장음표시 사용
451쪽
atque hoc alios etiam ante Synesium monuisse liquido eonstat ex ipsius verbis. Porro legitima omnium Dionis scriptorrum, quae quide in exstent, aut quorum aliqua notitia ad nos perii enit , tributio fuerit, in σοφιτικα, sitὶe oratoria, φιλοσοφικοι, et φιλολογικα, siue mixta. Primi generis fueriant iraee apud S n sum et Philostratum : H των Τεμπων εκφρασις, Ko-μης ἐγκώμιον, Ψιττακοῦ μαινος, et, Vt puto, Mέμνων.
item ex iis, quae exstant, aliquot.' ut, quas in senatu
pro seipso habuit: et quibus pacem ac ton comitam diuersis populis suasit: etiam illa oratio huc reserti possit, via Rhodios propter ridiculam consuetitilineminerepavit: et quae sit ni huic aliae similes: etsi ad
partem philosophica iri non absurde etiam istas retuleris: ut quae sint ἐπανορθωτι- των ηΘων . quo nihil ornnino φιλοσοφικωτερον. Quamobrem philosophiea iure plurima eor ira, quae supersunt hodie, cum auctoro ipso nominabimus: in quibus loci illustres ex ethlea diseiplina aut politica , nonnunquam e prima etiam philosophia petiti, firauiter et ornate explicantur rnon ut olim fieri solitum a sectamin prosessoribus tquorum uniuersa disputatio ex principiis, apud Academicos puta, aut Peripateticos, vel Stoicos ratis pendebat: verrum alia longe via: ex ipsis nempe natii rao fontibus, et ea, quae omnium mortali uni animis insita est, Dei, et honesti atque inhonesti cognitio. Seionius tamen, Veteres pleri sque de hoc exinsio seraptor
ita iudicasse, ' ut eum non philosophoriam albo, sed sophistariim, eloquentiae professores et alios erit litos, viros ea aetas sic vocavit in adscriberent. Id adeo videtur accidisse Dioni, non solum quia σοφιτικα nonnulla, ut iam diximus, scripta ediderat: vertimetian ac multo quidem magis , quod argumenta philosophica non vulgari philolophorrum more tractaverit: 'sed noua et singulari industria seueritatem
452쪽
tatem salubrium praeceptoriam, nai rationibus motio veris, inodo fictis, et aliis nescio quibus inuentiun- eulis condi uerit. quin etiam ex poetariam fabulis quaesita illi saepe oec:isio grauissimaraim et vere philosophicariina disseritatio nutu. At veteriim sapientiae magistiGrai in satalis ille error omnium si paucos excipias filii, ut de nomine sectae, non de studio sapientiae , pthilosophos censerent; ut nitria in non sit, qui neque Zenoni, neque Epicuro, ne Platoni cluiisdem aut Aristoteli sacramento dixisset, eum pro ph, losopho non esse habitunia Vsque adeo περιβο Θων illarii ni sectamina, sicut sactionum in circo, si lium
et amor priscoriam animis inoleverat. Videtur sano Potamon Alexandrinus, της 'Eκλεκτικης ὐιλοσοφίας auctor, Dionis et paucorum similium exemplo motus,
eam philosophancti via in instituisse, quae sapientias
candidatos necessitate alieno arbitrio seritiendi solutos, in liliertatem assereret. Sed libellis Potamonis defuit, Eredo, genius: neque sectatores ea secta inuenit. Φιλολογικα non inepte dixeris nonnulla eor Im, quacthoc libro continentur. Exemplum habes in XI. nam illa disputatio accuratissima aduersus Homeriani stiper
Illi exscidio, neque oratoris, neque philosophi personam υπογράφει, sed philologi. idem pronunties do illa, sane quam homini politico lectu digna, περὶ
ἄσκησεως, et aliquot aliis; ut ea. qua tres Graecoriuri tragicos inter se componit. Mixti argitinenti est
XXXVI. philosophia mera pars posterior: principituri ad historicam narrationem accedit. Ideiraeo scribit Philostratus , quantus in historia potuerat esse Dio, facile cognosei ex illius Geticis. Γετικά intellige τον
ΒορυσΘενιτικον istu in λόγον. Etiam illae superius ni moratae orationes huc possunt referri, quae de argumentis philosopho . conuenientibus , pro concione
apud populuin, aut in Curia ad senatum fueriint hisbitae.
