장음표시 사용
441쪽
43 DIONIS DE LIBERTATE 66s. 666
442쪽
ερωτι - aut si eredatur infinitivus abesse posse, et ἐγκεχείρηκε immediate regere voeab. ερωτι, rium neeesse eriat etiani via post gra inseri. Casaist. vult γενη ανοήτων πω δε της - τονομίας ερ. κδ. ἐγκ. Eu τω τοῖς αυτὸν αὐτοῦ - 6 αὐ J mallem αν. aut potius μηδενὰς μηδ' αυτων εκείνων, ) εἰσίοι J scit. seruinu. Ven. et Mor. dant εἰσίοιεν. D tiroci Corale
443쪽
-όμενοι, καν μικρὸν ' α'Pυγμα δεικούντι πυρδε. ό μεν ουν της φύσεως νόμος ἀφειταψ κν λέλοιπε παρύμῖν, ω κακοδάμονες ἄξονας δε ηαμ γραμματεῖαν κ ζηλας φυλάττετε, ν κ ἀνωφελη ς,ματα. a S.
Moreis.13 ἐκεῖνος, an mamegas, perinde est. si prius, ἐπέξεισι pertinet ad utria inque, lege in puta tan Iouis, quasn SO-lonis, et est recta oratio; si posterius, obliqua erit et a Lstiseenduin verbuim tacite supplendum, e. e. κολάζοντ'.
444쪽
γάρ ετι ηομ ἀφε νη, ηομ διακόψασι φυγεῖν ' υ- μεις δε ἀει μαλλον κρατύνεσθε τα δεσμά, η s. πλείω ηοη ἰσχυρότερα ἀπηγάζεσθε ' ηκ μη, οτιουχ λατε αυτα, ψευδη κω ἄπιτον ἡγεοῦσθε τόνδετον λόγον ' σκοπεῖτε δε ' ηρου του καΘ' ημας σοφωτάτου, ποῖ' ἄττα δεσμά τον Ἀρη φησὶ κατασχῶν,
IO. 'αύτατον περ ἐόντα θεῶν, οἱ Ολυμπον εχουσιν '
Is b πιέζεσθε non est in Veneta et potest abesse. 16 α α delendum
I aut deleri l. est ευ, aut in ἐκ mutandum, idque proxi- .mae voei adiungendum, ut sit ἐκπεποιημενα. 18 aut deest aliquid post τυαανοι, e. e. εἰ μη καἰ καλκεων τύχη τεχνικων κατα τον Ἐφουςον αὐτον. προ ipsi fabri quo ue contingant arae Vulcano pares, aut haec verba: κατα τὸν ΗQMςον αὐτον promouenda sunt paullo inferius in p. 44o, 3. et post Δαίδαλον collocanda, ad: hunc modum: τυγχανοι. υμεῖς δε - τὸν Δαίδαλον, τον MΦαιςεν αυτον με βεβλημενοι. Di istase by Cooste
445쪽
4 4 DIONIS DE LIBERTATE. 668.66ra
ποίησθε, πάση μηχανῆ πλεξαμενοι, κm τον Δαίδαλον αυτὸν ὐπερβεβλημενοι το τέχνη τε καμ σπουδο, πρὸς τὸ παν υμων μέρος της ψυχης καταδεδέσθω, μηδὲν ἐλεύθερον ειν , μηδὲ αυτ ομον. τί γάρ 3ο.ην ἡ Κνωσίων εἱρκτη, κω τό του Λαβυρίνθου σκολιὸν, πρὸς την σκολιότητα καμ τὸ δυσεύρετον της αφρο σύνης ; τί δε η Σικελικη φρουρά των 'Aττικων ωχμαλωτων, άς εις πέτραν τινά ενέβαλον; τί δ' ό 3s. Λακώ ων Καιάδας, καμ τὸ παρά Πέρσαις οἰκημα. μετὸν τέφρας; η νη Δἰα , εἴ τινας κόρας χαλεποὶ πατέρες, ως ὀ των ποιητων λόγος, χαλκέων περιβόλων ἐφρέρησαν εἱρκτῶς. sh τω 'φὶ νήφειν εν O. τοῖς λόγοις ετι μοι δοκω, των άνΘρωπίνων συμφο- ρων μνησΘεἰς επὶ πλέοv, δομ της αἰσχρῶς κ δυσχεροῦς δουλείας, ην δεδάλωσθε πάντες, οΘεν νημάτων ἔς ιν ου λεπτων εὐπορήσαντας εξελθὼν βοη- Θεια κόρης ἄφρονος, ωσπερ εκεῖνον - φὶ Θησέα φασὶν ἐκ Κρητης σωθην , . μη τις αυτης ρυ- της 'ΑΘη νῶ παρ μαμένης, κο0 σωζύσης αμα - εἰ γάρ Hέ- s.
