장음표시 사용
121쪽
ὁράας; γοεραὶ μὲν sermuύουσι παρεια , κνα δὲ μυρομενης θαλεραὶ μινύθουσιν ὀ-
fas Ισταται ἀσχαλόωσα, καὶἰ λειμωνα μολουσα Ωράων, δροσόεuτος υπερ πεδιοιο θαασσει' χροα πατρωοιο λοεσσαμενη ποταμοῖο
. rum constans seraprum est deri posset & hute emen- ἐπει κλαίουσιαν νοήσει. Vir D. dationi favere C M. Ana- ad Ald. Edd. Mauder & bros quippe in quo nullano vi, quique id in tex- a Stepnaniana notetur cleiatrum receperunt, clomssi- ferentia. Cum tamen col mus , 'tephanat Lectius,&Pom Iatio, ut iam alias monui, tias scribendum voluerunt minus fidelis videatur, &ἐπει κλαίωσι οὶ r. Duod sa- in reliquis scriptis libris sitis recte fictum viaerapoia ne ulla scripturae mutatio-set, ut adeo miriam non ne retinςatur επει κλαιώσανst, qui illud deos nilatus νεήσει, parum hac in parte fuerit Uir Suninius yM. fidei habendum huic Col-Phil. D' 'il , cuius ec- lationi, reor. Paulo aliter Ce notam: Uισει, inquit, tentaVit Falhenbuvius, qui
Ilithi alienum. Quamvis vi si tamen paulo accur: omnino probem in Callima- tius locum consulerasset, clii 'mno in 7ονens a -- facile vidisse hanc raptu-gno Bentleio rsismum. Via a Colino alienam esse.
122쪽
Nonne vides, quantaina praeluctat stilasulant
genae, Quantainaque continuo fletu vigentes. absumanthir oculi 3 Aiit fortasse ad nympharum coetum Absit, re has ille aberrans via
Tristis incedit, & ad pratum gressa 33sHorarum, roscido sit per canipo sedet. Vel patrio filivio corpiis ablutum Absit, Sr moratur ad Eurotae ripas.
Ta- Hermiones enim, non vero eae locum Euangel. c. XXII. Helenae partes hic erant 62. Καὶ ἐξελ/ωνσ Πέτρος ἱκλαυσε plorare. Velitaque in prio- α κνώς. Vulgatam tametari emendatione ἐπεὶ κλαίουσαν rectius, & loco convenien-ἰὶσει acciuiescendum, Vel, tius sese laabere censeo. quod aliquando coniece- V. II S. Και ες λειμωνα Τram ob defectum voculae Haec plerommutue Codi admodum necestariae ri, Cum & editorum librorum ἐπει κλαίειν 6 νοησει scriben- scriptura est. In aliis erat
123쪽
Ἀστέρες ὐπυίουσι, καο εν σκοπελοισιν δυει Ἀστερες αντελλουσι, καὶ ου παλάνορσος Δάνει. Μῆτερ εμη, τίνα χῶρον εχεις; τίνα δ' οὐρεα ναίεις;
S rapha ro praci Vit Pro reus, nec dissentiunt Vir D. ad Ald. Edd. Fa aenburgius, Mander & tii. Sed ut in ἐυ μιμα, & similibus eius- mois resolutiones licitas Esse omnino largior, ita iii Εὐρώταο plane diversus sentio, nec tacite 'E ζώωα. scribi probo. IIoc Credo 1entiens Danuque ira a B daeo aliisque diversus absit,& divina fit legendum
uod etsi ferri possit, non- una tamen satisfacit. Plane existimo, πή-a Inalis correctorisiis fuisse I rosectum, & sic locumegendum:
124쪽
C O I. U T H U S. 93Talia vero cum gemitu loquebatare tristis tama puella: Novit niontem, & fluviortina filixtis, neque 34 latet via Ad rosettim, S pratilin. Q ita loquimini seminael Stellae occidunt, & tamen in scopulis moratis r.
Stellae ora tantur,. neque redit. Mater naeal tibi nam terrarii ni de is, quos nam colis montes PNurn ferae te oberrantem trucidariante 'At 3 svero ipsae Fc
V. 34I. Si cum temere adfirmare ausim. hoc loco conferiis Theoerv. pro roseto quin ele- layll. x VIII. V. 39. ubi siet ganter poni possit, nemo in Canit venustulitnus Poeta: aubium vocabit.
in Collatione, qua usus fieri vix posse confido, sunt, Vers. 341. & 343. in auin statim suspicio subna- verso oratine legi notatum
catur, nostro in loco ad erat. quod manus aberran- exemplum Ihererati legen- tis culpa accidisse videriar, dum esse,ηδρόμον εἰή λειμῶ- Cum scribi debuerat,versum να. quando conserenda, 342. & 343. inverso legi quae supra ad us. 243 ordine. saepius enim contavi. Cum tamen in vul- Cordant hi Codices, ut agata οδον non sit, uod me- libidixi.
