Tractatus de elementorum Graecorum pronunciatione, auctore Anastasio Georgiade, Philippopolitano, medicinae et chirurgiae doctore, Societatis Mineralogicae Ienensis, Societatis Naturae Curiosorum Halensis, ... Graece et latine elaboratus

발행: 1812년

분량: 333페이지

출처: archive.org

분류: 어학

192쪽

longani desint L syllal a , ea , quae deinceps est, incipiente a Vocali.

I deo enim quod interinediam Don habent consona in , cIllae iPSaS Connectat, dum hiautes eisiciunt Sonos, Vocis rectum tenorem dissolvunt;

di xtussium, ob vocis continuationem, antequam peI secte Proserat Priorem, ab antecedentis toni Ion-gitii line absciat litur. Aliae a natura brevibus, cum in orationis partem syllaba desinit ; nam distantia , quae media est intei plioris partis orationis finem, et initium secundae,

Iongitudinem sγllabae praeibet. Aliae a positione longis, cum hequentium

duarum consonat urn altera muta

est, altera liquida. Quippe ala antecedente initis complexioni, littera,

quae asperioris soni est, secundae cotisonae sonu S exilior exsistens , comprimitur ac eliditur. Rursus hamini aliquae a natura longis minus fiunt CoInmuties, quando sJllaba vocali una patiens collisionem. Iuni in orationis partem desinit, tum per sonos fit, qui in connexione exsistunt; per eos , inquan , qui per se componuntur. Gratioresentim hae faciunt sonitus , utrosque Ocales clara voce efferentes ; a bIe- Vibus vero, eum in orationis Partem desinente sγllaba, quae Vocalium patitur collisionem, admodum debilis, longitudinem Vero asSii Init majorem quam communis , initialeni se Iirentis s3llabae literam asperari contingit. Aliae a positione Iongis . cuna Praecedenti per insecti

tione ni III utae, lite 'a μ. ex immuta bilibus connectitur. ClIrri enirn Ieia Iiquae liquidae per eini SSionem Spi- .ritus exprimant ir, his DC Solatu proia nunciatio uis 3 ias obstruemlo ex PIiluere cogimur. Itaque per i te iiii tenaPUS contraria Patiens elso in an doriim sonorum instruinentum ,

non immerito turbat vocis aequali intem. Quare etiam si immutabile in ipsi connectamus, ambaSque Clara Voce exprimere velimus, haud an

Plius communeni, sed positione Iongam syllabam enicie naus. Quin et Veterum aliqui, cum quae hanc praecedit, syllabam saepius brevem sacere velitit, ipsius quidem μ soniIm Praetereunt; solii in vero ipsius ν clare emittunt ) .Porro et hoc contem Plaudum, quomodo, silaideris fio Iani velimus syllabam Spectare, ex ipsius literis magnitudo ejus nobim sit cognoscenda.si in pedis figura, qt1omodo et sequens syllaba sit aS- sumenda , ut pedem inquisitum Pe cc te cognoscarnus. Statim enim omnis metri ultimam indisserentem Pronunciamus , nulla ipsi stibsequente Syllaba, Per U.iam definito inius magnitudinis eam dicere conia veniat. Aristid. I. c. L. I. P. 44- Sciendum vero quod aliter Mettici, nempe Grammatici, et aliter Bhythmici tempus accipiant. Gratanaa-

'ὶ Ex his igitur est perspicuum quod veteres in μέμνημα et Similibus ,

dum ante μν exsistens εγllaba breviter sumebatur, μ non Pronunciabant. v Heliodotus velo dicit quod μ , dum nauta in Sequitur, minus laam caeterae liquidae syllabas coniiuunes in versibus esticiat. v Hephaest.