453쪽
i bitas. Non praetermittendum est , quod lectoras Dionis Synesius monet: duo tetrapora in eius scriptis diligenter esse obseritanda: neque enim pariun dissimiles, sed longe castigatiores esse iis, quae ante ex iislium scripsit, posteriores reuersi in patriam lucubrationes. Ego vero paucissima hodie superesse existimo
eorum, quae ante φυγην sunt scripta: quo in censu praeter undecimam de rebus Troi eis nu ll ana aliam temere collo amin. Veritin ista acrioribus iudiciis examinanda iis relinquimus, qui ad illustrandum eximium hunc scriptorem in diis Tiana sitam conseire voluerint. Nos ea solum hic opera tumultuaria attiniagimus, quae superior m secutoriana tiri peritis libra. riis, aut contra sententiaiΗ auctoris, aut contra Hel. lenis murn, cui his Dio obseri antissamus, suerint peccata.
43. In aliis libris titulhun praesere hoc opus Δίωνος Ῥητορικm μελετ : quae falsisItina et ineptissilia inia
criptio ab iis prosecta, quibus satis acceptum erat, Dionem rhetoribus annulnerari debere, non philo aphis: mi ein eri orem supra confutauimus. Ipse Dio
διατριβάς vocat interitum, et aliquando φιλοσόφους διατριβας, ut in XII. saepissime autem λόγους, et λόγους φιλοσόφους. Plemi ulnaodum et Photi his , βιβλίον εν λόγοις ογδοημοντα. Est vero aptui Graecos vox λόγος significationis variae ac πολυποικίλης. in hac epigra plie necessario accipienda notione generica pro βιβλίον liber, et pro cuius cun P e generis scripto. angustior est ille significatus, cuna Δημοσθένους λόγοι dicuntur et quem significatum minimae parti totius operis conuenire, palam fecimus. Quare Latina vox oratiio , si vium Latine loquentium spectamus, huic
loco minin e quadrat. Non sine ratione autem veteres Chitici caeteris, quae post reditum scripsit Dio, has de regno orationes, siue tractatus, praeposueriintrin quo nostris libris consentiunt Rhotiani. ICaussa ,
454쪽
ni fallor, est: videtur Dio in ipso redituis exilio, a iit paxillo post reditum, Traianum adiisse, et vel recitasse illi laas orationes, vel legendas dedisse. In principis certe gratiarn laaec scripta fuisse, non dubitabit qui diligenter legerit: quin is thun saepe in peratorem compellat: verutra ita nio dei te et grauiter, ut, quantiim intersit inter Oratore in πανηγυρίζοντα,
et philosophum praecipientem , nusquam inelius dignoscas. Nec sine caussi dultates, cum illa legas, τίς αν ουν πρέπουσα - αξία φανείη διατριβη της σης προειμἰας , num iussu Iinperatoris hanc de regno raptionem susceperat. ipse Imperatorem appellat non solum αὐτοκράτορα, sed etiam ηγεμόνα, principem,
quo nomine voluit Augustus appellam. Haec eo duxi. IIIIS notanda, ut scirent lectores, multis locis huius tractatus, et reliquorum sequentium, lucem ex hiis
storia petendam esse. Sic enitri philosophiam agit 'Dio, de boni malique principis notis disserens, ut
rebus praesentibus temporibui, que suis Oinnia ae in. In Odet. a. pen. Bellicosissimum Traianum suisse ad repre. hensionem usque, omni inis notum. neque dubitare debes, cuin haec scribebantur, suisse illium in Parthi ea vel potius Dacica expeditione occlipatum. Interpres acumen horum vel bomirn non coepit: ηττον ελπίζει τιμασΘ- αν υπὸ α κοντων, η παρα μισάντων φιλIας τυγχανειν. minus sperat fieri post e, Ut ab inuitis honore. tur, quanι ut ametur ab tii, quibursi exosus: hanc dicendi figuram non semel inuenias apud Dionem. s. Pen. ne ad paucos restringatur utilitas ex bono principe, sed ad omnes eius subditos, inter quos et Dio. Quae de pulchra et constante administratione του παντος breuius nasx dicuntur, conferri debent cumtea tio libro, et cum Boosthenitica oratione, ubi tracta- ,
455쪽