λοιμι πάσας ειπεῖν τας εἱρκτας, κm τά δεσμα των Θνητων τε καὶ αλ v ανΘρωπων, ola ἐγκλείσαντες αυτους εχουσι *D. μη σφόδρα υμῖν ἀπηνης τε κM IO. φαυλος δόξω ποιητης, εν οἰκείοις τραγωδων πάθε
19 κν αδαμ. J sic recte Ven. sed Mor. oinittit . . Io) quamuis Casaistono displiciaerit ἡδέπω, nondum, quod interpres expressit, inihi tamen id non displicere non. dif
I) ὁ Θ εν ἡ λεπτων νημάτων ἐς ν εὐπορῆσαντας. aet) aut εκε ege Iul. ibi, in I.at vi in illo puta , aut εκεῖνοι, illi, poetae scit. v. vers. 12. nialle in quoque τον Θησέα.
446쪽
δεσμω τε κω ἀνάγκη κατειλημμένου. δ' εισὶ ποικίλη τε καμ πολύτροποι. καί μοι δοκῶ τις αν ἰδωνοψει τερφΘῆνα τε η s σφόδρα ἀηασΘ την επί- .. νοιαν. πρωτη μεν γάρ, ου , πρός εκαςόν ἔτι δ' δέσποινα ' χαλεπη μεν ἄλως κη δυσμενης, in ἐπίβουλοι ἰδών εἰ δ ἄρακμ μειδιωσα προσαπαντῆσαρδόνιον μάλα τοῖον χαλεπη δἐ ηδονὴ κώ φέραν as. δεσμά, κατά την αυτῆς φύσιν, εὐανΘῆ - μαλωκα. την πρωτην' άῖς ιικός εω καταδεῖσθαι βασι- λῶς, ἡ τυράννους, ins πάντας, οσοι μακαρίων παῖδες κέκληντα ' τώτων δε χαλεπωτερον ουδῖν, 3Ο. ε in μαλλον ἐμφύεται κοΗ πιεζει. μετά δε ταύτηνηλειν ἐτέρα, κλοιόν τινα φέρουσα χρυσουν, ἡ ἀργυ- ρουν' τουτον δε περιθῶσα, ἔλκει μἐν ἰδιωτας περὶ 3 . πῶσαν γην ηπι Θάλασσαν, ἔλκει δε βασιλῆς καυ' σίοδον *I , σύρει δὲ πόλεων ςρατηγους ἐπὶ πύλας, ωτε ἀνοίγειν κm προδιδόνα - φασι x αἰδῶσΘουτέτους φε , ους αν ἀπολύν. ημ ποιῶν εὐδαίμονας 4O. ωσπερ Λτυαγην ποτὲ Κῖρος εν χρυσαῖς ἔδησε πέλως, ως ἁν δηλονότι πάππου κηδόμενος. πολὐ δ' ἁν εργον ει ἡ διε ιένα κομ πάσας τάς ιδεας των δεσμων. ἔνα δ ἄν ἄξιον ἄν- μὴ παρῶν , τον παραδοξότατον αὐτων my ποικιλωτατον, ον ἡ Α . χαλεπωτάτη φέρει δέσποινα, χρυσα - ἀργύρω
447쪽
448쪽
IS. CASAUBONUS S. D. ihil poterat opportunius, Henrise Stephane, tris ami-c me, quam cisis superioribus diutis Dionem ramostomum pari Me et diligentia retens a se editum, Claudius iMoralitu mihi legendum obtusit. Eram tunc temporis της ανίας ολος, de morbo uxoris, patrmesis fororis tuae, longe periculo imo, supra modum anxius: eoque nomine psotiis Hanae vitae seia intermiseram, sudia puosy'e literarum fissiens: sne psibus tamen, ut vel paucos dies agam, pieti urri aetas altera soritet. Vbi vero allatas ctarias semel in manus sumsi, partim grauitate captus dissertatiionum excellentissmi philosophi: partim pulchritudine illectus nouae huius eritionis, se animum obduravi, ut aegre priuspiam volumine integro pelleola defiteriin. Huius autem operae, pιam Uni mihi necessario meo tempore impenderam, ut etiam in publicum λιctus manaret, Federitus Morellas, Academiae huius professor elavinus, bgnum factum putauit, alpse adeo impulsu hortatuque suo e fuit. .ine, vir eruesti nus, cunι Aldinum coicem, mendis quamplurimis deformem, tritiuo suo pumice magna cura expolisset: Hemor Homerici praecepti, συν τε σύ' ερχομένω, egit mecum pro mutua inter nos amicitia, ut, cyιae mihi inter legentam adis notaram, in tornmunmta sussiosor in utilitatem paterer publicari. Essidem facιla conliciebam, easticitate sam prouin-
449쪽