193쪽

ἐλί ) τὰ δε βραχεα ἀλλήλοις, καὶ etοῖς διχρόνοις τε , καὶ γύσει μακροῖς βραχίως λαμεανομένοις. Ταὐτὰ δε καὶ περὶ τῶν

βραχέα 5). Τὰ de σὐμρωνα πάντα ἐς re ἀλληλοις ἰσόχρονα

194쪽

vem duo tempora transgrediantuae 5 : longae quidem vocales sibi, et ancipitibus prolongatis, et brevibus , dum hae anto duas simplices consonantes, Vel duplicem quandam sunt, prolationis tempus sinatim sunt ) ; breves auto in sibi , et ancipitibus, et natura toti si reriter acceptis. Eadem etiam de propriis ac impri priis diphthongis intelligenda sunt. Dum

enim . longae Sunt, secundum longas Vocales proseruntur ;correptae vero, sui apud solutae orationis Auctores αι et Oi, quando in finem dictionis occvreunt, praeter excepta; apud Poetas autem et hae, et reliquae multoties ) similes brevibus vocalibus quoad pronunciationem evadunt. Vocales Vero , quae per syniaesin accipiuntur, dua a Pro una Ionga sitae sunt, majori tetraporis extensione Juxta lonWa elementa pronunciantur; dum autem brevis literae locum tenent, etiam ut bruVes minori tempore essemantur 5). Consonantes Vero omnestiet illud tempus Iongurn agnoscunt, quod habet duo tempora , et nillil amplius quaerunt; Rhy limini autem dicunt hoc longius esse tuo, et aliatri syllabam duorum temporum eum dimidio , aliam trium, et aliam plurium vocant. Nempe sFI- Ialsam in Grammatici duorum ternis Pomam esse dicunt , Rhyllinilei vero duorum et dimidii; duoruin quidem ω Iongi, dimidii vero temporis σ. Quaelibet enim consonans dimidium tempus habere dicitur. Sciendum quod apud Metri eos quae ac itur, nisjor est illa , quae accentum gravem habet. Nempe sotia Iaha x. h in dictione καλοι major est illa, Iliae in occurrit; fit enim , bicut et in spiritu aspero diximus ,

retardatio quaedam temporis, Propter accentum acutum. Syllaba autem ci eumflexa est utraque : longa

quidenti brevior, brevi vero longior. Item ira Ullaba, quae ac Iitur, euclitico sequente . tonu Iue syllabae ad illam remittente, major est illa , qtiae simpliciter acuitur , quin en-eliticum sequatur; scilicet ratot τε καί τε χαλιερωειντα. Schol. Hephaesti

menta aut unius temporis sunt, ut ε, οἱ aut duorum , ut a , , οἱ aut Ionga . ut . etω; nunquam vero duo tempora tralisgredii intur. Schol. ita

Dioli. Thrac. ib. 4ὶ Breves et ancipites vocales.

dum ante mutam tinniti tibili se- qtiente mant, duplici modo proseruntur in versitius. Qitando enitupro longis accipitanti r , tat natura longae vocales Pronunciari debent; dum vero pro brevibus. it threve S.

5ὶ Quod elementa per synezesin

195쪽

καθ' ὁν ἐκπεπόνηται, καὶ πρὸς τὰς σπουδαιοetέρας μου ασχολίας, και εἰς πολύ μῆκος ἴσως ἀποταθεῖσα. Καὶ ει μευ καλῶς καὶ ἀξίως etos αδικήματος, καet' fitσχινην ρῶναι, ειρηκα' εἶπον ώς ε&υλό- ν' εἰ ci ευδεετέρως' ώς ελυάμην. Τὸ γὰρ τὰ τοιαύτα διεξοδικώτερον καὶ λεπτομερές ερον πραγμαῖεύσασθαι Γραμμαettκοs αυ