tur phiribus ille lociis, qui hic sol uni velut in transitu perstrino itu '. 7 S. Erit clarior .longe sententia, si sem-bas, ως αν αὐτό τε, οἶα ευσαμον καs σωφρον. vel εἰ - δαιμόν τε κM σωφζον π.6l. 4. συπροφη δρυων densitas est cliterceti, suo arbores densae et frequentes: Vox Theophrastea. sic P. 62. 2. συτροφη νεφων, niora densae. περισινῶν κεφαλην dixitDio, quod Iurisconsulti veteres et historici factare caput, cuiri de hariolis loquuntur, et sanaticis: iluos vocat Dio ἐνΘέους αἴνδρας γυνάκας. de his ali piid nuper ad Larnpridium. 6 a. Io. Ierssie επδτνοιαν, non επίνοιαν. Utitur eo verbo Aristotcles, ciun scribit in primo Eudemio ritin τους νυμφολήπτους επιπνοία δαιμονία ενθουσιάζει v. Ide iri error in ea voce commisi iis apti d Eulebi una ita elegantissimo Longini ἀποσπασματίω libro XV. IΠροπαρα-
πε κριβη σύνεσιν των Θεων Εκ εχοντες, ομως τα μενεκ τῆς κοινης επινοίας των ἀνΘρώπων, τα Οε εξ επιπνοίας non επορίας, ut in vitigatis) των Mουσων, ἡ κινῶν αυτους επι ταυτα πέφυκε, σεμνοτερα εἰργηκασι περὶ Θεωi . cita locus launc Dionis valde illustriit: in quatio horrena fusius haec triactantur. at vox εχτάρια aliud,
quam hoc loco, significat in Olympico, ut ibi di-
a. Platonem imitatus est Dio in aliquot λογων stloriam compositione: quos proptet ea verius appellaueris διαλόγους. Eiusinodi ess alter hic de 1 egno liber. inducitur Alexander patri Philippo rationem reddens, eur Holnera temone tantopere delecta letui', ut exo innibus Graecoriana poetis evin probaret sol uni. Ait igitur Alexander, HOinoriun tanti facere se, quod albillo virtutes omnes disceret viro principi necessarias. Ita Dio quasi ali iid agens, Traianuu suu in . quaenan
456쪽
sint vere imperato mae virtutes, docet. Erat Traianus non ille cliuilem literarii in plane rit dis, er ulitionis tamen o trinis incuriosus: utpote bellicosus, et ivilitiae sureliis in tot una deditus. Constat etiana Traianum informitandis epistolis aut omitionibus alieno ingenio, Sui ae pitta vel Hadriani, et se via . quod raro ante illum prancipes feceriant. at non ideo minus illum optinu Imperatoris tui mero S i inpleuisse quiscli iti in cli-xit veteriam. Dici vero procul dubio Ina peratorem vindieate a calumnia voluit, cuin scriberet in hoc libro, plane regibus necessiritura non esse, ut vel o ruistiones ipsi seribant, vel ut philosophiae stiritus penitius sese dedant. Sic etiarii priore libro vicebat, Herculem, in Pio perieiti principis ideam spectari voluit, sitisse πεπαιδευ μένον απλως. ubi vides priidentisIuri uinscriptorem sic thesina tractare, ut ad hypothesi in oculos semper referat. Non caritisse tamen Imp. Traianum ineliorum etia in literat una cognitione, et testan. tur alii veteriina, et Idilonis Proque exi inius locus,
quem, si lubet, libro sequenti lege.
83, a. ζηλοτυπία, clita in Cicero obtrectationem l La. tine dicere conatus est, non inter somnosos et de sot Ines nascitur: veritia i inter illos tantum. Illud animicatissa adiicieinis. Philosophi, vii naturaria adsectivi in subtilius sunt ranaati, proprium lioc esse χelotypiae obseritant, ut habentis sit adsectus, non eius, qui non habet. est enina in eius, ne fruatur mutilis bono, quod ipse possideas. cliti non habet, in eun non ζηλοτυπία cadit, sed inuidentia. minus accurate igitiir locuttis
hic Dion: qui ζηλοτυπῶν de eo dixit, cui ob felicio, rem alterius sorte ni oculi doleant, is enitu tul sectus est non ζηλοτυπουντων, sed inuidentium. Nimirum hos licere sibi putant magni scriptores, ut sentiant quam loquantur melius. velut cRiod stati ira sequitur. τα ιερα τoώτοις κόσμοις ἱλάσκεσθα3. quid est τά ἱήρα Fi a ἱλα-
457쪽
ἱλάσκεσθαι non enim aedes sacrae placantiar, sed illi, qui in illis coluntur. Ita dixit libro seqtiente, ἔκατον των Θεων ἱλάσκετα/ κατα την του Θεῖ δύναμιν. hic vero ἱλασκεσθα/ possilit pro κοσμῶσΘ vel οἰγάλεσθαι,
si virile in ita scripsit; aut certe τα υρα clixit, China deos intelligeret. Sentelatia in hanc trilitariant plures epi gramiriataru G iecor uin pnet: e libro primo. et sexto.