symbolam conferrem, pannus purpurae adtextus posset ubderi: me tamen ea coeotatio nihiI deterrasit, quomitu amici vim aepsissimae petitioni adnuerem. Longe enim mores nosma δοκησισοφων ἐπιδεικτιούντων ambitione alviunt: qui exi- si nationi suae tantum putant detrahi, quantum asianae in- smae fuerit tributum. Phiale hoe leuium et ventoso mingeniorum es vitium: quaeύπηνεμω οἰήσεως plena, Omnis folidae erasititonis inania, magnam ex febriculos scimi uispotius, quam bonam, famim eaptant. At viros graves, qui literas non vanitate,sed miratulo tolunt, nihil minus deceat, quam περπερεύεσ9 , aut in promouendis rei literariae continois lentos esse et ακοινωνητους. Statim igitur arrepto calamo, cunn praefertim Dei virtute molassema cura nonnihil lauati essemus, αυτοσχέδιον hane in Dionis λόγους Diatribam essuimus verius, quam feri muti Tibi vero, Henrice Stephane, vir integerrime, ut hoc pιicpsid es υπογυίου lucubratiunculae ins orierem, graues multa spue caus as habui. Siue enim amicitiae ratio jDit habenda: ti mihi amia
esstnus: nec magis propter arctismam necessiusnem, Psa iungimur inuicem, cariss Unice: quam propter singularem naturae bonitatem, Mem, comitatem et παντο-ν αρετρο, quam boni omnes in te amant: nos, φιi propius nouimu etiam miramur. S ime aliquid etiam in hoe versatur scit:
feci lares, ut tua in me benescia in prima animi mei parte esse posta, hoc cuicuimodi tesimonio tibi probarem. odspatronus innocenti scripto, Δοι νυν βροτοI εἰσιν, erat mihιPιaerendus: cui potius, quam tibi, eas partes rrem p qui
eis in 'eligendo vitae genere niaiorum tuor in sectam non essecutur: in amore tamen literar vi ita ves in eorram pusti, ut Stephanicae genti, tot in Remp. litorariam meritis nobilis finae, non meiocre accessuram sit decus, si psae adolesceny ad poetarum Graecorram luee=n orsus es, detexere in animum aliqPando indux ris. Vale. Lutetiae Pari risin a.
450쪽
Veteres Chitici cum magnoriam scriptoriam monuismenta recenserent, et colligere omnia sunt - 1iti, quae auctoris eiusdem essent: et in cereas veluti classes eadem tribuere. Qua in re nec sensisse Hletri semper omnes videas et nec iudicio interitum
satis certo usos in eligendis, quae Vel iungi deberent, vel separari. Ne quid dicam de Hippocratis di iii nisseraptis, de Platonicorum clialogoriim tetralogiis, et aliorinti philosophoriun libris, quoriun Indices conis usi apud Laetetium exstant: de M. Tullii denique essis stolis, in Plibus vigerendis tota ratio temporis nessero perturbata: vel hic unus Dio Chrysostomus ei, quod diximis, fideiri fecerit. Nam alios aliter digessisse eius scripta, facile quiuis intelliget , qtu horaim LXXX. λόγων orilinem hodiernum cum eo contulerit, quem in suis codicibus patriarcha Photius olim inuenit. Potuisse alitein λαταειν horiam libro in institui conbmodiorem ea, quae in nostras laabetur, aut ea, quas in Photianis exeniplaribus fuit, Synesius docet: qui eruditissimus scriptor in Dione suo Criticos reprehendit , quod sermonem Ευβοικὸς inscriptum , quarto illoriam, qui sunt de regno, non statim subiecissent.