196쪽

quoad tempus sibi ae quales sunt si), duplicibus exceptis. Nam

haut uplicis temporis, ut ita dicam, sunt, duabusque consonantibus in metris aequivalent S. 52. aditot. I. . Duplicata

denique consonalites majori temporis eXtensione , quam unica, proferuntur ; et quani rationem brevis vocalis ad longam,

eandem citain unica ad duplicatam habet. f. i5 I. Ex hisce igitur satis longi ac brevis prolationem perspicere licet. Nain si brevis vocalis, vel brevis syllaba , in uno ictu Oculi, ut ita dicani, proferatur: in duabus lon Vocatcs, Vel longae syllabae pronunciandae sunt. Debent igitur nostri JuVenes ab ipso repagulo ita liaeo pronunciare sese exercere. Porro Conaiulum iisdem est parvulam quoque illam , t et υ prolationis clissercntiam imitari f. 6o. ; ac discrimen quoddam in pronunciatione Vocalium spiTitum asperum, Vel tenuem, Vel circumflexum habentium facere S. i 28. . Sic enim quo 1 ainistinus recuperantes, et quod deficit pro virali

parte linguae Imaloruin cona pensantes, et Virtutem horum imitantes , et ad sapientiam et gloriam eorundem toto animo recurrere conantes, iustius rectius citie possimus Graeci Gra

g. I 3 a. Talis de Graecorum Elementorum pronunciatione Tractatus a me consectus est; ut quidem ad liane rem aptum erat, valde compendiosus ac imperfectus; ratione vero brevilatis

temporis , in quo idem elaboratus est, et in quantum magis seriae occupationes milii pocinittebant, vel ad magnam fortasse prolixitatein extensus. Ac si recte, ac ut lacinus, ut juxtalarichinem dicam, merebatur, disseriti: dixi ut volui; si deterius: ut potui. Nam haecce prolixius exactius tuo tractare

spicuum f. M. ; quali vero rationeliae Pronunciabantur, non saetile est determiuare. Videtur autem quod in earum prolatione , Cum prior litera nisinimuin et quasi in persecto Prolat MICi Metur, Solus PG- sterioris sonus clare audiretur f. i5o. adnot. 2.ὶ; forsitan eadem ratione, lia liae sγllabae in lingua graeca recentiori effertintur; ut κρε ε Pro κρέα , et tua Protiis, etc. 124. adnot. 5. . b) Aristides consonantes 1iPii

das uno consonanti in complexionibus nilnus valere dicit f. II.

198쪽

Grammatici cujusdam Philologique esset, qui, cum absque aliis occupationibus sit, in his totam vitam coiiterero decicvorat. Ad ine autem , qiai artis Salutaris Cultor sum , ejusdenaque gratia magnam alimamque Galiorum Metropolim petii si : Cum antena, ut Mittit, derelicta , pedem Sim Persecutus : arilaocce non querelam aut vituperationem quandam sit attractu-Hina 8 riimus enim ae ignoscendus est error , si Medicorum quispiam in loquendo sciibendoque barbarismum et soloeci- sinum siciat; vel qilaedam elementa non Tecte quoad accentum , tempus, Spiritumque Pronunciet; maximus autena et aresatius, ob praeteritam studia negli sentiam, in aegrotis satiandis postea peccare; siquidem saepius cX parvulo quoque eI POTEtotius Vitae αικισαος causam potest. Utinam Apollo , et mcu lapi . et ΙΙygi ea a , et Panacea ista non concedatis i sed supe Hor in irae eri Oribus hisce reddentes , facite ut aegrotorum, ad quos ingrediar, moi hosam dissonantiam ae Cacopi Oniam , in quantum ars naturae opitulans emcore possit, ad sanitatis eurhythmiam ac melodiam semper mutare valeam l i) Ego olim eram in hyibernis

apud carana Leite et inin in al. Lucetia ira , apud SLI'atiouem vero L. IV. P. I 86. Lucotocia in . Sic eni in Gallii Parisioriani oppidum appel- Iant; insula est non Imagna , in iluvio sita. clisi eain omni ex parte cingit. I iit. Imper. in Miso pos . Attamen dum de urbe Parisio-riim , qtialis ex q iatii saeta est, exponere volens , loquor : non te aequi hominis esset, etiam de Viris, quoium benevolentiam ibidein as-