86, I 3. De Menelao ait Dion, ἔτος Ο ὐ μακραντὼ τν Tαντα λου ηπι Πέλοπος. non longe aberat tempori hiis a Tantalo et i elope. hoe est, propini tua adeo origine etat Oitus a T:lia talo Plirygiae quonda in rege, ut ipse qxioque paene Asianus esset. nain Atreus Pelope
37. IT. σαυρωτηρ quid esset non intellexis erit litu. interpres, Cuius peccata aliis an ina aduertenda relin*umus. partes fiant, σαυρωτηρ, ψίαχος, τύραξ, πόρκης, γρόσφος, καυλός. de cim, S oninibus prolixe Eustathius. Deprauatulimuin est principium odarii Ana. creontici.
hendum autetri ' s1 ναξ, g δαμαλης κῶν' YZ νύ μφ κ . o Iuppiter, qui vaccam amasi: quicum ludunt Nymphae et Penus. Maid stultius a supplice fieri potitit, qua in ut Iouem ita compellaret 8 nam haec oratio Iunoni potius conueniat, sua Ioui probra ac libidinem expira. branti. hoc autem est, quod voluit Dio.
94. vlt. non minus ridicula, nec mintis corrupta
sunt extrema verba, τον εμον οῦ ἔρωτα ἱλ δ ' ου νῖν σ1δεχεσΘM. nullo sensu. qui aisquis iniuriis, si scribas τον εμον δ ερωτα 'οτρυνε νυν ε δεχεσΘ . petit poeta a Ioue suo, δt Cleobulo, quena peribat, aussor osset itaenina dicit γονὴ σύμβουλος sui redamandi: Iinpelle, inquit, ill uin, ut anao rena naeum suscipiat. Ios, II. Ait ωστε μητε πραξαντι OKν τε λα- ΘεA: ubi deesse ali clivit suadet vox μητε, nisi scriberi-
458쪽
tur: dixerat enim in pranao hortina κακου D ηττον αἴτιος γίνεσθη πέφυκεν, ηπερ o ηλιος του σκότους. I I 3, vlt. respicit oracti tun a Pythia olitri Gi. stheni redditum , Sic voni omina tyranno. Herodotus
IIT , 8. cor rige cori uptissma vel ba se: παροὶ μόνον δε των Θεων προσίετο0 τα δεδομένα. Ia I, vlt. scribe επίφθονον. quod sententia postillat manifestissime. 12T, IT. ubi accessu et recessii Solis agit, scribe συνεθίζει λα του ηρος υπενεγκεῖν τὰ θέρος:et λα του μετοπ. 3 2 , vir. Videntur desideram citiae iam ante illa Verba , κη ἴσοι ματεύουσιν ευνοιαν ἀνθρώποια quae si recte capio, hoc vult: originem, una icitiae prosectam ab amore. quod escturn laudare iri, quia ainor est a natura: a Tucitia pluminum ἀπὸ της προαιρήσσως et nisi infanda voce bona in sententiam coi rupisset. an et hoc Imperatori suo dedit, cuius viriui: biis hanc laedam macillam fuisse adspersim inulti prodideriant inenacioriae 3 de ipso quidem Dione secius aliquid opinari vetant clinii ali; loci, tu in Euboici finis. I 36, 2. Multa αθρόως peccata sunt, ne a pau. cae dictiones omissa a in proximo loco, quem adscri-ham integriam, ut cuna legi postulat mens auctoritam τουτο ποιων, sδεν ηγειτο0 ποιειν ἄτοπον, αλά κ άγαλετ ' μαῆλον μεν υπὸ των νεωτερων αγαπωμενος, η αυτοὶ υπὸ των γονέων ' μἀλλον δὴ υ πο των πρεσβυτέρων , η αποὶ τους παῖδας ἀγαπωσι, μῆλον δὸ
459쪽
υπὸ των συνόντων, η αυτρι τους εξ ἴσου συνοντας αγαπωσι. μαλον δε ὐ ro των αἰκρῆ μόνον α κουόντων ἀπ άλων, ἡ ἀληλους οἱ σφόδρα εγγυς οντες ἀγαπωσι. hariline inendationum mitio citi uis attendenti patebit. nec nullio aliter interpres legit: in ius iudiciu in plerisque in locis pio biura ac rectu in . Inium atri ab anaico an iocum accipere posse negat Dio, qui hoc ali elia των λεγομένων αδυνάτων. ita scribe iratum. possent ex poetis imilia huc ad iii, si id agerentus. Ipse Dio libropriirio inter αδύνατα ponebat, ὐπὸ φιλου μισεῖσΘ . quod ex isto loco exponendunt. simile est libro seisquente 239. pen. Sententia eiusmodi aliquid postulat: τῖς
