχνον, φρένας, quae certas visceritari Partes primario notant, facilius, ideo sic dici seratur. Animadvertendum igitur, etiana Θυμον Anatomicis partem cor si vicinain significare.
Rufus Ephesius P. et 8.-τούτων των αὀένων και Ο Μααλουμενος Θυμός ἐστι, πεφυκως μὲν κατα την κεφαλὴν της καρδίας. Melanthius: π δων ὀ θυμὸς των φρενων ανωτέρω. apud Plutarch. Vol. II. p. 55 γ, F. Merito hinc suspiceris, hanciprimariam Vocis Θυμος potest tona et Sophocli hic obversatam fuisse. Mus gr. V. 945. πουλύτλας. Nondum lioe essitheton insorinias meruerat Ulysses, ut lito forte Sophoelia ἀκρίβεια desiderari possit. Mus gr. Hesychius iπολύτλας ' ὁ πολλα υπομείνας η κακοπαθῆσας, πολλαανατλας, ταλαίπωρος. Eandem glossam Suidas ex integriore Scholionam corpore transscripsisso videtur Lobeckio.
627쪽
- V. 946. γελῶ --Sic ἐγέλασεν ευχαῖς Ε rip. Iph. Tuur. 277. - Τοι τι μαινομεν ις αχεσι interis pictor, Ino ero xi Aiacis ob repulsam, mox in in saniam transeunti. Mus gr.
V. 95ώ. ἐν χρεία δορος, i ii negotio Ihastae vel pugnae. Vide supra ad V. 75 . 731. Mus gr. V. 95s. Captetveis I. a. Tum denulue homines nostra intelIegimus
quoin quae in Potestate habuimus, ea
ESO, Postquam Snatus tuus potita 'st hostium, expertus quanti fuerit, nunc desidero.iHoratius Carui. III. a , 3I. Virtut in incolumen ossimuS, Sublatam ex oculis quaerimus invidi.
Ex edit. ree.J Brunck. Similem Libania locum Epist. MDCCCIV. p. 684. ecl. Vols. κείμενον μν χεροῖν οὐκ εἰδώς, ο γνώσεται απελθόν, adhibuit Lobe chius. Sophoclei versus 953, 51. leguntur apud Sto-baeum P. IIa. Sci1OM . V. 95b. πιγιο ς η κείνοις γλυκυς. Subaudi μαλλον. Sic Hom. Iliad. A. III. Βουλομ' ἐγω λαον σόον ἔμμεναι, ν απιλEσθαι. Vid. et A. 3I9. Mus gr. V. 958. et I Porson. ad Hecub. IIIA. ibidemque et iii Supplena. praeitat. ad Hecub. p. XXXI. Ed. Sec. Lips. corrigit, τουδί γ' ἐγγελφεν. At nihil mutandum est tum quod liriusinodi versus non nimis inirequentes sunt, tuin propter citatum a L '. hechio
628쪽
hochio locum Electr. 831. μῖλλον ἐπεμβίσει, quo cum cluobus aliis. Philoct. 3q8. et Oe l. Col. 1339. initiit ad refutandani V alcesiel Hi emendationem, τουε τα τως ἐπεγγελωεν, in Silv. Crit. T. III. P 67. propositam. V. 959. θ εοῖς, deorum Topera. Mus gr. V. 96o. ἐν κενο , Pro κενως, inaniter. Maisgis ex more esseειν κενῆ, ut ἐν καλω Heraeli l. 974. ἐν ευσεβεr Helen. Iu97.4 δέοντι Hippol. 936. Verum pluralia quoque adiectiva vice adVerbiorum adhiben
V. 965. ατης τῆiςδ' ἐπίσκοπον. Interproteris non absurder quale debet ejus esse, qui talam caedem conspicit. Conser. Oe i. Col. 1r3. na occurrit ut sententiam non facile assequaris, Aeschyl. Eumen. 9o6. Mus gr. ἐπίσκοπον μέλος. Hesychius ἐπίσκοπα explicat τα τυγχάνοντα του σκοπου ' quare ἐπίσκοπον μέλος carmen s. orationem congruam dolori indicat. Suidas exsical ἔφορον ex Schol. nostro, halaet tamen non multo post alia exemis Pla, quae significationem ab Hesyclito datam si mant. IU Esse l.