125쪽
Ἀλλα και δε ποταμοῖσι , και ἐν πελαγεσσι θαλάσσης
Ie in hodiermis libris legitur μῶ'. paulo rectius tamen in Alcina Dubium non est, quin scribendum μὴ δ' , idque interrogative capiendum. qua de re consule Deνarium. P. et 34. V. 2 3. 'Υπο Μυκ-J Recte stome m vertunt Interpretes. Sic Apollin. RHL
126쪽
Ferae Magni Jovis genus formidant. . ' 'Cecidistine e montibiis in terram pulverille
Corpus tuum in desertis silvis linquens pΛt vero sub densa plurimisque arborib conis sita silva. Ar,bres ad ipsa usque folia Visitans, - 3so Corpus tuum non inveni. Non igitur si,
Num in sacris foecundi Eurotae fluentis N atans aquis stibmersa es e At vero in ipsis etiam fluviis, & profundo mari Naiades vivunt, & non occidunt mulieres. Ita Hermione ingemuit, cum cervicem inclinans obdormivit mortis socia. Siquidem enim exsistant An
127쪽
Aμφω, ἀναγκαι η ξυvἡῖα πάντα λαχόντα,
Elegans sane etiam est, &forte unice Vera, quam mecum communicavit Cl. 'orvine . coniectura. En ipsa Verba. Lo ιν ω rumpti mus. ias brevis sm, Per
128쪽
Opera maioris natu Iratris in sitetur. .
Hinc moestis gravatae luminibus, a BSaepe dormiunt mulieres,quando lacrimantUr. Cum autem decepta inepta imagine somni,
Matrem se videre putiat puella, talia
Prae stupore, & moerore clamabat tHeri aufugiens extra aedes me ploranie , 36s Et in lecto paterno dormientem deseruisti. Mot montes superavit quot colles praetentPSiccine properabas ad . vincultina . formosae
vπνος. FOr- remanet clifficultas. pla . Voluit legendum ἴπνος ne enim ineptum foret,
θανάτοιο συνέμπορος. Hermionen matri suae fu-
129쪽
itulicio Hermionae significatur:
PIane itaque suspicor, hunc versiculum loco alieno logi, & olim post versum 3 7o. hoc modo fuisse positum:
Ira Helenae rectetral uuntur, quae Hermionae nullo modo cori Veniebant. Post versum autem 367. quaedam excidisse credo, ad Hermiones Verba PCrtinentia. Nimis enim ceteroquin sunt abriipta,imopla elanguida, quibus matrem compellat Her-
cavi priscam scripturam, quae in Aulina & quinqueCodicibus Constans erat,&, ut arbitror, a Collubo vere Prosecta. Participium πώων Cum aliis vectis hoc modo eleganter coniungi, quis, nescit Suffciat in rem nostram Achiam Tistri locu 9Lib. V . p. 3o3. δ' ἀυτον
γάρ δύο μῆνας νυν ενθαδε διετριψενακολουθῆσαι δεομένη, ε δε an a in τί παρών υ περηφανεῖ Παροῦσαν ta
men maluerunt, & partim edideriint Vir L . ad Ald.
130쪽
COLU THUs. 98, Talia vero respomtit TyndariS: . 'O filia tristissimal ne miserae mihi hanc cill- 3:opam impingaS. Vir ille dolosus, qui heri hic venit, me
abripuit. ' . Vix taec locuta erat; cilitat Hermione Prosi liit, nec matrem cernCnSVehementiori longe voce clamavit: O volucres alatae, aeria stirpe oriundae lDicite, ad Cretam tendenteS, Menelao. 37s .
Edd. Brodaeus, Maiaer fieri amat, ut apud qun-F. kenbur eius, Stephanio, dem Hymn. in Jov. 87. Lectius & Portus. Getas praetulit παρώσας nec Cur . 'Eσπερι- κεῖνός γε τελει, τὰ
λάνιM. Heliodor. AEthiop. Lib. VII. P. 3I6. lin. 28. .
παούκιος γουν ἔκειτο, πυκνὰ μεν πνος ἱκατέραν πλευναν σωμα
V. 374. 'Hερί J Nescio, unde pravam scripturam ἐινίαι arripuerit Portus. Toss. ἰερίης.