δε αλο τι περιττης αγωνίας ἀγωνιζομενους, ουκ οντας,
I 4i, I 3. Scribe, τὰς δε ηγεμονικῶς το ἀρχης με ταλαμβάνειν. Suspectiis valde mihi iste locus.14χ, q. ἄλλων τι ωσπερ παραμύθιον ἔχειν. de cuius interpretatione aut emendatione cogitandum mihi quidem diutius. Lege των ἡδέων τι ωσπερ. Videtur τα εν τω βίω διαφέροντα appellare, casus humana vitae diuersos ac saepius aduersos: quibus varie iactanain . sic et Latini τὸ differre usurpant. erit igitur sen-ius: 'tilia ita sit natura coiriparatum, ut nemo possit mortali uin maris continiis, antinum disserentibus a que exedenti triis, par esse, nisi aliqua interitum voluptate reficiatur, Onanino necessarium esse, ut regis negotia et solicitudines otio aliquo ac iucunditate te misperentur.
IS I, I 6. De hviriana scientia loquens ait, - κα- λουσιv οἱ πολοὶ ταύτην μεν παιδεἰαν, καθάπερ ου
παιδε αν, lai quana explicans veriloqui utra huius vocis quare lociis eli vitii niani sestus. nec sacilis ex conict- nura restitutio: natan certa quidem eiiis VOeis origo et ratio: at quid voluerit Dio incertu in. scimiis enim.
quo Progressum sit veterum acumen in talibus: ad eo
460쪽
vt videri possit retiatio illis sitisse veru in attingere. r. tassean seripserat Dio, καθάπερ οδ πάντω εἰδυῖαν.
plox in e se iiiiintur ver ha, iaciunt iit, hac eniendatione. Sed itu Onia ira ut agit nunc Dio, ut doceat, EOS, citri a veteribus dicti creditique Rint Διὸς πάῖδες, eam salii arri nactos esse propter παιδείαν litana et viden- duna, num ita positis scripserit: καλοῦσιν οἱ πολλοὶ ταύ- iτην πα/δείαν, καθαπερ οἴμο0 παιδα Διος ἔσαν.
I I , a ' , Hic lociis ἴτω δη δίχα παλίας ἐκάλουν οἱ πρότερον τους της ἀγαιΘης παιδείας
επιτυγχάνοντας, similiter Cori igi ivluς. vi id eniti est, δίχα παιδείας εκάλουν -i cmbo, Διος παῖδας εκάλουν οἱ M. respicit illa sit pomora verh', πάντες ου- τοι Διος πάῖδες εἰσὶ τε κη λέγοιτ . Ν 3ἀ. pen. scribe, κατατρίψει περιάγων αυτόν. .rircumὐιrens illum tonterat. hoc est, negotium et Inolestiam exhibebit, sine fructu. Is , pro λέγων τε κν ἀνύων aliquis malit λέγοντος αυτῖ λέων : ceto nimi intito. Scribe ibi lem, ἱκανη σοί ετι μία ἡμέρα
IS 6. Pen. Poetae locutri luctilente explicat in Mi. noe Plato, et Stri bo in X. Diogei es intem ogatus, au- non Darium pro rege haberet: ου μαλον, Rit, η o μνκρὸς δάκτυλοα. dubitabam de veritate huius scripti orae: nain subridicula responsio est: Darium non magis regem cense9, piam dilutiιIn invinium. arbitriar tarnennon aliter auctorem scripsisse: qui non ad inodum contra decoriun peceat, s rii piconi huic Cynico Diogeni petitam ex ima plebe prouerbialem locutionem attribuit. In omniq rei eleuatione aut extentiatione utebantur ea compartitione, inini natina digitorum in mediu in asserentes. Notum Alcaei illiid et poetamina alioru in δάκτυλος ημέρα. 69, II. Seriuendum est τέλθον, oin nino, non