De sapientissimo inquam Domino Senatore , BIOMNitie quondam Episcopo Gregorio ; cir jus , Praeter alia , de Sectilius Religionum opus

tum moraim liunianitatem , tum vastam eruditionein clare denuntiat. Ac de clarissinio Domino Doctore ac Prosessore Edualdo BoAquilloni cujus in versione Cilllenii Bellitque , ut caetera On illain , adnotatio lina copia , in arte salutari ejusdeni praestantiam n anifestat; et graeci sermonis Peritia, ingenii

acumen magnopere indicat. Hisce igitur, ob n agnam e 'ga nIe eorun- . dena benevoletitiarii. grato animo fgrates ago ; ac, ut C in1 Homero dicat a snon obliviscar quo iisque ipsemedis Inter vivos sim , meaPie Se

FINIS.

200쪽

ERRAT. EMENDAT. ET ADDIT. I9I

ET ADDITIONES. PAG. v. lin. s. pro calcario calcari. II , 56. Scyllioriam ,

Scytliarum. II, 56. agiuiel, γ a gimel. II, 4r. Dionys. Thrax, Diomedes. I9, 6. et 6, in al. et ω. - Ι2. in Schol. in Diotiys. Tlarae. deleantur. 25, 52. longae longae se. 27 , 22. diviso, diviso jutata perpendiculum. 8. adnot. 5. Vertati Vara nido inventione litorarum etiam apud Dioni idem sunt ; ubi adde et sequentia. n Ain autom dicunt quod longae literae post rius excogitatae sint; cum breves in initio vices caria lutem agerent. Porptiyr. P. III. Attamen non iidem erant apud

Omnes Graeuos characteres; sicut etiarn elementorurn noinitia

diversa erant. Callistratus vero Samius tempore belli poloponnesiacnaanc Grammaticana transtulit, Allieniensibusque communicavit, testo Ephoro. Apud de Villoison. p. III. De Compositione vero literarum diverse Historici scripserunt. Nam alii dicunt Promethea inventorem eamam esse, alii Μineoam,

alii Cadnium Milesium, alii Phoenicem Achillis Paedagogum, alii demun dicunt literas coelitus rejectas suisso liominibus ad utilitatem. λ. p. I 87. 27, 4 r. liter , literas. S. I u. in fine adde. et ω μακρὸν iuxta nonnullos. 4I , 36. depromptis , d

65, 25. R , α. 67,9. I, ψ. 25, latinae. - 25. dapthon-guin, diplithongum, et in seq. 77, prosereretur, Proseretiir. 9, So. essecernnt, effecerunt. S. 48. in fine adde. Etiam 'Vlim terion in adnotationibus ad Hesiodum prisci cu3usdam Graim uiatici mentionem iacit dicentis. n oportet η et υ, et ει et oi

sicut e pronunciare. 87, 24. iiistrumentum, instrumentum. 97, 2 . τετιημε νοε, τεοιημενος. 99, 4. Prosereretiar, proferetur.

III, 2 . Peccavit, si miidam, peccabit quidam, si . f. 99.

fine adde. Ideo non verebor dicere quod υ, juxta M utinam. , duplicem virtutem habeat; et alius Voculis, alias consonans sit. i5i, 26. literae, ut, literae ui. I7a,28. Vgra ena, Vel gra-Ven . S. I 24. adnot. 4. adde. Clini circumsti otis dictionisus, statim voce incipiente , aliquid acutius sonare, in graVeque irruere contingeret: circumflexunt nillil aliud, quam mixtionem eX utToque, ex acuto nempe et gravi, esse putavit; et fio illius fimram secit . . . oxyvarianaque appellavit. Arcad. l. c.

SEARCH

MENU NAVIGATION