V. 967. ἐμπόληκας. Scholion ine litum: --πολω, το απο πραγματείας κερδαίνω. ἐμπολη, 8 λα- Ψομένη πρασις. ἀπο ταύτ=ῖς της ἐμπολης καὶ το ημπόλη νας νυν, αντὶ του ἐκέρδανας. δοκεῖ γαρ ὀ Arαο κερδαναι, το οἰκεῖον Θέλημα πληρώσας. Brunch. ἐμπόληκας. Subaudiri potest ἐμὲ vel ημας. An vendidistici. e. prodidisti) nos Νaui ἐμπολαν esso modite m. oppetere non satale creclinius; etiamsi Euripides de Phaedra habeat, Hippol. 977. Κακiν αρ αυτὴν ἔμπορον βίου λέγεις.
629쪽
res praeclare gestas , Vide V. 416. Nisim alis r
3oI. IIus gr. ., Π.: τόληκας est perfecisti. Nam ἐμπολῆν significat negotiari, negotium transigere. Vide Hesych. in v. ἐμπολα, fasque interpretes. H e r m. Scholi tam Zonaras respexit T. I. . D 994. V. 9TI. Hesych. περισπερχες. περιωδυνος. Eucstathius ad Iλ. A. p. 41a. Ἐστι δὲ ἀσπερχές, το πολυ--ούδαστον, Ο περισπερχὲς λεγει ὀ Σοφοκλης, κατ ἐπίτασιν καὶ αυτός. ἀπλοοῦν ει αὐτοδ ρητόν, οὐ το σπερ- χές, ἀλλὰ τὸ σπερχνόν, ρ ριον ὁν τε τερπνὸν καὶ στεγνόν. Inde nomen substantivum y πολυσπέρχεια, et comen proprium Πολυσπέρχων. Brunck. περισπερχές. Oppianus: περισπερχθς ἰώνησιν, , Hesteus. V. 145. Mus gr.
V. 97 a. γδε τέκνον τὸ τοῖδε, quid hujus Laetum est filio. Sic Philoct. qet r. τί δ' ἴς παλαιός - tibi perperam Brainckius interrogationis notam post τί δ' posuit . Eurip. lah. T. I43. O οπι τηγός - ibid. v. 576. s 3μεῖς; V. 974. Xο. Mόνος. Molitis hic conveniret
Tecmessae, quaan Cliori, PerSOna. MUS gr. V. 975. κε νης σκυμνον λεαίν ς. Euallage ea. sitiun est pro κενόν. Sic τοὐμὸν αἶμα πατρὸς Οed. Tyr. 14ar. I386. in Pindarus quoque: ἐν τέτρασι παίδων γυίοις. Olymp. VIII. StroPli. g. Mus gr. κε- νης , quae rapto Pullo orba fit. Abundat haec vox,
630쪽
rinia. V. holio explicatur ἐσω μέν ς του mo-γου : quasi vero pullus leoninus non trabeat satia praesidii in matre. . v. 978. Simillimus locus est Aesctiyl. Maan. 89ῖ.ωςτε σύγγονον Βρου τον πεσόντα λακτίσαι πλέον.
elaeon. Afran. Epigr. de Elephanti. Haec est humanae semper mutatici mortis: Fit moriens ludus, qui fuit aute Pavor. V. 992. assert Eustatinius p. 165, M. V. 993. Seribere poterat ω δυοθέατον Ομμα καὶ τόλμη πικρα. Quia Hon admirandi particula ω eum genitivo etiam constria itur, utrarinisue syntaxin adhibilit. Vide Eustathium p. 4o9. ultima. Sed gomitivi τόλμης πικρος etiam ab Oμα mirilere possun quod imitat verius videtur. Brutich. τόλμyς πικροαBepetendum ω ab initio versus: nisi malis ornit titutela ectionem, ut apud Theocritum Syracus. 75. χρηστου κοἰκτίρμονος ανδρός. Cujus ellipseos complui a exempla praebet Koenius ad Gregorium da Dialecto Attica, Sect. 7o. Mus gr. Probo post 'riorem Bronchii rationemr nam qhine Lobeckius
ω μοι ἐμῶν αχέων, ω μοι παυώῖον ἀστα haec ita demum apta viderentur esse , si nostro Ioco In membro posteriore ae, non καὶ legere ri Praece